Lucas 18

Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ kitee mɔ gywii mò̱ agyase̱po̱‑ɔ bo̱ kaapo̱ bamo̱ fe̱yɛ bo̱ de̱e̱ ko̱re̱ ke̱bware̱ko̱re̱ saŋ ke̱maa, na bo̱ ma yɔwe̱.
1 Jesus contou a seguinte parábola , mostrando aos discípulos que deviam orar sempre e nunca desanimar:
2 Ne̱ ɔ yɛ, “N gye̱ ɔse̱ŋgyipo̱ ko̱ ya dɛɛ kye̱na maŋ ko̱ se̱ aaa? Ne̱ ɔ mo̱ŋ se̱re̱ Wuribware̱, ne̱ mò̱‑ɔ mò̱ maa bu se̱sɛ ke̱maa.
2 — Em certa cidade havia um juiz que não
3 Amɔ kpenlekye̱e̱ ko̱ mɔ bo̱ maŋ amo̱‑rɔ dɛɛ, ne̱ ɔ naa ɔse̱ŋgyipo̱ amo̱ ase̱ saŋ ke̱maa ɔ ko̱re̱ mò̱ fe̱yɛ, ‘Mo̱ bɛɛko̱ ko̱ a waa mo̱ bɔye̱. Amo̱se̱‑ɔ mo̱ e̱ kpa fe̱yɛ fo̱ te̱e̱ mo̱ aa mò̱ na ane̱ tɔwe̱ amo̱ ase̱ŋ.’
3 Nessa cidade morava uma viúva que sempre o procurava para pedir justiça, dizendo: “Ajude-me e julgue o meu caso contra o meu adversário!”
4 — ausente —
4 — Durante muito tempo o juiz não quis julgar o caso da viúva, mas afinal pensou assim: “É verdade que eu não temo a Deus e também não respeito ninguém.
5 — ausente —
5 Porém, como esta viúva continua me aborrecendo, vou dar a sentença a favor dela. Se eu não fizer isso, ela não vai parar de vir me amolar até acabar comigo.”
6 Ne̱ Yeesuu a kya se̱ tɔwe̱ fe̱yɛ, “Mo̱nꞌ nu ase̱ŋ ne̱ apoo ɔse̱ŋgyipo̱ amo̱ a tɔwe̱ gywii mò̱ e̱ye̱e̱‑ɔ.
6 E o Senhor continuou:
7 Mbe̱yɔmɔ ne̱ apoo ɔse̱ŋgyipo̱‑ɔ ya kya kpenlekye̱e̱ amo̱‑rɔ fe̱raa, amo̱ fe̱raa a waa dɛɛ fe̱yɛ Wuribware̱ e̱ kya ase̱sɛ ne̱ oo lee sa mò̱ e̱ye̱e̱, ne̱ ba su ba te̱e̱ mò̱ kanye na mpase̱‑ɔ‑rɔ. Ɔ mo̱ŋ gye̱ ɔko̱ ne̱ ɔ tɔwe̱ fe̱yɛ, ‘Yɔ a fo̱ ba nyaŋe̱’‑ɔ.
7 Será, então, que Deus não vai fazer justiça a favor do seu próprio povo, que grita por socorro dia e noite? Será que ele vai demorar para ajudá-lo?
8 Mo̱ e̱ tɔwe̱ mo̱ i gywii mo̱ne̱ fe̱yɛ ɔ ba me̱naŋ, na ɔ bo̱ kya mò̱ ase̱sɛ‑rɔ, na bo̱ nya bamo̱ e̱ye̱e̱ le̱e̱ bamo̱ ado̱ŋ ke̱sare̱e̱‑rɔ. Amaa mo̱, dimaadi mò̱ gyi‑o, ya ba swe̱e̱re̱ mɔ se̱ nyɔse̱po̱, mo̱ i ŋu fe̱yɛ ase̱sɛ saŋ ba gyi Wuribware̱ ba gyi aaa?”
8 Eu afirmo a vocês que ele julgará a favor do seu povo e fará isso bem depressa. Mas, quando o
9 Ne̱ Yeesuu a be̱e̱ tɔwe̱ kitee mɔ gywii bamo̱ ne̱ ba fa fe̱yɛ bamo̱ wo̱re̱ e̱ gye̱ ase̱sɛ timaa, ne̱ bo̱ mo̱ŋ lɛɛ bo̱ de ɔko̱ ba te̱e̱ sɛye̱‑ɔ.
9 Jesus também contou esta parábola para os que achavam que eram muito bons e desprezavam os outros:
10 Ne̱ ɔ yɛ, “N gye̱ ase̱sɛ anyɔ ko̱ e̱ bo̱‑rɔ aaa? Bamo̱ ɔko̱ gye̱ Farisiinyi. Ne̱ ɔko̱ mɔ gye̱ leŋpoo ɔkɔɔre̱po̱. Ne̱ baa yɔ Wuribware̱ suŋkpa‑ɔ kabuno, na bo̱ ya ko̱re̱ ke̱bware̱ko̱re̱.
10 — Dois homens foram ao Templo para orar. Um era
11 Ne̱ Farisiinyi‑o a ye̱re̱ mò̱ ko̱kwe̱e̱, ne̱ ɔɔ ko̱re̱ ke̱bware̱ko̱re̱ fe̱yɛ, ‘Wuribware̱, mo̱ e̱ sa fo̱ aŋsɛ na kusuŋ fe̱yɛ mo̱ a mo̱ŋ gye̱ ogyimɔre̱po̱ na apoonyi na ɔkye̱e̱kpapo̱ fe̱yɛ ɔke̱maa‑ɔ. Mo̱ e̱ sa fo̱ aŋsɛ fe̱yɛ mo̱ a mo̱ŋ du fe̱yɛ leŋpoo ɔkɔɔre̱po̱ mɔ ne̱ ɔ ye̱re̱ nno̱ŋ‑ɔ.
11 O fariseu ficou de pé e orou sozinho, assim: “Ó Deus, eu te agradeço porque não sou avarento, nem desonesto, nem imoral como as outras pessoas. Agradeço-te também porque não sou como este cobrador de impostos.
12 Ŋke nsunoo ke̱maa‑rɔ mo̱ e̱ kra ako̱ŋ ŋke ŋnyɔ, mo̱ i lee ke̱tɔ ke̱maa ne̱ mo̱ a nya‑ɔ‑rɔ ntuŋkare̱ kudu‑ro katuŋkare̱ ko̱ŋko̱ bo̱ lɔŋŋɔ fo̱, Wuribware̱.’
12 Jejuo duas vezes por semana e te dou a décima parte de tudo o que ganho.”
13 Amaa leŋpoo ɔkɔɔre̱po̱‑ɔ fe̱raa, ɔɔ ye̱re̱ kamɛɛ ne̱e̱. Ɔ mo̱ŋ taare̱ yase̱ mò̱ kuŋu so̱so̱ gbaa, ne̱ ɔɔ ba asare̱e̱ bo̱ yee kakpo̱nɔ‑rɔ, ne̱ ɔ yɛ, ‘Wuribware̱, ɔbɔye̱waapo̱ e̱ gye̱ mo̱, amo̱se̱‑ɔ ŋu mo̱ e̱wɛɛ.’ ”
13 — Mas o cobrador de impostos ficou de longe e nem levantava o rosto para o céu. Batia no peito e dizia: “Ó Deus, tem pena de mim, pois sou pecador!”
14 Ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ bo̱ gye̱ kɛɛ fe̱yɛ, “Leŋpoo ɔkɔɔre̱po̱‑ɔ ke̱bware̱ko̱re̱ ya gyi Wuribware̱ akatɔ, bo̱ le̱e̱ fe̱yɛ ɔke̱maa ne̱ o bu mò̱ e̱ye̱e̱ ke̱dabe̱‑ɔ, Wuribware̱ e̱ baa mò̱ kaase̱, ne̱ ɔke̱maa ne̱ ɔ baa mò̱ e̱ye̱e̱ kaase̱‑ɔ mɔ, Wuribware̱ e̱ sa mò̱ ke̱dabe̱.”
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Ne̱ ase̱sɛ ko̱ a baa bamo̱ ŋyaagyi Yeesuu ase̱ fe̱yɛ ɔ ba mò̱ asare̱e̱ bo̱ dɔŋŋɔ bamo̱ se̱ yure bamo̱. Amɔ mò̱ agyase̱po̱‑ɔ a ŋu ane̱ŋ‑ɔ, ne̱ baa kpa fe̱yɛ bo̱ gya bamo̱.
15 Depois disso, algumas pessoas levaram as suas crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos viram isso e repreenderam aquelas pessoas.
16 Amaa Yeesuu a te̱e̱ ŋyaagyi‑o baa mò̱ ase̱, ne̱ ɔ yɛ, “Mo̱ne̱ ma gya ŋyaagyi‑o, mo̱nꞌ sa a bo̱ ba mo̱ ase̱, bo̱ le̱e̱ fe̱yɛ ane̱ŋ a ŋyaagyi mɔ na bamo̱ ne̱ bo̱ du fe̱yɛ bamo̱‑ɔ e̱ gye̱ ne̱ bo̱ tii Wuribware̱ a kuwure‑o si.
16 Então Jesus chamou as crianças para perto de si e disse:
17 Na mo̱nꞌ nyiŋŋi si fe̱yɛ ɔke̱maa ne̱ ɔ maa sure si fe̱yɛ Wuribware̱ gyi kuwure fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ ŋyaagyi mɔ a sure si‑o maa tii Wuribware̱ a kuwure‑o si.”
17 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem não receber o Reino de Deus como uma criança nunca entrará nele.
18 Ne̱ Yudaa awuye ɔgye̱ŋkpɛɛpo̱ ko̱ a bise Yeesuu fe̱yɛ, “Ɔkaapo̱po̱ timaa, e̱me̱ne̱ ne̱ mo̱ e̱ waa, na ŋ nya ŋkpa na kukyure ne̱ a mo̱ŋ de kɛɛ‑ɔ ne̱e̱?”
18 Certo líder judeu perguntou a Jesus: — Bom Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
19 Ne̱ Yeesuu yɛ, “Nte̱tɔ se̱ ne̱ fo̱ e̱ te̱e̱ mo̱ ɛ otimaa? Ɔko̱ mo̱ŋ gye̱ otimaa be̱e̱ bo̱ tii Wuribware̱ se̱.
19 Jesus respondeu:
20 To, fo̱ nyi Wuribware̱ a mbraa‑ɔ pɛɛɛ fe̱yɛ,
20 Você conhece os mandamentos: “Não cometa adultério, não mate, não roube, não dê falso testemunho contra ninguém, respeite o seu pai e a sua mãe.”
21 Ne̱ ɔnyare̱ amo̱ a be̱ŋŋaa mò̱ fe̱yɛ, “Le̱e̱ mo̱ ŋyaagyi‑ro ne̱ mo̱ a le̱e̱ gya Wuribware̱ a mbraa mɔ pɛɛɛ se̱ bo̱ fo̱ ndɔɔ.”
21 O homem respondeu: — Desde criança eu tenho obedecido a todos esses mandamentos.
22 Yeesuu a nu ane̱ŋ‑ɔ, ne̱ ɔ yɛ, “Ke̱tɔ ko̱ŋko̱ ya saŋ fo̱ a fo̱ waa, na fo̱ ya wu na fo̱ kii atɔ wuye Wuribware̱ se̱. Amo̱ e̱ gye̱ fe̱yɛ fo̱ ya fe fo̱ kapo̱tɛɛ pɛɛɛ, na fo̱ taa atanne̱‑ɔ sa atiripo̱, na fo̱ bo̱ gya mo̱ se̱.”
22 Quando Jesus ouviu isso, disse:
23 Amaa ɔnyare̱ amo̱ a nu mfaanɛɛ‑ɔ, a mo̱ŋ waa mò̱ kɔne̱, a le̱e̱ fe̱yɛ o de kapo̱tɛɛ bwe̱e̱tɔ.
23 Quando o homem ouviu isso, ficou muito triste, pois era riquíssimo.
24 Yeesuu a ŋu fe̱yɛ a mo̱ŋ waa ɔnyare̱ amo̱ kɔne̱, ne̱ ɔ yɛ, “A waa le̱ŋ bwe̱e̱tɔ fe̱yɛ atɔ wuye a sure si fe̱yɛ Wuribware̱ gye̱ mò̱ owure.
24 Vendo a tristeza dele, Jesus disse:
25 Nyɔma e̱ taare̱ a o lwee basa bɔ‑rɔ dare̱e̱ aaa? Ma kɔɔre̱ a n gyi. Amaa atɔ wuye kusure si fe̱yɛ Wuribware̱ gye̱ mò̱ owure bo̱ le̱ŋ ko̱ kyɔ nyɔma kulwee basa bɔ‑rɔ dare̱e̱.”
25 É mais difícil um rico entrar no Reino de Deus do que um camelo passar pelo fundo de uma agulha.
26 Ne̱ bamo̱ ne̱ bo̱ bo̱ mfe̱ŋ‑ɔ a bise fe̱yɛ, “Ne̱ ŋkee nsɛ gbaa e̱ gye̱ ne̱ o de kpa fe̱yɛ ɔ nya ŋkpa na kukyure ne̱ a mo̱ŋ de kɛɛ‑ɔ ne̱e̱?”
26 Os que ouviram isso perguntaram: — Então, quem é que pode se salvar?
27 Ne̱ Yeesuu a be̱ŋŋaa fe̱yɛ, “Se̱sɛ fe̱raa maa taare̱ a ɔ nya ane̱ŋ a ŋkpa‑ɔ, amɔ Wuribware̱ a sa mò̱ kpa.”
27 Jesus respondeu:
28 Ne̱ Peetroo yɛ, “Ke̱e̱ ɛ, ane̱ a yɔwe̱ ke̱tɔ ke̱maa ane̱ gya fo̱ se̱.”
28 Aí Pedro disse: — Veja! Nós deixamos a nossa família e seguimos o senhor.
29 — ausente —
29 Jesus respondeu:
30 — ausente —
30 receberá ainda nesta vida muito mais e, no futuro, receberá a vida eterna.
31 Ne̱ Yeesuu a lee mò̱ agyase̱po̱ kudu anyɔ‑ɔ keri si, ne̱ ɔ yɛ, “Mo̱nꞌ nu mo̱ ase̱. Ane̱ e̱ yɔ Yɛro̱salɛm maŋ‑nɔ ne̱e̱, mfe̱ŋ ne̱ mo̱, dimaadi mò̱ gyi‑o, ase̱ŋ ne̱ Wuribware̱ a akyaamɛɛ‑ɔ a kyo̱rɛɛ‑ɔ pɛɛɛ e̱ ba‑rɔ kase̱ŋtiŋ‑o.
31 Jesus levou os doze discípulos para um lado e disse:
32 Ba taa mo̱ a bo̱ bo̱ sa Roma awuye ne̱ baa kɔɔre̱ ane̱ maŋ‑ɔ, na bo̱ mɔse̱ mo̱, na bo̱ saare̱ mo̱, na bo̱ twe̱e̱ akyɔne̱ we̱e̱ mo̱ se̱,
32 Ele será entregue aos não judeus, e estes vão zombar dele, insultá-lo, cuspir nele
33 na bo̱ da mo̱ paara, na bo̱ mɔɔ mo̱. Amaa ke̱mo̱ ŋke nsa, mo̱ i kyiŋŋi a n le̱e̱ lowi‑ro.”
33 e bater nele; e depois o matarão. Mas no terceiro dia ele ressuscitará.
34 Amaa mò̱ agyase̱po̱ mo̱ŋ pini ke̱tɔ ne̱ ɔɔ tɔwe̱‑ɔ. Amo̱se̱‑ɔ bo̱ mo̱ŋ nu amo̱‑ɔ pɛɛɛ kaase̱.
34 Os discípulos não entenderam nada do que Jesus disse. O que essas palavras queriam dizer estava escondido deles, e eles não sabiam do que Jesus estava falando.
35 Saŋ ne̱ Yeesuu e̱ kpa a ɔ fo̱ Yɛrikoo maŋ, na te̱napo̱ nyare̱ ko̱ te kpa kɛɛ ɔ ko̱re̱ atɔ.
35 Jesus já estava chegando perto da cidade de Jericó. Acontece que um cego estava sentado na beira do caminho, pedindo esmola.
36 Mò̱ a nu ase̱sɛ biribiri ko̱ e̱ kyo̱ŋ‑ɔ, ne̱ oo bise fe̱yɛ, “Ntɔse̱ŋ ne̱e̱?”
36 Quando ouviu a multidão passando, ele perguntou o que era aquilo.
37 Ne̱ bo̱ yɛ, “Yeesuu Nasarɛte̱nyi‑o e̱ gye̱ ne̱ ɔ kyo̱ŋ.”
37 — É Jesus de Nazaré que está passando! — responderam.
38 Ne̱ ɔɔ faa‑rɔ fe̱yɛ, “Yeesuu, Deefid mò̱ nana, ŋu mo̱ e̱wɛɛ.”
38 Aí o cego começou a gritar: — Jesus,
39 Ne̱ bamo̱ ne̱ bo̱ gye̱ ŋkpɛɛ‑ɔ e̱ fɛɛ mò̱ se̱ fe̱yɛ ɔ laatɔ. Ŋkee gbaa ne̱ ɔ maa se̱ ɔ faa‑rɔ keŋkeŋ fe̱yɛ, “Deefid mò̱ nana, ŋu mo̱ e̱wɛɛ.”
39 As pessoas que iam na frente o repreenderam e mandaram que ele calasse a boca. Mas ele gritava ainda mais: — Filho de Davi, tenha pena de mim!
40 Amo̱ fe̱raa ne̱ Yeesuu a sii ye̱re̱, ne̱ ɔ yɛ bo̱ baa ɔnyare̱‑ɔ mò̱ ase̱. Mò̱ a ba‑ɔ, ne̱ Yeesuu a bise mò̱ fe̱yɛ,
40 Jesus parou e mandou que trouxessem o cego. Quando ele chegou perto, Jesus perguntou:
41 “Nte̱tɔ ne̱ fo̱ e̱ kpa fe̱yɛ ŋ waa sa fo̱?”
41 — O que é que você quer que eu faça? — Senhor, eu quero ver de novo! — respondeu ele.
42 Ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ, “Fo̱ akatɔ a buŋŋi. Fo̱ a kɔɔre̱ mo̱ gyi‑o si‑o, fo̱ a kpaare̱.”
42 Então Jesus disse:
43 Puri amo̱‑rɔ mfe̱ŋ ne̱ ɔnyare̱ amo̱ akatɔ a buŋŋi nɛɛnɛɛ, ne̱ ɔɔ gya Yeesuu si, ne̱ ɔɔ sa Wuribware̱ aŋsɛ. Ase̱sɛ pɛɛɛ ne̱ bo̱ gya Yeesuu si‑o a ŋu amo̱‑ɔ, ne̱ baa kyo̱rɔ Wuribware̱.
43 No mesmo instante o homem começou a ver e, dando glória a Deus, foi seguindo Jesus. E todos os que viram isso começaram a louvar a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.