João 8
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs ARIB
1 Amo̱‑ɔ pɛɛɛ kamɛɛ‑ɔ, ne̱ ɔke̱maa yii mò̱ lɔŋ‑nɔ, ne̱ Yeesuu a yɔ Mfɔ-Ayii ke̱be̱e̱‑ɔ se̱.
1 Mas Jesus foi para o Monte das Oliveiras.
2 Kaye̱ ŋke‑o, ne̱ Yeesuu a kiŋŋi yɔ Wuribware̱ suŋkpa a kabuno‑o. Ne̱ ase̱sɛ ne̱ bo̱ bo̱ mfe̱ŋ‑ɔ pɛɛɛ a kpɔwe̱ muruwaa mò̱, ne̱ ɔɔ kye̱na ɔ kaapo̱ bamo̱ abware̱se̱ŋ.
2 Pela manhã cedo voltou ao templo, e todo o povo vinha ter com ele; e Jesus, sentando-se o ensinava.
3 Mò̱ a bo̱ mfe̱ŋ‑ɔ, ne̱ Wuribware̱ mbraa akaapo̱po̱ na Farisii awuye bo̱ko̱ a baa ɔkye̱e̱ waare̱e̱po̱ ko̱ ne̱ baa kra mò̱ kanyare̱kpa‑rɔ‑ɔ Yeesuu ase̱. Ne̱ baa sa ne̱ ɔɔ ye̱re̱ lamaŋ‑ɔ nse̱na Yeesuu ase̱.
3 Então os escribas e fariseus trouxeram-lhe uma mulher apanhada em adultério; e pondo-a no meio,
4 Ne̱ bo̱ yɛ, “Ɔkaapo̱po̱, ane̱ a kra ɔkye̱e̱ mɔ kanyare̱kpa‑rɔ ne̱e̱.
4 disseram-lhe: Mestre, esta mulher foi apanhada em flagrante adultério.
5 To, ane̱ŋ ne̱ mbraa ne̱ Wuribware̱ a bo̱rɔ Mosis si sa ane̱‑ɔ e̱ kaapo̱‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ ane̱ daye̱ ɔke̱maa ne̱ ɔ waa ane̱ŋ a atɔ‑ɔ abu mɔɔ. Mbe̱yɔmɔ e̱me̱ne̱ ne̱ ane̱ e̱ waa? Ane̱ e̱ kpa a ane̱ nu bo̱ le̱e̱ fo̱ ase̱.”
5 Ora, Moisés nos ordena na lei que as tais sejam apedrejadas. Tu, pois, que dizes?
6 Baa tɔwe̱ amo̱‑ɔ ne̱e̱, a bo̱ nya nya Yeesuu ke̱bɔye̱, na bo̱ nya po̱rɔ mò̱.
6 Isto diziam eles, tentando-o, para terem de que o acusar. Jesus, porém, inclinando-se, começou a escrever no chão com o dedo.
7 Bamo̱ a ye̱re̱ mfe̱ŋ‑ɔ, ne̱ bo̱ maa se̱ ba tɔwe̱ ba gywii mò̱ fe̱yɛ o lee kanɔ me̱naŋ sa bamo̱ na bo̱ ke̱e̱. Ne̱ oo kyuwi‑ro, ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “Mo̱ne̱ ɔke̱maa ne̱ ɔ mo̱ŋ tɛɛ waa bɔye̱‑ɔ gye̱ ŋkpɛɛ twe̱e̱ kibu bo̱ da ɔkye̱e̱ mɔ a ŋ ke̱e̱.”
7 Mas, como insistissem em perguntar-lhe, ergueu-se e disse-lhes: Aquele dentre vós que está sem pecado seja o primeiro que lhe atire uma pedra.
8 Ne̱ ɔɔ be̱e̱ buŋŋe kyo̱rɛɛ swe̱e̱re̱.
8 E, tornando a inclinar-se, escrevia na terra.
9 Ɔkye̱e̱ a apo̱rɔpo̱‑ɔ a nu amo̱‑ɔ, ne̱ bamo̱ pɛɛɛ a brawe̱‑rɔ ako̱ ako̱ ako̱ ako̱ bo̱ yii. Abre̱sɛ‑ɔ ya gye̱ ŋkpɛɛ pwɛɛ. Ne̱ bamo̱ pɛɛɛ yii yɔwe̱ Yeesuu na ɔkye̱e̱‑ɔ wo̱re̱, na ɔ saŋ ɔ ye̱re̱ lamaŋ‑ɔ akatɔ‑rɔ.
9 Quando ouviram isto foram saindo um a um, a começar pelos mais velhos, até os últimos; ficou só Jesus, e a mulher ali em pé.
10 Ne̱ Yeesuu a kyuwi‑ro, ne̱ oo bise ɔkye̱e̱‑ɔ fe̱yɛ, “Ŋke̱e̱ bamo̱? Ɔko̱ mo̱ŋ lɛɛ saŋ a o bu fo̱ ke̱pɔ aaa?”
10 Então, erguendo-se Jesus e não vendo a ninguém senão a mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão aqueles teus acusadores? Ninguém te condenou?
11 Ne̱ ɔkye̱e̱‑ɔ a lee kanɔ fe̱yɛ, “Mo̱ nyaŋpe̱, ɔko̱ mo̱ŋ lɛɛ ɔ bo̱‑rɔ.”
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor. E disse-lhe Jesus: Nem eu te condeno; vai-te, e não peques mais.
12 Ne̱ Yeesuu a be̱e̱ sa se̱ŋsa gywii Farisii awuye ne̱ bo̱ bo̱ mfe̱ŋ‑ɔ fe̱yɛ, “N du ne̱e̱ fe̱yɛ ke̱laŋŋe̱rɔ ne̱ ke̱ e̱ laŋŋe̱‑rɔ ke̱ e̱ sa kaye̱‑rɔ ase̱sɛ‑ɔ. Ɔke̱maa ne̱ ɔ gya mo̱ se̱‑ɔ maa nare̱ kibugyii‑ro. Ane̱ŋ a se̱sɛ‑ɔ de ke̱laŋŋe̱rɔ ne̱ ke̱ e̱ sa ŋkpa na kukyure ne̱ a mo̱ŋ de kɛɛ‑ɔ.”
12 Então Jesus tornou a falar-lhes, dizendo: Eu sou a luz do mundo; quem me segue de modo algum andará em trevas, mas terá a luz da vida.
13 Ne̱ Farisii awuye‑o a tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ, “Mbe̱yɔmɔ fo̱ e̱ tɔwe̱ fo̱ fɔŋfɔŋ e̱ye̱e̱ se̱ ase̱ŋ ne̱e̱. Amo̱se̱ se̱‑ɔ ane̱ maa taare̱ a ane̱ kɔɔre̱ fo̱ gyi.”
13 Disseram-lhe, pois, os fariseus: Tu dás testemunho de ti mesmo; o teu testemunho não é verdadeiro.
14 Ne̱ Yeesuu yɛ, “N gye̱ ane̱ŋ ne̱e̱. Hare̱e̱ mo̱ e̱ tɔwe̱ mo̱ fɔŋfɔŋ kuŋu si ase̱ŋ gbaa, ke̱tɔ ne̱ mo̱ e̱ tɔwe̱‑ɔ gye̱ kase̱ŋtiŋ ne̱e̱, a le̱e̱ fe̱yɛ ŋ nyi mfe̱ŋ ne̱ mo̱ a le̱e̱‑ɔ, ne̱ ŋ nyi mfe̱ŋ ne̱ mo̱ e̱ yɔ‑ɔ. Amaa mo̱ne̱ mo̱ŋ nyi mfe̱ŋ ne̱ mo̱ a le̱e̱‑ɔ, na mfe̱ŋ ne̱ mo̱ e̱ yɔ‑ɔ.
14 Respondeu-lhes Jesus: Ainda que eu dou testemunho de mim mesmo, o meu testemunho é verdadeiro; porque sei donde vim, e para onde vou; mas vós não sabeis donde venho, nem para onde vou.
15 Mo̱ne̱ fe̱raa, mo̱ne̱ e̱ de̱e̱re̱ ke̱mo̱ ne̱ ki te akatɔ se̱‑ɔ ne̱e̱ a mo̱nꞌ bo̱ po̱rɔ ɔko̱. Amaa m fe̱raa n gye̱ mo̱ kusuŋ ne̱e̱ fe̱yɛ n gyi ɔko̱ ase̱ŋ.
15 Vós julgais segundo a carne; eu a ninguém julgo.
16 Amaa mo̱ a dɛɛ gyi ɔko̱ ase̱ŋ ne̱e̱, weetee mo̱ se̱ŋgyi‑o gye̱ kase̱ŋtiŋ, a le̱e̱ fe̱yɛ n se̱ ne̱ oo suŋ mo̱ bo̱ kyo̱ŋwe̱ kaye̱ mɔ‑rɔ‑ɔ bo̱ mo̱ ase̱, ɔ kya mo̱‑rɔ.
16 E, mesmo que eu julgue, o meu juízo é verdadeiro; porque não sou eu só, mas eu e o Pai que me enviou.
17 Amo̱se̱‑ɔ, abɛɛ anyɔ ya tɔwe̱ ase̱ŋ na bamo̱ ɔko̱ kanɔ mo̱ŋ kwe̱e̱ mò̱ ko̱so̱bɛɛ lee si, amo̱ fe̱raa mo̱nꞌ kɔɔre̱ gyi fe̱yɛ bamo̱ ase̱ŋ‑ɔ gye̱ kase̱ŋtiŋ. Mo̱ne̱ mo̱ŋ nyi fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ mbraa ne̱ Wuribware̱ a bo̱rɔ Mosis si sa ane̱‑ɔ e̱ kaapo̱‑ɔ ne̱e̱ e̱e̱e̱?
17 Ora, na vossa lei está escrito que o testemunho de dois homens é verdadeiro.
18 To, mo̱ fɔŋfɔŋ e̱ tɔwe̱ mo̱ kuŋu si ase̱ŋ, ne̱ n se̱ ne̱ oo suŋ mo̱‑ɔ mɔ e̱ tɔwe̱ mo̱ kuŋu si ase̱ŋ ɔ bo̱ tii si. Ane̱ abɛɛ anyɔ ase̱ŋ maa baare a sa mo̱ne̱ aaa?”
18 Sou eu que dou testemunho de mim mesmo, e o Pai que me enviou, também dá testemunho de mim.
19 Ne̱ baa bise mò̱ fe̱yɛ, “Ŋke̱e̱ fo̱ se̱?” Ne̱ Yeesuu a lee kanɔ fe̱yɛ, “Mo̱ne̱ mo̱ŋ nyi mo̱ gbaa, saŋbo̱to̱ n se̱. Mo̱ne̱ i nyi mo̱, amo̱ fe̱raa mo̱ne̱ nyi n se̱.”
19 Perguntavam-lhe, pois: Onde está teu pai? Jesus respondeu: Não me conheceis a mim, nem a meu Pai; se vós me conhecêsseis a mim, também conheceríeis a meu Pai.
20 Mfaanɛɛ a ase̱ŋ ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii ase̱sɛ‑ɔ Wuribware̱ suŋkpa a kabuno mfe̱ŋ ne̱ bo̱ de adakaa ne̱ ba twe̱e̱twe̱e̱ atanne̱ ba waa‑rɔ‑ɔ ye̱re̱‑ɔ ne̱e̱. Amaa ɔko̱ mo̱ŋ kra mò̱, a le̱e̱ fe̱yɛ mò̱ saŋ‑ɔ mo̱ŋ tɛɛ fo̱.
20 Essas palavras proferiu Jesus no lugar do tesouro, quando ensinava no templo; e ninguém o prendeu, porque ainda não era chegada a sua hora.
21 Ne̱ Yeesuu a be̱e̱ tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “Mo̱ e̱ le̱e̱ mfe̱e̱ a ŋ yɔ. Mo̱ne̱ i buwi a mo̱nꞌ kpa mo̱ kpo̱ne̱, na mo̱ne̱ ma ŋu mo̱, na mo̱ne̱ e̱bɔye̱ sii mo̱ne̱ se̱ a mo̱nꞌ taa bo̱ wu. Mo̱ne̱ maa taare̱ a mo̱nꞌ yɔ mfe̱ŋ ne̱ mo̱ e̱ yɔ‑ɔ.”
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Eu me retiro; buscar-me-eis, e morrereis no vosso pecado. Para onde eu vou, vós não podeis ir.
22 Amo̱se̱‑ɔ ne̱ Yudaa awuye abre̱sɛ‑ɔ a tɔwe̱ fe̱yɛ, “Ɔ yɛ, ane̱ maa taare̱ a ane̱ yɔ mfe̱ŋ ne̱ ɔ yɔ‑ɔ. Amo̱‑ɔ e̱ kaapo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ ɔ mɔɔ mò̱ e̱ye̱e̱ aaa?”
22 Então diziam os judeus: Será que ele vai suicidar-se, pois diz: Para onde eu vou, vós não podeis ir?
23 Ne̱ Yeesuu a lee kanɔ fe̱yɛ, “Mo̱ne̱ a le̱e̱ kaye̱ mɔ‑rɔ ne̱e̱. Amaa m fe̱raa, mo̱ŋ le̱e̱ kaye̱ mɔ‑rɔ ne̱e̱.
23 Disse-lhes ele: Vós sois de baixo, eu sou de cima; vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.
24 Amo̱se̱ se̱ ne̱ mo̱ a tɔwe̱ gywii mo̱ne̱ fe̱yɛ mo̱ne̱ e̱bɔye̱ i sii mo̱ne̱ se̱, na mo̱nꞌ taa bo̱ wu. Mo̱ne̱ e̱ mo̱ŋ kɔɔre̱ gyi fe̱yɛ mo̱ e̱ gye̱ ne̱ n gye̱ fe̱raa, mo̱ne̱ e̱bɔye̱ i sii mo̱ne̱ se̱, na mo̱nꞌ taa bo̱ wu.”
24 Por isso vos disse que morrereis em vossos pecados; porque, se não crerdes que eu sou, morrereis em vossos pecados.
25 Ne̱ baa bise mò̱ fe̱yɛ, “Nsɛ ne̱ fo̱ e̱ fa fe̱yɛ fo̱ gye̱?” Ne̱ Yeesuu a lee kanɔ fe̱yɛ, “N kyɔ mo̱ŋ tɔwe̱ gywii mo̱ne̱ aaa?
25 Perguntavam-lhe então: Quem és tu? Respondeu-lhes Jesus: Exatamente o que venho dizendo que sou.
26 N de ase̱ŋ bwe̱e̱tɔ na n tɔwe̱ bo̱ le̱e̱ mo̱ne̱ e̱bɔye̱ se̱. Mò̱ ne̱ oo suŋ mo̱‑ɔ e̱ gye̱ kase̱ŋtiŋ wuye, ne̱ ke̱tɔ ne̱ mo̱ a nu le̱e̱ mò̱ ase̱‑ɔ wo̱re̱ ne̱ mo̱ e̱ tɔwe̱ mo̱ i gywii kaye̱‑rɔ ase̱sɛ.”
26 Muitas coisas tenho que dizer e julgar acerca de vós; mas aquele que me enviou é verdadeiro; e o que dele ouvi, isso falo ao mundo.
27 Ase̱sɛ ne̱ baa nu mò̱ ase̱‑ɔ mo̱ŋ nyi fe̱yɛ mò̱ se̱ Wuribware̱ ne̱ o de.
27 Eles não perceberam que lhes falava do Pai.
28 Ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “Mo̱ne̱ ya yase̱ mo̱, dimaadi mò̱ gyi‑o, so̱so̱, mo̱ne̱ i ŋu fe̱yɛ mo̱ e̱ gye̱ ne̱ n gye̱. Mfe̱ŋ‑ɔ, ne̱ mo̱ne̱ i ŋu fe̱yɛ ma waa ke̱tɔ ke̱maa mo̱ fɔŋfɔŋ e̱ye̱e̱ se̱ ne̱e̱. Amaa mo̱ e̱ tɔwe̱ ke̱tɔ ne̱ n se̱ a tɔwe̱ ɛ n tɔwe̱‑ɔ wo̱re̱ ne̱e̱.
28 Prosseguiu, pois, Jesus: Quando tiverdes levantado o Filho do homem, então conhecereis que eu sou, e que nada faço de mim mesmo; mas como o Pai me ensinou, assim falo.
29 Mò̱ ne̱ oo suŋ mo̱‑ɔ bo̱ mo̱ ase̱, ɔ mo̱ŋ yɔwe̱ mo̱ wo̱re̱, a le̱e̱ fe̱yɛ mo̱ e̱ waa mò̱ ke̱pre̱ saŋ ke̱maa.”
29 E aquele que me enviou está comigo; não me tem deixado só; porque faço sempre o que é do seu agrado.
30 Ase̱sɛ ne̱ baa nu fe̱yɛ Yeesuu a tɔwe̱ amo̱‑ɔ bwe̱e̱tɔ a kɔɔre̱ mò̱ gyi.
30 Falando ele estas coisas, muitos creram nele.
31 Ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii bamo̱ ne̱ baa kɔɔre̱ mò̱ gyi‑o fe̱yɛ, “Mo̱ne̱ i de ke̱tɔ ne̱ mo̱ e̱ tɔwe̱‑ɔ‑rɔ, ne̱ mo̱ne̱ e̱ mo̱ŋ yɔwe̱‑rɔ fe̱raa, mo̱ne̱ e̱ gye̱ mo̱ agyase̱po̱ kase̱ŋtiŋ si ne̱e̱.
31 Dizia, pois, Jesus aos judeus que nele creram: Se vós permanecerdes na minha palavra, verdadeiramente sois meus discípulos;
32 Na mo̱nꞌ gyii kase̱ŋtiŋ‑o, na mo̱ kase̱ŋtiŋ ke̱kaapo̱ e̱ sa a mo̱nꞌ nya mo̱ne̱ e̱ye̱e̱.”
32 e conhecereis a verdade, e a verdade vos libertará.
33 Ne̱ bamo̱ bo̱ko̱ a lee kanɔ fe̱yɛ, “Ane̱ a le̱e̱ Abraham ke̱nana‑rɔ ne̱e̱. Ane̱ kyɔ ane̱ mo̱ŋ tɛɛ kii bo̱ko̱ anya. Ne̱ e̱me̱ne̱ se̱ ne̱ fo̱ e̱ tɔwe̱ ɛ ane̱ e̱ nya ane̱ e̱ye̱e̱?”
33 Responderam-lhe: Somos descendentes de Abraão, e nunca fomos escravos de ninguém; como dizes tu: Sereis livres?
34 Ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “Kase̱ŋtiŋ ne̱ mo̱ i gyi mo̱ne̱‑ɔ fe̱yɛ ɔke̱maa ne̱ ɔ waa e̱bɔye̱‑ɔ gye̱ e̱bɔye̱ ke̱nya ne̱e̱.
34 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que todo aquele que comete pecado é escravo do pecado.
35 Ke̱nya ya kyee mò̱ nyaŋpe̱ aye̱ kanɔ ŋke̱maa, ɔ maa kii ogyi, amaa ogyi fe̱raa gye̱ ogyi ne̱e̱ bo̱ yɔ na a mo̱ŋ de kɛɛ.
35 Ora, o escravo não fica para sempre na casa; o filho fica para sempre.
36 Amo̱se̱ se̱‑ɔ Wuribware̱ mò̱ gyi‑o e̱ gye̱ ne̱ mò̱ ya lee mo̱ne̱ le̱e̱ e̱bɔye̱‑rɔ fe̱raa, kase̱ŋtiŋ si mo̱ne̱ e̱ nya mo̱ne̱ e̱ye̱e̱.
36 Se, pois, o Filho vos libertar, verdadeiramente sereis livres.
37 Ŋ nyi dame̱naŋsɛ fe̱yɛ mo̱ne̱ e̱ tɔwe̱ kase̱ŋtiŋ fe̱yɛ mo̱ne̱ a le̱e̱ Abraham ke̱nana‑ɔ‑rɔ ne̱e̱. Amaa amo̱ pɛɛɛ gbaa, mo̱ne̱ e̱ kpa fe̱yɛ mo̱nꞌ mɔɔ mo̱, a le̱e̱ fe̱yɛ mo̱ ase̱ŋkpare̱gyi mo̱ŋ bo̱ mo̱ne̱ ŋkpo̱nɔ‑rɔ.
37 Bem sei que sois descendência de Abraão; contudo, procurais matar-me, porque a minha palavra não encontra lugar em vós.
38 Mo̱ e̱ tɔwe̱ ke̱tɔ ne̱ n se̱ a kaapo̱ mo̱‑ɔ ne̱e̱, amaa mo̱ne̱ e̱ waa ke̱tɔ ne̱ mo̱ne̱ se̱ a tɔwe̱ gywii mo̱ne̱‑ɔ ne̱e̱.”
38 Eu falo do que vi junto de meu Pai; e vós fazeis o que também ouvistes de vosso pai.
39 Ne̱ baa lee kanɔ fe̱yɛ, “Ane̱ se̱ e̱ gye̱ Abraham.”
39 Responderam-lhe: Nosso pai é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se sois filhos de Abraão, fazei as obras de Abraão.
40 Ke̱tɔ ne̱ mo̱ e̱ waa‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ n tɔwe̱ kase̱ŋtiŋ ne̱ mo̱ a nu le̱e̱ Wuribware̱ ase̱‑ɔ gywii mo̱ne̱, amaa amo̱‑ɔ pɛɛɛ gbaa, mo̱ne̱ e̱ kpa fe̱yɛ mo̱nꞌ mɔɔ mo̱ ne̱e̱. Abraham mɔ mo̱ŋ waa ane̱ŋ a atɔ mɔ.
40 Mas agora procurais matar-me, a mim que vos falei a verdade que de Deus ouvi; isso Abraão não fez.
41 Mo̱ne̱ e̱ waa ane̱ŋ ne̱ mo̱ne̱ se̱ a waa‑ɔ ne̱e̱.”
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Replicaram-lhe eles: Nós não somos nascidos de prostituição; temos um Pai, que é Deus.
42 Ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “Wuribware̱ dɛɛ ɔ gye̱ mo̱ne̱ se̱ kase̱ŋtiŋ si ne̱e̱, weetee mo̱ne̱ e̱ kpa mo̱ ase̱ŋ, a le̱e̱ fe̱yɛ mo̱ a le̱e̱ Wuribware̱ ase̱ ne̱e̱ ba mfe̱e̱. Mo̱ŋ ba mo̱ fɔŋfɔŋ ke̱yaale̱ŋ se̱ ne̱e̱, amaa mò̱ ne̱ oo suŋ mo̱‑ɔ ke̱yaale̱ŋ se̱ ne̱ mo̱ a ba.
42 Respondeu-lhes Jesus: Se Deus fosse o vosso Pai, vós me amaríeis, porque eu saí e vim de Deus; pois não vim de mim mesmo, mas ele me enviou.
43 Ne̱ weetee ŋkee nte̱tɔ se̱ ne̱ mo̱ne̱ maa nu ke̱tɔ ne̱ mo̱ e̱ tɔwe̱‑ɔ kaase̱‑ɔ ne̱e̱? A du fe̱yɛ mo̱ne̱ maa taare̱ a mo̱nꞌ kɔɔre̱ mo̱ ase̱ŋ ne̱ mo̱ e̱ tɔwe̱‑ɔ gyi ne̱e̱.
43 Por que não compreendeis a minha linguagem? é porque não podeis ouvir a minha palavra.
44 Mo̱ne̱ gye̱ mo̱ne̱ se̱ Ɔbɔnsam mò̱ gyi‑ana ne̱e̱, amo̱se̱‑ɔ ne̱ mo̱ne̱ e̱ kpa a mo̱nꞌ gya ke̱tɔ ne̱ ke̱ e̱ pre̱ mo̱ne̱ se̱‑ɔ se̱. Le̱e̱ atɔ ke̱maa ke̱le̱e̱kaase̱‑rɔ‑ɔ, mo̱ne̱ se̱ gye̱ ɔmɔɔpo̱ ne̱e̱, ne̱ ɔ mo̱ŋ tɛɛ ye̱re̱ kase̱ŋtiŋ a ke̱be̱gya‑ɔ pɛɛɛ, a le̱e̱ fe̱yɛ kase̱ŋtiŋ mo̱ŋ bo̱ mò̱ ase̱. Mò̱ ya ba aye̱ba, ɔ waa ane̱ŋ ne̱ ɔ kyɔ o du‑o ne̱e̱, a le̱e̱ fe̱yɛ ɔ gye̱ ɔye̱bapo̱, mò̱ e̱ gye̱ ŋye̱ba pɛɛɛ kuŋu.
44 Vós tendes por pai o Diabo, e quereis satisfazer os desejos de vosso pai; ele é homicida desde o princípio, e nunca se firmou na verdade, porque nele não há verdade; quando ele profere mentira, fala do que lhe é próprio; porque é mentiroso, e pai da mentira.
45 Amaa m fe̱raa, mo̱ i gyi kase̱ŋtiŋ ne̱e̱, amo̱se̱ se̱ ne̱ mo̱ne̱ maa kɔɔre̱ mo̱ mo̱ne̱ i gyi.
45 Mas porque eu digo a verdade, não me credes.
46 Mo̱ne̱‑rɔ nsɛ e̱ gye̱ ne̱ ɔ taare̱ a ɔ kaapo̱ mo̱‑rɔ fe̱yɛ mo̱ a gyi ke̱pɔ bo̱ le̱e̱ e̱bɔye̱ ko̱waa se̱? Mo̱ ya tɔwe̱ kase̱ŋtiŋ gywii mo̱ne̱, nte̱tɔ se̱ ne̱ mo̱ne̱ maa kɔɔre̱ mo̱ ase̱ŋ mo̱ne̱ i gyi?
46 Quem dentre vós me convence de pecado? Se digo a verdade, por que não me credes?
47 Ɔke̱maa ne̱ Wuribware̱ e̱ bo̱ mò̱‑ɔ i nu mò̱ ase̱ŋ. Mo̱ne̱ fe̱raa, n gye̱ Wuribware̱ e̱ bo̱ mo̱ne̱ kpa ke̱maa se̱, amo̱se̱ se̱ ne̱ mo̱ne̱ maa nu mo̱ ase̱ŋ.”
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus; por isso vós não as ouvis, porque não sois de Deus.
48 Ne̱ baa bise Yeesuu fe̱yɛ, “A mo̱ŋ gye̱ kase̱ŋtiŋ fe̱yɛ fo̱ gye̱ Samariyanyi, ne̱ ibrisi ko̱ te fo̱ se̱ aaa?”
48 Responderam-lhe os judeus: Não dizemos com razão que és samaritano, e que tens demônio?
49 Ne̱ Yeesuu a lee kanɔ fe̱yɛ, “Ibrisi ke̱maa mo̱ŋ te mo̱ se̱. Ase̱ŋ ne̱ mo̱ e̱ tɔwe̱‑ɔ e̱ kaapo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ mo̱ i bu n se̱ ne̱e̱. Amaa mo̱ne̱ fe̱raa mo̱ne̱ e̱ saare̱ mo̱ ne̱e̱.
49 Jesus respondeu: Eu não tenho demônio; antes honro a meu Pai, e vós me desonrais.
50 Ma buwi mo̱ e̱ kpa ɔko̱ fe̱yɛ o bu mo̱ ke̱dabe̱ ne̱e̱. Amaa n se̱ e̱ gye̱ ne̱ ɔ kpa fe̱yɛ ɔ bo̱nyaa mo̱. Mò̱ e̱ gye̱ ne̱ o gyi ase̱sɛ ase̱ŋ.
50 Eu não busco a minha glória; há quem a busque, e julgue.
51 Mo̱ i gyi mo̱ne̱ kase̱ŋtiŋ fe̱yɛ ɔke̱maa ne̱ ɔ gya mo̱ ke̱kaapo̱ se̱‑ɔ maa wu daa.”
51 Em verdade, em verdade vos digo que, se alguém guardar a minha palavra, nunca verá a morte.
52 Ne̱ baa tɔwe̱ gywii Yeesuu fe̱yɛ, “Mbe̱yɔmɔ ane̱ nyi kase̱ŋtiŋ fe̱yɛ ibrisi te fo̱ se̱. Abraham a wu, ne̱ Wuribware̱ akyaamɛɛ a wu, amaa fo̱ fe̱raa, fo̱ e̱ tɔwe̱ ne̱e̱ fe̱yɛ ɔke̱maa ne̱ ɔ gya fo̱ ke̱kaapo̱‑ɔ se̱‑ɔ maa wu daa.
52 Disseram-lhe os judeus: Agora sabemos que tens demônios. Abraão morreu, e também os profetas; e tu dizes: Se alguém guardar a minha palavra, nunca provará a morte!
53 Ane̱ se̱ Abraham a wu, amɔ fo̱ e̱ kpa a fo̱ tɔwe̱ ne̱e̱ fe̱yɛ fo̱ kyɔ Abraham aaa? Ne̱ Wuribware̱ a akyaamɛɛ‑ɔ mɔ a wu. Nsɛ ne̱ fo̱ e̱ fa fe̱yɛ fo̱ gye̱?”
53 Porventura és tu maior do que nosso pai Abraão, que morreu? Também os profetas morreram; quem pretendes tu ser?
54 Ne̱ Yeesuu a lee kanɔ fe̱yɛ, “N dɛɛ ŋ yɛ m bu mo̱ e̱ye̱e̱ ke̱dabe̱ ne̱e̱, weetee mo̱ kibu mo̱ e̱ye̱e̱‑ɔ mo̱ŋ de awaasɛ ke̱maa. Ɔko̱ ne̱ ɔ bo̱nyaa mo̱‑ɔ e̱ gye̱ n se̱, mò̱ dɛɛ ne̱ mo̱ne̱ yɛ ɔ gye̱ mo̱ne̱ se̱.
54 Respondeu Jesus: Se eu me glorificar a mim mesmo, a minha glória não é nada; quem me glorifica é meu Pai, do qual vós dizeis que é o vosso Deus;
55 Mo̱ne̱ mo̱ŋ nyi mò̱ pɛɛɛ, amaa m fe̱raa, ŋ nyi mò̱. Mo̱ a dɛɛ tɔwe̱ fe̱yɛ mo̱ŋ nyi Wuribware̱ ne̱e̱, amo̱ fe̱raa mo̱ i kii ɔye̱bapo̱ fe̱yɛ mo̱ne̱‑ɔ. Amaa ŋ nyi mò̱, ne̱ n gya mò̱ kanɔ se̱.
55 e vós não o conheceis; mas eu o conheço; e se disser que não o conheço, serei mentiroso como vós; mas eu o conheço, e guardo a sua palavra.
56 Mo̱ne̱ se̱ Abraham akatɔ a gyi fe̱yɛ ɔ bo̱ ŋu mo̱ ke̱ba, ne̱ oo ŋu fe̱yɛ mo̱ a ba, ne̱ mò̱ akatɔ a gyi.”
56 Abraão, vosso pai, exultou por ver o meu dia; viu-o, e alegrou-se.
57 Ne̱ baa tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ, “Fo̱ mo̱ŋ tɛɛ gyi nsu adunuu, ne̱ fo̱ yɛ fo̱ a ŋu Abraham aaa?”
57 Disseram-lhe, pois, os judeus: Ainda não tens cinqüenta anos, e viste Abraão?
58 Ne̱ Yeesuu a lee kanɔ fe̱yɛ, “Mo̱ i gyi mo̱ne̱ kase̱ŋtiŋ fe̱yɛ mo̱ e̱ gye̱ ne̱ n kyɔ n gye̱ pwɛɛ ne̱ baa dɛɛ ko̱we̱ Abraham.”
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que antes que Abraão existisse, eu sou.
59 Ne̱ baa taa abu a bo̱ twe̱e̱ bo̱ da mò̱. Amaa Yeesuu a kwe̱e̱rɔ bamo̱ se̱ se̱re̱ le̱e̱ Wuribware̱ suŋkpa a kabuno‑o mfe̱ŋ.
59 Então pegaram em pedras para lhe atirarem; mas Jesus ocultou-se, e saiu do templo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.