João 12
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs NTLH
1 Ŋke nsiye a saŋ a bo̱ gyaŋŋe̱ gyi Wuribware̱-a‑kya-ane̱-yɔwe̱ a ateese‑o, ne̱ Yeesuu a yɔ Bɛtaniya kamaŋgyii, ne̱ Yeesuu a kyiŋŋi Lasarus le̱e̱ lowi‑ro‑o‑ro.
1 Seis dias antes da Páscoa , Jesus foi ao povoado de Betânia, onde morava Lázaro, a quem ele tinha ressuscitado.
2 Ne̱ baa waa ateese mfe̱ŋ sa mò̱. Lasarus mò̱ pe̱kye̱e̱, Maataa, e̱ gye̱ ne̱ ɔ waa ke̱tɔ ke̱maa ɔ sa bamo̱ gyikpa. Lasarus tii bamo̱ ne̱ bamo̱ aa Yeesuu te ba gyi ateese‑o si.
2 Prepararam ali um jantar para Jesus. Marta ajudava a servir, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Ne̱ Lasarus mò̱ pe̱kye̱e̱ nyɔse̱po̱ Mariya a taa laŋpe̱ŋtaa kɔne̱kɔne̱sɛ ko̱ praŋto̱wa bo̱rɔ, ne̱ mò̱ yawo̱ bo̱ le̱ŋ bwe̱e̱tɔ‑ɔ bo̱ twiiri we̱e̱ Yeesuu ayaa se̱, ne̱ ɔɔ taa mò̱ ipwii o de ɔ kpɛɛ. Ne̱ laŋpe̱ŋtaa‑ɔ sɔ kɔne̱kɔne̱sɛ a kɔɔre̱ lɔŋ amo̱ pɛɛɛ‑rɔ.
3 Então Maria pegou um frasco cheio de um perfume muito caro, feito de nardo puro. Ela derramou o perfume nos pés de Jesus e os enxugou com os seus cabelos; e toda a casa ficou perfumada.
4 Ne̱ Yeesuu agyase̱po̱‑ɔ ɔko̱ ne̱ ba te̱e̱ ɛ Yudas Kariyotinyi‑o, mò̱ e̱ gye̱ ne̱ ɔ ba a ɔ bo̱ gyi Yeesuu kidiburo‑o, a tɔwe̱ fe̱yɛ,
4 Mas Judas Iscariotes, o discípulo que ia trair Jesus, disse:
5 “Nte̱tɔ se̱ ne̱ ɔkye̱e̱ mɔ a nye̱ra laŋpe̱ŋtaa mɔ ne̱ ba taare̱ a bo̱ fe mò̱ siidii ŋkpe̱ŋ nna, na bo̱ taa atanne̱‑ɔ bo̱ sa atiripo̱‑ɔ ne̱e̱?”
5 — Este perfume vale mais de trezentas moedas de prata . Por que não foi vendido, e o dinheiro, dado aos pobres?
6 Mò̱ a tɔwe̱ amo̱‑ɔ, n gye̱ sa ne̱ atiripo̱ ase̱ŋ e̱ gye̱ ne̱ a tiri mò̱, amaa bo̱ le̱e̱ ane̱ŋ ne̱ ɔ gye̱ oyu‑o si. Mò̱ ase̱ ne̱ Yeesuu mò̱ aa mò̱ agyase̱po̱‑ɔ atanne̱ bo̱, amaa mò̱‑ɔ mɔ i ywii amo̱ ako̱ o gyi.
6 Judas disse isso, não porque tivesse pena dos pobres, mas porque era ladrão. Ele tomava conta da bolsa de dinheiro e costumava tirar do que punham nela.
7 Ne̱ Yeesuu yɛ, “Mo̱nꞌ yɔwe̱ ɔkye̱e̱ amo̱! Mo̱nꞌ sa a ɔ waa ke̱tɔ ne̱ ɔ waa‑ɔ. A le̱e̱ fe̱yɛ ɔɔ taa laŋpe̱ŋtaa mɔ bo̱ be̱ya sa mo̱, na kake nsi ne̱ mo̱ i wu‑o, ɔ taare̱ a ɔ lɔŋŋɔ mo̱ kayo̱wɔre̱, na bo̱ pure mo̱.
7 Então Jesus respondeu:
8 Na atiripo̱ fe̱raa, mo̱ne̱ aa bamo̱ e̱ bo̱‑rɔ kake ke̱maa, amaa m fe̱raa, mo̱ aa mo̱ne̱ maa kye̱na a bo̱ yɔ.”
8 Os pobres estarão sempre com vocês, mas eu não estarei sempre com vocês.
9 Ne̱ ase̱sɛ bwe̱e̱tɔ a nu fe̱yɛ Yeesuu bo̱ Bɛtaniya kamaŋgyii‑ro, amaa n gye̱ Yeesuu wo̱re̱ se̱ ne̱ baa yɔ mfe̱ŋ, amaa baa yɔ a bo̱ ya ŋu Lasarus ne̱ Yeesuu a kyiŋŋi le̱e̱ lowi‑ro‑o ne̱e̱.
9 Muitas pessoas ficaram sabendo que Jesus estava em Betânia. Então foram até lá não só por causa dele, mas também para ver Lázaro, o homem que Jesus tinha ressuscitado.
10 Amo̱se̱‑ɔ ne̱ Wuribware̱ alɔŋŋɔpo̱ abre̱sɛ‑ɔ a da Lasarus kuŋu si kikpuni fe̱yɛ bo̱ mɔɔ mò̱ gbaa mò̱.
10 Então os chefes dos sacerdotes resolveram matar Lázaro também;
11 A le̱e̱ fe̱yɛ ane̱ŋ mɔ ne̱ Yeesuu a waa‑ɔ se̱‑ɔ, Yudaa awuye‑o bwe̱e̱tɔ a le̱e̱ ba kine bamo̱ Wuribware̱ alɔŋŋɔpo̱‑ɔ, ne̱ ŋkee ba kɔɔre̱ Yeesuu ba gyi.
11 pois, por causa dele, muitos judeus estavam abandonando os seus líderes e crendo em Jesus.
12 Kaye̱ ŋke‑o, ne̱ ase̱sɛ ne̱ baa ba Wuribware̱-a‑kya-ane̱-yɔwe̱ a ateese kigyibe̱e̱‑ɔ‑rɔ‑ɔ a nu fe̱yɛ Yeesuu e̱ ba Yɛro̱salɛm maŋ‑nɔ.
12 No dia seguinte, a grande multidão que tinha ido à Festa da Páscoa ouviu dizer que Jesus estava chegando a Jerusalém.
13 Amo̱se̱ se̱‑ɔ ne̱ baa ŋeri mbeŋ afe̱raa, ne̱ baa ya gyaŋŋaa mò̱. Na ba fɛɛ‑rɔ fe̱yɛ,
13 Então eles pegaram ramos de palmeiras e saíram para se encontrar com ele, gritando: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Que Deus abençoe o Rei de Israel!
14 Ne̱ Yeesuu a ŋu kakurumagyii ko̱ ye̱re̱, ne̱ ɔɔ de̱e̱ kye̱na se̱, fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ a de̱ŋ tɔwe̱ fe̱yɛ,
14 Jesus procurou um jumentinho e o montou, como dizem as Escrituras Sagradas :
15 “Mo̱ne̱ ɔke̱maa ne̱ o te Yɛro̱salɛm maŋ‑nɔ‑ɔ!
15 “Povo de Jerusalém, não tenha medo! Veja! Aí vem o seu Rei, montado num jumentinho!”
16 Saŋ ne̱ ɔɔ waa amo̱‑ɔ, mò̱ agyase̱po̱‑ɔ mo̱ŋ nu kaase̱. Amaa saŋ ne̱ Yeesuu a wu, ne̱ oo kyiŋŋi o yii Wuribware̱ se̱‑ɔ, ne̱ baa nyiŋŋi si fe̱yɛ abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ a kyɔ tɔwe̱ mò̱ ase̱ŋ amo̱, ne̱ bo̱ yɛ, “Ane̱ŋ ne̱ ane̱ a waa‑ɔ ne̱e̱.”
16 Naquela ocasião os discípulos não entenderam isso. Mas, depois de Jesus ter voltado para a presença gloriosa de Deus, eles lembraram que isso estava escrito a respeito dele e também que era isso o que tinha acontecido.
17 Ne̱ ase̱sɛ ne̱ bo̱ bo̱ Yeesuu ase̱ saŋ ne̱ ɔɔ te̱e̱ Lasarus le̱e̱ ke̱gye̱raŋta‑rɔ, ne̱ oo kyiŋŋi mò̱ le̱e̱ lowi‑ro‑o, a le̱e̱ tɔwe̱ ke̱tɔ ne̱ baa ŋu‑o.
17 A multidão que estava com Jesus quando ele havia chamado Lázaro para fora do túmulo e o tinha ressuscitado espalhou a notícia do que tinha acontecido.
18 Amo̱ ya sa ne̱ ase̱sɛ bwe̱e̱tɔ a yɔ ya gyaŋŋaa Yeesuu kpa‑rɔ‑ɔ. Baa nu le̱e̱ bo̱ko̱‑ɔ ase̱ fe̱yɛ mò̱ ya waa ane̱ŋ a akpe̱ŋe̱ye̱e̱tɔ mɔ.
18 E o povo foi encontrar-se com Jesus, pois ficou sabendo que ele tinha feito esse milagre.
19 Ne̱ Farisii awuye‑o e̱ tɔwe̱ ba gywii abɛɛ fe̱yɛ, “Mo̱ne̱ a ŋu aaa? Ane̱ ase̱ŋ‑ɔ maa kpa a a kra pɛɛɛ‑ɔ. Mo̱nꞌ ke̱e̱ fe̱yɛ kaye̱‑rɔ ase̱sɛ pɛɛɛ a gya mò̱ se̱!”
19 Então os fariseus disseram uns aos outros: — Não estamos conseguindo nada! Vejam! Todos estão indo com ele!
20 Amɔ Griiki awuye‑o bo̱ko̱ tii bamo̱ ne̱ baa yɔ Yɛro̱salɛm maŋ‑nɔ ya suŋ Wuribware̱ saŋ ne̱ ba gyi Wuribware̱-a‑kya-ane̱-yɔwe̱ a ateese‑o si.
20 Entre o povo que tinha ido a Jerusalém para tomar parte na festa, estavam alguns não judeus.
21 Ne̱ baa ba Filipo ase̱, ne̱ bo̱ yɛ, “Ɔbre̱sɛ, ane̱ e̱ kpa a ane̱ ŋu Yeesuu ne̱e̱.” (Filipo mɔ gye̱ Yeesuu agyase̱po̱‑ɔ ɔko̱, ne̱ ɔɔ le̱e̱ Bɛtɛsaye̱da maŋ‑nɔ Galile̱ya swe̱e̱re̱ se̱ ne̱e̱.)
21 Eles foram falar com Filipe, que era da cidade de Betsaida, na Galileia, e pediram: — Senhor, queremos ver Jesus.
22 Ne̱ Filipo a ya tɔwe̱ gywii Andruu, ne̱ bamo̱ abɛɛ anyɔ a ya tɔwe̱ ke̱tɔ ne̱ ase̱sɛ amo̱ e̱ kpa‑ɔ gywii Yeesuu.
22 Filipe foi dizer isso a André, e os dois foram falar com Jesus.
23 Ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ fe̱yɛ, “Mo̱, dimaadi mò̱ gyi‑o, saŋ a fo̱ fe̱yɛ bo̱ sa mo̱ ke̱dabe̱ na wuraa.
23 Então ele respondeu:
24 Mo̱ i gyi mo̱ne̱ kase̱ŋtiŋ fe̱yɛ ke̱yaabraagyi ya sii atɔ‑rɔ, ke̱ maa waa sɛye̱, amaa ke̱mo̱ ya le̱e̱ da e̱se̱‑rɔ fe̱raa, ke̱ e̱ kwɛɛ, na kigyi de̱daa‑ɔ wu na ke̱po̱pwɛɛ‑ɔ daŋ ko̱we̱ ayaabraagyi bwe̱e̱tɔ.
24 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: se um grão de trigo não for jogado na terra e não morrer, ele continuará a ser apenas um grão. Mas, se morrer, dará muito trigo.
25 Ane̱ŋ dɛɛ ne̱ ɔke̱maa ne̱ ɔ kpa mò̱ fɔŋfɔŋ ŋkpa bwe̱e̱tɔ‑ɔ e̱ paŋ mmo̱ ne̱e̱. Ɔke̱maa mɔ ne̱ mò̱ fɔŋfɔŋ ŋkpa ase̱ŋ mo̱ŋ tiri mò̱ bwe̱e̱tɔ kaye̱ mɔ‑rɔ‑ɔ e̱ nya ŋkpa na kukyure ne̱ a mo̱ŋ de kɛɛ‑ɔ.
25 Quem ama a sua vida não terá a vida verdadeira; mas quem não se apega à sua vida, neste mundo, ganhará para sempre a vida verdadeira.
26 Ɔke̱maa ne̱ ɔ kpa fe̱yɛ o suŋ sa mo̱‑ɔ, amo̱ fe̱raa ɔ gya mo̱ se̱, na o nu mo̱ kanɔ. Na mò̱ ne̱ o suŋ ɔ sa mo̱‑ɔ ba bo̱ tii mo̱ se̱, na ɔ yɔ to̱ŋ ke̱maa ne̱ mo̱ e̱ yɔ‑ɔ. Ɔke̱maa ne̱ o suŋ ɔ sa mo̱‑ɔ, n se̱ Wuribware̱ e̱ bo̱nyaa mò̱.”
26 Quem quiser me servir siga-me; e, onde eu estiver, ali também estará esse meu
27 Ne̱ Yeesuu a kya se̱ tɔwe̱ fe̱yɛ, “Mbe̱yɔmɔ mo̱ kakpo̱nɔ‑rɔ a nye̱ra. Amɔ n tɔwe̱ gywii n se̱ a o kuŋ ase̱ŋ mɔ ne̱ a kpa a ba mo̱ se̱‑ɔ bɛɛɛ? Daabii! Amo̱ se̱ ne̱ mo̱ a ba. Mo̱ a ba ne̱e̱ a m bo̱ gyi faanɛɛ a awo̱re̱fɔɔ mɔ, na ŋ wu saŋ ko̱ŋko̱ mɔ‑rɔ.”
27 Jesus continuou:
28 Ne̱ ɔɔ ko̱re̱ ke̱bware̱ko̱re̱ fe̱yɛ, “N se̱, sa a fo̱ nya ke̱nyare̱ dabe̱ na wuraa.”
28 Pai, revela a tua presença Então do céu veio uma voz, que dizia: — Eu já a revelei e a revelarei de novo.
29 Ase̱sɛ ne̱ bo̱ ye̱re̱ mfe̱ŋ‑ɔ a nu bo̱re̱‑ɔ, ne̱ bamo̱ bo̱ko̱ yɛ baa nu ne̱e̱ fe̱yɛ bware̱ a su‑ro. Ne̱ bo̱ko̱ mɔ yɛ, “Wuribware̱ kabɔɔ ya sa se̱ŋsa gywii mò̱.”
29 A multidão que estava ali ouviu a voz e dizia que era um trovão. Outros afirmavam que um anjo tinha falado com Jesus.
30 Amaa Yeesuu a tɔwe̱ gywii bamo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ, “N gye̱ mo̱ se̱ ne̱ bo̱re̱ mɔ ne̱ mo̱ne̱ a nu mò̱ le̱e̱ so̱so̱‑ɔ a sa se̱ŋsa, amaa mo̱ne̱ se̱ ne̱ ɔɔ sa na mo̱nꞌ nya nu.
30 Mas ele disse:
31 Mbe̱yɔmɔ e̱ gye̱ saŋ ne̱ Wuribware̱ i gyi kaye̱‑rɔ ase̱sɛ ase̱ŋ, na o tu Ɔbɔnsam ne̱ bo̱ fo̱ mbe̱yɔmɔ o de kaye̱‑rɔ ase̱sɛ mfɛɛre̱ se̱ ke̱yaale̱ŋ‑ɔ le̱e̱ mò̱ ke̱yaale̱ŋ‑ɔ se̱.
31 Chegou a hora de este mundo ser julgado, e aquele que manda nele será expulso.
32 Bamo̱ ya yase̱ mo̱ so̱so̱, mo̱ i gyiiri ase̱sɛ pɛɛɛ a m baa mo̱ ase̱.”
32 E, quando eu for levantado da terra, atrairei todas as pessoas para mim.
33 Mò̱ a tɔwe̱ amo̱‑ɔ, ase̱sɛ e̱ ye̱re̱ amo̱ se̱ a bo̱ bo̱ pini lowi suyo ne̱ ɔ ba a ɔ bo̱ wu‑o.
33 Ele dizia isso para indicar de que maneira ia morrer.
34 Ne̱ ase̱sɛ‑ɔ a lee kanɔ fe̱yɛ, “A bo̱ Wuribware̱ mbraa a wo̱re̱‑ɔ‑rɔ fe̱yɛ Kristoo‑o e̱ kye̱na nsu pɛɛɛ. Ne̱ e̱me̱ne̱ se̱ ne̱ fo̱ e̱ tɔwe̱ fe̱yɛ a tiri fe̱yɛ bo̱ yase̱ dimaadi mò̱ gyi‑o so̱so̱? Ne̱ ŋkee, nsɛ e̱ gye̱ dimaadi mò̱ gyi ne̱ fo̱ e̱ tɔwe̱ mò̱ ase̱ŋ‑ɔ ne̱e̱? Fo̱ fɔŋfɔŋ ase̱ŋ ne̱ fo̱ e̱ tɔwe̱, bɛɛɛ ɔko̱‑ɔ aaa?”
34 A multidão perguntou: — A nossa
35 Ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “N du fe̱yɛ ke̱laŋŋe̱rɔ‑ɔ. Ke̱laŋŋe̱rɔ‑ɔ e̱ laŋŋe̱ mo̱ne̱‑rɔ a ki kyee kafwe̱e̱. Ane̱ŋ se̱‑ɔ, mo̱nꞌ kya mo̱ne̱ kpa se̱ nare̱ nsaŋ ne̱ ke̱laŋŋe̱rɔ bo̱‑rɔ‑ɔ, na kibugyii ma nya da mo̱ne̱ kpa‑rɔ. A le̱e̱ fe̱yɛ ɔke̱maa ne̱ ɔ naa kibugyii‑ro‑o mo̱ŋ nyi mfe̱ŋ ne̱ ɔ yɔ‑ɔ.
35 Jesus respondeu:
36 Amo̱se̱, mo̱ a saŋ m bo̱ mo̱ne̱ ase̱‑ɔ, mo̱nꞌ kɔɔre̱ mo̱ gyi, na mo̱nꞌ nya kii ase̱sɛ ne̱ bo̱ te ke̱laŋŋe̱rɔ‑ɔ‑rɔ‑ɔ.”
36 Enquanto vocês têm a luz, creiam na luz para que possam viver na luz. Depois que Jesus disse isso, foi embora e se escondeu do povo.
37 Amaa ɔɔ waa akpe̱ŋe̱ye̱e̱tɔ bwe̱e̱tɔ, ne̱ bamo̱ akatɔ a ŋu, amo̱ pɛɛɛ gbaa bo̱ mo̱ŋ kɔɔre̱ mò̱ gyi.
37 Eles tinham visto Jesus fazer todos esses milagres, mas não criam nele,
38 Ane̱ŋ ne̱ Wuribware̱ kyaamɛɛ Isaya ne̱ ɔɔ dɛɛ kye̱na‑ɔ a tɔwe̱‑ɔ a ba‑rɔ kase̱ŋtiŋ fe̱yɛ,
38 para que se cumprisse o que disse o profeta Isaías: “Senhor, quem creu na nossa mensagem? E quem viu que era o Senhor que estava agindo?”
39 Isaya a tɔwe̱ ke̱tɔ se̱ ne̱ bo̱ mo̱ŋ taare̱ kɔɔre̱ gyi‑o, ɔ yɛ,
39 Não podiam crer porque, como disse Isaías:
40 “Wuribware̱ a buŋ bamo̱ akatɔ se̱,
40 “Deus cegou os olhos deles e fechou a mente deles, para que não vejam, e não entendam, e não se voltem para ele, e sejam curados por ele.”
41 Ke̱tɔ se̱ ne̱ Isaya a tɔwe̱ amo̱‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ oo ŋu Yeesuu ke̱yaale̱ŋ ne̱ ko̱ kyɔ‑ɔ, ne̱ ɔɔ tɔwe̱ mò̱ ase̱ŋ.
41 Isaías disse isso porque viu a revelação da natureza divina de Jesus e falou a respeito dele.
42 Amo̱‑ɔ pɛɛɛ gbaa Yudaa awuye abre̱sɛ‑ɔ bwe̱e̱tɔ a kɔɔre̱ mò̱ gyi, amaa Farisii awuye‑o si‑o kufu de bamo̱, amo̱se̱ se̱‑ɔ bo̱ mo̱ŋ lee amo̱ kawu. Kufu de bamo̱ fe̱yɛ bamo̱ ya tɔwe̱ amo̱ ase̱ŋ kawu si, Farisii awuye‑o maa lɛɛ sa bamo̱ kpa a bo̱ lwee bamo̱ ke̱bware̱ko̱re̱kyaŋ‑ɔ‑rɔ.
42 No entanto, muitos líderes judeus creram em Jesus, mas não falavam publicamente a favor dele para que os fariseus não os expulsassem da sinagoga .
43 Ba kpa ase̱sɛ nkyo̱rɔ bo̱ kyo̱ŋ Wuribware̱ nkyo̱rɔ.
43 Eles gostavam mais de ser elogiados pelas pessoas do que de ser elogiados por Deus.
44 Ne̱ Yeesuu a yase̱ mò̱ bo̱re̱ tɔwe̱ fe̱yɛ, “Ɔke̱maa ne̱ ɔ kɔɔre̱ mo̱ o gyi‑o, n gye̱ mo̱ wo̱re̱ ne̱ ɔ kɔɔre̱ o gyi, amaa ɔ kɔɔre̱ n se̱ ne̱ oo suŋ mo̱‑ɔ gbaa o gyi.
44 Jesus disse bem alto:
45 Ane̱ŋ dɛɛ ne̱ ɔke̱maa ne̱ o ŋu mo̱‑ɔ i ŋu mò̱ ne̱ oo suŋ mo̱‑ɔ.
45 Quem me vê vê também aquele que me enviou.
46 Mo̱ a ba kaye̱‑rɔ fe̱yɛ ke̱laŋŋe̱rɔ‑ɔ ne̱e̱, na ɔke̱maa ne̱ ɔ kɔɔre̱ mo̱ o gyi‑o ma nya sii kibugyii‑ro.
46 Eu vim ao mundo como luz para que quem crê em mim não fique na escuridão.
47 Amaa ɔke̱maa ne̱ o nu mo̱ ase̱ŋ, ne̱ ɔ maa bu amo̱‑ɔ, n gye̱ mo̱ e̱ gye̱ ne̱ mo̱ i bu mò̱ ke̱pɔ, a le̱e̱ fe̱yɛ mo̱ŋ ba ne̱e̱ a m bo̱ bu kaye̱‑rɔ ase̱sɛ ke̱pɔ. Mo̱ a ba ne̱e̱ a m bo̱ mo̱rɔwe̱ bamo̱.
47 Se alguém ouvir a minha mensagem e não a praticar, eu não o julgo. Pois eu vim para salvar o mundo e não para julgá-lo.
48 To, se̱sɛ ne̱ o kine mo̱, ne̱ ɔ maa gya mo̱ kanɔ se̱‑ɔ de ɔko̱ ne̱ o bu mò̱ ke̱pɔ‑ɔ. Mò̱ e̱ gye̱ Wuribware̱ ne̱ mo̱ a tɔwe̱ mò̱ ase̱ŋ‑ɔ. Mò̱ e̱ gye̱ ne̱ o bu mò̱ ke̱pɔ.
48 Quem me rejeita e não aceita a minha mensagem já tem quem vai julgá-lo. As palavras que eu tenho dito serão o juiz dessa pessoa no último dia.
49 N gye̱ mo̱ fɔŋfɔŋ ke̱yaale̱ŋ se̱ ne̱ mo̱ a tɔwe̱, amaa n se̱ ne̱ oo suŋ mo̱‑ɔ ya sa mo̱ kanɔ fe̱yɛ n tɔwe̱.
49 — Eu não tenho falado em meu próprio nome, mas o Pai, que me enviou, é quem me ordena o que devo dizer e anunciar.
50 Mbe̱yɔmɔ ŋ nyi fe̱yɛ ɔke̱maa ne̱ mò̱ ya nu n se̱ kanɔ‑ɔ e̱ nya ŋkpa na kukyure ne̱ a mo̱ŋ de kɛɛ‑ɔ. Amo̱se̱‑ɔ, ke̱tɔ ne̱ mo̱ e̱ tɔwe̱‑ɔ e̱ gye̱ ane̱ŋ ne̱ n se̱ a tɔwe̱ gywii mo̱ fe̱yɛ n tɔwe̱‑ɔ.”
50 E eu sei que o seu mandamento dá a vida eterna. O que eu digo é justamente aquilo que o Pai me mandou dizer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.