João 5

Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Amo̱‑ɔ pɛɛɛ kamɛɛ‑ɔ, ne̱ Yeesuu a yɔ Yɛro̱salɛm maŋ‑nɔ, a le̱e̱ fe̱yɛ saŋ amo̱‑ɔ Yudaa awuye de kigyibe̱e̱ ko̱.
1 Depois disso, houve uma festa dos judeus, e Jesus subiu a Jerusalém.
2 Ke̱pare̱ ko̱ mɔ bo̱ Yɛro̱salɛm maŋ‑nɔ, ne̱ ki de nkyu, ke̱ maa kideŋbee ne̱ baa pwɛɛ bo̱ muruwaa maŋ‑ɔ kibunogyi ko̱ ne̱ ba te̱e̱ ke̱mo̱ ɛ E̱sanne̱ Kibunogyi‑o. Yudaa awuye e̱ te̱e̱ nkyu amo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ Bɛtɛsada. Ki de abraŋdaye̱ anuu bo̱ muruwaa ke̱mo̱ pɛɛɛ.
2 Há em Jerusalém, junto à porta das Ovelhas, um tanque, chamado em hebraico Betesda, que tem cinco pórticos.
3 Abraŋdaye̱‑ɔ‑rɔ ne̱ ate̱napo̱ na agyabɔɔ na bamo̱ ne̱ bamo̱ ayaa na asare̱e̱ a wu, ne̱ bo̱ maa taare̱ a bo̱ nare̱‑ɔ pɛɛɛ da [bo̱ gywii saŋ ne̱ Wuribware̱ kabɔɔ e̱ ba a ɔ bo̱ wure nkyu‑o‑ro‑o.
3 Nestes pórticos jazia um grande número de enfermos, de cegos, de coxos e de paralíticos, que esperavam o movimento da água.
4 Ke̱tɔ se̱ ne̱ bo̱ gywii ke̱pare̱‑ɔ ase̱‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ saŋ ko̱ Wuribware̱ kabɔɔ e̱ le̱e̱ so̱so̱ na ɔ bo̱ waa kyuwuri ke̱pare̱‑ɔ‑rɔ. Mò̱ ya waa kyuwuri‑o ane̱ŋ o yii‑o, amɔ alɔpo̱ ne̱ bo̱ da da‑ɔ, mò̱ ne̱ ɔ gye̱ ŋkpɛɛ ya lwee nkyu‑o‑ro‑o, amɔ mò̱ ko̱lɔgyi ke̱maa ne̱ ɔ lɔ‑ɔ a lo̱we̱ puri amo̱‑rɔ].
4 {Pois de tempos em tempos um anjo do Senhor descia ao tanque e a água se punha em movimento. E o primeiro que entrasse no tanque, depois da agitação da água, ficava curado de qualquer doença que tivesse.}
5 Saŋ amo̱ ɔnyare̱ ko̱ mɔ da mfe̱ŋ dɛɛ, ne̱ ɔɔ lɔ nsu adusa na mburuwa.
5 Estava ali um homem enfermo havia trinta e oito anos.
6 Yeesuu a ŋu mò̱‑ɔ, ne̱ ɔɔ kyɔ pini fe̱yɛ oo di mfe̱ŋ kyee, ne̱ oo bise mò̱ fe̱yɛ, “Fo̱ e̱ kpa fe̱yɛ fo̱ kpaare̱ aaa?”
6 Vendo-o deitado e sabendo que já havia muito tempo que estava enfermo, perguntou-lhe Jesus: Queres ficar curado?
7 Ne̱ ɔlɔpo̱‑ɔ a lee kanɔ fe̱yɛ, “Mo̱ nyaŋpe̱, Wuribware̱ kabɔɔ‑ɔ ya bo̱ waa kyuwuri nkyu‑o‑ro lo̱we̱, mo̱ŋ de ɔko̱ ne̱ ɔ taa mo̱ a ɔ bo̱ waa nkyu‑o‑ro‑o. Amaa mo̱ fɔŋfɔŋ e̱ maa se̱ mo̱ e̱ yɔ, amɔ ɔko̱ a bo̱ kyo̱ŋ mo̱ se̱ gye̱ ŋkpɛɛ ya lwee nkyu‑o‑ro.”
7 O enfermo respondeu-lhe: Senhor, não tenho ninguém que me ponha no tanque, quando a água é agitada; enquanto vou, já outro desceu antes de mim.
8 Ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ, “Ko̱so̱, taa fo̱ kraŋ na fo̱ nare̱.”
8 Ordenou-lhe Jesus: Levanta-te, toma o teu leito e anda.
9 Puri amo̱‑rɔ ne̱ ɔɔ kpaare̱, ne̱ ɔɔ taa mò̱ kraŋ, ne̱ ɔɔ nare̱ o yii.
9 No mesmo instante, aquele homem ficou curado, tomou o seu leito e foi andando. Ora, aquele dia era sábado.
10 Ne̱ Yudaa awuye abre̱sɛ ko̱ a tɔwe̱ gywii ɔnyare̱ ne̱ Yeesuu a kya mò̱‑ɔ fe̱yɛ, “Ndɔɔ gye̱ kukyure kake, amo̱se̱ se̱‑ɔ fo̱ mo̱ŋ de kpa fe̱yɛ fo̱ so̱rɔ kraŋ kake mɔ.”
10 E os judeus diziam ao homem curado: E sábado, não te é permitido carregar o teu leito.
11 Ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “Ɔnyare̱ ne̱ ɔɔ kya mo̱‑ɔ ya tɔwe̱ gywii mo̱ fe̱yɛ, ‘Taa fo̱ kraŋ na fo̱ nare̱.’ ”
11 Respondeu-lhes ele: Aquele que me curou disse: Toma o teu leito e anda.
12 Ne̱ baa bise mò̱ fe̱yɛ, “Nsɛ ya tɔwe̱ gywii fo̱ fe̱yɛ, ‘Ko̱so̱ taa fo̱ kraŋ na fo̱ nare̱’?”
12 Perguntaram-lhe eles: Quem é o homem que te disse: Toma o teu leito e anda?
13 Amaa ɔnyare̱ ne̱ Yeesuu a kya mò̱‑ɔ mo̱ŋ nyi mò̱ ne̱ ɔɔ kya mò̱‑ɔ, a le̱e̱ fe̱yɛ, ase̱sɛ a kyɔ mfe̱ŋ bwe̱e̱tɔ se̱‑ɔ, Yeesuu a le̱e̱ o yii.
13 O que havia sido curado, porém, não sabia quem era, porque Jesus se havia retirado da multidão que estava naquele lugar.
14 Amo̱ kamɛɛ‑rɔ‑ɔ, ne̱ Yeesuu a ŋu mò̱ Wuribware̱ suŋkpa‑ɔ, ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ, “Mbe̱yɔmɔ fo̱ a kpaare̱, amo̱se̱ se̱‑ɔ yɔwe̱ e̱bɔye̱ ko̱waa. N gye̱ ane̱ŋ, ko̱tɔko̱ e̱ waa fo̱ na ko̱ kyɔ ke̱mo̱‑ɔ.”
14 Mais tarde, Jesus o achou no templo e lhe disse: Eis que ficaste são; já não peques, para não te acontecer coisa pior.
15 Ne̱ ɔnyare̱ amo̱ a le̱e̱ mfe̱ŋ ya tɔwe̱ gywii Yudaa awuye amo̱ fe̱yɛ Yeesuu ya kya mò̱.
15 Aquele homem foi então contar aos judeus que fora Jesus quem o havia curado.
16 Ane̱ŋ se̱‑ɔ, bo̱ le̱e̱ ane̱ŋ ne̱ Yeesuu a kya ɔko̱ kukyure kake‑o si, ne̱ baa le̱e̱ ba tɔɔraa mò̱ bwe̱e̱tɔ.
16 Por esse motivo, os judeus perseguiam Jesus, porque fazia esses milagres no dia de sábado.
17 Ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “N se̱ i suŋ asuŋ saŋ ke̱maa, amo̱se̱ se̱‑ɔ mo̱‑ɔ mo̱ i suŋ saŋ ke̱maa.”
17 Mas ele lhes disse: Meu Pai continua agindo até agora, e eu ajo também.
18 Ase̱ŋ mɔ ne̱ ɔɔ tɔwe̱‑ɔ a sa ne̱ Yudaa awuye abre̱sɛ a pee akatɔ fe̱yɛ bo̱ mɔɔ mò̱. N gye̱ sa ne̱ bo̱ yɛ oo kye bamo̱ mbraa ne̱ ŋ ye̱re̱ bo̱ sa kukyure kake‑o wo̱re̱ ne̱e̱, amaa ɔɔ be̱e̱ tɔwe̱ fe̱yɛ Wuribware̱ e̱ gye̱ mò̱ se̱, amo̱‑ɔ e̱ kaapo̱ fe̱yɛ mò̱ aa Wuribware̱ ta ne̱e̱.
18 Por esta razão os judeus, com maior ardor, procuravam tirar-lhe a vida, porque não somente violava o repouso do sábado, mas afirmava ainda que Deus era seu Pai e se fazia igual a Deus.
19 Ne̱ Yeesuu a kya se̱ ɔ be̱ŋŋaa bamo̱ fe̱yɛ, “Mo̱ i gyi mo̱ne̱ kase̱ŋtiŋ fe̱yɛ mo̱, Wuribware̱ mò̱ gyi‑o, maa taare̱ a ŋ waa ke̱tɔ ke̱maa mo̱ e̱ye̱e̱ se̱. Mo̱ e̱ waa ke̱tɔ ke̱maa ne̱ mo̱ i ŋu fe̱yɛ n se̱ e̱ waa‑ɔ ne̱e̱. Ke̱tɔ ne̱ n se̱ e̱ waa‑ɔ ne̱ ŋ gbaa mo̱ e̱ waa,
19 Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: o Filho de si mesmo não pode fazer coisa alguma; ele só faz o que vê fazer o Pai; e tudo o que o Pai faz, o faz também semelhantemente o Filho.
20 a le̱e̱ fe̱yɛ n se̱ e̱ kpa mo̱ ase̱ŋ, ne̱ ɔ kaapo̱ mo̱ ke̱tɔ ke̱maa ne̱ mò̱ fɔŋfɔŋ e̱ waa‑ɔ. N se̱ e̱ kaapo̱ mo̱ atɔ dabe̱ dabe̱ a ŋ waa na a kyɔ amo̱‑ɔ, na a kpe̱ŋ mo̱ne̱ pɛɛɛ e̱ye̱e̱.
20 Pois o Pai ama o Filho e mostra-lhe tudo o que faz; e maiores obras do que esta lhe mostrará, para que fiqueis admirados.
21 Fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ Wuribware̱ i kyiŋŋi bamo̱ ne̱ baa wu‑o, na ɔ be̱e̱ sa bamo̱ ŋkpa na kukyure ne̱ a mo̱ŋ de kɛɛ‑ɔ, ane̱ŋ dɛɛ ne̱ mo̱, mò̱ gyi‑o, i kyiŋŋi ɔke̱maa ne̱ ɔ pre̱ mo̱‑ɔ a n le̱e̱ lowi‑ro, na n sa mò̱ ane̱ŋ a ŋkpa‑ɔ.
21 Com efeito, como o Pai ressuscita os mortos e lhes dá vida, assim também o Filho dá vida a quem ele quer.
22 N se̱ fɔŋfɔŋ maa gyi ase̱ŋ o bu ɔko̱ ke̱pɔ, amaa ɔɔ sa mo̱ kpa na ke̱yaale̱ŋ fe̱yɛ mo̱ e̱ gye̱ ne̱ m bo̱ gyi ase̱ŋ, na m bu ke̱pɔ.
22 Assim também o Pai não julga ninguém, mas entregou todo o julgamento ao Filho.
23 Wuribware̱ a waa amo̱‑ɔ ne̱e̱ a ase̱sɛ pɛɛɛ nya bu mò̱ gyi‑o fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ ba bu mò̱‑ɔ. Amo̱se̱‑ɔ ɔke̱maa ne̱ ɔ maa bu mo̱, Wuribware̱ mò̱ gyi‑o, maa bu Wuribware̱ ne̱ oo suŋ mo̱ bo̱ kyo̱ŋwe̱‑ɔ ne̱e̱.
23 Desse modo, todos honrarão o Filho, bem como honram o Pai. Aquele que não honra o Filho, não honra o Pai, que o enviou.
24 Mo̱ i gyi mo̱ne̱ kase̱ŋtiŋ fe̱yɛ ɔke̱maa ne̱ o nu mo̱ ase̱ŋ, ne̱ ɔ kɔɔre̱ mò̱ ne̱ oo suŋ mo̱‑ɔ o gyi‑o e̱ nya ŋkpa na kukyure ne̱ a mo̱ŋ de kɛɛ‑ɔ. Kase̱ŋtiŋ si o de ane̱ŋ a ŋkpa‑ɔ le̱e̱ saŋ ne̱ ɔɔ kɔɔre̱ mò̱ gyi‑o. Wuribware̱ maa bu mò̱ ne̱ ɔɔ kɔɔre̱ mò̱ gyi‑o ke̱pɔ.
24 Em verdade, em verdade vos digo: quem ouve a minha palavra e crê naquele que me enviou tem a vida eterna e não incorre na condenação, mas passou da morte para a vida.
25 Mo̱ i gyi mo̱ne̱ kase̱ŋtiŋ fe̱yɛ ase̱sɛ ne̱ bo̱ te mbe̱yɔmɔ‑ɔ du ne̱e̱ fe̱yɛ bamo̱ ne̱ baa wu‑o. Amaa saŋ e̱ ba, saŋ amo̱ a kyɔ fo̱ gbaa, fe̱yɛ, bamo̱ ya nu ase̱ŋ ne̱ mo̱, Wuribware̱ mò̱ gyi‑o, e̱ tɔwe̱‑ɔ, ne̱ bamo̱ ya kɔɔre̱ gyi, ba nya ŋkpa po̱pwɛɛ.
25 Em verdade, em verdade vos digo: vem a hora, e já está aí, em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus; e os que a ouvirem viverão.
26 Wuribware̱ e̱ gye̱ ŋkpa na kukyure ne̱ a mo̱ŋ de kɛɛ‑ɔ kuŋu, ane̱ŋ dɛɛ ne̱ ɔɔ sa ne̱ mo̱, mò̱ gyi‑o, gbaa a kii ŋkpa na kukyure amo̱ kuŋu.
26 Pois como o Pai tem a vida em si mesmo, assim também deu ao Filho o ter a vida em si mesmo,
27 Ne̱ ɔɔ sa mo̱, mò̱ gyi‑o, kpa fe̱yɛ n gyi ase̱sɛ ase̱ŋ, na m bu bamo̱ ke̱pɔ bɛɛɛ ke̱be̱ŋ, a le̱e̱ fe̱yɛ n gye̱ dimaadi mò̱ gyi‑o dɛɛ ne̱e̱.
27 e lhe conferiu o poder de julgar, porque é o Filho do Homem.
28 — ausente —
28 Não vos maravilheis disso, porque vem a hora em que todos os que se acham nos sepulcros sairão deles ao som de sua voz:
29 — ausente —
29 os que praticaram o bem irão para a ressurreição da vida, e aqueles que praticaram o mal ressuscitarão para serem condenados.
30 Ne̱ Yeesuu a kya se̱ tɔwe̱ fe̱yɛ, “Ma taare̱ a ŋ waa ke̱tɔ ke̱maa mo̱ e̱ye̱e̱ se̱. Mo̱ i gyi ase̱ŋ ane̱ŋ ne̱ n se̱ a kaapo̱ mo̱‑ɔ ne̱e̱, amo̱se̱ se̱‑ɔ mo̱ i bu ke̱pɔ bɛɛɛ ke̱be̱ŋ kpa se̱ ne̱e̱. Bo̱ le̱e̱ fe̱yɛ n gye̱ ke̱tɔ ne̱ mo̱ fɔŋfɔŋ e̱ kpa‑ɔ ne̱ mo̱ e̱ waa, amaa ke̱tɔ ne̱ mò̱ ne̱ oo suŋ mo̱‑ɔ e̱ kpa‑ɔ wo̱re̱ ne̱ mo̱ e̱ waa.
30 De mim mesmo não posso fazer coisa alguma. Julgo como ouço; e o meu julgamento é justo, porque não busco a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
31 Fe̱yɛ ɔko̱ kyɔ ɔ mo̱ŋ gye̱ ŋkpɛɛ bo̱ tɔwe̱ mo̱ ase̱ŋ ne̱e̱, weetee mo̱ a ba mo̱ e̱ tɔwe̱ mɔ‑ɔ, mo̱ne̱ e̱ tɔwe̱ ne̱e̱ fe̱yɛ sɛye̱ mo̱ŋ bo̱‑rɔ ne̱ a kaapo̱ fe̱yɛ a gye̱ kase̱ŋtiŋ ne̱e̱.
31 Se eu der testemunho de mim mesmo, não é digno de fé o meu testemunho.
32 Amaa ɔko̱ dɛɛ ɔ bo̱‑rɔ ne̱ ɔɔ tɔwe̱ mo̱ ase̱ŋ gywii mo̱ne̱, mò̱ e̱ gye̱ Yohanee Osuubɔpo̱‑ɔ. Ŋ nyi fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ ɔɔ tɔwe̱ mo̱ ase̱ŋ‑ɔ mo̱ŋ gye̱ kaye̱ba ne̱e̱.
32 Há outro que dá testemunho de mim, e sei que é digno de fé o testemunho que dá de mim.
33 Mo̱ne̱ a kyɔ suŋ mbɔɔ bo̱ kyo̱ŋwe̱ Yohanee ase̱ fe̱yɛ bo̱ ya bise mò̱ mo̱ ase̱ŋ. Mò̱‑ɔ mɔ a tɔwe̱ se̱sɛ ne̱ n gye̱‑ɔ gywii mo̱ne̱.
33 Vós enviastes mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade.
34 Amaa n gye̱ se̱sɛ dimaadi ne̱ mo̱ e̱ kpa fe̱yɛ ɔ ye̱re̱ mo̱‑rɔ na mo̱nꞌ ŋu fe̱yɛ mo̱ atɔ ke̱kaapo̱‑ɔ gye̱ kase̱ŋtiŋ ne̱e̱. Mo̱ e̱ tɔwe̱ amo̱‑ɔ ne̱e̱ a Wuribware̱ nya mo̱rɔwe̱ mo̱ne̱.
34 Não invoco, porém, o testemunho de homem algum. Digo-vos essas coisas, a fim de que sejais salvos.
35 Yohanee dɛɛ o du ne̱e̱ fe̱yɛ fetiri ne̱ ɔko̱ a kyaŋŋe̱, ne̱ ɔ laŋŋe̱‑rɔ bwe̱e̱tɔ‑ɔ. Katiŋ ko̱‑ɔ‑rɔ‑ɔ mo̱ne̱ akatɔ a gyi ane̱ŋ ne̱ mo̱ne̱ a ŋu mò̱ ke̱laŋŋe̱rɔ‑ɔ se̱‑ɔ.
35 João era uma lâmpada que arde e ilumina; vós, porém, só por uma hora quisestes alegrar-vos com a sua luz.
36 Amaa n de atɔ ko̱ ne̱ a ye̱re̱ mo̱‑rɔ, ne̱ a ko̱ŋ a kyo̱ŋ ane̱ŋ ne̱ Yohanee ye̱re̱ mo̱‑rɔ‑ɔ, atɔ ne̱ mo̱ e̱ waa‑ɔ e̱ gye̱ atɔ ne̱ n se̱ a sa mo̱ fe̱yɛ ŋ waa‑ɔ. Amo̱ e̱ gye̱ ne̱ a tɔwe̱ mo̱ ase̱ŋ, ne̱ a kaapo̱ fe̱yɛ Wuribware̱ ya suŋ mo̱.
36 Mas tenho maior testemunho do que o de João, porque as obras que meu Pai me deu para executar - essas mesmas obras que faço - testemunham a meu respeito que o Pai me enviou.
37 Ne̱ n se̱ Wuribware̱ ne̱ oo suŋ mo̱‑ɔ gbaa a tɔwe̱ mo̱ ase̱ŋ. N gye̱ fe̱yɛ mo̱ e̱ kaapo̱ fe̱yɛ mo̱ne̱ a nu mò̱ bo̱re̱, bɛɛɛ mo̱ne̱ a ŋu mò̱ akatɔ‑rɔ ne̱e̱.
37 E o Pai que me enviou, ele mesmo deu testemunho de mim. Vós nunca ouvistes a sua voz nem vistes a sua face...
38 — ausente —
38 e não tendes a sua palavra permanente em vós, pois não credes naquele que ele enviou.
39 — ausente —
39 Vós perscrutais as Escrituras, julgando encontrar nelas a vida eterna. Pois bem! São elas mesmas que dão testemunho de mim.
40 — ausente —
40 E vós não quereis vir a mim para que tenhais a vida...
41 To, n gye̱ fe̱yɛ mo̱ e̱ kpa a mo̱nꞌ kyo̱rɔ mo̱ ne̱e̱.
41 Não espero a minha glória dos homens,
42 Amaa ŋ nyi ase̱sɛ suyo ne̱ mo̱ne̱ gye̱‑ɔ, mo̱ne̱ maa kpa Wuribware̱ mo̱ne̱ ŋkpo̱nɔ‑rɔ.
42 mas sei que não tendes em vós o amor de Deus.
43 N se̱ ke̱yaale̱ŋ‑nɔ ne̱ mo̱ a ba, amaa mo̱ne̱ maa kpa a mo̱nꞌ kɔɔre̱ mo̱ gyi. Amaa ɔko̱ ya ba mò̱ fɔŋfɔŋ ke̱yaale̱ŋ bo̱ ba fe̱raa, mo̱ne̱ e̱ kɔɔre̱ mò̱ a mo̱nꞌ gyi.
43 Vim em nome de meu Pai, mas não me recebeis. Se vier outro em seu próprio nome, haveis de recebê-lo...
44 Mo̱ne̱ e̱ kpa fe̱yɛ mo̱nꞌ de̱e̱ kyo̱rɔ abɛɛ, amaa mo̱ne̱ maa kpa fe̱yɛ Wuribware̱ ne̱ mò̱ wo̱re̱ kpeŋ e̱ bo̱‑rɔ‑ɔ kyo̱rɔ mo̱ne̱. Amo̱ e̱ gye̱ ke̱tɔ se̱ ne̱ mo̱ne̱ maa taare̱ a mo̱nꞌ kɔɔre̱ mo̱ ase̱ŋ‑ɔ gyi‑o.
44 Como podeis crer, vós que recebeis a glória uns dos outros, e não buscais a glória que é só de Deus?
45 Mo̱ne̱ ma kaŋ fa fe̱yɛ mo̱ e̱ gye̱ ne̱ mo̱ e̱ tɔwe̱ mo̱ne̱ kuŋu si e̱bɔye̱ a n gywii n se̱. Wuribware̱ mbraa wo̱re̱ ne̱ ane̱ ɔde̱daapo̱ Mosis a kyo̱rɛɛ‑ɔ ne̱ mo̱ne̱ a taa mo̱ne̱ te̱maa pɛɛɛ bo̱ dɔŋŋɔ se̱‑ɔ e̱ gye̱ ne̱ ɔ po̱rɔ mo̱ne̱.
45 Não julgueis que vos hei de acusar diante do Pai; há quem vos acusa: Moisés, no qual colocais a vossa esperança.
46 Mo̱ne̱ a dɛɛ kɔɔre̱ Mosis gyi ne̱e̱‑ɔ, weetee mo̱ne̱ a kyɔ kɔɔre̱ ŋ gbaa mo̱ gyi, a le̱e̱ fe̱yɛ mò̱ ya kyo̱rɛɛ mo̱ ase̱ŋ.
46 Pois se crêsseis em Moisés, certamente creríeis em mim, porque ele escreveu a meu respeito.
47 Amaa mo̱ne̱ a mo̱ŋ kɔɔre̱ ke̱tɔ ne̱ Mosis a kyo̱rɛɛ‑ɔ gyi‑o si‑o, mo̱ne̱ maa taare̱ a mo̱nꞌ kɔɔre̱ ke̱tɔ ne̱ mo̱ e̱ tɔwe̱‑ɔ gyi.”
47 Mas, se não acreditais nos seus escritos, como acreditareis nas minhas palavras?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.