Lucas 2
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs ARIB
1 Ŋke amo̱‑rɔ‑ɔ ne̱ Roma awuye owure dabe̱ Kaye̱saa Agustus a sa mbraa fe̱yɛ bo̱ kyo̱rɛɛ na bo̱ kare̱ ase̱sɛ ne̱ bo̱ bo̱ mò̱ e̱se̱‑ɔ se̱‑ɔ pɛɛɛ. Amo̱ e̱ gye̱ ke̱gye̱ŋkpɛɛ fe̱yɛ bamo̱ a sa ane̱ŋ a mbraa‑ɔ.
1 Naqueles dias saiu um decreto da parte de César Augusto, para que todo o mundo fosse recenseado.
2 Swe̱e̱re̱ amo̱ se̱ to̱ŋ ko̱ e̱ gye̱ Siriya. Saŋ amo̱‑ɔ gominaa ne̱ ɔ ye̱re̱ owure dabe̱‑ɔ ayaa‑rɔ mfe̱ŋ‑ɔ e̱ gye̱ Kwiriniyus. Ne̱ gominaa amo̱ de Yudaa awuye e̱swe̱e̱re̱ ne̱ ba te̱e̱ e̱mo̱ Galile̱ya na Samariya na Yude̱ya‑ɔ se̱ ke̱yaale̱ŋ.
2 Este primeiro recenseamento foi feito quando Quirínio era governador da Síria.
3 Ne̱ baa sa mbraa fe̱yɛ ɔke̱maa yɔ mò̱ aye̱, na ɔ kyo̱rɛɛ mò̱ ke̱nyare̱ mfe̱ŋ.
3 E todos iam alistar-se, cada um à sua própria cidade.
4 — ausente —
4 Subiu também José, da Galiléia, da cidade de Nazaré, à cidade de Davi, chamada Belém, porque era da casa e família de Davi,
5 — ausente —
5 a fim de alistar-se com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Bamo̱ a bo̱ Bɛte̱lahɛm mfe̱ŋ‑ɔ, ne̱ Mariya ko̱ko̱we̱ a fo̱.
6 Enquanto estavam ali, chegou o tempo em que ela havia de dar à luz,
7 Ne̱ baa buwi kpa afɔ a so̱we̱kpa a lɔŋ‑ɔ na bo̱ so̱we̱ mfe̱ŋ. Amaa bo̱ mo̱ŋ nya so̱we̱kpa lɔŋ amo̱‑rɔ, a le̱e̱ fe̱yɛ ase̱sɛ bwe̱e̱tɔ a ba maŋ amo̱‑rɔ kyɔ bo̱ so̱we̱ mfe̱ŋ. Ane̱ŋ se̱‑ɔ baa so̱we̱ ke̱kyaŋ ne̱ mbo̱ da‑rɔ‑ɔ‑rɔ ne̱e̱. Ne̱ Mariya a ko̱we̱ mò̱ bregyi nyaŋsɛ‑ɔ. Ne̱ ɔɔ ba waagya bo̱ miri mò̱, ne̱ ɔɔ taa mò̱ bo̱ be̱ya ke̱dakaa ko̱ ne̱ bo̱ de mbo̱ ateese ba waa‑rɔ‑ɔ‑rɔ.Yo̱sɛf na Mariya na mò̱ gyi Yeesuu|src="CN01617b.tif" size="span" ref="Lukas 2.7"
7 e teve a seu filho primogênito; envolveu-o em faixas e o deitou em uma manjedoura, porque não havia lugar para eles na estalagem.
8 Ke̱mo̱ kanye amo̱ e̱sanne̱ ade̱e̱re̱se̱po̱ ko̱ mɔ bo̱ swe̱e̱re̱ amo̱ se̱, ne̱ bo̱ da e̱fa‑rɔ ba de̱e̱re̱ bamo̱ mbo̱ se̱.
8 Ora, havia naquela mesma região pastores que estavam no campo, e guardavam durante as vigílias da noite o seu rebanho.
9 Mfe̱ŋ ne̱ Wuribware̱ kabɔɔ ko̱ a lee mò̱ e̱ye̱e̱ bo̱ kaapo̱ bamo̱. Ne̱ Wuribware̱ se̱ a ke̱laŋŋe̱rɔ‑ɔ a we̱e̱ bamo̱ se̱, ne̱ kufu a nya bamo̱ bwe̱e̱tɔ.
9 E um anjo do Senhor apareceu-lhes, e a glória do Senhor os cercou de resplendor; pelo que se encheram de grande temor.
10 Ne̱ Wuribware̱ kabɔɔ‑ɔ yɛ,
10 O anjo, porém, lhes disse: Não temais, porquanto vos trago novas de grande alegria que o será para todo o povo:
11 Amo̱ e̱ gye̱ fe̱yɛ ndɔɔ a kake mɔ
11 É que vos nasceu hoje, na cidade de Davi, o Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Na ke̱tɔ ne̱ ke̱ e̱ kaapo̱ mo̱ne̱‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ,
12 E isto vos será por sinal: Achareis um menino envolto em faixas, e deitado em uma manjedoura.
13 Puri amo̱‑rɔ, ne̱ Wuribware̱ mbɔɔ bwe̱e̱tɔ a le̱e̱ so̱so̱ bo̱ tii ɔgye̱ŋkpɛɛsɛ‑ɔ se̱ e̱sanne̱ ade̱e̱re̱se̱po̱ amo̱ ase̱ mfe̱ŋ, na ba waa iliŋ ba kyo̱rɔ Wuribware̱ fe̱yɛ,
13 Então, de repente, apareceu junto ao anjo grande multidão da milícia celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 “Wuribware̱ ne̱ ɔ bo̱ so̱so̱‑ɔ
14 Glória a Deus nas maiores alturas, e paz na terra entre os homens de boa vontade.
15 Amɔ Wuribware̱ mbɔɔ amo̱ a kiŋŋi bo̱ yii so̱so̱‑ɔ, ne̱ ŋkee e̱sanne̱ ade̱e̱re̱se̱po̱ amo̱ yɛ, “Mo̱nꞌ sa a ane̱ yɔ maŋ amo̱‑rɔ ya ke̱e̱ ke̱tɔ ne̱ kaa waa mfe̱ŋ ne̱ Wuribware̱ a suŋ bo̱ tɔwe̱ gywii ane̱‑ɔ.”
15 E logo que os anjos se retiraram deles para o céu, diziam os pastores uns aos outros: Vamos já até Belém, e vejamos isso que aconteceu e que o Senhor nos deu a conhecer.
16 Amo̱se̱‑ɔ ne̱ baa waa me̱naŋ yɔ Bɛte̱lahɛm ya ŋu Mariya na Yo̱sɛf na kayaagyi‑o, na ɔ da ke̱dakaa ne̱ bo̱ de mbo̱ ateese ba waa‑rɔ‑ɔ‑rɔ.
16 Foram, pois, a toda a pressa, e acharam Maria e José, e o menino deitado na manjedoura;
17 Ne̱ baa tɔwe̱ ane̱ŋ ne̱ Wuribware̱ kabɔɔ‑ɔ a tɔwe̱ kayaagyi amo̱ ase̱ŋ‑ɔ gywii bamo̱.
17 e, vendo-o, divulgaram a palavra que acerca do menino lhes fora dita;
18 Ne̱ e̱ye̱e̱ a kpe̱ŋ ɔke̱maa ne̱ oo nu ane̱ŋ ne̱ e̱sanne̱ ade̱e̱re̱se̱po̱ amo̱ a tɔwe̱‑ɔ.
18 e todos os que a ouviram se admiravam do que os pastores lhes diziam.
19 Mariya mɔ a taa ase̱ŋ mɔ pɛɛɛ bo̱ be̱ya mò̱ kuŋu‑ro, ne̱ ɔɔ fa amo̱ mfɛɛre̱ bwe̱e̱tɔ.
19 Maria, porém, guardava todas estas coisas, meditando-as em seu coração.
20 Ne̱ e̱sanne̱ ade̱e̱re̱se̱po̱‑ɔ a kiŋŋi ba yɔ, na ba waa iliŋ ba kyo̱rɔ Wuribware̱ bo̱ le̱e̱ ke̱tɔ ne̱ baa nu ne̱ baa ŋu‑o si. Ane̱ŋ ne̱ Wuribware̱ kabɔɔ‑ɔ a de̱ŋ tɔwe̱ gywii bamo̱‑ɔ dɛɛ ya waa.
20 E voltaram os pastores, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, como lhes fora dito.
21 Kayaagyi‑o a gyi ŋke mburuwa‑o, ne̱ saŋ a fo̱ fe̱yɛ bo̱ te̱ŋ mò̱ ko̱twe̱e̱tu‑o. Ne̱ baa te̱ŋ mò̱ ko̱twe̱e̱tu. Ne̱ baa sa mò̱ ke̱nyare̱ ɛ Yeesuu, ne̱ ke̱ gye̱ ke̱nyare̱ ne̱ Wuribware̱ kabɔɔ‑ɔ a sa mò̱ pwɛɛ ne̱ Mariya a dɛɛ nya mò̱ kame‑o.
21 Quando se completaram os oito dias para ser circuncidado o menino, foi-lhe dado o nome de Jesus, que pelo anjo lhe fora posto antes de ser concebido.
22 — ausente —
22 Terminados os dias da purificação, segundo a lei de Moisés, levaram-no a Jerusalém, para apresentá-lo ao Senhor
23 — ausente —
23 {conforme está escrito na lei do Senhor: Todo primogênito será consagrado ao Senhor},
24 — ausente —
24 e para oferecerem um sacrifício segundo o disposto na lei do Senhor: um par de rolas, ou dois pombinhos.
25 Saŋ amo̱ mɔ ɔnyare̱ ko̱ bo̱ Yɛro̱salɛm mfe̱ŋ ne̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Simeyɔŋ. Ɔnyare̱ amo̱ gye̱ se̱sɛ timaa, ne̱ o suŋ Wuribware̱ nɛɛnɛɛ. Ne̱ ŋkee o te o gywii saŋ ne̱ Wuribware̱ i suŋ ɔmo̱rɔwe̱po̱ a ɔ bo̱ kyo̱ŋwe̱ Isireelii awuye‑o. Ne̱ Wuribware̱ a kufwiiŋe timaa‑o te mò̱ se̱.
25 Ora, havia em Jerusalém um homem cujo nome era Simeão; e este homem, justo e temente a Deus, esperava a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Ne̱ Wuribware̱ a kufwiiŋe timaa‑o a kyɔ tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ o ŋu Kristoo ne̱ Wuribware̱ a tɔwe̱ bo̱ be̱ya fe̱yɛ o suŋ a ɔ bo̱ kyo̱ŋwe̱‑ɔ pwɛɛ na ɔ dɛɛ wu.
26 E lhe fora revelado pelo Espírito Santo que ele não morreria antes de ver o Cristo do Senhor.
27 Ne̱ Wuribware̱ a kufwiiŋe timaa‑o a sa ne̱ ɔɔ yɔ Wuribware̱ suŋkpa‑ɔ kabuno kake nsi ne̱ Yo̱sɛf na Mariya a baa Yeesuu mfe̱ŋ na bo̱ bo̱ waa ke̱tɔ ne̱ Wuribware̱ a mbraa‑ɔ e̱ kaapo̱‑ɔ.
27 Assim pelo Espírito foi ao templo; e quando os pais trouxeram o menino Jesus, para fazerem por ele segundo o costume da lei,
28 Ne̱ Simeyɔŋ a kɔɔre̱ keegyi‑o o de mò̱ asare̱e̱‑rɔ, ne̱ ɔɔ sa Wuribware̱ aŋsɛ fe̱yɛ,
28 Simeão o tomou em seus braços, e louvou a Deus, e disse:
29 “O, Nyaŋpe̱ Wuribware̱, mo̱ mfɛɛre̱ a di mo̱,
29 Agora, Senhor, despedes em paz o teu servo, segundo a tua palavra;
30 — ausente —
30 pois os meus olhos já viram a tua salvação,
31 — ausente —
31 a qual tu preparaste ante a face de todos os povos;
32 O kii fe̱yɛ fetiri a ɔ bo̱ sa nde̱ se̱ awuye,
32 luz para revelação aos gentios, e para glória do teu povo Israel.
33 Ne̱ ane̱ŋ ne̱ Simeyɔŋ a tɔwe̱ bo̱ le̱e̱ kayaagyi‑o si‑o a kpe̱ŋ kayaagyi‑o mò̱ se̱ na mò̱ nyi e̱ye̱e̱.
33 Enquanto isso, seu pai e sua mãe se admiravam das coisas que deles se diziam.
34 — ausente —
34 E Simeão os abençoou, e disse a Maria, mãe do menino: Eis que este é posto para queda e para levantamento de muitos em Israel, e para ser alvo de contradição,
35 — ausente —
35 sim, e uma espada traspassará a tua própria alma, para que se manifestem os pensamentos de muitos corações.
36 — ausente —
36 Havia também uma profetisa, Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser. Era já avançada em idade, tendo vivido com o marido sete anos desde a sua virgindade;
37 — ausente —
37 e era viúva, de quase oitenta e quatro anos. Não se afastava do templo, servindo a Deus noite e dia em jejuns e orações.
38 Kayaagyi‑o na mò̱ se̱ na mò̱ nyi a bo̱ mfe̱ŋ‑ɔ, ne̱ Anaa a ya ŋu bamo̱. Mò̱ ke̱ya ŋu bamo̱‑ɔ, ne̱ ɔɔ sa Wuribware̱ aŋsɛ na ko̱waa fe̱yɛ mò̱ a sa bamo̱ kayaagyi amo̱. Ne̱ ɔɔ tɔwe̱ kayaagyi amo̱ ase̱ŋ gywii Yɛro̱salɛm awuye ne̱ bo̱ gywii fe̱yɛ Wuribware̱ e̱ ba a ɔ bo̱ mo̱rɔwe̱ bamo̱ maŋ‑ɔ le̱e̱ bamo̱ ado̱ŋ ke̱sare̱e̱‑rɔ‑ɔ.
38 Chegando ela na mesma hora, deu graças a Deus, e falou a respeito do menino a todos os que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Saŋ ne̱ Yo̱sɛf na mò̱ ka Mariya a waa ke̱tɔ ne̱ Wuribware̱ a mbraa‑ɔ e̱ kaapo̱‑ɔ lo̱we̱‑ɔ, ne̱ baa kiŋŋi yɔ bamo̱ kye̱nakpa Nasarɛt maŋ ne̱ ɔ bo̱ Galile̱ya swe̱e̱re̱ se̱‑ɔ‑rɔ.
39 Assim que cumpriram tudo segundo a lei do Senhor, voltaram à Galiléia, para sua cidade de Nazaré.
40 Mfe̱ŋ ne̱ bamo̱ gyi amo̱ a ya daŋ nya e̱le̱ŋ. Ne̱ Wuribware̱ a sa mò̱ kanyiase̱ŋ bwe̱e̱tɔ, ne̱ ɔɔ sa mò̱ ŋyure.
40 E o menino ia crescendo e fortalecendo-se, ficando cheio de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 To, kasu ke̱maa mɔ Yeesuu mò̱ ako̱we̱po̱ naa Yɛro̱salɛm maŋ‑nɔ ba gyi Yudaa awuye a kasu kanɔ a ateese ko̱ ne̱ ba te̱e̱ amo̱ ɛ Wuribware̱-a‑kya-ane̱-yɔwe̱‑ɔ.
41 Ora, seus pais iam todos os anos a Jerusalém, à festa da páscoa.
42 Amɔ Yudaa awuye ase̱ kanyaŋsɛɛ ya gyi nsu kudu ŋnyɔ, o de kpa fe̱yɛ ɔ waa ke̱tɔ ke̱maa ne̱ ɔko̱ ne̱ ɔɔ daŋ lo̱we̱‑ɔ e̱ waa‑ɔ. Amo̱se̱ se̱‑ɔ Yeesuu a gyi nsu kudu ŋnyɔ‑ɔ, ne̱ mò̱ aa mò̱ ako̱we̱po̱ a ya gyi ateese amo̱, fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ nsu ke̱maa mò̱ ako̱we̱po̱‑ɔ e̱ waa‑ɔ.
42 Quando Jesus completou doze anos, subiram eles segundo o costume da festa;
43 Bamo̱ a lo̱we̱‑ɔ, ne̱ ŋkee ba kiŋŋi ba yɔ pe̱‑ɔ, ne̱ Yeesuu wo̱re̱ a sii Yɛro̱salɛm, na mò̱ ako̱we̱po̱ mo̱ŋ nyi.
43 e, terminados aqueles dias, ao regressarem, ficou o menino Jesus em Jerusalém sem o saberem seus pais;
44 Ba fa fe̱yɛ ɔ bo̱ ase̱sɛ ne̱ bamo̱ aa bamo̱ a yɔ‑ɔ‑rɔ ne̱e̱. Amo̱se̱‑ɔ baa nare̱ ane̱ŋ‑aaa kake ko̱ŋko̱ ya fo̱ kpa‑rɔ pwɛɛ ne̱ baa dɛɛ le̱e̱ ba buwi ba kpa mò̱ bamo̱ ako̱we̱bɛɛ ne̱ bamo̱ aa bamo̱ a yɔ‑ɔ na bamo̱ nyare̱‑ana ase̱.
44 julgando, porém, que estivesse entre os companheiros de viagem, andaram caminho de um dia, e o procuravam entre os parentes e conhecidos;
45 Amaa baa de̱e̱re̱ kpo̱ne̱, bo̱ mo̱ŋ ŋu mò̱. Ane̱ŋ se̱‑ɔ, ne̱ baa kiŋŋi be̱e̱ yɔ Yɛro̱salɛm ba buwi ba kpa mò̱.
45 e não o achando, voltaram a Jerusalém em busca dele.
46 Bamo̱ a le̱e̱ ba yɔ pe̱‑ɔ ŋke nsa‑rɔ pwɛɛ ne̱ baa dɛɛ ŋu mò̱, na mò̱ aa abware̱se̱ŋ akaapo̱po̱‑ɔ bo̱ko̱ te Wuribware̱ suŋkpa‑ɔ kabuno, na o nu ke̱tɔ ne̱ ba kaapo̱‑ɔ, na o bise bamo̱ amo̱ ase̱ŋ.
46 E aconteceu que, passados três dias, o acharam no templo, sentado no meio dos doutores, ouvindo-os, e interrogando-os.
47 Ne̱ bamo̱ ne̱ baa ŋu ane̱ŋ ne̱ Yeesuu a nu ase̱ŋ‑ɔ kaase̱ na mò̱ gbaa e̱ be̱ŋŋaa bamo̱‑ɔ, e̱ye̱e̱ a kpe̱ŋ bamo̱.
47 E todos os que o ouviam se admiravam da sua inteligência e das suas respostas.
48 Mò̱ se̱ na mò̱ nyi a ya ŋu mò̱‑ɔ, ne̱ e̱ye̱e̱ a kpe̱ŋ bamo̱, ne̱ mò̱ nyi yɛ, “Mo̱ gyi, nte̱tɔ ne̱e̱ ne̱ fo̱ a waa ane̱ mfaanɛɛ‑ɔ ne̱e̱? Fo̱ a sa ne̱ mo̱ aa fo̱ se̱ akatɔ a pee ane̱ i buwi ane̱ e̱ kpa fo̱.”
48 Quando o viram, ficaram maravilhados, e disse-lhe sua mãe: Filho, por que procedeste assim para conosco? Eis que teu pai e eu ansiosos te procurávamos.
49 Ne̱ ɔɔ be̱ŋŋaa mò̱ nyi na mò̱ se̱ fe̱yɛ, “Nte̱tɔ se̱ ne̱ mo̱ne̱ naa mo̱ne̱ i buwi mo̱ne̱ e̱ kpa mo̱ to̱ŋ ko̱‑ɔ ne̱e̱? Mo̱ne̱ mo̱ŋ nyi fe̱yɛ a tiri fe̱yɛ n kye̱na n se̱ a lɔŋ‑ɔ‑rɔ ne̱e̱ e̱e̱e̱?”
49 Respondeu-lhes ele: Por que me procuráveis? Não sabíeis que eu devia estar na casa de meu Pai?
50 Amaa bo̱ mo̱ŋ nu mò̱ ase̱ŋ‑ɔ kaase̱.
50 Eles, porém, não entenderam as palavras que lhes dissera.
51 Ne̱ bamo̱ aa Yeesuu a kiŋŋi yɔ Nasarɛt maŋ‑nɔ, ne̱ oo bu bamo̱ nɛɛnɛɛ. Ne̱ mò̱ nyi a taa ase̱ŋ mɔ pɛɛɛ bo̱ be̱ya mò̱ kuŋu‑ro.
51 Então, descendo com eles, foi para Nazaré, e era-lhes sujeito. E sua mãe guardava todas estas coisas em seu coração.
52 Ne̱ Yeesuu a daŋ, ne̱ mò̱ kanyiase̱ŋ a waa ko̱kyɔ. Ne̱ Wuribware̱ na ase̱sɛ pɛɛɛ a kpa mò̱ ase̱ŋ.
52 E crescia Jesus em sabedoria, em estatura e em graça diante de Deus e dos homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.