João 21
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs NVT
1 Amo̱‑ɔ kamɛɛ‑rɔ, ne̱ Yeesuu a be̱e̱ lee mò̱ e̱ye̱e̱ bo̱ kaapo̱ mò̱ agyase̱po̱‑ɔ bo̱ko̱ Tibeeriyas ke̱pare̱ dabe̱‑ɔ kɛɛ. Mfaanɛɛ ne̱ aa waa. Ne̱ agyase̱po̱ ko̱ a gyaŋŋe̱ mfe̱ŋ.
1 Depois disso, Jesus apareceu novamente a seus discípulos junto ao mar de Tiberíades. Foi assim que aconteceu:
2 Bamo̱ ne̱ baa gyaŋŋe̱ mfe̱ŋ‑ɔ e̱ gye̱ Simɔŋ Peetroo, na Tomas ne̱ ɔ gye̱ ke̱le̱ŋba‑ɔ, na Nataniyɛl ne̱ ɔɔ le̱e̱ Kana maŋ ne̱ ɔ bo̱ Galile̱ya swe̱e̱re̱ se̱‑ɔ‑rɔ‑ɔ, na Sibidii mò̱ gyi‑ana anyɔ‑ɔ, na Yeesuu agyase̱po̱‑ɔ‑rɔ anyɔ ko̱.
2 estavam ali Simão Pedro, Tomé, apelidado de Gêmeo, Natanael, de Caná da Galileia, os filhos de Zebedeu e outros dois discípulos.
3 Ne̱ Simɔŋ Peetroo a tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “Mo̱ e̱ ya kra ŋkiŋgyi ne̱e̱.” Ne̱ bo̱ yɛ, “Ane̱ aa fo̱ e̱ yɔ.” Ne̱ bamo̱ pɛɛɛ a kye̱na ko̱re̱e̱‑rɔ yɔ. Ne̱ kibugyii a da, ne̱ baa twe̱e̱ kisawu ane̱ŋ‑aaa. Ne̱ kaye̱ a bo̱ ke na bo̱ mo̱ŋ kra sɛye̱.
3 Simão Pedro disse: “Vou pescar”. “Nós também vamos”, disseram os outros. Assim, entraram no barco e foram, mas não pegaram coisa alguma a noite toda.
4 Saŋ ne̱ kyɔwe̱ e̱ le̱e̱‑ɔ, ne̱ Yeesuu ye̱re̱ kyukɛɛ, amaa agyase̱po̱‑ɔ mo̱ŋ nyi fe̱yɛ mò̱ ne̱e̱.
4 Ao amanhecer, Jesus estava na praia, mas os discípulos não o reconheceram.
5 Ne̱ oo bise bamo̱ fe̱yɛ, “Ayaafɔre̱, mo̱ne̱ a kra ko̱tɔko̱ aaa?”
5 Ele perguntou: “Filhos, por acaso vocês têm peixe para comer?”. “Não”, responderam eles.
6 Ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “Mo̱ne̱ ya twe̱e̱ mo̱ne̱ kisawu‑o yaa ko̱re̱e̱‑ɔ kigyise si a keri‑o, mo̱ne̱ e̱ kra ŋkiŋgyi.” Amo̱se̱‑ɔ ne̱ baa twe̱e̱ kisawu‑o bo̱ waa‑rɔ, ne̱ bo̱ mo̱ŋ lɛɛ taare̱ gyiiri lee, a le̱e̱ fe̱yɛ baa kra ŋkiŋgyi bwe̱e̱tɔ.
6 Então ele disse: “Lancem a rede para o lado direito do barco e pegarão”. Fizeram assim e não conseguiam recolher a rede, de tão cheia de peixes que estava.
7 Ne̱ ɔgyase̱po̱ ne̱ Yeesuu e̱ kpa mò̱ ase̱ŋ bwe̱e̱tɔ‑ɔ a tɔwe̱ gywii Peetroo fe̱yɛ, “Ane̱ nyaŋpe̱ ne̱e̱!” Peetroo a nu fe̱yɛ bamo̱ nyaŋpe̱ ne̱e̱‑ɔ, ne̱ oo kpuriti waagya laare̱‑rɔ, a le̱e̱ fe̱yɛ ɔɔ kyɔ lee mò̱ atɔ buŋsɛ le̱e̱ mò̱ kayo̱wɔre̱ se̱ ne̱e̱, ne̱ oo fuwi lwee nkyu‑o‑ro le̱e̱ ɔ twɛɛ ɔ yɔ kideŋbe si.
7 O discípulo a quem Jesus amava disse a Pedro: “É o Senhor!”. Quando Simão Pedro ouviu que era o Senhor, vestiu a capa, pois a havia removido para trabalhar, e saltou na água.
8 Ne̱ agyase̱po̱ ne̱ baa saŋ‑ɔ a kye̱na ko̱re̱e̱‑ɔ‑rɔ ba pare̱ ba daŋ kideŋbe si, na ba gyiiri kisawu ne̱ ŋkiŋgyi a bo̱rɔ‑rɔ‑ɔ, a le̱e̱ fe̱yɛ bamo̱ aa kideŋbe si mo̱ŋ lɛɛ a bo̱ e̱fɔ, a saŋ ayaa waa alafa asa na bo̱ daŋ kideŋbe si.
8 Os outros ficaram no barco e puxaram até a praia a rede carregada, pois estavam a apenas uns noventa metros de distância.
9 Bamo̱ a fo̱ kideŋbe si‑o, ne̱ baa ŋu aduŋdurii de̱e̱kpa na ŋkiŋgyi tɔ‑rɔ, na bodobodoo.
9 Quando chegaram, encontraram um braseiro, no qual havia um peixe, e pão.
10 Ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “Mo̱nꞌ taa ŋkiŋgyi ne̱ mo̱ne̱ a de̱ŋ kra‑ɔ ŋko̱ baa.”
10 Jesus disse: “Tragam alguns dos peixes que vocês acabaram de pegar”.
11 Ne̱ Simɔŋ Peetroo a lwee ko̱re̱e̱‑ɔ‑rɔ, ne̱ oo gyiiri kisawu‑o yaa kideŋbe si, na ŋkiŋgyi adabe̱ adabe̱ a bo̱rɔ‑rɔ. Mmo̱ pɛɛɛ gye̱ ke̱lafa na adunuu na nsa. Hare̱e̱ ŋkiŋgyi mɔ a kyɔ kanɔ ŋke̱maa‑ɔ gbaa ooo, kisawu‑o mo̱ŋ kyaŋŋe̱‑rɔ.
11 Simão Pedro entrou no barco e arrastou a rede para a praia. Havia 153 peixes grandes e, no entanto, a rede não arrebentou.
12 Ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “Mo̱nꞌ bo̱ gyi.” Amo̱‑ɔ pɛɛɛ gbaa agyase̱po̱‑ɔ ɔko̱ mo̱ŋ bise mò̱ fe̱yɛ, “Fo̱ nsɛ ne̱e̱?”, a le̱e̱ fe̱yɛ bo̱ nyi fe̱yɛ bamo̱ nyaŋpe̱ ne̱e̱.
12 “Venham comer!”, disse Jesus. Nenhum dos discípulos tinha coragem de perguntar: “Quem é você?”, pois sabiam muito bem que era o Senhor.
13 Ne̱ Yeesuu a taa bodobodoo‑o, ne̱ ɔɔ bo̱ sa bamo̱, ane̱ŋ dɛɛ ne̱ ɔɔ waa ŋkiŋgyi‑o gbaa.
13 Então Jesus lhes serviu o pão e o peixe.
14 Mò̱ a kyiŋŋi le̱e̱ lowi‑ro‑o kamɛɛ‑rɔ, ke̱mo̱‑ɔ e̱ gye̱ sase̱po̱ fe̱yɛ Yeesuu a lee mò̱ e̱ye̱e̱ bo̱ kaapo̱ mò̱ agyase̱po̱‑ɔ.
14 Foi a terceira vez que Jesus apareceu a seus discípulos depois de ressuscitar dos mortos.
15 Bamo̱ a gyi lo̱we̱‑ɔ, ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii Simɔŋ Peetroo fe̱yɛ, “Yohanee mò̱ gyi Simɔŋ, fo̱ e̱ kpa mo̱ ase̱ŋ fo̱ kyɔ ane̱ŋ ne̱ fo̱ bɛɛko̱‑ana mɔ e̱ kpa mo̱ ase̱ŋ‑ɔ ɔɔɔ?”
15 Depois da refeição, Jesus perguntou a Simão Pedro: “Simão, filho de João, você me ama mais do que estes?”. “Sim, Senhor”, respondeu Pedro. “O senhor sabe que eu o amo”. “Então alimente meus cordeiros”, disse Jesus.
16 Ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ nyɔse̱po̱ fe̱yɛ, “Yohanee mò̱ gyi Simɔŋ, fo̱ e̱ kpa mo̱ ase̱ŋ aaa?”
16 Jesus repetiu a pergunta: “Simão, filho de João, você me ama?”. “Sim, Senhor”, disse Pedro. “O senhor sabe que eu o amo”. “Então cuide de minhas ovelhas”, disse Jesus.
17 Ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ sase̱po̱ fe̱yɛ, “Yohanee mò̱ gyi Simɔŋ, kase̱ŋtiŋ ne̱ fo̱ e̱ kpa mo̱ ase̱ŋ aaa?”
17 Pela terceira vez, ele perguntou: “Simão, filho de João, você me ama?”. Pedro ficou triste porque Jesus fez a pergunta pela terceira vez e disse: “O Senhor sabe todas as coisas. Sabe que eu o amo”. Jesus disse: “Então alimente minhas ovelhas.
18 Mo̱ i gyi fo̱ kase̱ŋtiŋ fe̱yɛ, saŋ ne̱ fo̱ gye̱ kayaafɔre̱gyii‑o fo̱ a nyaa fo̱ ŋkpaŋkaare̱e̱ ba fe bo̱ te̱ŋ se̱ yɔ to̱ŋ ke̱maa ne̱ fo̱ e̱ kpa‑ɔ. Amaa fo̱ ya kii ke̱nyaŋbre̱sɛ, fo̱ i teyi asare̱e̱‑rɔ, na ɔko̱ e̱ gye̱ ne̱ ɔ ba fe a ɔ bo̱ ŋure fo̱, na ɔ yaa fo̱ mfe̱ŋ ne̱ fo̱ maa kpa‑ɔ.”
18 “Eu lhe digo a verdade: quando você era jovem, podia agir como bem entendia; vestia-se e ia aonde queria. Mas, quando for velho, estenderá as mãos e outros o vestirão e o levarão aonde você não quer ir”.
19 Ane̱ŋ a ase̱ŋ mɔ ne̱ ɔɔ tɔwe̱‑ɔ, Yeesuu e̱ kpa a ɔ kaapo̱ ane̱ŋ ne̱ Peetroo e̱ ba a ɔ bo̱ wu, na a sa a Wuribware̱ nya ke̱dabe̱‑ɔ ne̱e̱. Ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ, “Gya mo̱ se̱.”
19 Jesus disse isso para informá-lo com que tipo de morte ele iria glorificar a Deus. Então Jesus lhe disse: “Siga-me”.
20 Peetroo a kii de̱e̱re̱ kamɛɛ, ne̱ oo ŋu ɔgyase̱po̱ ne̱ Yeesuu e̱ kpa mò̱ ase̱ŋ bwe̱e̱tɔ‑ɔ, mò̱ ne̱ ɔɔ kye̱na me̱raa Yeesuu kake nsi ne̱ baa kye̱na ba gyi, ne̱ oo bise fe̱yɛ, “Mo̱ nyaŋpe̱, nsɛ e̱ gye̱ ne̱ o gyi fo̱ kidiburo?”‑o.
20 Pedro se virou e viu atrás deles o discípulo a quem Jesus amava, aquele que havia se reclinado perto de Jesus durante a ceia e perguntado: “Senhor, quem o trairá?”.
21 Mò̱ a ŋu fe̱yɛ ɔgyase̱po̱ amo̱ e̱ gya bamo̱ se̱‑ɔ, ne̱ oo kuri bise Yeesuu fe̱yɛ, “Mo̱ nyaŋpe̱, ne̱ ɔnyare̱ mɔ mɔ, nte̱tɔ e̱ gye̱ ne̱ a waa mò̱?”
21 Pedro perguntou a Jesus: “Senhor, e quanto a ele?”.
22 Ne̱ Yeesuu a be̱ŋŋaa mò̱ fe̱yɛ, “Mo̱ e̱ kpa fe̱yɛ ɔ kye̱na bo̱ fo̱ saŋ ne̱ mo̱ i kiŋŋi a m ba‑ɔ gbaa, a mo̱ŋ gye̱ fo̱ ase̱ŋ. Fo̱ fe̱raa, gya mo̱ se̱ de.”
22 Jesus respondeu: “Se eu quiser que ele permaneça vivo até eu voltar, o que lhe importa? Quanto a você, siga-me”.
23 Amo̱se̱ se̱‑ɔ, ne̱ ase̱ŋ amo̱ a saŋŋe̱‑rɔ yɔ Kristoo awuye ase̱ fe̱yɛ ɔgyase̱po̱ amo̱ maa wu. Amaa Yeesuu mo̱ŋ tɔwe̱ fe̱yɛ ɔgyase̱po̱‑ɔ maa wu. Ɔɔ tɔwe̱ ne̱e̱ fe̱yɛ, “Mo̱ e̱ kpa fe̱yɛ ɔ kye̱na bo̱ fo̱ saŋ ne̱ mo̱ i kiŋŋi a m ba‑ɔ gbaa, a mo̱ŋ gye̱ fo̱ ase̱ŋ.”
23 Por isso espalhou-se entre a comunidade dos irmãos o rumor de que esse discípulo não morreria. Não foi isso, porém, o que Jesus disse. Ele apenas disse: “Se eu quiser que ele permaneça vivo até eu voltar, o que lhe importa?”.
24 Ɔgyase̱po̱ amo̱ ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ mò̱ ase̱ŋ‑ɔ dɛɛ e̱ gye̱ ne̱ oo ŋu amo̱‑ɔ pɛɛɛ ne̱ ɔɔ kyo̱rɛɛ bo̱ be̱ya‑ɔ. Ne̱ ane̱ nyi fe̱yɛ ke̱tɔ ne̱ ɔɔ tɔwe̱‑ɔ gye̱ kase̱ŋtiŋ.
24 Este é o discípulo que dá testemunho destes acontecimentos e que os registrou aqui. E sabemos que seu relato é fiel.
25 Mbe̱yɔmɔ, ase̱ŋ bwe̱e̱tɔ bo̱‑rɔ ne̱ Yeesuu a waa bo̱ tii si. Baa dɛɛ kyo̱rɛɛ amo̱ pɛɛɛ bo̱ be̱ya ako̱ ako̱ ne̱e̱‑ɔ, weetee mo̱ e̱ fa fe̱yɛ amo̱ e̱wo̱re̱ ne̱ ba kyo̱rɛɛ‑ɔ maa lɔɔ kaye̱ mɔ‑rɔ gbaa.
25 Jesus também fez muitas outras coisas. Se todas fossem registradas, suponho que nem o mundo inteiro poderia conter todos os livros que seriam escritos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.