Marcos 10
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs ACF
1 Saŋ ne̱ Yeesuu a le̱e̱ mfe̱ŋ‑ɔ, ne̱ ɔɔ yɔ Yude̱ya swe̱e̱re̱ se̱. Mfe̱ŋ ne̱ ɔɔ te̱ŋ Yo̱o̱daŋ bo̱ŋ‑ɔ‑rɔ yɔ nno̱ŋ a bo̱ŋbe̱‑ɔ se̱. Mfe̱ŋ ne̱ ase̱sɛ a le̱e̱ ba ba mò̱ ase̱. Ne̱ ɔɔ kaapo̱ abware̱se̱ŋ fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ ɔɔ kyɔ ɔ naa ɔ kaapo̱‑ɔ.
1 E, levantando-se dali, foi para os termos da Judéia, além do Jordão, e a multidão se reuniu em torno dele; e tornou a ensiná-los, como tinha por costume.
2 Ne̱ Farisii awuye ko̱ a ba mò̱ ase̱ mfe̱ŋ a bo̱ lɔɔre̱ mò̱ kanɔ‑rɔ. Ne̱ baa bise mò̱ fe̱yɛ, “To, tɔwe̱ gywii ane̱. Ane̱ mbraa‑ɔ e̱ sa kpa fe̱yɛ ɔko̱ kine mò̱ ka aaa?”
2 E, aproximando-se dele os fariseus, perguntaram-lhe, tentando-o: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Ne̱ Yeesuu a ba se̱ŋbise bo̱ be̱ŋŋaa bamo̱ fe̱yɛ, “Mbraa mo̱ ne̱ Mosis a sa mo̱ne̱?”
3 Mas ele, respondendo, disse-lhes: Que vos mandou Moisés?
4 Ne̱ bamo̱‑ɔ baa be̱ŋŋaa mò̱ fe̱yɛ, “Mosis a sa mbraa fe̱yɛ, ɔnyare̱ ya kine mò̱ ka, ɔ kyo̱rɛɛ wo̱re̱ na ɔke̱maa nya ŋu fe̱yɛ oo yure mò̱ se̱ pwɛɛ a ɔ dɛɛ gya mò̱ le̱e̱ mò̱ lɔŋ‑nɔ.”
4 E eles disseram: Moisés permitiu escrever carta de divórcio e repudiar.
5 Mfe̱ŋ ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “Ke̱tɔ se̱ ne̱ Mosis a kyo̱rɛɛ mfaanɛɛ a mbraa mɔ sa mo̱ne̱‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ mo̱ne̱ aŋu‑ro bo̱ le̱ŋ ne̱e̱ fɛɛ.
5 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Pela dureza dos vossos corações vos deixou ele escrito esse mandamento;
6 Amaa saŋ ne̱ Wuribware̱ a twe̱e̱ ke̱tɔ ke̱maa‑ɔ, ɔɔ twe̱e̱ ɔnyare̱ na ɔkye̱e̱ ne̱e̱, fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ a tɔwe̱‑ɔ.
6 Porém, desde o princípio da criação, Deus os fez macho e fêmea.
7 — ausente —
7 Por isso deixará o homem a seu pai e a sua mãe, e unir-se-á a sua mulher,
8 — ausente —
8 E serão os dois uma só carne; e assim já não serão dois, mas uma só carne.
9 Amo̱se̱ se̱‑ɔ, se̱sɛ mo̱ŋ de kpa fe̱yɛ mò̱ a brawe̱ ke̱tɔ ne̱ Wuribware̱ a bo̱ waa abɛɛ‑rɔ‑ɔ‑rɔ.”
9 Portanto, o que Deus ajuntou não o separe o homem.
10 Saŋ ne̱ baa kiŋŋi yɔ lɔŋ‑nɔ‑ɔ, ne̱ Yeesuu agyase̱po̱‑ɔ a bise Yeesuu ase̱ŋ bo̱ le̱e̱ ke̱tɔ ne̱ ɔɔ tɔwe̱‑ɔ se̱.
10 E em casa tornaram os discípulos a interrogá-lo acerca disto mesmo.
11 Ne̱ ɔɔ be̱ŋŋaa bamo̱ fe̱yɛ, “Ɔnyare̱ ya kine mò̱ ka, ne̱ ɔɔ ya waare̱e̱ ɔkye̱e̱ baŋbaŋ, ɔɔ waa bɔye̱. Mò̱ ke̱be̱e̱ waare̱e̱ ɔkye̱e̱ baŋbaŋ‑ɔ a sa ne̱ ɔɔ waa kakye̱e̱kpa.
11 E ele lhes disse: Qualquer que deixar a sua mulher e casar com outra, adultera contra ela.
12 Ane̱ŋ dɛɛ ne̱ ɔkye̱e̱ ya kine mò̱ kuri ya waare̱e̱ ɔnyare̱ baŋbaŋ, ne̱ ɔɔ waa kanyare̱kpa.”
12 E, se a mulher deixar a seu marido, e casar com outro, adultera.
13 Ne̱ ase̱sɛ ko̱ a baa bamo̱ ŋyaagyi Yeesuu ase̱ na ɔ ba mò̱ asare̱e̱ bo̱ dɔŋŋɔ bamo̱ se̱ yure bamo̱. Amɔ mò̱ agyase̱po̱‑ɔ e̱ kpa a bo̱ gya bamo̱ bo̱ kiŋŋi.
13 E traziam-lhe meninos para que lhes tocasse, mas os discípulos repreendiam aos que lhos traziam.
14 Saŋ ne̱ Yeesuu a ŋu na ba waa ane̱ŋ‑ɔ, a mo̱ŋ waa mò̱ kɔne̱. Ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii mò̱ agyase̱po̱‑ɔ fe̱yɛ, “Mo̱ne̱ ma gya ŋyaagyi‑o. Mo̱nꞌ sa a bo̱ ba mo̱ ase̱, bo̱ le̱e̱ fe̱yɛ ane̱ŋ a ŋyaagyi mɔ na bamo̱ ne̱ bo̱ du fe̱yɛ bamo̱ mɔ‑ɔ e̱ gye̱ ne̱ bo̱ tii Wuribware̱ a kuwure‑o si.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se, e disse-lhes: Deixai vir os meninos a mim, e não os impeçais; porque dos tais é o reino de Deus.
15 Na mo̱nꞌ nyiŋŋi si fe̱yɛ ɔke̱maa ne̱ ɔ maa sure si fe̱yɛ Wuribware̱ gyi kuwure fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ ŋyaagyi mɔ a sure si‑o, maa tii Wuribware̱ a kuwure‑o si.”
15 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o reino de Deus como menino, de maneira nenhuma entrará nele.
16 Ne̱ Yeesuu a powi ŋyaagyi amo̱ ako̱ ako̱, ne̱ ɔɔ ba mò̱ asare̱e̱ bo̱ dɔŋŋɔ bamo̱ ɔke̱maa kuŋu si, ne̱ oo yure bamo̱.
16 E, tomando-os nos seus braços, e impondo-lhes as mãos, os abençoou.
17 Yeesuu a me̱raa kpa se̱ ɔ be̱e̱ ɔ yɔ‑ɔ, ne̱ ɔnyare̱ ko̱ a ŋwɛɛnaŋ bo̱ kpuni aŋurii Yeesuu akatɔ‑rɔ, ne̱ ɔ yɛ, “Ɔkaapo̱po̱ timaa, e̱me̱ne̱ ne̱ mo̱ e̱ waa na ŋ nya ŋkpa na kukyure ne̱ a mo̱ŋ de kɛɛ‑ɔ ne̱e̱?”
17 E, pondo-se a caminho, correu para ele um homem, o qual se ajoelhou diante dele, e lhe perguntou: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
18 Ne̱ Yeesuu a bise ɔnyare̱‑ɔ fe̱yɛ, “Nte̱tɔ se̱ ne̱ fo̱ e̱ te̱e̱ mo̱ fe̱yɛ otimaa‑o ne̱e̱? Ɔko̱ mo̱ŋ bo̱‑rɔ ne̱ ɔ gye̱ otimaa be̱e̱ bo̱ tii Wuribware̱ se̱.
18 E Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom senão um, que é Deus.
19 To, fo̱ nyi Wuribware̱ a mbraa‑ɔ pɛɛɛ mɔ fe̱yɛ,
19 Tu sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; não defraudarás alguém; honra a teu pai e a tua mãe.
20 Ne̱ ɔnyare̱‑ɔ yɛ, “Ɔkaapo̱po̱, de̱ŋ le̱e̱ mo̱ ŋyaagyi‑ro ne̱ mo̱ a le̱e̱ gya Wuribware̱ a mbraa mɔ pɛɛɛ se̱ ba bo̱ fo̱ ndɔɔ.”
20 Ele, porém, respondendo, lhe disse: Mestre, tudo isso guardei desde a minha mocidade.
21 Mfe̱ŋ ne̱ Yeesuu a de̱e̱re̱ ɔnyare̱ amo̱, ne̱ mò̱ ase̱ŋ a waa mò̱ kɔne̱, ne̱ ɔ yɛ, “Ke̱tɔ ko̱ŋko̱ ya saŋ fo̱ a fo̱ waa na fo̱ ya wu na fo̱ kii atɔ wuye Wuribware̱ se̱. Amo̱ e̱ gye̱ fe̱yɛ fo̱ ya fe fo̱ kapo̱tɛɛ pɛɛɛ, na fo̱ taa atanne̱‑ɔ sa atiripo̱, na fo̱ bo̱ gya mo̱ se̱.”
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Falta-te uma coisa: vai, vende tudo quanto tens, e dá-o aos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, toma a cruz, e segue-me.
22 Ɔnyare̱ amo̱ a nu ane̱ŋ ne̱ Yeesuu a tɔwe̱‑ɔ, a mo̱ŋ waa mò̱ kɔne̱, bo̱ le̱e̱ fe̱yɛ o de kapo̱tɛɛ bwe̱e̱tɔ. Ne̱ ɔɔ bo̱re̱ o yii mò̱ lɔŋ‑nɔ.
22 Mas ele, pesaroso desta palavra, retirou-se triste; porque possuía muitas propriedades.
23 Ne̱ Yeesuu a kii de̱e̱re̱ mò̱ agyase̱po̱‑ɔ, ne̱ ɔ yɛ, “A waa le̱ŋ fe̱yɛ atɔ wuye a sure si fe̱yɛ Wuribware̱ gye̱ mò̱ owure.”
23 Então Jesus, olhando em redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Yeesuu a tɔwe̱ ane̱ŋ‑ɔ, aa waa mò̱ agyase̱po̱‑ɔ ase̱ŋ dabe̱. Ne̱ Yeesuu a be̱e̱ kya se̱ fe̱yɛ, “Mo̱ gyi‑ana, a waa le̱ŋ fɛɛ fe̱yɛ ɔko̱ a sure si fe̱yɛ Wuribware̱ gye̱ mò̱ owure.
24 E os discípulos se admiraram destas suas palavras; mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é, para os que confiam nas riquezas, entrar no reino de Deus!
25 Nyɔma e̱ taare̱ a o lwee basa bɔ‑rɔ dare̱e̱ aaa? Amaa atɔ wuye kusure si fe̱yɛ Wuribware̱ gye̱ mò̱ owure bo̱ le̱ŋ ko̱ kyɔ nyɔma kulwee basa bɔ‑rɔ dare̱e̱.”
25 É mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Yeesuu a be̱e̱ tɔwe̱ faanɛɛ‑ɔ, aa be̱e̱ waa mò̱ agyase̱po̱‑ɔ kanɔ ŋko̱, ne̱ baa bise abɛɛ fe̱yɛ, “Ne̱ ŋkee nsɛ gbaa e̱ gye̱ ne̱ o de kpa fe̱yɛ ɔ nya ŋkpa na kukyure ne̱ a mo̱ŋ de kɛɛ‑ɔ ne̱e̱?”
26 E eles se admiravam ainda mais, dizendo entre si: Quem poderá, pois, salvar-se?
27 Ne̱ Yeesuu a de̱e̱re̱ mò̱ agyase̱po̱‑ɔ, ne̱ ɔɔ be̱ŋŋaa bamo̱ fe̱yɛ, “Se̱sɛ fe̱raa maa taare̱ a ɔ nya ane̱ŋ a ŋkpa‑ɔ, amɔ Wuribware̱ a sa mò̱ kpa. Ko̱tɔko̱ mo̱ŋ bo̱‑rɔ na Wuribware̱ maa taare̱ a ɔ waa ke̱mo̱.”
27 Jesus, porém, olhando para eles, disse: Para os homens é impossível, mas não para Deus, porque para Deus todas as coisas são possíveis.
28 Ne̱ Peetroo a tɔwe̱ fe̱yɛ, “Ke̱e̱ ɛ, ane̱ a yɔwe̱ ke̱tɔ ke̱maa ne̱e̱ gya fo̱ se̱.”
28 E Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós tudo deixamos, e te seguimos.
29 — ausente —
29 E Jesus, respondendo, disse: Em verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou pai, ou mãe, ou mulher, ou filhos, ou campos, por amor de mim e do evangelho,
30 — ausente —
30 Que não receba cem vezes tanto, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no século futuro a vida eterna.
31 Amaa ase̱sɛ bwe̱e̱tɔ ne̱ bo̱ gye̱ agye̱ŋkpɛɛpo̱ mbe̱yɔmɔ‑ɔ i kii nsii-amɛɛ, na bamo̱ ne̱ bo̱ gye̱ nsii-amɛɛ mbe̱yɔmɔ‑ɔ mɔ kii agye̱ŋkpɛɛpo̱.”
31 Porém muitos primeiros serão derradeiros, e muitos derradeiros serão primeiros.
32 Kamɛɛ‑rɔ ne̱ Yeesuu mò̱ aa mò̱ agyase̱po̱‑ɔ a me̱raa se̱ ba yɔ Yɛro̱salɛm maŋ‑nɔ, na Yeesuu gye̱ ŋkpɛɛ. Bamo̱ a yɔ‑ɔ, ne̱ mò̱ agyase̱po̱‑ɔ iduŋ saŋ e̱ te̱ŋŋe̱ bamo̱. Kufu gbaa a nya ase̱sɛ ne̱ bamo̱‑ɔ gbaa bo̱ gya bamo̱ se̱‑ɔ. Mfe̱ŋ ne̱ Yeesuu a be̱e̱ lee mò̱ agyase̱po̱ kudu anyɔ‑ɔ keri si, ne̱ ɔɔ le̱e̱ ɔ tɔwe̱ ase̱ŋ ne̱ a ba a a bo̱ to̱ mò̱‑ɔ o gywii bamo̱.
32 E iam no caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia adiante deles. E eles maravilhavam-se, e seguiam-no atemorizados. E, tornando a tomar consigo os doze, começou a dizer-lhes as coisas que lhe deviam sobrevir,
33 Ɔɔ tɔwe̱ ne̱e̱ fe̱yɛ, “Mo̱nꞌ nu mo̱ ase̱. Ane̱ e̱ yɔ Yɛro̱salɛm maŋ‑nɔ mfe̱ŋ ne̱ ba ba mo̱, dimaadi mò̱ gyi‑o, a bo̱ bo̱ waa Wuribware̱ alɔŋŋɔpo̱ abre̱sɛ na Wuribware̱ mbraa akaapo̱po̱ ke̱sare̱e̱‑rɔ‑ɔ. Bamo̱ e̱ gye̱ ne̱ ba gyi mo̱ ase̱ŋ na bo̱ bu mo̱ ke̱pɔ, na ŋkee bo̱ taa mo̱ sa Roma awuye ne̱ baa kɔɔre̱ ane̱ maŋ‑ɔ, a bo̱ mɔɔ mo̱.
33 Dizendo: Eis que nós subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes, e aos escribas, e o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios.
34 Roma awuye mɔ e̱ saare̱ mo̱, na bo̱ twe̱e̱ akyɔne̱ we̱e̱ mo̱ se̱, na bo̱ da mo̱ paara, na bo̱ mɔɔ mo̱. Amaa ke̱mo̱ ŋke nsa mo̱ i kyiŋŋi a n le̱e̱ lowi‑ro.”
34 E o escarnecerão, e açoitarão, e cuspirão nele, e o matarão; e, ao terceiro dia, ressuscitará.
35 To, ne̱ Yeesuu a agyase̱po̱‑ɔ anyɔ ko̱ a lee mò̱ keri si na bo̱ ko̱re̱ mò̱ ko̱tɔko̱. Bamo̱ e̱ gye̱ Sibidii mò̱ agyi nyaŋsɛ anyɔ‑ɔ, Yakubu na Yohanee. Ne̱ baa tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ, “Ɔkaapo̱po̱, ane̱ e̱ kpa fe̱yɛ fo̱ waa ko̱tɔko̱ sa ane̱.”
35 E aproximaram-se dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo: Mestre, queremos que nos faças o que te pedirmos.
36 Ne̱ Yeesuu yɛ, “Nte̱tɔ ne̱ mo̱ne̱ e̱ kpa a ŋ waa sa mo̱ne̱?”
36 E ele lhes disse: Que quereis que vos faça?
37 Ne̱ bo̱ yɛ, “Fo̱ ya kye̱na fo̱ kuwure dabe̱‑ɔ se̱, na fo̱ sa a ane̱ kye̱na fo̱ ase̱, ɔko̱ kye̱na fo̱ kigyise si na ɔko̱ mɔ kye̱na fo̱ ke̱be̱na se̱.”
37 E eles lhe disseram: Concede-nos que na tua glória nos assentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda.
38 Ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “Mo̱ne̱ mo̱ŋ nyi ane̱ŋ ne̱ ke̱tɔ ne̱ mo̱ne̱ i bise mo̱ne̱ e̱ kpa‑ɔ du‑o. Mo̱ne̱ e̱ taare̱ a mo̱nꞌ gyi awo̱re̱fɔɔ ne̱ mo̱ e̱ ba a m bo̱ gyi‑o ooo, ne̱ mo̱ne̱ e̱ taare̱ a mo̱nꞌ nyite ase̱ŋ ne̱ ase̱sɛ e̱ taa a bo̱ bo̱ laye̱ mo̱‑ɔ ɔɔɔ?”
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis vós beber o cálice que eu bebo, e ser batizados com o batismo com que eu sou batizado?
39 Ne̱ baa be̱ŋŋaa fe̱yɛ, “Ane̱ e̱ taare̱.” Ne̱ Yeesuu yɛ, “Ane̱ŋ ne̱ mo̱ i gyi awo̱re̱fɔɔ na ase̱sɛ taa ase̱ŋ bo̱ laye̱ mo̱‑ɔ, ane̱ŋ dɛɛ ne̱ a waa mo̱ne̱‑ɔ.
39 E eles lhe disseram: Podemos. Jesus, porém, disse-lhes: Em verdade, vós bebereis o cálice que eu beber, e sereis batizados com o batismo com que eu sou batizado;
40 Amaa n gye̱ mo̱ e̱ gye̱ ne̱ mo̱ i lee mò̱ ne̱ ɔ kye̱na mo̱ kigyise si‑o na mò̱‑ɔ mò̱ ne̱ ɔ kye̱na mo̱ ke̱be̱na se̱‑ɔ. Wuribware̱ e̱ gye̱ ne̱ o lee e̱kye̱nakpa amo̱ a ɔ bo̱ sa bamo̱ ne̱ ɔɔ lɔŋŋɔ mfe̱ŋ bo̱ ye̱ra bamo̱‑ɔ.”
40 Mas, o assentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não me pertence a mim concedê-lo, mas isso é para aqueles a quem está reservado.
41 Saŋ ne̱ Yeesuu agyase̱po̱ kudu ne̱ baa saŋ‑ɔ a nu ane̱ŋ ne̱ Yakubu na Yohanee e̱ kpa fe̱yɛ Yeesuu sa bamo̱ ke̱dabe̱ kyo̱ŋ bamo̱ pɛɛɛ‑ɔ, ne̱ bamo̱ iduŋ a fwii bamo̱ se̱.
41 E os dez, tendo ouvido isto, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Yeesuu a ŋu fe̱yɛ bamo̱ iduŋ a fwii‑o, ne̱ ɔɔ te̱e̱ bamo̱ pɛɛɛ bo̱ gyaŋŋe̱, ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “Ne̱e̱ mo̱ne̱ nyi fe̱yɛ kaye̱ mɔ‑rɔ ase̱sɛ‑rɔ fe̱raa, bamo̱ ne̱ bo̱ de maŋ‑ɔ na agye̱ŋkpɛɛpo̱‑ɔ e̱ gye̱ ne̱ bo̱ de ke̱yaale̱ŋ ba gyi ɔke̱maa se̱ ɛ?
42 Mas Jesus, chamando-os a si, disse-lhes: Sabeis que os que julgam ser príncipes dos gentios, deles se assenhoreiam, e os seus grandes usam de autoridade sobre eles;
43 Amaa mo̱ne̱‑rɔ fe̱raa n gye̱ ane̱ŋ ne̱ a du. Mò̱ ne̱ ɔ kpa a ɔ waa mo̱ne̱‑rɔ ɔbre̱sɛ‑ɔ bɛɛɛ se̱sɛ dabe̱‑ɔ waa asuŋ bo̱ suŋ mo̱ne̱ ne̱ mo̱ne̱ a saŋ‑ɔ.
43 Mas entre vós não será assim; antes, qualquer que entre vós quiser ser grande, será vosso serviçal;
44 Ne̱ mò̱‑ɔ mò̱ ne̱ ɔ kpa fe̱yɛ o kii mo̱ne̱‑rɔ ɔgye̱ŋkpɛɛpo̱‑ɔ waa mò̱ e̱ye̱e̱ mo̱ne̱ pɛɛɛ‑rɔ ke̱nya.
44 E qualquer que dentre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 A le̱e̱ fe̱yɛ mo̱, dimaadi mò̱ gyi‑o, gbaa mo̱ŋ ba fe̱yɛ ɔko̱ waa asuŋ sa mo̱ ne̱e̱. Mo̱ a ba a m bo̱ waa asuŋ sa ase̱sɛ ne̱e̱, na ŋ wu bo̱ sa ase̱sɛ bwe̱e̱tɔ, na ŋ ka ko̱kɔ sa bamo̱, na bo̱ nya nya bamo̱ e̱ye̱e̱.”
45 Porque o Filho do homem também não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Ne̱ Yeesuu mò̱ aa mò̱ agyase̱po̱‑ɔ a bo̱rɔ Yɛrikoo maŋ‑nɔ. Bamo̱ a le̱e̱ mfe̱ŋ‑ɔ, ne̱ ase̱sɛ bwe̱e̱tɔ a gya bamo̱ se̱. Timiyus mò̱ gyi te̱napo̱ ko̱ ne̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Bar‑Timiyus‑o mɔ bo̱ maŋ‑ɔ‑rɔ, ne̱ o te kabo̱re̱ kɛɛ saŋ ke̱maa ɔ ko̱re̱ atɔ.
46 E depois, foram para Jericó. E, saindo ele de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, Bartimeu, o cego, filho de Timeu, estava assentado junto do caminho, mendigando.
47 Te̱napo̱ amo̱ a te kabo̱re̱ kɛɛ mfe̱ŋ ne̱ oo nu fe̱yɛ Yeesuu Nasarɛte̱nyi e̱ kyo̱ŋ kabo̱re̱‑ɔ se̱‑ɔ, ne̱ ɔɔ le̱e̱ ɔ fɛɛ‑rɔ keŋkeŋ fe̱yɛ, “Yeesuu, Deefid mò̱ nana, ŋu mo̱ e̱wɛɛ.”
47 E, ouvindo que era Jesus de Nazaré, começou a clamar, e a dizer: Jesus, filho de Davi, tem misericórdia de mim.
48 Ne̱ ase̱sɛ‑ɔ a fɛɛ mò̱ se̱ fe̱yɛ ɔ laatɔ. Amaa ŋkee gbaa ne̱ ɔɔ me̱raa se̱ ɔ fɛɛ‑rɔ keŋkeŋ‑o ne̱e̱ fe̱yɛ, “Deefid mò̱ nana, ŋu mo̱ e̱wɛɛ.”
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava cada vez mais: Filho de Davi! tem misericórdia de mim.
49 Amo̱ fe̱raa ne̱ Yeesuu a ye̱re̱, ne̱ ɔ yɛ, “Mo̱nꞌ te̱e̱ mò̱.”
49 E Jesus, parando, disse que o chamassem; e chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, que ele te chama.
50 Ne̱ oo buŋŋi mò̱ waagya, ne̱ oo fuwi ywe̱e̱, ne̱ ɔɔ yɔ Yeesuu ase̱.
50 E ele, lançando de si a sua capa, levantou-se, e foi ter com Jesus.
51 Ne̱ Yeesuu a bise mò̱ fe̱yɛ, “Nte̱tɔ ne̱ fo̱ e̱ kpa fe̱yɛ ŋ waa sa fo̱?”
51 E Jesus, falando, disse-lhe: Que queres que te faça? E o cego lhe disse: Mestre, que eu tenha vista.
52 Ne̱ Yeesuu yɛ, “Fo̱ a kɔɔre̱ mo̱ gyi‑o si‑o, fo̱ a kpaare̱, amo̱se̱‑ɔ nare̱.” Puri amo̱‑rɔ ne̱ te̱napo̱ amo̱ akatɔ a buŋŋi, ne̱ ɔɔ gya Yeesuu si kabo̱re̱ amo̱ se̱.
52 E Jesus lhe disse: Vai, a tua fé te salvou. E logo viu, e seguiu a Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.