Lucas 8
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs ACF
1 — ausente —
1 E aconteceu, depois disto, que andava de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e os doze iam com ele,
2 — ausente —
2 E algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 na Yohana ne̱ ba te̱e̱ mò̱ kuri ɛ Kusa ne̱ ɔ dɛɛ ɔ gye̱ Owure Hɛrɔd a ayaafɔre̱‑ɔ pɛɛɛ ɔbre̱sɛ‑ɔ, na Susana, na akye̱e̱ bwe̱e̱tɔ bo̱ tii si. Baa ba bamo̱ mpo̱tɛɛ ne̱ bo̱ de‑o ŋko̱ bo̱ kya Yeesuu mò̱ aa mò̱ agyase̱po̱‑ɔ‑rɔ‑ɔ.
3 E Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com seus bens.
4 Ne̱ ase̱sɛ a le̱e̱ e̱maŋ se̱ e̱maŋ se̱ ba Yeesuu ase̱. Saŋ ne̱ ase̱sɛ biribiri a bo̱ gyaŋŋe̱‑ɔ, ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ kitee mɔ gywii bamo̱ fe̱yɛ,
4 E, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo de todas as cidades ter com ele, disse por parábola:
5 “N gye̱ ɔdɔɔpo̱ ko̱ e̱ bo̱‑rɔ aaa? Ne̱ ɔɔ yɔ a ɔ ya ŋo̱nyaŋ mò̱ yaabraa. Mò̱ a yɔ ɔ ŋo̱nyaŋ‑ɔ, ne̱ ayaabraagyi amo̱ ako̱ a le̱e̱ da kpa kɛɛ, ne̱ ase̱sɛ a kyikye si, ne̱ mbo̱gyii a bo̱ tesi gyi.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente e, quando semeava, caiu alguma junto do caminho, e foi pisada, e as aves do céu a comeram;
6 Ne̱ yaabraa amo̱ ako̱ a le̱e̱ da kagyaase̱. A bo̱ kwɛɛ‑ɔ, ne̱ aa wu, a le̱e̱ fe̱yɛ swe̱e̱re̱ amo̱ mfe̱ŋ mo̱ŋ de yuri.
6 E outra caiu sobre pedra e, nascida, secou-se, pois que não tinha umidade;
7 Ne̱ ako̱ mɔ a le̱e̱ da e̱fa‑rɔ, ne̱ amo̱ aa e̱fa‑ɔ a ko̱so̱, ne̱ e̱fa‑ɔ a daŋ mwiire amo̱ se̱, amo̱se̱‑ɔ ɔ mo̱ŋ taare̱ waa.
7 E outra caiu entre espinhos e crescendo com ela os espinhos, a sufocaram;
8 Ne̱ ŋkee ayaabraagyi amo̱ ako̱ a le̱e̱ da swe̱e̱re̱ timaa si, ne̱ yaabraa‑ɔ a ko̱so̱ daŋ bo̱ ko̱we̱ waa aŋu adabe̱ adabe̱. Amo̱ e̱ gye̱ saase̱bɛɛ.
8 E outra caiu em boa terra, e, nascida, produziu fruto, a cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Ne̱ Yeesuu agyase̱po̱‑ɔ a bise mò̱ kitee‑o kaase̱.
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Ne̱ ɔɔ be̱ŋŋaa bamo̱ fe̱yɛ, “Mo̱ne̱ wo̱re̱ ne̱ mo̱ e̱ tɔwe̱ ane̱ŋ ne̱ Wuribware̱ a kuwure‑o‑ro du‑o mo̱ i gywii, amaa bamo̱ ne̱ ba saŋ‑ɔ fe̱raa itee‑ro na akpare̱‑rɔ ne̱ mo̱ e̱ tɔwe̱ ke̱mo̱ ase̱ŋ a m bo̱ gywii bamo̱,
10 E ele disse: A vós vos é dado conhecer os mistérios do reino de Deus, mas aos outros por parábolas, para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 Ne̱ Yeesuu yɛ, “To, ŋkee mo̱nꞌ nu kitee‑o kaase̱. Ayaabraagyi‑o ko̱ŋo̱nyaŋ ye̱re̱ bo̱ sa abware̱se̱ŋ ne̱ mo̱ e̱ tɔwe̱ mo̱ i gywii ase̱sɛ‑ɔ.
11 Esta é, pois, a parábola: A semente é a palavra de Deus;
12 Ayaabraagyi ne̱ aa le̱e̱ da kpa kɛɛ‑ɔ ye̱re̱ bo̱ sa ase̱sɛ ne̱ ba nu abware̱se̱ŋ, ne̱ amo̱ ya waa kafwe̱e̱‑ɔ, amɔ Ɔbɔnsam e̱ ba a ɔ bo̱ lee amo̱ le̱e̱ bamo̱ mfɛɛre̱‑rɔ, na bo̱ ma nya kɔɔre̱ gyi na Wuribware̱ mo̱rɔwe̱ bamo̱‑ɔ.
12 E os que estão junto do caminho, estes são os que ouvem; depois vem o diabo, e tira-lhes do coração a palavra, para que não se salvem, crendo;
13 Ayaabraagyi ne̱ aa le̱e̱ da kagyaase̱‑ɔ mɔ ye̱re̱ bo̱ sa ase̱sɛ ne̱ ba nu abware̱se̱ŋ‑ɔ, ne̱ a waa bamo̱ ŋkpo̱nɔ‑rɔ kɔne̱‑ɔ. Amaa bamo̱ akatɔ mo̱ŋ pee si‑o si‑o, Ɔbɔnsam ya kyɔ bamo̱‑rɔ ke̱e̱ kafwe̱e̱, amɔ baa kyɔ yɔwe̱ abware̱se̱ŋ‑ɔ se̱ ke̱gya.
13 E os que estão sobre pedra, estes são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria, mas, como não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, e no tempo da tentação se desviam;
14 Amo̱ ne̱ aa le̱e̱ da e̱fa‑rɔ‑ɔ mɔ ye̱re̱ bo̱ sa bamo̱ ne̱ ba nu abware̱se̱ŋ‑ɔ, ne̱ kaye̱ mɔ‑rɔ atɔ tɔɔraasɛ na katanne̱kpa na atɔ biribiri ke̱kpa ya lwee bamo̱ mfɛɛre̱‑rɔ, amɔ aa waa ko̱kyɔ kyo̱ŋ abware̱se̱ŋ ne̱ a bo̱ bamo̱ ŋkpo̱nɔ‑rɔ‑ɔ. Amɔ bamo̱ ko̱kɔɔre̱gyi‑o maa waa bamo̱ sɛye̱.
14 E a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram e, indo pordiante, são sufocados com os cuidados e riquezas e deleites da vida, e não dão fruto com perfeição;
15 Ŋkee ayaabraagyi ne̱ aa le̱e̱ da swe̱e̱re̱ timaa si, ne̱ aa ko̱so̱ daŋ bo̱ ko̱we̱ waa aŋu adabe̱ adabe̱‑ɔ mɔ ye̱re̱ bo̱ sa ase̱sɛ timaa ne̱ ba nu ase̱ŋ timaa‑o, ne̱ ba kɔɔre̱ ba gyi, ne̱ ba le̱ŋ e̱ye̱e̱ bo̱ gya amo̱ se̱ nɛɛnɛɛ, ne̱ ba waa itimaa saŋ ke̱maa‑ɔ.”
15 E a que caiu em boa terra, esses são os que, ouvindo a palavra, a conservam num coração honesto e bom, e dão fruto com perseverança.
16 Ne̱ Yeesuu a kya se̱ tɔwe̱ fe̱yɛ, “Ɔko̱ maa kyaŋŋe̱ mò̱ fetiri si na ɔ ko̱ŋ be̱ra kike bo̱ buŋ si, bɛɛɛ ɔ taa bo̱ kwe̱e̱rɔ mpaa kaase̱. Kabuno ne̱ ɔ taa a ɔ bo̱ ye̱ra, na ɔ laŋŋe̱‑rɔ ane̱ŋ ne̱ ase̱sɛ i lwee lɔŋ‑nɔ ne̱ ba nya bo̱ ŋu‑ro‑o.
16 E ninguém, acendendo uma candeia, a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Amo̱se̱‑ɔ sɛye̱ maa kwe̱e̱rɔ. Ke̱tɔ ke̱maa na ase̱ŋ ke̱maa e̱ le̱e̱ ifuri na ɔke̱maa ŋu.
17 Porque não há coisa oculta que não haja de manifestar-se, nem escondida que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Mo̱nꞌ nu ase̱ŋ ne̱ mo̱ e̱ tɔwe̱‑ɔ dame̱naŋsɛ, a le̱e̱ fe̱yɛ ɔke̱maa ne̱ o nu mo̱ ase̱ŋ timaa‑o, ne̱ ɔ kɔɔre̱ amo̱ o gyi‑o, Wuribware̱ e̱ sa mò̱ kanyiase̱ŋ bwe̱e̱tɔ na ɔ bo̱ tii kamo̱ ne̱ o de‑o si. Amaa mò̱ ne̱ o kine mo̱ ase̱ŋ amo̱‑ɔ fe̱raa, Wuribware̱ e̱ sa a ɔ paŋ mò̱ kanyiase̱ŋ kafwe̱e̱ ne̱ ɔ fa fe̱yɛ ɔ kyɔ o de‑o.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver até o que parece ter lhe será tirado.
19 Ne̱ Yeesuu mò̱ nyi na mò̱ tire‑ana a ba mò̱ ase̱ a bo̱ bo̱ ŋu mò̱. Amaa bo̱ le̱e̱ ase̱sɛ ko̱kyɔ‑ɔ se̱‑ɔ bo̱ mo̱ŋ nya kpa yɔ mò̱ ase̱.
19 E foram ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 To, ne̱ ɔko̱ a tɔwe̱ gywii Yeesuu fe̱yɛ, “Ke̱e̱, fo̱ nyi na fo̱ tire‑ana ye̱re̱ kawu ba te̱e̱ fo̱‑ɔ.”
20 E foi-lhe dito: Estão lá fora tua mãe e teus irmãos, que querem ver-te.
21 Ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii ase̱sɛ‑ɔ pɛɛɛ fe̱yɛ, “Bamo̱ ne̱ ba nu abware̱se̱ŋ‑ɔ, ne̱ bo̱ gya amo̱ se̱‑ɔ, ne̱ mo̱ e̱ te̱e̱ bamo̱ ɛ n na na mo̱ tire‑ana.”
21 Mas, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a executam.
22 Kake ŋko̱ ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii mò̱ agyase̱po̱‑ɔ fe̱yɛ, “Mo̱nꞌ sa a ane̱ te̱ŋ ke̱pare̱ dabe̱‑ɔ‑rɔ yɔ nno̱ŋ a bo̱ŋbe̱‑ɔ se̱.” Ne̱ baa lwee ko̱re̱e̱‑rɔ me̱raa se̱ ba yɔ.
22 E aconteceu que, num daqueles dias, entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos para o outro lado do lago. E partiram.
23 Bamo̱ a pare̱ ba yɔ‑ɔ, ne̱ Yeesuu a di idi ko̱re̱e̱‑ɔ‑rɔ mfe̱ŋ. Ne̱ afwii dabe̱ ko̱ a ko̱so̱ a kya nkyu‑o si mfe̱ŋ, ne̱ alaŋkpare̱ a le̱e̱ a da nkyu bo̱ waa bamo̱ ko̱re̱e̱‑ɔ‑rɔ, ne̱ ɔ kpa a ɔ bo̱rɔ.
23 E, navegando eles, adormeceu; e sobreveio uma tempestade de vento no lago, e enchiam-se de água, estando em perigo.
24 Amo̱ fe̱raa ne̱ Yeesuu agyase̱po̱‑ɔ a ya kyiŋŋi mò̱, ne̱ baa tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ, “Ane̱ nyaŋpe̱, ane̱ nyaŋpe̱, ane̱ e̱ kpa a ane̱ wu.”
24 E, chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, perecemos. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Ŋkee ne̱ oo bise mò̱ agyase̱po̱‑ɔ fe̱yɛ, “Nte̱tɔ se̱ ne̱ mo̱ne̱ maa kɔɔre̱ mo̱ mo̱ne̱ i gyi‑o ne̱e̱?”
25 E disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Quem é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Ne̱ Yeesuu mò̱ aa mò̱ agyase̱po̱‑ɔ a kya se̱ te̱ŋ‑nɔ yɔ Gadara ifuri ne̱ e̱ bo̱ Galile̱ya a ke̱pare̱ dabe̱ a nno̱ŋ a bo̱ŋbe̱‑ɔ se̱‑ɔ se̱.
26 E navegaram para a terra dos gadarenos, que está defronte da Galiléia.
27 — ausente —
27 E, quando desceu para terra, saiu-lhe ao encontro, vindo da cidade, um homem que desde muito tempo estava possesso de demônios, e não andava vestido, nem habitava em qualquer casa, mas nos sepulcros.
28 — ausente —
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando, e dizendo com grande voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-te que não me atormentes.
29 — ausente —
29 Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem; pois já havia muito tempo que o arrebatava. E guardavamno preso, com grilhões e cadeias; mas, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 To, ne̱ Yeesuu a bise mò̱ fe̱yɛ, “Fo̱ ke̱nyare̱ e̱ gye̱ e̱me̱ne̱?”
30 E perguntou-lhe Jesus, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Ne̱ ibrisi amo̱ a ko̱re̱ Yeesuu fe̱yɛ ɔ ma taa e̱mo̱ bo̱ waa ke̱maŋtaŋ ko̱ ne̱ ke̱ bo̱ keŋ, ne̱ ke̱ mo̱ŋ de kɛɛ, ne̱ Wuribware̱ e̱ ba a ɔ bo̱ twe̱e̱ ibrisi pɛɛɛ mɔ waa‑rɔ‑ɔ‑rɔ.
31 E rogavam-lhe que os não mandasse para o abismo.
32 Saŋ amo̱ mɔ aprako bwe̱e̱tɔ ko̱ ye̱re̱ kabe̱e̱gyi ko̱ se̱ mfe̱ŋ ba gyi. Ne̱ ibrisi‑o a ko̱re̱ Yeesuu fe̱yɛ ɔ sa a bo̱ le̱e̱ ɔnyare̱ amo̱ se̱ ya kye̱na aprako amo̱ se̱. Ne̱ ɔɔ sa e̱mo̱ kpa.
32 E andava ali pastando no monte uma vara de muitos porcos; e rogaram-lhe que lhes concedesse entrar neles; e concedeu-lho.
33 Ne̱ e̱ ya ko̱so̱ ɔnyare̱ amo̱ se̱ ya kye̱na aprako‑o si, ne̱ aprako de̱maŋte̱ amo̱ a ŋwɛɛnaŋ kpo̱ro̱we̱ kabe̱e̱gyi‑o si ya le̱e̱ da nkyu‑ro wu wu.
33 E, tendo saído os demônios do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se de um despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Bamo̱ ne̱ ba de̱e̱re̱ aprako amo̱ se̱‑ɔ a ŋu ke̱tɔ ne̱ kaa waa‑ɔ, ne̱ baa ŋwɛɛnaŋ yɔ maŋ‑nɔ na mmaŋgyii‑ro na adɔɔ‑rɔ ya da ase̱ŋ ne̱ aa ba‑ɔ kiboŋboŋ.
34 E aqueles que os guardavam, vendo o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Ne̱ ase̱sɛ a le̱e̱ a bo̱ bo̱ ke̱e̱ ke̱tɔ ne̱ kaa ba‑ɔ. Ne̱ baa ba Yeesuu ase̱ bo̱ to̱ fe̱yɛ ɔnyare̱ ne̱ ibrisi dɛɛ i te mò̱ se̱‑ɔ te Yeesuu ayaa‑rɔ o buŋ atɔ, ne̱ ŋkee fe̱raa mò̱ mfɛɛre̱ du mò̱ kyɛɛkyɛɛ. Ne̱ kufu a nya bamo̱ pɛɛɛ.
35 E saíram a ver o que tinha acontecido, e vieram ter com Jesus. Acharam então o homem, de quem haviam saído os demônios, vestido, e em seu juízo, assentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Ne̱ bamo̱ ne̱ baa ŋu ane̱ŋ ne̱ ɔnyare̱ amo̱ a kpaare̱‑ɔ a tɔwe̱ amo̱ ase̱ŋ gywii bamo̱ ne̱ baa sii kamɛɛ ba‑ɔ.
36 E os que tinham visto contaram-lhes também como fora salvo aquele endemoninhado.
37 Ne̱ ase̱sɛ ne̱ bo̱ bo̱ swe̱e̱re̱ amo̱ se̱‑ɔ pɛɛɛ a tɔwe̱ gywii Yeesuu fe̱yɛ ɔ le̱e̱ bamo̱ ifuri si, a le̱e̱ fe̱yɛ kufu de bamo̱. Amo̱se̱‑ɔ ne̱ Yeesuu a be̱e̱ lwee ko̱re̱e̱‑ɔ‑rɔ ɔ kpa a o kiŋŋi yɔ.
37 E toda a multidão da terra dos gadarenos ao redor lhe rogou que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande temor. E entrando ele no barco, voltou.
38 Ne̱ ɔnyare̱ ne̱ Yeesuu a gya ibrisi bo̱ ko̱so̱ mò̱ se̱‑ɔ a ko̱re̱ Yeesuu fe̱yɛ ɔ sa a mò̱ aa mò̱ a yɔ. Amaa Yeesuu a kiŋŋaa mò̱ ne̱e̱, tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ,
38 E aquele homem, de quem haviam saído os demônios, rogou-lhe que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “Kiŋŋi nare̱ pe̱ ya tɔwe̱ atɔ dabe̱ dabe̱ ne̱ Wuribware̱ a waa sa fo̱‑ɔ gywii fo̱ aye̱ awuye.” Ne̱ ɔnyare̱ amo̱ a kiŋŋi yɔ maŋ‑ɔ‑rɔ ya tɔwe̱ atɔ dabe̱ dabe̱ ne̱ Yeesuu a waa sa mò̱‑ɔ ase̱ŋ gywii mfe̱ŋ a ase̱sɛ‑ɔ pɛɛɛ.
39 Torna para tua casa, e conta quão grandes coisas te fez Deus. E ele foi apregoando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe tinha feito.
40 Saŋ ne̱ Yeesuu a kiŋŋi ba bo̱ŋbe̱ ne̱ ɔɔ le̱e̱ mò̱ se̱ yɔ‑ɔ, ne̱ ase̱sɛ ne̱ bo̱ ye̱re̱ bo̱ gywii mò̱‑ɔ a sa mò̱ aŋsɛ na ke̱ba.
40 E aconteceu que, quando voltou Jesus, a multidão o recebeu, porque todos o estavam esperando.
41 Ne̱ ke̱bware̱ko̱re̱kyaŋ abre̱sɛ‑ɔ ɔko̱ ne̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Yayerus‑o a ba Yeesuu ase̱ mfe̱ŋ bo̱ kpuni aŋurii Yeesuu ayaa‑rɔ ko̱re̱ mò̱ fe̱yɛ ɔ sa a bo̱ yɔ mò̱ aye̱,
41 E eis que chegou um homem de nome Jairo, que era príncipe da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que entrasse em sua casa;
42 a le̱e̱ fe̱yɛ mò̱ kagyikye̱e̱sɛɛ ko̱ ne̱ oo gyi nsu kudu ŋnyɔ‑ɔ e̱ lɔ ɔ kpa a o wu. Kakye̱e̱sɛɛ‑ɔ wo̱re̱ kpeŋ e̱ gye̱ mò̱ gyi. Yeesuu a yɔ‑ɔ, ne̱ ase̱sɛ a kpɔwe̱ miri bo̱ gya mò̱ se̱.
42 Porque tinha uma filha única, quase de doze anos, que estava à morte. E indo ele, apertava-o a multidão.
43 Amɔ ɔkye̱e̱ ko̱ mɔ bo̱ bamo̱‑rɔ, ne̱ ɔ lɔ ke̱kye̱e̱tɔ bo̱ le̱e̱ fe̱yɛ kiferi ke̱maa‑rɔ ɔ taare̱ bwiino waa iluwi kanɔ ŋko̱. Waa nsu kudu ŋnyɔ ne̱e̱ fe̱yɛ mò̱ a lɔ ane̱ŋ a ko̱lɔ‑ɔ. Ɔko̱ mɔ mo̱ŋ taare̱ kya mò̱ ke̱mo̱.
43 E uma mulher, que tinha um fluxo de sangue, havia doze anos, e gastara com os médicos todos os seus haveres, e por nenhum pudera ser curada,
44 Amo̱se̱‑ɔ ne̱ oo lwee ase̱sɛ amo̱‑rɔ yɔ Yeesuu kamɛɛ ya dabo̱rɔ mò̱ waagya kanɔ, ne̱ ɔɔ kpaare̱ puri amo̱‑rɔ mfe̱ŋ.
44 Chegando por detrás dele, tocou na orla do seu vestido, e logo estancou o fluxo do seu sangue.
45 Ne̱ Yeesuu a bise fe̱yɛ, “Nsɛ ya dabo̱rɔ mo̱‑ɔ ne̱e̱?”
45 E disse Jesus: Quem é que me tocou? E, negando todos, disse Pedro e os que estavam com ele: Mestre, a multidão te aperta e te oprime, e dizes: Quem é que me tocou?
46 Ne̱ Yeesuu yɛ, “Amaa mo̱ a pini fe̱yɛ ɔko̱ a dabo̱rɔ mo̱, a le̱e̱ fe̱yɛ mo̱ a ŋu fe̱yɛ e̱le̱ŋ a le̱e̱ mo̱‑rɔ kya ɔko̱.”
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque bem conheci que de mim saiu virtude.
47 Ɔkye̱e̱ amo̱ a ŋu fe̱yɛ ɔ maa taare̱ a ɔ taa ke̱tɔ ne̱ ɔɔ waa‑ɔ a ɔ bo̱ kwe̱e̱rɔ‑ɔ se̱‑ɔ, ne̱ ɔɔ ba Yeesuu ase̱ na ɔ yo̱ŋ, ne̱ ɔɔ bo̱ kpuni aŋurii mò̱ ayaa‑rɔ. Ase̱sɛ amo̱‑rɔ mfe̱ŋ ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii Yeesuu ke̱tɔ se̱ ne̱ ɔɔ dabo̱rɔ mò̱‑ɔ na ane̱ŋ ne̱ ɔɔ kpaare̱ puri amo̱‑rɔ mfe̱ŋ‑ɔ.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se tremendo e, prostrando-se ante ele, declarou-lhe diante de todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como logo sarara.
48 Ne̱ Yeesuu yɛ, “Ɔpe̱kye̱e̱, bo̱ le̱e̱ ane̱ŋ ne̱ fo̱ a kɔɔre̱ mo̱ gyi‑o si‑o, fo̱ a kpaare̱. To, nare̱ dame̱naŋsɛ.”
48 E ele lhe disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou; vai em paz.
49 Saŋ ne̱ Yeesuu e̱ tɔwe̱ amo̱‑ɔ, ne̱ kabɔɔ ko̱ a le̱e̱ Yayerus a lɔŋ‑ɔ‑rɔ bo̱ tɔwe̱ gywii Yayerus fe̱yɛ, “Fo̱ kakye̱e̱sɛɛ‑ɔ a wu, amo̱se̱‑ɔ fo̱ ma lɛɛ sa a ɔkaapo̱po̱‑ɔ kpo̱ne̱ mò̱ e̱ye̱e̱.”
49 Estando ele ainda falando, chegou um dos do príncipe da sinagoga, dizendo: A tua filha já está morta, não incomodes o Mestre.
50 Amaa Yeesuu a nu ane̱ŋ ne̱ ɔɔ tɔwe̱‑ɔ, ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii Yayerus fe̱yɛ, “Fo̱ ma sa a fo̱ duŋ te̱ŋ fo̱, fo̱ fe̱raa, fo̱ ya kɔɔre̱ mo̱ gyi, ɔ kpaare̱.”
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 Saŋ ne̱ baa fo̱ Yayerus a lɔŋ‑ɔ‑rɔ‑ɔ, Yeesuu mo̱ŋ sa a ɔko̱ lwee mfe̱ŋ ne̱ kakye̱e̱sɛɛ‑ɔ a wu ɔ da‑ɔ bo̱ tii mò̱ se̱, amɔ Peetroo na Yohanee na Yakubu na kakye̱e̱sɛɛ‑ɔ mò̱ se̱ na mò̱ nyi.
51 E, entrando em casa, a ninguém deixou entrar, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai e a mãe da menina.
52 Bamo̱ ne̱ baa saŋ bo̱ bo̱ lɔŋ‑ɔ‑rɔ‑ɔ de̱ŋ ba su kale ba sa kakye̱e̱sɛɛ‑ɔ ne̱e̱. Ne̱ Yeesuu yɛ, “Mo̱ne̱ ma su, a le̱e̱ fe̱yɛ kakye̱e̱sɛɛ‑ɔ mo̱ŋ wu, oo di idi ne̱e̱.”
52 E todos choravam, e a pranteavam; e ele disse: Não choreis; não está morta, mas dorme.
53 Mò̱ a tɔwe̱ ane̱ŋ‑ɔ, baa mɔse̱ mò̱ ne̱e̱, a le̱e̱ fe̱yɛ bo̱ nyi kase̱ŋtiŋ fe̱yɛ kakye̱e̱sɛɛ‑ɔ a wu.
53 E riam-se dele, sabendo que estava morta.
54 To, ne̱ Yeesuu a kra kakye̱e̱sɛɛ ne̱ oo wu ɔ da‑ɔ ke̱sare̱e̱‑rɔ, ne̱ ɔɔ te̱e̱ mò̱ fe̱yɛ, “Mo̱ gyi, kyiŋŋi ko̱so̱.”
54 Mas ele, pondo-os todos fora, e pegando-lhe na mão, clamou, dizendo: Levanta-te, menina.
55 Puri amo̱‑rɔ mfe̱ŋ ne̱ oo kyiŋŋi ko̱so̱ ŋkpa na alaŋfiya‑ro. Ne̱ Yeesuu a sa kanɔ fe̱yɛ bo̱ sa kakye̱e̱sɛɛ‑ɔ ko̱tɔko̱ a o gyi.
55 E o seu espírito voltou, e ela logo se levantou; e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Ne̱ kakye̱e̱sɛɛ‑ɔ mò̱ se̱ na mò̱ nyi e̱ye̱e̱ a kpe̱ŋ bamo̱. Amaa Yeesuu yɛ bo̱ ma kaŋ tɔwe̱ ke̱tɔ ne̱ ɔɔ waa‑ɔ gywii ɔko̱.
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele lhes mandou que a ninguém dissessem o que havia sucedido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.