Hebreus 12
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs NTLH
1 Ase̱sɛ bwe̱e̱tɔ mɔ bo̱‑rɔ ne̱ baa ye̱re̱ bamo̱ ko̱kɔɔre̱gyi‑o‑ro keŋkeŋ. Na ane̱ fe̱raa‑ɔ, ndɔɔ a du ne̱e̱ fe̱yɛ ase̱sɛ amo̱ a muruwaa ane̱ ba de̱e̱re̱ ane̱ŋ ne̱ ane̱ e̱ se̱re̱ e̱naŋ‑ɔ. Ane̱ŋ se̱‑ɔ, mo̱nꞌ sa a ane̱ lee atɔ na e̱bɔye̱ ne̱ e̱ sa ne̱ ane̱ maa taare̱ a ane̱ se̱re̱ nɛɛnɛɛ‑ɔ, na ane̱ pee akatɔ se̱re̱ ane̱ e̱naŋ ne̱ Wuribware̱ a sa ane̱ fe̱yɛ ane̱ se̱re̱‑ɔ.
1 Assim nós temos essa grande multidão de testemunhas ao nosso redor. Portanto, deixemos de lado tudo o que nos atrapalha e o pecado que se agarra firmemente em nós e continuemos a correr, sem desanimar, a corrida marcada para nós.
2 Mo̱nꞌ sa a ane̱ de̱e̱re̱ Yeesuu ne̱ mò̱ fe̱raa a kyɔ gye̱ ane̱ ŋkpɛɛ yɔ ɔ ye̱re̱ e̱naŋ‑ɔ kɛɛ‑ɔ o gywii ane̱‑ɔ. Bo̱ le̱e̱ fe̱yɛ ɔɔ de̱e̱re̱ akatɔ‑rɔ, ne̱ oo ŋu kɔne̱ ne̱ ɔ nya nyaŋe̱ ko̱‑ɔ. Oo gyi kanyite ŋu kaye̱e̱gya na lowi kiyii kpare̱-abɛɛ‑rɔ se̱, na a mo̱ŋ tiri mò̱ fe̱yɛ ane̱ŋ a lowi‑o de ipeere bɛɛɛ ɔ mo̱ŋ de. Amaa mbe̱yɔmɔ o te Wuribware̱ kigyisesare̱e̱ se̱, na mò̱ aa Wuribware̱ i gyi kuwure.
2 Conservemos os nossos olhos fixos em Jesus, pois é por meio dele que a nossa fé começa, e é ele quem a aperfeiçoa. Ele não deixou que a cruz fizesse com que ele desistisse. Pelo contrário, por causa da alegria que lhe foi prometida, ele não se importou com a humilhação de morrer na cruz e agora está sentado do lado direito do trono de Deus.
3 Mo̱nꞌ de̱ŋ de̱e̱re̱ ane̱ŋ ne̱ Yeesuu a ŋu ase̱ŋ na kikisi le̱e̱ abɔye̱waapo̱ ase̱‑ɔ. Mo̱ne̱ ya taare̱ waa ane̱ŋ, mo̱ne̱ abaa‑rɔ maa yɔre̱, na mo̱ne̱ te̱maa lo̱we̱.
3 Pensem no sofrimento dele e como suportou com paciência o ódio dos pecadores. Assim, vocês, não desanimem, nem desistam.
4 Mo̱ne̱ e̱ kɔ e̱bɔye̱, amaa mo̱ne̱ mo̱ŋ tɛɛ fo̱ mfe̱ŋ ne̱ a tiri fe̱yɛ mo̱nꞌ kɔ wu‑o.
4 Porque na luta contra o pecado vocês ainda não tiveram de combater até à morte.
5 Nsaŋse̱ mo̱ne̱ a taŋ ase̱ŋ ne̱ a bo̱ abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ ne̱ Wuribware̱ a tɔwe̱ amo̱ gywii mo̱ne̱ fe̱yɛ mò̱ gyi‑ana‑ɔ se̱. Ɔ yɛ,
5 Será que vocês já esqueceram as palavras de encorajamento que Deus lhes disse, como se vocês fossem filhos dele? Pois ele disse: “Preste atenção, meu filho, quando o Senhor o castiga, e não se desanime quando ele o repreende.
6 Ŋu fe̱yɛ bamo̱ ne̱ ɔ kpa ase̱ŋ‑ɔ ne̱ ɔ be̱ra,
6 Pois o Senhor corrige quem ele ama e castiga quem ele aceita como filho.”
7 Amo̱se̱‑ɔ, mo̱nꞌ ŋu fe̱yɛ ase̱ŋ mɔ ne̱ mo̱ne̱ i ŋu mbe̱yɔmɔ‑ɔ, Wuribware̱ de ɔ be̱ra mo̱ne̱ ne̱e̱. Ɔ waa mo̱ne̱ ne̱e̱ fe̱yɛ mo̱ne̱ a gye̱ mò̱ gyi‑ana‑ɔ. Kayaagyi ko̱ bo̱‑rɔ ne̱ mò̱ se̱ maa gyiiri mò̱ ke̱se̱bɔ aaa?
7 Suportem o sofrimento com paciência como se fosse um castigo dado por um pai, pois o sofrimento de vocês mostra que Deus os está tratando como seus filhos. Será que existe algum filho que nunca foi corrigido pelo pai?
8 Ɔke̱maa ne̱ Wuribware̱ e̱ be̱ra mò̱‑ɔ i ŋu ase̱ŋ. Amaa Wuribware̱ e̱ mo̱ŋ be̱ra fo̱, a kaapo̱ fe̱yɛ n gye̱ mò̱ gyi kase̱ŋtiŋ e̱ gye̱ fo̱, amɔ ke̱bawo̱re̱gyi dooo.
8 Se vocês não são corrigidos como acontece com todos os filhos de Deus, então não são filhos de verdade, mas filhos ilegítimos.
9 Ane̱ se̱‑ana ne̱ ane̱ de bamo̱ kaye̱ mɔ‑rɔ mfe̱e̱‑ɔ gbaa i gyiiri ane̱ ke̱se̱bɔ, ane̱ mɔ ane̱ i bu bamo̱, saŋbo̱to̱ Wuribware̱ ne̱ ɔ gye̱ ɔke̱maa mò̱ se̱‑ɔ, ne̱ ane̱ ma yuri e̱ye̱e̱ a ane̱ bo̱ sa, na ane̱ nya ŋkpa na kukyure ne̱ a mo̱ŋ de kɛɛ‑ɔ ɔɔɔ?
9 No caso dos nossos pais humanos, eles nos corrigiam, e nós os respeitávamos. Então devemos obedecer muito mais ainda ao nosso Pai celestial e assim viveremos.
10 Ane̱ se̱‑ana e̱ be̱ra ane̱ kafwe̱e̱ ane̱ŋ ne̱ ba fa fe̱yɛ a bware‑o. Amaa Wuribware̱ fe̱raa e̱ be̱ra ane̱ ane̱ kibaare si ne̱e̱, na ane̱ nya baare fe̱yɛ mò̱‑ɔ.
10 Os nossos pais humanos nos corrigiam durante pouco tempo, pois achavam que isso era certo; mas Deus nos corrige para o nosso próprio bem, para que participemos da sua santidade .
11 Bamo̱ e̱ be̱ra ane̱, a bo̱ gya. A mo̱ŋ bo̱ ane̱ kɔne̱. Amaa kamɛɛ‑rɔ ɔke̱maa ne̱ oo nu ane̱ŋ a ke̱be̱ra‑ɔ i baare, na o kii se̱sɛ timaa.
11 Quando somos corrigidos, isso no momento nos parece motivo de tristeza e não de alegria. Porém, mais tarde, os que foram corrigidos recebem como recompensa uma vida correta e de paz.
12 Amo̱se̱‑ɔ mo̱nꞌ le̱ŋ e̱ye̱e̱, na mo̱ne̱ ma lɛɛ sa a mo̱ne̱ abaa‑rɔ yɔre̱.
12 Portanto, levantem as suas mãos cansadas e fortaleçam os seus joelhos enfraquecidos.
13 Mo̱nꞌ sa a mo̱ne̱ e̱kpa pɛɛɛ waa kyɛɛkyɛɛ, na bamo̱ ne̱ bo̱ mo̱ŋ bo̱ le̱ŋ bamo̱ ko̱kɔɔre̱gyi‑o‑ro‑o nya ŋu taare̱ nare̱ se̱.
13 Andem por caminhos aplanados para que o pé aleijado não manque, mas seja curado.
14 Mo̱nꞌ le̱ŋ e̱ye̱e̱ na bamo̱ ne̱ mo̱ne̱ aa bamo̱ te‑o kye̱na kaye̱e̱yuri‑ro. Na mo̱nꞌ kye̱na kakye̱na timaa, a le̱e̱ fe̱yɛ ɔko̱ maa taare̱ a o ŋu Wuribware̱, amɔ mò̱ kakpo̱nɔ‑rɔ a fwiiri fe̱raa.
14 Procurem ter paz com todos e se esforcem para viver uma vida completamente dedicada ao Senhor, pois sem isso ninguém o verá.
15 Mo̱ne̱ ɔko̱ ma waa paŋ Wuribware̱ a ŋyure‑o. Mo̱ne̱ ɔke̱maa ma sa a kikisi lwee mò̱ kakpo̱nɔ‑rɔ daŋ fe̱yɛ kiyii preepreesɛ ko̱ ne̱ ke̱ e̱ daŋ, ne̱ ki de ke̱mo̱ ke̱bwɛɛ‑ɔ ke̱ e̱ ba ase̱ŋ‑ɔ. N gye̱ ane̱ŋ, ase̱sɛ bwe̱e̱tɔ i kii ase̱sɛ bɔye̱.
15 Tomem cuidado para que ninguém abandone a graça de Deus. Cuidado, para que ninguém se torne como uma planta amarga que cresce e prejudica muita gente com o seu veneno.
16 Mo̱ne̱ ma sa a mo̱ne̱ ɔko̱ waa kakye̱e̱kpa bɛɛɛ kanyare̱kpa. Mo̱ne̱ ma sa a ɔko̱ kine Wuribware̱ ŋyure, fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ Isawu a waa‑ɔ. Mo̱ne̱ i nyiŋŋi si fe̱yɛ kake ŋko̱, mò̱ a le̱e̱ e̱fa‑rɔ ba pe̱ na ako̱ŋ de mò̱‑ɔ, ɔɔ ba mò̱ ke̱bre̱sɛ‑ɔ bo̱ kyeeri e̱po̱ gyare̱ ko̱ŋko̱ mò̱ tire Yakubu ase̱ aaa?
16 E tomem cuidado também para que ninguém se torne imoral ou perca o respeito pelas coisas sagradas, como Esaú, que, por causa de um prato de comida, vendeu os seus direitos de filho mais velho.
17 Amo̱ kamɛɛ‑rɔ ne̱e̱ mo̱ne̱ i nyiŋŋi si fe̱yɛ ɔɔ kpa fe̱yɛ mò̱ se̱ yure mò̱, ne̱ mò̱ se̱ a kine. Ne̱ hare̱e̱ mò̱ a nu mò̱ e̱ye̱e̱, ne̱ ɔɔ ba akyukyu bo̱ ko̱re̱ mò̱ se̱‑ɔ gbaa ooo, kpa mo̱ŋ lɛɛ ɔ bo̱‑rɔ, na ɔ bo̱ kyurowi ke̱tɔ ne̱ ɔɔ waa‑ɔ.
17 Como vocês sabem, depois ele quis receber a bênção do seu pai. Mas foi rejeitado porque não encontrou um modo de mudar o que havia feito, embora procurasse fazer isso até mesmo com lágrimas.
18 Mo̱ne̱ ne̱ mo̱ne̱ te ndɔɔ a kake mɔ‑ɔ ya sɔŋ tɔ Wuribware̱‑rɔ, a mo̱ŋ bo̱ le̱ŋ sa mo̱ne̱, fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ aa waa sa Isireelii awuye ne̱ baa kye̱na Mosis a mbe̱e̱‑ɔ se̱‑ɔ. Bamo̱ fe̱raa, Wuribware̱ a fuŋte bamo̱. Bamo̱ a sɔŋ bamo̱ e̱ye̱e̱ tɔ Wuribware̱‑rɔ‑ɔ, ne̱ ɔ yɛ bo̱ ba Sinaa ke̱be̱e̱‑ɔ kaase̱. Ne̱ de̱e̱kpa agyabreŋ a le̱e̱ ke̱mo̱‑rɔ. Ne̱ kibugyii a da, ne̱ afwii dabe̱ a kya.
18 Vocês não foram como o povo de Israel. Vocês não chegaram perto de alguma coisa que se pode tocar, como o monte Sinai com o seu fogo destruidor, a escuridão e as trevas, a tempestade,
19 Ne̱ baa nu kabe̱re̱ dabe̱ ko̱ kusu, na bo̱re̱ ko̱ a sa se̱ŋsa. Ne̱ kufu a nya ase̱sɛ‑ɔ, ne̱ baa ko̱re̱ fe̱yɛ bo̱ ma lɛɛ nu bo̱re̱‑ɔ.
19 o barulho de trombeta e o som de uma voz. Quando os israelitas ouviram a voz, pediram que ela não dissesse mais nada,
20 Bo̱ mo̱ŋ kpa kunu Wuribware̱ a tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “Ɔke̱maa ne̱ ɔ dabo̱rɔ ke̱be̱e̱ amo̱‑ɔ, hare̱e̱ amo̱ e̱ gye̱ kabo̱ gbaa ooo, mo̱nꞌ twe̱e̱ abu bo̱ daye̱ mò̱ mɔɔ.” Bo̱ yɛ amo̱‑ɔ bo̱ le̱ŋ sa bamo̱.
20 pois eles não podiam suportar a ordem que dizia: “Até um animal, se tocar o monte, deverá ser morto a pedradas.”
21 Atɔ amo̱ a waa kufu bwe̱e̱tɔ, hare̱e̱ gbaa Mosis yɛ e̱ye̱e̱ a yo̱ŋ mò̱.
21 O que estavam vendo era tão terrível, que Moisés disse: “Estou tremendo de medo!”
22 Amaa mo̱ne̱ ndɔɔ a ase̱sɛ‑ɔ fe̱raa, mo̱ne̱ ke̱ba Wuribware̱ ase̱ bo̱ kɔne̱ fɛɛ. Siyɔŋ ke̱be̱e̱ ne̱ mo̱ne̱ a sɔŋ tɔ‑rɔ mbe̱yɔmɔ‑ɔ ne̱ ba te̱e̱ ɛ Yɛro̱salɛm maŋ ne̱ ɔ bɔ so̱so̱‑ɔ na Wuribware̱ ne̱ mò̱ wo̱re̱ dooo i de ŋkpa‑ɔ aye̱. Mfe̱ŋ‑ɔ Wuribware̱ mbɔɔ ŋkpe̱ŋ ŋkpe̱ŋ a gyaŋŋe̱ ba gyi akatɔ.
22 Pelo contrário, vocês chegaram ao monte Sião e à cidade do Deus vivo, a Jerusalém celestial com os seus milhares de anjos.
23 Asɔre̱e̱ awuye a be̱e̱ gyaŋŋe̱ mfe̱ŋ, bamo̱ ne̱ Wuribware̱ a kyo̱rɛɛ bamo̱ anyare̱ bo̱ be̱ya so̱so̱, ne̱ ɔ te̱e̱ bamo̱ ɔke̱maa mò̱ bregyi‑o ne̱ n de. Mo̱ne̱ a ba Ase̱sɛ-pɛɛɛ‑ɔse̱ŋgyipo̱-Bware̱ ase̱. Mo̱ne̱ a ba mfe̱ŋ ne̱ ase̱sɛ timaa e̱kra ne̱ Wuribware̱ a sa ne̱ bamo̱ ŋkpo̱nɔ‑rɔ a fwiiri lo̱we̱‑ɔ te‑o.
23 Vocês chegaram à reunião alegre dos filhos mais velhos de Deus, isto é, daqueles que têm o nome deles escrito no céu. Vocês chegaram até Deus, que é o juiz de todos, e chegaram também aos espíritos dos que são corretos e que foram aperfeiçoados.
24 Ne̱ ŋkee mo̱ne̱ a be̱e̱ ba Yeesuu, ne̱ ɔ ye̱re̱ e̱taŋ po̱pwɛɛ ase̱sɛ na Wuribware̱ mbo̱ŋtɔ‑rɔ‑ɔ‑rɔ ase̱, e̱taŋ ne̱ ɔɔ ba mò̱ mbo̱gya ne̱ ŋ ya we̱e̱ swe̱e̱re̱‑ɔ bo̱ tii kanɔ‑ɔ. Yeesuu a mbo̱gya amo̱ a we̱e̱ swe̱e̱re̱‑ɔ, ŋ ya sa ne̱ ase̱sɛ a nya ŋyure. Amaa Abɛl ne̱ mò̱ daa Kayiŋ a mɔɔ‑ɔ a mbo̱gya ne̱ ŋ ya we̱e̱ swe̱e̱re̱‑ɔ a ba nlo̱ŋ.
24 Vocês chegaram até Jesus, que fez a nova aliança e que borrifou o sangue que fala de coisas muito melhores do que o sangue de Abel.
25 Amo̱se̱‑ɔ, mo̱nꞌ de̱e̱re̱ dame̱naŋsɛ. Mo̱ne̱ ma kine kunu mò̱ ne̱ ɔ sa se̱ŋsa o gywii mo̱ne̱‑ɔ. Bamo̱ ne̱ baa kye̱na nsaŋ‑ɔ a kine Wuribware̱ ne̱ ɔɔ sa se̱ŋsa gywii bamo̱ kaye̱ mɔ‑rɔ‑ɔ kanɔ se̱ ke̱gya. Bo̱ le̱e̱ ane̱ŋ se̱‑ɔ, bo̱ mo̱ŋ taare̱ kwaye̱ ke̱se̱bɔgyiiri‑o. Amɔ ane̱ fe̱raa, ane̱ ya kine mò̱ ne̱ ɔ sa se̱ŋsa o gywii ane̱ ɔ le̱e̱ so̱so̱‑ɔ, ne̱ ane̱ e̱ taare̱ a ane̱ kwaye̱ ke̱se̱bɔgyiiri‑o ooo?
25 Portanto, tenham cuidado e não recusem ouvir aquele que fala. Aqueles que recusaram ouvir a pessoa que entregou a mensagem divina na terra não puderam escapar. Por isso muito menos escaparemos nós se rejeitarmos aquele que lá do céu nos fala.
26 Saŋ amo̱ Wuribware̱ bo̱re̱‑ɔ a le̱ŋkpaŋ swe̱e̱re̱. Amaa ndɔɔ fe̱raa ɔɔ tɔwe̱ bo̱ be̱ya fe̱yɛ,
26 Naquele tempo a voz de Deus fez com que a terra estremecesse, mas agora ele prometeu isto: “Mais uma vez farei com que trema não somente a terra, mas também o céu.”
27 Mò̱ a tɔwe̱ fe̱yɛ “M be̱e̱ mo̱ e̱ le̱ŋkpaŋ”‑ɔ, ɔ kaapo̱ ane̱ dame̱naŋsɛ ne̱e̱ fe̱yɛ ɔ le̱ŋkpaŋ atɔ ne̱ ɔɔ twe̱e̱‑ɔ, na o lee amo̱, na ke̱tɔ ne̱ ke̱ maa le̱ŋkpaŋ‑ɔ wo̱re̱ nya saŋ nsu pɛɛɛ.
27 As palavras “mais uma vez” mostram bem que as coisas criadas serão abaladas e mudadas, para que as que não podem ser abaladas continuem como estão.
28 Amo̱se̱‑ɔ, mo̱nꞌ sa a ane̱ sa Wuribware̱ aŋsɛ fe̱yɛ ane̱ e̱ ya gyi Wuribware̱ a kuwure‑o so̱so̱, mfe̱ŋ ne̱ ane̱ e̱ nya ye̱re̱kpa ne̱ ɔ maa le̱ŋkpaŋ‑ɔ, a le̱e̱ fe̱yɛ ɔ mo̱ŋ de kɛɛ. Na mo̱nꞌ sa a ane̱ bu Wuribware̱, na ane̱ ba kufu bo̱ suŋ mò̱, ane̱ŋ ne̱ a gyi mò̱ akatɔ‑ɔ.
28 Por isso sejamos agradecidos, pois já recebemos um Reino que não pode ser abalado. Sejamos agradecidos e adoremos a Deus de um modo que o agrade, com respeito e temor .
29 Mo̱ne̱ ma sa a ane̱ taŋ se̱ fe̱yɛ Wuribware̱ du ne̱e̱ fe̱yɛ de̱e̱kpa agyabreŋ ne̱ a taare̱ a a kywɛɛ ke̱tɔ ke̱maa‑ɔ.
29 Porque, na verdade, o nosso Deus é um fogo destruidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.