João 18

Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yeesuu a ko̱re̱ ke̱bware̱ko̱re̱ mɔ lo̱we̱‑ɔ, ne̱ mò̱ aa mò̱ agyase̱po̱‑ɔ a nare̱ ya te̱ŋ Kidrɔŋ Ke̱maŋtaŋ‑nɔ. Baa gyi bane̱ bo̱ muruwaa ayii ko̱ mfe̱ŋ, ne̱ Yeesuu mò̱ aa mò̱ agyase̱po̱‑ɔ a ya lweero.
1 Depois de fazer essa oração, Jesus saiu com os discípulos e foi para o outro lado do riacho de Cedrom. Havia ali um jardim, onde Jesus entrou com eles.
2 Yudas odiburopo̱‑ɔ mɔ nyi mfe̱ŋ ne̱ bane̱‑ɔ bo̱‑ɔ, a le̱e̱ fe̱yɛ Yeesuu mò̱ aa mò̱ agyase̱po̱‑ɔ a gyaŋŋe̱ mfe̱ŋ iluwi bwe̱e̱tɔ.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar porque Jesus tinha se reunido muitas vezes ali com os discípulos.
3 Amo̱se̱‑ɔ ne̱ Yudas a ba mfe̱ŋ. Mò̱ aa Roma asoogyaa awuye ko̱ na Wuribware̱ suŋkpa ade̱e̱re̱se̱po̱ ko̱ ne̱ Wuribware̱ alɔŋŋɔpo̱ abre̱sɛ na Farisii awuye a suŋ‑o ya ba. Na bo̱ de ado̱ŋtɔ na ifetiri na e̱pɔɔrɔɔ.
3 Então Judas foi ao jardim com um grupo de soldados e alguns guardas do Templo mandados pelos chefes dos sacerdotes e pelos fariseus . Eles estavam armados e levavam lanternas e tochas.
4 Yeesuu nyi ke̱tɔ ke̱maa ne̱ ke̱ e̱ ba a ke̱ bo̱ waa mò̱‑ɔ. Amo̱se̱ se̱‑ɔ ne̱ ɔɔ me̱raa se̱ ɔ yɔ bamo̱ ase̱, ne̱ oo bise bamo̱ fe̱yɛ, “Nsɛ ne̱ mo̱ne̱ i buwi mo̱ne̱ e̱ kpa?”
4 Jesus sabia de tudo o que lhe ia acontecer. Por isso caminhou na direção deles e perguntou:
5 Ne̱ baa lee kanɔ fe̱yɛ, “Yeesuu Nasarɛte̱nyi‑o.” Ne̱ ɔ yɛ, “Mo̱ e̱ bo̱ mfe̱e̱‑ɔ.” Yudas odiburopo̱‑ɔ ye̱re̱ bamo̱ ne̱ mò̱ aa bamo̱ a ba‑ɔ ase̱.
5 — Jesus de Nazaré! — responderam. Judas, o traidor, estava com eles.
6 Yeesuu a tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “Mo̱ e̱ bo̱ mfe̱e̱‑ɔ”‑ɔ, ne̱ baa lwii kamɛɛ ya le̱e̱ daye̱ swe̱e̱re̱.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, eles recuaram e caíram no chão.
7 Ne̱ Yeesuu a be̱e̱ bise bamo̱ fe̱yɛ, “Nsɛ ne̱ mo̱ne̱ i buwi mo̱ne̱ e̱ kpa?”
7 Jesus perguntou outra vez: — Jesus de Nazaré! — tornaram a responder.
8 Ne̱ Yeesuu a lee kanɔ fe̱yɛ, “Mo̱ a kyɔ tɔwe̱ gywii mo̱ne̱ fe̱yɛ m bo̱ mfe̱e̱. Mo̱ne̱ i buwi mo̱ne̱ e̱ kpa mo̱ fe̱raa, mo̱nꞌ sa a bo̱mo̱‑ɔ ne̱ bo̱ tii mo̱ se̱‑ɔ nare̱.”
8 Jesus disse:
9 Ɔɔ tɔwe̱ amo̱‑ɔ ne̱e̱ a ke̱tɔ ne̱ ɔɔ kyɔ tɔwe̱‑ɔ nya waa kase̱ŋtiŋ fe̱yɛ, “N se̱, mo̱ŋ sa ne̱ fo̱ ase̱sɛ ne̱ fo̱ a sa mo̱‑ɔ ɔko̱ŋko̱ gbaa a fo̱.”
9 Jesus disse isso para que se cumprisse o que ele tinha dito antes: “Pai, de todos aqueles que me deste, nenhum se perdeu.”
10 Saŋ amo̱‑ɔ Simɔŋ Peetroo de ke̱paŋ, ne̱ oo gyiiri ke̱mo̱ le̱e̱ ke̱mo̱ ke̱gyafo̱‑rɔ bo̱ ŋe Wuribware̱ ɔlɔŋŋɔpo̱ bre̱sɛ a anya‑ɔ ɔko̱ kigyisese̱bɔ te̱ŋ. Ke̱nya‑ɔ ke̱nyare̱ e̱ gye̱ Malakus.
10 Aí Simão Pedro tirou a espada, atacou um empregado do Grande Sacerdote e cortou a orelha direita dele. O nome do empregado era Malco.
11 Ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii Peetroo fe̱yɛ, “Taa fo̱ ke̱paŋ‑ɔ waa ke̱mo̱ ke̱gyafo̱‑rɔ! A le̱e̱ fe̱yɛ a tiri fe̱yɛ n gyi awo̱re̱fɔɔ mɔ, na ŋ wu lowi ne̱ n se̱ Wuribware̱ a tɔwe̱ fe̱yɛ ŋ wu‑o.”
11 Mas Jesus disse a Pedro:
12 Ne̱ asoogyaa awuye‑o na bamo̱ ɔbre̱sɛ na Wuribware̱ suŋkpa a ade̱e̱re̱se̱po̱‑ɔ a kra Yeesuu, ne̱ baa ŋure mò̱.
12 Em seguida os soldados, o comandante e os guardas do Templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 Ne̱ baa taa mò̱ yaa Hanaa ne̱ ɔ gye̱ Kayafas mò̱ saa nyaŋsɛ‑ɔ aye̱. Hanaa dɛɛ ɔ gye̱ Wuribware̱ ɔlɔŋŋɔpo̱ bre̱sɛ. Kayafas mɔ e̱ gye̱ Wuribware̱ ɔlɔŋŋɔpo̱ bre̱sɛ kasu amo̱.
13 Então o levaram primeiro até a casa de Anás. Anás era o sogro de Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote .
14 Kayafas ya fo̱re̱ waa Yudaa awuye abre̱sɛ‑rɔ fe̱yɛ a bware fe̱yɛ se̱sɛ ko̱ŋko̱ wu sa ase̱sɛ pɛɛɛ.
14 Caifás era quem tinha dito aos líderes judeus que era melhor para eles que morresse apenas um homem pelo povo.
15 Simɔŋ Peetroo na agyase̱po̱‑ɔ ɔko̱ a gya Yeesuu si. Ane̱ŋ a ɔgyase̱po̱‑ɔ nyi Wuribware̱ ɔlɔŋŋɔpo̱ bre̱sɛ‑ɔ dame̱naŋsɛ, amo̱se̱ se̱‑ɔ ne̱ mò̱ aa Yeesuu a nare̱ yɔ ɔlɔŋŋɔpo̱ bre̱sɛ a lɔŋ‑ɔ kabuno.
15 Simão Pedro foi seguindo Jesus, junto com outro discípulo. Esse discípulo era conhecido do Grande Sacerdote e por isso conseguiu entrar no pátio da casa dele junto com Jesus.
16 Peetroo a sii ɔ bo̱ lɔŋ‑ɔ kibunogyi‑ro‑o si‑o, mò̱ ko̱so̱bɛɛ ɔgyase̱po̱ ne̱ o nyi ɔlɔŋŋɔpo̱ bre̱sɛ‑ɔ dame̱naŋsɛ‑ɔ a kiŋŋi yɔ kibunogyi‑o‑ro ya sa se̱ŋsa ko̱ gywii kakye̱e̱sɛɛ ne̱ ɔ ye̱re̱ kibunogyi‑o‑ro‑o, ne̱ ɔɔ sa ne̱ Peetroo a lweero.
16 Mas Pedro ficou do lado de fora, perto da porta. O outro discípulo, que era conhecido do Grande Sacerdote, saiu e falou com a empregada que tomava conta da porta. Então ela deixou Pedro entrar
17 Kakye̱e̱sɛɛ ne̱ ɔ ye̱re̱ kibunogyi‑o‑ro‑o a bise Peetroo fe̱yɛ, “Ne̱e̱ fo̱ gye̱ Yeesuu mɔ agyase̱po̱‑ɔ ɔko̱ ne̱e̱ ɛ?” Ne̱ Peetroo a lee kanɔ fe̱yɛ, “Daabii! N gye̱ bamo̱ ɔko̱ e̱ gye̱ mo̱!”
17 e lhe perguntou: — Você não é um dos seguidores daquele homem? — Eu, não! — respondeu ele.
18 Saŋ amo̱‑ɔ afwii bo̱‑rɔ. Ane̱ŋ se̱‑ɔ ne̱ ayaafɔre̱ na ade̱e̱re̱se̱po̱‑ɔ a ba aduŋdurii bo̱ kure de̱e̱kpa, ne̱ baa kya muruwaa ba wo̱re̱, ne̱ Peetroo a yɔ bamo̱ ase̱ mfe̱ŋ ɔ wo̱re̱ de̱e̱kpa‑ɔ.
18 Por causa do frio, os empregados e os guardas tinham feito uma fogueira e estavam se aquecendo de pé, em volta dela. Pedro estava de pé, no meio deles, aquecendo-se também.
19 Ne̱ Hanaa a bise Yeesuu mò̱ agyase̱po̱‑ɔ kuŋu si ase̱ŋ na mò̱ ke̱kaapo̱‑ɔ ase̱ŋ.
19 O Grande Sacerdote fez algumas perguntas a Jesus a respeito dos seus seguidores e dos seus ensinamentos.
20 Ne̱ Yeesuu a lee kanɔ fe̱yɛ, “Saŋ ke̱maa lamaŋ‑nɔ ne̱ mo̱ e̱ tɔwe̱ abware̱se̱ŋ na mo̱ e̱ kaapo̱ atɔ ke̱bware̱ko̱re̱ akyaŋ‑nɔ na Wuribware̱ suŋkpa mfe̱ŋ ne̱ Yudaa awuye e̱ gyaŋŋe̱‑ɔ. Mo̱ŋ tɛɛ tɔwe̱ ko̱tɔko̱ bo̱ kwe̱e̱rɔ.
20 E Jesus respondeu:
21 Ne̱ e̱me̱ne̱ se̱ ne̱ fo̱ i bise mo̱ ane̱ŋ a se̱ŋbise mɔ? Bise ase̱sɛ ne̱ mo̱ a kaapo̱ bamo̱‑ɔ. Bise bamo̱ ke̱tɔ ne̱ mo̱ a tɔwe̱ gywii bamo̱‑ɔ. Bo̱ nyi ke̱tɔ ne̱ mo̱ a tɔwe̱‑ɔ.”
21 Então, por que o senhor está me fazendo essas perguntas? Pergunte aos que me ouviram, pois eles sabem muito bem o que eu disse a eles.
22 Yeesuu a tɔwe̱ amo̱‑ɔ, ne̱ ade̱e̱re̱se̱po̱‑ɔ ɔko̱ ne̱ ɔ ye̱re̱ mfe̱ŋ‑ɔ a da mò̱ akatɔ‑rɔ ke̱baa tɔwe̱ fe̱yɛ, “E̱me̱ne̱ se̱ ne̱ fo̱ e̱ sa se̱ŋsa ane̱ŋ fo̱ i gywii Wuribware̱ ɔlɔŋŋɔpo̱ bre̱sɛ‑ɔ?”
22 Quando Jesus disse isso, um dos guardas do Templo que estavam ali deu-lhe uma bofetada e disse: — Isso é maneira de falar com o Grande Sacerdote?
23 Ne̱ Yeesuu a be̱ŋŋaa mò̱ fe̱yɛ, “Mo̱ ya tɔwe̱ ase̱ŋ ne̱ amo̱ e̱ mo̱ŋ bo̱ daŋ, fo̱ tɔwe̱ ane̱ŋ a ase̱ŋ‑ɔ na ɔke̱maa nu. Ne̱ ke̱tɔ ne̱ mo̱ a tɔwe̱‑ɔ mɔ e̱ gye̱ kase̱ŋtiŋ, ne̱ nte̱tɔ se̱ ne̱ ŋkee fo̱ e̱ da mo̱‑ɔ ne̱e̱?”
23 — Se eu disse alguma mentira, prove que menti! — respondeu Jesus. — Mas, se eu falei a verdade, por que é que você está me batendo?
24 Amo̱‑ɔ kamɛɛ‑rɔ, ne̱ Hanaa a sa ne̱ baa yaa Yeesuu ya bo̱ sa Kayafas, Wuribware̱ ɔlɔŋŋɔpo̱ bre̱sɛ‑ɔ, na agbarabi saŋ a ŋure mò̱.
24 Depois Anás mandou Jesus, ainda amarrado, para Caifás, o Grande Sacerdote.
25 Peetroo saŋ ɔ ye̱re̱ ayaafɔre̱‑ɔ na ade̱e̱re̱se̱po̱‑ɔ ase̱ ɔ wo̱re̱ de̱e̱kpa. Ne̱ bamo̱ bo̱ko̱ a bise mò̱ fe̱yɛ, “Ne̱e̱ fo̱ gye̱ Yeesuu mɔ a agyase̱po̱‑ɔ ɔko̱ ne̱e̱ ɛ?” Amaa Peetroo a swe̱e̱ fe̱yɛ, “Daabii! N gye̱ bamo̱ ɔko̱ e̱ gye̱ mo̱!”
25 Pedro ainda estava lá, de pé, aquecendo-se perto do fogo. Então lhe perguntaram: — Você não é um dos seguidores daquele homem? — Não, eu não sou! — respondeu ele.
26 Ne̱ Wuribware̱ ɔlɔŋŋɔpo̱ bre̱sɛ a anya‑ɔ ɔko̱ ne̱ Peetroo a ba ke̱paŋ bo̱ ŋe mò̱ ke̱se̱bɔ te̱ŋ‑ɔ mò̱ nyipo̱ ko̱ a bise Peetroo fe̱yɛ, “Ne̱e̱ mo̱ a ŋu fo̱ bo̱ mò̱ ase̱ bane̱‑ɔ‑rɔ ɛ?”
26 Um dos empregados do Grande Sacerdote , parente do homem de quem Pedro tinha cortado a orelha, perguntou: — Será que eu não vi você com ele no jardim?
27 Ne̱ Peetroo a be̱e̱ tɔwe̱ fe̱yɛ, “Daabii!” Puri amo̱‑rɔ, ne̱ kyaŋare̱ a fo̱re̱.
27 E outra vez Pedro disse que não. E no mesmo instante o galo cantou.
28 Ne̱ baa lee Yeesuu le̱e̱ Kayafas ase̱ yaa Romanyi gominaa ne̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Pilat‑o leŋbu‑ro. Saŋ amo̱‑ɔ gye̱gyaye̱ kese‑ro ne̱e̱. Yudaa awuye abre̱sɛ mo̱ŋ kpa kulwee Romanyi leŋbu‑o‑ro a le̱e̱ fe̱yɛ bo̱ yɛ bamo̱ ya waa ane̱ŋ, iyisi e̱ kye̱na bamo̱ se̱, na bo̱ ma taare̱ nya kpa gyi Wuribware̱-a‑kya-ane̱-yɔwe̱ a ateese‑o.
28 Depois levaram Jesus da casa de Caifás para o palácio do Governador romano. Já era de manhã cedo. Os líderes judeus não entraram no palácio porque queriam continuar puros , conforme a religião deles; pois só assim poderiam comer o jantar da Páscoa .
29 Amo̱se̱ se̱‑ɔ ne̱ Gominaa Pilat a le̱e̱ yɔ bamo̱ ase̱ kawu ya bise bamo̱ fe̱yɛ, “Nte̱tɔ bɔye̱ ne̱ ɔnyare̱ mɔ a waa ne̱ mo̱ne̱ a baa mò̱ mfe̱e̱?”
29 Então o governador Pilatos saiu, foi encontrar-se com eles e perguntou: — Que acusação vocês têm contra este homem?
30 Ne̱ baa lee kanɔ fe̱yɛ, “Ɔ dɛɛ ɔ mo̱ŋ waa bɔye̱ ne̱e̱, weetee ane̱ maa baa mò̱ fo̱ ase̱.”
30 Eles responderam: — O senhor acha que nós lhe entregaríamos este homem se ele não tivesse cometido algum crime?
31 Ne̱ gominaa‑o a tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “To, mo̱nꞌ taa mò̱ kiŋŋi, na mo̱nꞌ ya ba mo̱ne̱ fɔŋfɔŋ mbraa bo̱ gyi mò̱ ase̱ŋ.” Ne̱ baa lee kanɔ fe̱yɛ, “Mo̱ne̱ Roma awuye mo̱ŋ sa ane̱ kpa fe̱yɛ ane̱ mɔɔ abɔye̱waapo̱.”
31 Pilatos disse: — Levem este homem e o julguem vocês mesmos, de acordo com a Então eles responderam: — Nós não temos o direito de matar ninguém.
32 Amo̱‑ɔ a ba ne̱e̱ a ke̱tɔ ne̱ Yeesuu a tɔwe̱‑ɔ nya waa kase̱ŋtiŋ bo̱ le̱e̱ lowi suyo ne̱ ɔ ba a ɔ bo̱ wu‑o si.
32 Isso aconteceu assim para que se cumprisse o que Jesus tinha dito quando falou a respeito de como ia morrer .
33 Ne̱ gominaa‑o a kiŋŋi yɔ mò̱ leŋbu‑ro, ne̱ ɔɔ te̱e̱ Yeesuu baa bo̱ ye̱ra mò̱ akatɔ‑rɔ. Ne̱ ɔ yɛ, “Baa po̱rɔ fo̱ fe̱yɛ fo̱ a tɔwe̱ fe̱yɛ fo̱ e̱ gye̱ Yudaa awuye owure‑o. E̱me̱ne̱ ne̱ fo̱ i lee kanɔ?”
33 Pilatos tornou a entrar no palácio, chamou Jesus e perguntou: — Você é o rei dos judeus?
34 Ne̱ Yeesuu a be̱ŋŋaa mò̱ fe̱yɛ, “Se̱ŋbise mɔ a le̱e̱ fo̱ ase̱ ne̱e̱, bɛɛɛ bo̱ko̱ ya tɔwe̱ mo̱ ase̱ŋ gywii fo̱ aaa?”
34 Jesus respondeu:
35 Ne̱ gominaa‑o a be̱ŋŋaa mò̱ fe̱yɛ, “Nte̱tɔ ne̱ fo̱ e̱ sa se̱ŋsa fo̱ i gywii mo̱ fe̱yɛ mo̱ a gye̱ Yudaanyi‑o? Fo̱ fɔŋfɔŋ ase̱sɛ na fo̱ fɔŋfɔŋ Wuribware̱ alɔŋŋɔpo̱ abre̱sɛ ya taa fo̱ bo̱ waa mo̱ ke̱sare̱e̱‑rɔ. Nte̱tɔ ne̱ fo̱ a waa?”
35 — Por acaso eu sou judeu? — disse Pilatos. — A sua própria gente e os chefes dos sacerdotes é que o entregaram a mim. O que foi que você fez?
36 Ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ, “Amo̱ e̱ gye̱ kase̱ŋtiŋ fe̱yɛ mo̱ e̱ gye̱ owure‑o, n gye̱ kaye̱ mɔ‑rɔ ne̱ mo̱ i gyi kuwure. N dɛɛ mo̱ i gyi kaye̱ mɔ‑rɔ kuwure ne̱e̱, weetee mo̱ kamɛɛ‑rɔ awuye a kɔ bo̱ kuŋ mo̱ na m ma lwee Yudaa awuye abre̱sɛ‑ɔ ke̱sare̱e̱‑rɔ. Daabii, kuwure ne̱ mo̱ i gyi‑o mo̱ŋ bo̱ kaye̱ mɔ‑rɔ mfe̱e̱.”
36 Jesus respondeu:
37 Ne̱ gominaa‑o a bise mò̱ fe̱yɛ, “To, ne̱e̱ fo̱ gye̱ owure ne̱e̱, bɛɛɛ?”
37 — Então você é rei? — perguntou Pilatos.
38 Ne̱ gominaa‑o a bise mò̱ fe̱yɛ, “Nte̱tɔ e̱ gye̱ kase̱ŋtiŋ?”
38 — O que é a verdade? — perguntou Pilatos. Depois de dizer isso, Pilatos saiu outra vez para falar com a multidão e disse: — Não vejo nenhum motivo para condenar este homem.
39 To, ane̱ de ananatɔ ko̱ ne̱ ane̱ e̱ waa ane̱ e̱ sa mo̱ne̱ Wuribware̱-a‑kya-ane̱-yɔwe̱ ateese kigyibe̱e̱ ke̱maa‑rɔ‑ɔ. Amo̱ e̱ gye̱ fe̱yɛ ane̱ lee ase̱sɛ ne̱ ane̱ a tii bamo̱ tiikpa‑ɔ ɔko̱ bo̱ sa mo̱ne̱. Amo̱se̱‑ɔ mbe̱yɔmɔ, mo̱ne̱ e̱ kpa fe̱yɛ n lee mo̱ne̱ Yudaa awuye owure bo̱ sa mo̱ne̱ aaa?”
39 Mas, de acordo com o costume de vocês, eu sempre solto um prisioneiro na ocasião da Páscoa . Vocês querem que eu solte para vocês o rei dos judeus?
40 Ne̱ baa fɛɛ‑rɔ fe̱yɛ, “Daabii! N gye̱ mò̱ ne̱ ane̱ e̱ kpa fe̱yɛ fo̱ lee le̱e̱ tiikpa‑ɔ bo̱ sa ane̱. Lee Bar‑Abas bo̱ sa ane̱!” Bar‑Abas mɔ gye̱ bamo̱ ne̱ baa ko̱so̱ kɔ bo̱ kye Roma abane̱ maŋ mɔ‑rɔ‑ɔ ɔko̱ ne̱ baa kra mò̱ tii‑o ne̱e̱.
40 Todos começaram a gritar: — Não, ele não! Nós queremos que solte Barrabás! Acontece que esse Barrabás era um criminoso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.