Lucas 17

Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii mò̱ agyase̱po̱‑ɔ fe̱yɛ, “A waa dɛɛ atɔ ne̱ a sa a se̱sɛ waa bɔye̱‑ɔ e̱ ba, amaa ɔko̱ ne̱ ɔ sa ne̱ a ba‑ɔ i ŋu ase̱ŋ fɛɛ.
1 Jesus disse aos seus discípulos:
2 Se̱sɛ amo̱ fe̱raa, bamo̱ ya ba kibu dabe̱ bo̱ da mò̱ ke̱bɔ‑rɔ, ne̱ baa twe̱e̱ mò̱ waa ɔpo̱o̱‑rɔ, a bɔ fe̱yɛ mò̱ a sa ne̱ ŋyaagyi mɔ ɔko̱ a waa bɔye̱.
2 Seria melhor para essa pessoa que ela fosse jogada no mar com uma grande pedra de moinho amarrada no pescoço do que fazer com que um destes pequeninos peque.
3 Amo̱se̱‑ɔ mo̱nꞌ sa ke̱tɔ ne̱ mo̱ne̱ e̱ waa‑ɔ se̱.
3 Tenham cuidado! Se o seu irmão pecar, repreenda-o; se ele se arrepender, perdoe.
4 Ne̱ ɔko̱ ya waa fo̱ e̱bɔye̱, hare̱e̱ iluwi isunoo kake ko̱ŋko̱‑rɔ gbaa, ne̱ ke̱mo̱ ke̱ke̱maa mɔ ɔɔ ba fo̱ ase̱ bo̱ tɔwe̱ gywii fo̱ fe̱yɛ ɔɔ waa bɔye̱, a tiri fe̱yɛ fo̱ taa bo̱ ke mò̱.”
4 Se pecar contra você sete vezes num dia e cada vez vier e disser: “Me arrependo”, então perdoe.
5 Ne̱ bamo̱ ne̱ Yeesuu a te̱e̱ bamo̱ mò̱ ayaa‑rɔ aye̱re̱po̱‑ɔ a tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ, “Ane̱ e̱ kpa fe̱yɛ fo̱ sa a ane̱ ko̱kɔɔre̱gyi waa ko̱kyɔ.”
5 Os apóstolos pediram ao Senhor: — Aumente a nossa fé.
6 Ne̱ Yeesuu a be̱ŋŋaa bamo̱ fe̱yɛ, “Mo̱ne̱ dɛɛ mo̱ne̱ de ko̱kɔɔre̱gyi kafwe̱e̱ gbaa fe̱yɛ kiyii kigyi kagyingyii ne̱e̱, weetee mo̱ne̱ ya tɔwe̱ gywii nno̱ŋ a kiyii amo̱ fe̱yɛ, ‘Ko̱so̱ kyuwi fo̱ e̱ye̱e̱ ya bo̱ ye̱ra ɔpo̱o̱‑rɔ,’ ke̱ e̱ waa ke̱tɔ ne̱ mo̱ne̱ a tɔwe̱‑ɔ.”
6 E ele respondeu:
7 Ne̱ Yeesuu yɛ, “Mo̱nꞌ sa a ane̱ taa fe̱yɛ fo̱ gye̱ nyaŋpe̱, ne̱ fo̱ de ke̱yaafɔre̱, ne̱ ɔ dɔɔ fo̱, bɛɛɛ ɔ de̱e̱re̱ fo̱ e̱sanne̱ se̱. Mò̱ ya le̱e̱ ndɔɔ‑rɔ ke̱de̱e̱pwɛta ba, fo̱ e̱ tɔwe̱ a fo̱ gywii mò̱ fe̱yɛ, ‘Aŋsɛ na ndɔɔ‑rɔ, bo̱ gyi ateese’ aaa?
7 Jesus disse:
8 Daabii, fo̱ e̱ tɔwe̱ a fo̱ gywii mò̱ ne̱e̱ fe̱yɛ, ‘Kyo̱ŋ ya de̱ŋa mo̱ ateese, na fo̱ taa baa mo̱ pwɛɛ, ne̱ mo̱ ya gyi lo̱we̱, na ŋkee fo̱ dɛɛ nya kpa ya waa fo̱ fɔŋfɔŋ ateese.’
8 Claro que não! Pelo contrário, você dirá: “Prepare o jantar para mim, ponha o avental e me sirva enquanto eu como e bebo. Depois você pode comer e beber.”
9 Ke̱yaafɔre̱ ya waa ke̱tɔ ne̱ mò̱ nyaŋpe̱ e̱ tɔwe̱‑ɔ, ɔ mo̱ŋ de aŋsɛ na kusuŋ, bɛɛɛ mo̱ e̱ pe̱nna aaa?
9 Por acaso o empregado merece agradecimento porque obedeceu às suas ordens?
10 Ane̱ŋ dɛɛ ne̱ mo̱ne̱ gbaa mo̱ne̱ mo̱ŋ de. Ane̱ŋ se̱‑ɔ mo̱ne̱ ya waa ke̱tɔ ke̱maa ne̱ mo̱ne̱ nyaŋpe̱ Wuribware̱ yɛ mo̱nꞌ waa‑ɔ, mo̱nꞌ tɔwe̱ fe̱yɛ, ‘A mo̱ŋ tiri fe̱yɛ ane̱ nyaŋpe̱ sa ane̱ aŋsɛ na kusuŋ, a le̱e̱ fe̱yɛ ke̱tɔ ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii ane̱‑ɔ dooo ne̱ ane̱ a waa.’ ”
10 Assim deve ser com vocês. Depois de fazerem tudo o que foi mandado, digam: “Somos empregados que não valem nada porque fizemos somente o nosso dever.”
11 To, saŋ ne̱ Yeesuu maa se̱ ɔ yɔ Yɛro̱salɛm maŋ‑nɔ‑ɔ, ne̱ ɔɔ bo̱rɔ mfe̱ŋ ne̱ Samariya na Galile̱ya e̱swe̱e̱re̱ e̱ gyaŋŋe̱‑ɔ.
11 Jesus continuava viajando para Jerusalém e passou entre as regiões da Samaria e da Galileia.
12 Saŋ ne̱ ɔ kpa a o lwee kamaŋgyii ko̱‑rɔ‑ɔ, ne̱ abwatɔpo̱ kudu ko̱ a tɔ mò̱‑rɔ, ne̱ baa ye̱re̱ ke̱fɔ.
12 Quando estava entrando num povoado, dez leprosos foram se encontrar com ele. Eles pararam de longe
13 Ne̱ baa tɔwe̱ keŋkeŋ fe̱yɛ, “Ane̱ nyaŋpe̱ Yeesuu, ŋu ane̱ e̱wɛɛ.”
13 e gritaram: — Jesus, Mestre, tenha pena de nós!
14 Yeesuu a ŋu bamo̱‑ɔ, ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “Mo̱nꞌ nare̱ a Wuribware̱ alɔŋŋɔpo̱ de̱e̱re̱ mo̱ne̱ ko̱lɔ ke̱e̱ fe̱yɛ mo̱ne̱ a kpaare̱ bɛɛɛ.”
14 Jesus os viu e disse: Quando iam pelo caminho, eles foram curados.
15 Amɔ bamo̱ ɔko̱ a ŋu fe̱yɛ ɔɔ kpaare̱‑ɔ, ne̱ oo kiŋŋi ɔ ba, na ɔ kyo̱rɔ Wuribware̱ keŋkeŋ.
15 E, quando um deles, que era samaritano , viu que estava curado, voltou louvando a Deus em voz alta.
16 Ne̱ ɔɔ bo̱ kpuni aŋurii Yeesuu ayaa‑rɔ sa mò̱ aŋsɛ na ko̱waa. Samariyanyi e̱ gye̱ ɔnyare̱ amo̱.
16 Ajoelhou-se aos pés de Jesus e lhe agradeceu.
17 Ne̱ Yeesuu yɛ, “Ase̱sɛ kudu ko̱lɔ ne̱ mo̱ a kya, ne̱ ŋke̱e̱ akpanɔɔ ne̱ baa saŋ‑ɔ?
17 Jesus disse:
18 Nte̱tɔ ne̱e̱, ne̱ mò̱ ne̱ ɔ mo̱ŋ gye̱ Isireeliinyi‑o fe̱raa wo̱re̱ ya kiŋŋi bo̱ sa Wuribware̱ aŋsɛ?”
18 Por que somente este estrangeiro voltou para louvar a Deus?
19 Amo̱ fe̱raa ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ, “Ko̱so̱, nare̱ dame̱naŋsɛ. Ane̱ŋ ne̱ fo̱ a kɔɔre̱ mo̱ gyi‑o si ne̱ fo̱ a kpaare̱.”
19 E Jesus disse a ele:
20 Ne̱ Farisii awuye ko̱ a bise Yeesuu saŋ ne̱ Wuribware̱ e̱ ba na ɔ bo̱ gyi mò̱ kuwure‑o. Ne̱ ɔɔ be̱ŋŋaa bamo̱ fe̱yɛ, “Wuribware̱ maa ba na ɔ bo̱ gyi mò̱ kuwure‑o ane̱ŋ ne̱ mo̱ne̱ i ŋu mò̱‑ɔ ne̱e̱.
20 Alguns fariseus perguntaram a Jesus quando ia chegar o Reino de Deus . Ele respondeu:
21 A mo̱ŋ gye̱ atɔ ne̱ ɔko̱ e̱ tɔwe̱ fe̱yɛ, ‘Ke̱e̱ mò̱ e̱ bo̱ mfe̱e̱‑ɔ ne̱e̱,’ bɛɛɛ ‘Ke̱e̱ mò̱ e̱ bo̱ nno̱ŋ‑ɔ ne̱e̱.’ Mo̱ e̱ tɔwe̱ mo̱ i gywii mo̱ne̱ fe̱yɛ mbe̱yɔmɔ gbaa Wuribware̱ maa se̱ o gyi mò̱ kuwure‑o mo̱ne̱ ase̱.”
21 Ninguém vai dizer: “Vejam! Está aqui” ou “Está ali”. Porque o Reino de Deus está dentro de vocês.
22 Ne̱ oo buruwaa tɔwe̱ gywii mò̱ agyase̱po̱‑ɔ fe̱yɛ, “Saŋ ko̱ e̱ ba ne̱ mo̱ne̱ e̱ kpa fe̱yɛ mo̱nꞌ ŋu kake ko̱ŋko̱ gbaa ne̱ mo̱, dimaadi mò̱ gyi‑o, i gyi kuwure‑o. Amaa mo̱ne̱ maa ŋu kake amo̱.
22 Então ele disse aos discípulos:
23 Bo̱ko̱ e̱ tɔwe̱ a bo̱ gywii mo̱ne̱ fe̱yɛ, ‘Mo̱nꞌ de̱e̱re̱ nno̱ŋ’ bɛɛɛ ‘Mo̱nꞌ de̱e̱re̱ mfe̱e̱,’ mo̱ne̱ ma se̱re̱ gya bamo̱ se̱ mo̱ne̱ e̱ de̱e̱re̱ mo̱ne̱ e̱ kpa.
23 Alguns vão dizer a vocês: “Olhem aqui” ou “Olhem ali”; porém não saiam para procurá-lo.
24 Fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ e̱lɛɛlɛɛ i gyi awo̱re̱‑rɔ le̱e̱ so̱so̱ kuŋu ya bo̱ fo̱ kuŋu mɔ, ane̱ŋ dɛɛ ne̱ mo̱, dimaadi mò̱ gyi‑o, i fu‑ro na m ba me̱naŋ. Na ɔke̱maa ŋu mo̱.
24 Porque, assim como o relâmpago brilha de uma ponta do céu até a outra, assim será no dia em que o Filho do Homem vier.
25 Amaa pwɛɛ na saŋ‑ɔ dɛɛ fo̱‑ɔ, mo̱ i ŋu ase̱ŋ, na ndɔɔ a kaye̱ mɔ‑rɔ ase̱sɛ kine mo̱.
25 Mas primeiro ele precisa sofrer e ser rejeitado pelo povo de hoje.
26 Ane̱ŋ ne̱ aa dɛɛ waa ane̱ ɔde̱daapo̱ Nowaa mbe̱e̱ se̱‑ɔ, ne̱ saŋ ne̱ mo̱, dimaadi mò̱ gyi‑o, e̱ ba‑ɔ e̱ waa.
26 Como foi no tempo de Noé, assim também será nos dias de antes da vinda do Filho do Homem.
27 Saŋ amo̱‑ɔ ɔke̱maa maa se̱ o gyi ateese na o nuu nta, na anyare̱ na akye̱e̱ e̱ waare̱e̱ abɛɛ ane̱ŋ‑aaa, na ba fa fe̱yɛ sɛye̱ maa waa bamo̱, ya bo̱ fo̱ kake ne̱ Nowaa a lwee mò̱ ko̱re̱e̱ dabe̱ dabe̱ ne̱ ɔɔ waa‑ɔ, ne̱ kufwiiri‑o a bo̱ mɔɔ bamo̱ pɛɛɛ‑ɔ.
27 Todos comiam e bebiam, e os homens e as mulheres casavam, até o dia em que Noé entrou na barca. Depois veio o dilúvio e matou todos.
28 Saŋ amo̱ e̱ ba a ɔ bo̱ waa ne̱e̱ fe̱yɛ ke̱tɔ ne̱ kaa waa Lɔt mbe̱e̱ se̱‑ɔ. Saŋ amo̱‑ɔ ɔke̱maa ne̱ o te Sɔdɔm maŋ‑nɔ‑ɔ be̱e̱ ɔ maa se̱ o gyi ateese na o nuu nta, na o gyi yawo̱, na ɔ dɔɔ, na ɔ pwɛɛ e̱lɔŋ, na ba fa fe̱yɛ sɛye̱ maa waa bamo̱.
28 A mesma coisa aconteceu no tempo de Ló. Todos comiam e bebiam, compravam e vendiam, plantavam e construíam.
29 Ke̱mo̱ kake ne̱ Lɔt a de̱ŋ le̱e̱ bamo̱ maŋ amo̱‑rɔ‑ɔ ne̱ de̱e̱kpa na kafirewuta a le̱e̱ so̱so̱ fe̱yɛ bware̱‑ɔ bo̱ mɔɔ maŋ amo̱ a ase̱sɛ‑ɔ pɛɛɛ.
29 No dia em que Ló saiu de Sodoma, choveu do céu fogo e enxofre e matou todos.
30 Kake ne̱ mo̱, dimaadi mò̱ gyi‑o, e̱ ba‑ɔ, ane̱ŋ dɛɛ ne̱ ke̱tɔ e̱ waa‑ɔ ne̱e̱.
30 Assim será o dia em que o Filho do Homem aparecer.
31 Kake amo̱ ɔke̱maa ne̱ ɔ bo̱ kawu‑o ma kpo̱ne̱ mò̱ e̱ye̱e̱ kiŋŋi ba lɔŋ‑nɔ fe̱yɛ ɔ ba a ɔ bo̱ swii mò̱ atɔ. Ane̱ŋ dɛɛ ne̱ ɔko̱ ne̱ ɔ bo̱ ndɔɔ‑rɔ‑ɔ ma kpo̱ne̱ mò̱ e̱ye̱e̱ kiŋŋi yɔ pe̱.
31 Aí quem estiver em cima da sua casa, no terraço, desça, e fuja logo, e não perca tempo entrando na casa para pegar as suas coisas. E quem estiver no campo não volte para casa.
32 Mo̱nꞌ nyiŋŋi Lɔt mò̱ ka na lowi suyo ne̱ oo wu‑o si.
32 Lembrem da mulher de Ló.
33 Ɔke̱maa ne̱ ɔ kpa a ɔ me̱raa se̱ kye̱na mò̱ kakye̱na ne̱ o te mbe̱yɔmɔ‑ɔ maa nya ŋkpa. Amaa ɔke̱maa ne̱ o kperi mo̱ se̱ na o wu‑o e̱ nya ŋkpa na kukyure ne̱ a mo̱ŋ de kɛɛ‑ɔ.
33 A pessoa que procura os seus próprios interesses nunca terá a vida verdadeira; mas quem esquece a si mesmo terá a vida verdadeira.
34 Mo̱ e̱ tɔwe̱ mo̱ i gywii mo̱ne̱ fe̱yɛ kake amo̱ ne̱ mo̱ i kiŋŋi a m ba‑ɔ kanye ase̱sɛ anyɔ da ke̱kyaŋ ko̱ŋko̱‑rɔ ba di idi, na m bo̱ lee ɔko̱ŋko̱ yaa mo̱ ase̱ yɔwe̱ ɔko̱ŋko̱ mɔ bo̱ sii.
34 Naquela noite duas pessoas estarão dormindo numa mesma cama. Eu afirmo a vocês que uma será levada, e a outra, deixada.
35 Na akye̱e̱ anyɔ ko̱ mɔ bo̱ to̱ŋ ko̱ŋko̱ ba kwɛɛ abwaye, na m bo̱ lee ɔko̱ŋko̱ yɔwe̱ mò̱ bɛɛko̱‑ɔ bo̱ sii. [
35 Duas mulheres estarão moendo trigo juntas: uma será levada, e a outra, deixada.
36 Na anyare̱ anyɔ bo̱ ndɔɔ‑rɔ ba dɔɔ, na m bo̱ lee ɔko̱ŋko̱ yɔwe̱ mò̱ bɛɛko̱‑ɔ bo̱ sii.]”
36 [Naquele dia, dois homens estarão trabalhando na fazenda: um será levado, e o outro, deixado.]
37 Ne̱ Yeesuu agyase̱po̱‑ɔ a bise mò̱ fe̱yɛ, “Ane̱ nyaŋpe̱, mfe̱ne̱ ne̱ amo̱‑ɔ pɛɛɛ e̱ waa?” Ne̱ ɔɔ be̱ŋŋaa fe̱yɛ, “Ɔko̱ ya buwi kpa bamo̱ ne̱ baa mɔɔ bamo̱‑ɔ afuniŋ, o ŋu apate̱yɛ pwɛɛ.”
37 Então os discípulos perguntaram: — Senhor, onde vai ser isso? Ele respondeu:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.