Lucas 24

Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Me̱me̱ne̱da, kake ne̱ Yudaa awuye‑o i kyure, ne̱ bo̱ maa waa kusuŋ ke̱maa‑ɔ a kyo̱ŋ‑ɔ, Kosiyara gye̱gyaye̱ tututu, ne̱ akye̱e̱‑ɔ a yɔ Yeesuu ke̱gye̱raŋta‑ɔ ase̱, na bo̱ de kadwii na kakyanne̱‑ɔ bamo̱ ase̱.
1 E no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Amaa bamo̱ a fo̱ ke̱gye̱raŋta‑ɔ ase̱‑ɔ, baa ŋu fe̱yɛ ke̱fo̱re̱ dabe̱ ne̱ baa kuroŋ bo̱ kpuse ke̱mo̱ kanɔ‑ɔ se̱ fe̱yɛ po̱ne̱‑ɔ a kuroŋ le̱e̱‑rɔ.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 Amo̱se̱‑ɔ ne̱ baa lweero. Amaa bo̱ mo̱ŋ ŋu ane̱ nyaŋpe̱ Yeesuu kifuniŋ‑o da‑rɔ.
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Ane̱ŋ se̱‑ɔ ne̱ e̱ye̱e̱ a kpe̱ŋ bamo̱. Puri amo̱‑rɔ mfe̱ŋ ne̱ baa ŋu anyare̱ anyɔ ko̱, na bo̱ buŋ e̱kaare̱ ne̱ e̱ to̱re̱ se̱ pare̱pare̱pare̱‑ɔ bo̱ ye̱re̱ bamo̱ ase̱.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens, com vestes resplandecentes.
5 Kufu a nya akye̱e̱ amo̱‑ɔ se̱, ne̱ baa buŋŋe anyare̱ anyɔ amo̱ akatɔ‑rɔ.
5 E, estando elas muito atemorizadas, e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 Yeesuu mo̱ŋ bo̱ mfe̱e̱, ɔɔ kyɔ kyiŋŋi le̱e̱ lowi‑ro, ɔɔ dare̱e̱. Mo̱nꞌ nyiŋŋi si fe̱yɛ ɔɔ tɔwe̱ gywii mo̱ne̱ saŋ ne̱ ɔ bo̱ Galile̱ya‑ɔ fe̱yɛ,
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galiléia,
7 ‘A tiri fe̱yɛ bo̱ taa mo̱, dimaadi mò̱ gyi‑o, bo̱ waa abɔye̱waapo̱ ke̱sare̱e̱‑rɔ, na bo̱ da mo̱ bo̱ me̱ra kiyii kpare̱-abɛɛ‑rɔ se̱, na ke̱mo̱ kake sase̱po̱‑ɔ na n kyiŋŋi le̱e̱ lowi‑ro.’ ”
7 Dizendo: Convém que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressuscite.
8 Ne̱ akye̱e̱‑ɔ a nyiŋŋi ase̱ŋ‑ɔ se̱.
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 Ne̱ baa kiŋŋi le̱e̱ ke̱gye̱raŋta‑ɔ‑rɔ, ne̱ baa ya tɔwe̱ ke̱tɔ ne̱ baa ŋu‑o pɛɛɛ gywii mò̱ agyase̱po̱ kudu kako̱‑ɔ, na bamo̱ ne̱ bo̱ bo̱ bamo̱ ase̱‑ɔ.
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Amɔ akye̱e̱ amo̱ anyare̱ e̱ gye̱ Mariya Magadalanyi na Yohana na Yakubu mò̱ nyi Mariya. Akye̱e̱ mɔ na bo̱ko̱ ne̱ bo̱ tii bamo̱ se̱‑ɔ ya yɔ ya tɔwe̱ ase̱ŋ‑ɔ pɛɛɛ gywii Yeesuu ayaa‑rɔ aye̱re̱po̱‑ɔ.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam, as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 Amaa baa fa ne̱e̱ fe̱yɛ ke̱tɔ ne̱ akye̱e̱ amo̱ a tɔwe̱ gywii bamo̱‑ɔ mo̱ŋ de kaase̱. Amo̱se̱‑ɔ bo̱ mo̱ŋ kɔɔre̱ gyi.
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 Ne̱ Peetroo fe̱raa a ko̱so̱ ŋwɛɛnaŋ yɔ Yeesuu a ke̱gye̱raŋta‑ɔ ase̱. Mò̱ a fo̱‑ɔ, ne̱ oo buŋŋe de̱e̱re̱‑rɔ ŋu kyefuri ne̱ baa bo̱ miri Yeesuu kifuniŋ‑o. Ɔ mo̱ŋ lɛɛ ŋu sɛye̱ bo̱ tii si. Ne̱ ke̱tɔ ne̱ kaa waa‑ɔ a kpe̱ŋ mò̱ e̱ye̱e̱, ne̱ oo kiŋŋi yɔ pe̱.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lençóis ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 Kake amo̱ dɛɛ, ne̱ Yeesuu agyase̱po̱ anyɔ ko̱ a ko̱so̱ le̱e̱ Yɛro̱salɛm maŋ‑nɔ bo̱ naa ba yɔ kamaŋgyii ko̱ ne̱ ba te̱e̱ ɛ Imayus‑o. Mfe̱ŋ na Yɛro̱salɛm e̱ waa fe̱yɛ e̱maye̱re̱ isunoo.
13 E eis que no mesmo dia iam dois deles para uma aldeia, que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 Bo̱ naa ba yɔ na ba tɔwe̱ ke̱tɔ ne̱ kaa waa Yeesuu Yɛro̱salɛm‑ɔ ase̱ŋ.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 Bamo̱ a naa na ba tɔwe̱ amo̱ ase̱ŋ‑ɔ, ne̱ Yeesuu fɔŋfɔŋ a le̱e̱ to̱ŋ ko̱ nare̱ ya tɔ bamo̱‑rɔ, ne̱ ŋkee mò̱ aa bamo̱ naa.
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si, e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Baa ŋu mò̱, amaa bo̱ mo̱ŋ pini mò̱.
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 Ne̱ Yeesuu a bise bamo̱ fe̱yɛ, “Nte̱tɔ ase̱ŋ ne̱ mo̱ne̱ naa mo̱ne̱ e̱ tɔwe̱ mo̱ne̱ i gywii abɛɛ‑ɔ ne̱e̱?”
17 E ele lhes disse: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós, e por que estais tristes?
18 Ne̱ bamo̱ ɔko̱ ne̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Kilopas‑ɔ a bise Yeesuu fe̱yɛ, “Amɔ fo̱ fe̱raa fo̱ wo̱re̱ e̱ gye̱ ɔfɔ Yɛro̱salɛm mfe̱e̱, ne̱ fo̱ mo̱ŋ nyi ŋke mfe̱ne̱ mɔ‑rɔ a ke̱tɔ ne̱ kaa ba‑ɔ?”
18 E, respondendo um, cujo nome era Cléopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém, e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Ne̱ Yeesuu yɛ, “Nte̱tɔ ase̱ŋ ya ba?”
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus Nazareno, que foi homem profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Ne̱ Wuribware̱ alɔŋŋɔpo̱‑ɔ na maŋ agye̱ŋkpɛɛpo̱‑ɔ a gyi mò̱ ase̱ŋ, ne̱ baa bu mò̱ ke̱pɔ, ne̱ bo̱ yɛ a bware fe̱yɛ o wu. Ne̱ baa taa mò̱ sa Roma awuye, ne̱ baa da mò̱ bo̱ me̱ra kiyii kpare̱-abɛɛ‑rɔ se̱.
20 E como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte, e o crucificaram.
21 Na weetee ane̱ mɔ ane̱ de mò̱ te̱maa fe̱yɛ mò̱ e̱ gye̱ ne̱ ɔ ba na ɔ bo̱ mo̱rɔwe̱ Isireelii awuye. Amɔ ŋke nsa e̱ gye̱ ndɔɔ fe̱yɛ bamo̱ a waa mò̱ ane̱ŋ ne̱ ane̱ a tɔwe̱‑ɔ.
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas agora, sobre tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Amaa ane̱ akye̱e̱ ne̱ bo̱ tii ane̱ se̱‑ɔ a sa ne̱ e̱ye̱e̱ a kpe̱ŋ ane̱, bo̱ le̱e̱ fe̱yɛ baa ya de̱e̱re̱ ke̱gye̱raŋta‑ɔ‑rɔ gye̱gyaye̱ kese‑ro.
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 Ne̱ bo̱ mo̱ŋ ŋu kifuniŋ‑o, ne̱ baa kiŋŋi bo̱ tɔwe̱ gywii ane̱ fe̱yɛ Wuribware̱ mbɔɔ ko̱ a lee bamo̱ e̱ye̱e̱ bo̱ kaapo̱ bamo̱. Mfe̱ŋ ne̱ baa tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ Yeesuu a kyiŋŋi le̱e̱ lowi‑ro.
23 E, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 Ne̱ ane̱‑rɔ bo̱ko̱ a ya de̱e̱re̱ ke̱gye̱raŋta‑ɔ‑rɔ, bo̱ mo̱ŋ ŋu Yeesuu‑o fe̱yɛ ane̱ŋ dɛɛ ne̱ akye̱e̱ amo̱ a tɔwe̱‑ɔ.”
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; porém, a ele não o viram.
25 Ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “Mo̱ne̱ mo̱ŋ de mfɛɛre̱. Mo̱ne̱ saŋ mo̱ne̱ mo̱ŋ kɔɔre̱ ke̱tɔ ne̱ Wuribware̱ akyaamɛɛ a kyo̱rɛɛ waa abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ‑ɔ gyi mo̱ne̱ ŋkpo̱nɔ‑rɔ.
25 E ele lhes disse: Ó néscios, e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 Mo̱ne̱ mo̱ŋ tɛɛ nu kaase̱ fe̱yɛ a tiri fe̱yɛ Kristoo ne̱ Wuribware̱ yɛ o suŋ‑o i ŋu awo̱re̱fɔɔ na o wu, pwɛɛ na ɔ dɛɛ nya wuraa na ke̱dabe̱ Wuribware̱ se̱.”
26 Porventura não convinha que o Cristo padecesse estas coisas e entrasse na sua glória?
27 Bamo̱ aa Yeesuu a kya kpa se̱ bo̱ naa‑ɔ, ne̱ Yeesuu a le̱e̱ o lee ke̱tɔ ne̱ Mosis na Wuribware̱ akyaamɛɛ‑ɔ a kyo̱rɛɛ waa abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ‑ɔ bo̱ kaapo̱ mò̱ kuŋu si ase̱ŋ‑nɔ pɛɛɛ gywii bamo̱.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Bamo̱ a kpa a bo̱ tɔ kamaŋgyii ne̱ ba yɔ kamo̱ se̱‑ɔ‑rɔ‑ɔ, ne̱ Yeesuu a waa fe̱yɛ mò̱ fe̱raa e̱ kyo̱ŋ se̱ mfe̱ŋ‑ɔ.
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 Amaa bo̱ mo̱ŋ sure si fe̱yɛ ɔ kyo̱ŋ yɔ‑ɔ se̱‑ɔ, ne̱ bo̱ yɛ ɔ bo̱ so̱we̱ bamo̱ ase̱ mfe̱e̱, a le̱e̱ fe̱yɛ kyɔwe̱ a lo̱we̱. Amo̱se̱‑ɔ ne̱ Yeesuu a ya so̱we̱ bamo̱ ase̱.
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Ne̱ mò̱ aa bamo̱ a kye̱na na bo̱ gyi ateese, ne̱ ɔɔ taa bodobodoo‑o, ne̱ ɔɔ sa Wuribware̱ aŋsɛ we̱e̱ se̱, ne̱ ɔɔ te̱ŋŋe̱‑rɔ sa bamo̱ a bo̱ gyi.
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o, e lho deu.
31 Ŋkee ne̱ bamo̱ akatɔ a buŋŋi nɛɛnɛɛ‑ɔ ne̱e̱, ne̱ baa pini mò̱ mfe̱ŋ, amaa bo̱ mo̱ŋ lɛɛ ŋu mò̱, ɔɔ ŋaa.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 Ne̱ baa tɔwe̱ gywii abɛɛ fe̱yɛ, “Saŋ ne̱ ɔɔ kaapo̱ ane̱ abware̱se̱ŋ‑ɔ‑rɔ‑ɔ, aa waa ane̱ kɔne̱, ne̱ ane̱ ŋkpo̱nɔ‑rɔ a yuri ane̱, bɛɛɛ?”
32 E disseram um para o outro: Porventura não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Mfe̱ŋ ne̱ baa ko̱so̱ puri amo̱‑rɔ kiŋŋi yɔ Yɛro̱salɛm maŋ‑nɔ ya to̱ fe̱yɛ Yeesuu agyase̱po̱ kudu kako̱‑ɔ na bamo̱ ne̱ bo̱ tii si‑o a gyaŋŋe̱. Ne̱ abɛɛ anyɔ‑ɔ a tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ baa ŋu Yeesuu na ɔ ke̱e̱.
33 E na mesma hora, levantando-se, tornaram para Jerusalém, e acharam congregados os onze, e os que estavam com eles,
34 Ne̱ baa be̱ŋŋaa bamo̱ fe̱yɛ, “Kase̱ŋtiŋ, ane̱ nyaŋpe̱ a kyiŋŋi le̱e̱ lowi‑ro. Oo lee mò̱ e̱ye̱e̱ bo̱ kaapo̱ Simɔŋ.”
34 Os quais diziam: Ressuscitou verdadeiramente o Senhor, e já apareceu a Simão.
35 Ne̱ anyare̱ anyɔ‑ɔ a tɔwe̱ ke̱tɔ ne̱ kaa ba kpa‑ɔ‑rɔ‑ɔ na ane̱ŋ ne̱ baa pini Yeesuu saŋ ne̱ ɔɔ te̱ŋŋe̱ bodobodoo‑o‑ro sa bamo̱‑ɔ gywii bamo̱.
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles fora conhecido no partir do pão.
36 Na anyare̱ anyɔ‑ɔ saŋ ba tɔwe̱ ase̱ŋ‑ɔ ba gywii Yeesuu agyase̱po̱‑ɔ, ne̱ Yeesuu fɔŋfɔŋ a le̱e̱ bamo̱ se̱ ɔ ye̱re̱ bamo̱‑rɔ mfe̱ŋ, ne̱ ɔɔ ka bamo̱ kanɔ fe̱yɛ, “E̱ye̱e̱ yure mo̱ne̱.”
36 E falando eles destas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Ne̱ kufu a nya bamo̱, ba fa fe̱yɛ ba ŋu kye̱ŋaŋpo̱ ko̱ ne̱e̱.
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Ne̱ oo bise bamo̱ fe̱yɛ, “Ntɔ i de mo̱ne̱ kufu? Nte̱tɔ se̱ ne̱ mo̱ne̱ maa kɔɔre̱ mo̱ne̱ i gyi?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem tais pensamentos aos vossos corações?
39 Mo̱nꞌ de̱e̱re̱ mo̱ asare̱e̱ na mo̱ ayaapapaa, na mo̱nꞌ ŋu fe̱yɛ mo̱ ne̱e̱. Na mo̱nꞌ kra mo̱‑rɔ a mo̱nꞌ ke̱e̱. Kye̱ŋaŋpo̱ de ayeegyi na abowii fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ mo̱ne̱ a ŋu n de‑o ooo?”
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Mò̱ a tɔwe̱ ane̱ŋ‑ɔ, ne̱ ɔɔ taa mò̱ asare̱e̱ na ayaapapaa bo̱ kaapo̱ bamo̱.
40 E, dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Bo̱ saŋ bo̱ mo̱ŋ kɔɔre̱ Yeesuu a ase̱ŋ‑ɔ gyi kyɛɛkyɛɛ. Amaa bamo̱ akatɔ a gyi, ne̱ e̱ye̱e̱ a kpe̱ŋ bamo̱. To, ne̱ Yeesuu a bise bamo̱ fe̱yɛ, “Mo̱ne̱ de ateese ko̱ mfe̱e̱ aaa?”
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria, e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Ne̱ baa taa kakiŋgyi de̱ŋasɛ katiŋ ko̱ sa mò̱.
42 Então eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado, e um favo de mel;
43 Ne̱ ɔɔ taa wo̱ bamo̱ akatɔ‑rɔ mfe̱ŋ.
43 O que ele tomou, e comeu diante deles.
44 Ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “Saŋ ne̱ n te na mo̱ aa mo̱ne̱ e̱ sa se̱ŋsa‑ɔ, mo̱ a tɔwe̱ ase̱ŋ ko̱ gywii mo̱ne̱, ne̱ m be̱e̱ mo̱ e̱ tɔwe̱ amo̱‑rɔ. Amo̱ e̱ gye̱ fe̱yɛ ke̱tɔ ke̱maa ne̱ Mosis a kyo̱rɛɛ waa mò̱ mbraa wo̱re̱‑ɔ‑rɔ‑ɔ, ne̱ Wuribware̱ akyaamɛɛ a kyo̱rɛɛ‑ɔ, ne̱ Deefid a kyo̱rɛɛ waa mò̱ iliŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ bo̱ le̱e̱ mo̱ kuŋu si‑o e̱ ba kase̱ŋtiŋ.”
44 E disse-lhes: São estas as palavras que vos disse estando ainda convosco: Que convinha que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na lei de Moisés, e nos profetas e nos Salmos.
45 Ne̱ ɔɔ kya se̱ kaapo̱ ke̱tɔ ne̱ ke̱ bo̱ abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ, ne̱ a gye̱ mò̱ kuŋu si ase̱ŋ‑ɔ kaase̱.
45 Então abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Ne̱ ŋkee ɔɔ tɔwe̱ ne̱e̱ fe̱yɛ, “Baa kyo̱rɛɛ waa abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ ne̱e̱ fe̱yɛ Kristoo ne̱ Wuribware̱ yɛ o suŋ a ɔ bo̱ kyo̱ŋwe̱ kaye̱ mɔ‑rɔ‑ɔ i gyi awo̱re̱fɔɔ, na o wu, na ke̱mo̱ ŋke nsa o kyiŋŋi le̱e̱ lowi‑ro.
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressuscitasse dentre os mortos,
47 Na mo̱nꞌ yɔ mfe̱e̱ a Yɛro̱salɛm awuye‑o na kaye̱‑rɔ ase̱sɛ pɛɛɛ ase̱ ya ba mo̱ ke̱nyare̱ bo̱ tɔwe̱ ase̱ŋ timaa‑o gywii bamo̱. Na mo̱nꞌ tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ ɔke̱maa nu mò̱ e̱ye̱e̱, na o kiŋŋi le̱e̱ mò̱ e̱bɔye̱‑rɔ, na Wuribware̱ nya taa mò̱ e̱bɔye̱‑ɔ bo̱ ke mò̱.
47 E em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Mo̱ne̱ fɔŋfɔŋ e̱ gye̱ amo̱ aye̱re̱rɔpo̱.
48 E destas coisas sois vós testemunhas.
49 Na mo̱ fɔŋfɔŋ sa a Wuribware̱ a kufwiiŋe timaa‑o ywe̱e̱ mo̱ne̱ se̱, fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ n se̱ Wuribware̱ a tɔwe̱ bo̱ be̱ya fe̱yɛ ɔ waa‑ɔ. Amaa mo̱nꞌ gywii maŋ‑nɔ mfe̱e̱ bo̱ fo̱ saŋ ne̱ mo̱ne̱ e̱ nya mfaanɛɛ a ke̱yaale̱ŋ ne̱ ke̱ e̱ le̱e̱ so̱so̱‑ɔ.”
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Ne̱ ŋkee Yeesuu a sa ne̱ mò̱ aa mò̱ agyase̱po̱‑ɔ a yɔ hare̱e̱ Bɛtaniya kamaŋgyii, ne̱ ɔɔ yase̱ mò̱ asare̱e̱ so̱so̱, ne̱ oo yure bamo̱ mfe̱ŋ.
50 E levou-os fora, até betânia; e, levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Mò̱ a maa se̱ o yure bamo̱‑ɔ, ne̱ Wuribware̱ a bo̱ yaa mò̱ so̱so̱.
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 Ne̱ mò̱ agyase̱po̱‑ɔ a sii mfe̱ŋ suŋ mò̱, ne̱ baa kiŋŋi yɔ Yɛro̱salɛm maŋ‑nɔ, na bamo̱ akatɔ a gyi bwe̱e̱tɔ.
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 Ne̱ baa yɔ bo̱ bo̱ Wuribware̱ suŋkpa‑ɔ kabuno ba kyo̱rɔ Wuribware̱ kake ke̱maa.
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.