Gálatas 4
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs NTLH
1 To, mo̱ e̱ kya se̱ a ŋ ye̱re̱ ase̱ŋ ko̱ŋko̱ mɔ se̱ dɛɛ bo̱ tɔwe̱ ase̱ŋ. Se̱sɛ ya wu, mò̱ gyi e̱ gye̱ ne̱ o gyi mò̱ kapo̱tɛɛ. Amaa kayaagyi amo̱ e̱ saŋ ɔ gye̱ kagyingyii, ne̱ hare̱e̱ mò̱ i kii nyaŋpe̱ kamɛɛ‑rɔ gbaa ooo, ɔ mo̱ŋ kyɔ ke̱nya ne̱ kii suŋ mò̱‑ɔ.
1 Digo mais isto: enquanto é menor de idade, o filho que vai herdar a propriedade do pai é tratado como escravo, mesmo sendo, de fato, o dono de tudo.
2 Mò̱ a saŋ ɔ gye̱ kayaagyi‑o, anya e̱ gye̱ ne̱ ba de̱e̱re̱ mò̱ se̱ pwɛɛ na ɔ dɛɛ bo̱ fo̱ saŋ ne̱ mò̱ se̱ a bo̱ ye̱ra sa mò̱ fe̱yɛ ɔ ba bo̱ gyi mò̱ kapo̱tɛɛ‑ɔ.
2 Enquanto é menor, há pessoas que tomam conta dele e cuidam dos seus negócios até o tempo marcado pelo pai.
3 Ane̱ŋ dɛɛ ne̱ saŋ ko̱ ane̱ mɔ ane̱ dɛɛ ane̱ du fe̱yɛ ŋyaagyi‑o, a le̱e̱ fe̱yɛ ke̱tɔ ne̱ kaye̱‑rɔ ase̱sɛ e̱ kaapo̱‑ɔ a nya ane̱ se̱ ke̱yaale̱ŋ.
3 Assim também nós, antes de ficarmos adultos espiritualmente, fomos escravos dos poderes espirituais que dominam o mundo .
4 Amaa saŋ ne̱ Wuribware̱ a ba bo̱ ye̱ra‑ɔ a fo̱‑ɔ, ne̱ oo suŋ mò̱ gyi Yeesuu bo̱ kyo̱ŋwe̱ kaye̱ mɔ‑rɔ, ne̱ ɔɔ sa ne̱ ɔkye̱e̱ a ko̱we̱ mò̱. Yudaanyi a ko̱we̱ mò̱‑ɔ se̱‑ɔ, ne̱ ɔɔ baa mbraa ne̱ Wuribware̱ a sa Yudaa awuye‑o kaase̱. Mò̱ a gye̱ se̱sɛ‑ɔ se̱‑ɔ, ne̱ ɔɔ gya mbraa amo̱ se̱.
4 Mas, quando chegou o tempo certo, Deus enviou o seu próprio Filho, que veio como filho de mãe humana e viveu debaixo da lei
5 Wuribware̱ a sa ne̱ aa waa ane̱ŋ ne̱e̱, na mò̱ gyi‑o nya taa mò̱ e̱ye̱e̱ bo̱ kɔɔre̱ ane̱ le̱e̱ ke̱yaale̱ŋ ne̱ mbraa amo̱ de ane̱ se̱‑ɔ‑rɔ, na ɔ kaapo̱ fe̱yɛ ane̱ pɛɛɛ gye̱ Wuribware̱ mò̱ gyi‑ana kase̱ŋtiŋ ne̱e̱.
5 para libertar os que estavam debaixo da lei, a fim de que nós pudéssemos nos tornar filhos de Deus.
6 Ke̱tɔ ne̱ ɔɔ waa bo̱ tii si, na a kaapo̱ fe̱yɛ mo̱ne̱ gye̱ mò̱ gyi‑ana‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ oo suŋ mò̱ gyi a kufwiiŋe‑o bo̱ kyo̱ŋwe̱ fe̱yɛ ɔ bo̱ kye̱na ane̱ ŋkpo̱nɔ‑rɔ. Mfe̱ŋ‑ɔ ne̱ o te ɔ te̱e̱ fe̱yɛ, “N se̱, n se̱.”
6 E, para mostrar que vocês são seus filhos, Deus enviou o Espírito do seu Filho ao nosso coração, o Espírito que exclama: “Pai, meu Pai.”
7 Amo̱se̱ se̱‑ɔ mo̱ne̱ ɔke̱maa mo̱ŋ lɛɛ ɔ gye̱ ke̱nya, amaa ɔ gye̱ ogyi ne̱e̱. Ne̱ fo̱ ke̱maa mɔ a gye̱ ogyi‑o si‑o, Wuribware̱ e̱ sa a fo̱ gyi mò̱ kapo̱tɛɛ.
7 Assim vocês não são mais escravos; vocês são filhos. E, já que são filhos, Deus lhes dará tudo o que ele tem para dar aos seus filhos.
8 Saŋ‑ɔ mo̱ne̱ mo̱ŋ nyi Wuribware̱. Ikisise̱ŋ na atɔ ne̱ a mo̱ŋ gye̱ Wuribware̱ lee‑o dooo ya kɔɔre̱ mo̱ne̱ aŋu.
8 No passado vocês não conheciam a Deus e por isso eram escravos de deuses que, de fato, não são deuses.
9 Amaa mbe̱yɔmɔ fe̱raa mo̱ne̱ a bo̱ gyii Wuribware̱. Bɛɛɛ n tɔwe̱ fe̱yɛ Wuribware̱ nyi mo̱ne̱, ne̱ oo pini mo̱ne̱ fe̱yɛ mò̱ gyi‑ana. To, mbe̱yɔmɔ fe̱raa, ne̱ e̱me̱ne̱ ne̱e̱ ne̱ mo̱ne̱ e̱ kpa a mo̱nꞌ kiŋŋi ya gya atɔ ke̱kaapo̱ ne̱ a maa taare̱ a a suŋ asuŋ ke̱maa, ne̱ a mo̱ŋ de ke̱yaale̱ŋ a a kya mo̱ne̱‑rɔ‑ɔ se̱? E̱me̱ne̱ se̱ ne̱ mo̱ne̱ be̱e̱ mo̱ne̱ e̱ kpa fe̱yɛ a nya mo̱ne̱ se̱ ke̱yaale̱ŋ?
9 Mas, agora que vocês conhecem a Deus, ou melhor, agora que Deus os conhece, como é que vocês querem voltar para aqueles poderes espirituais fracos e sem valor? Por que querem se tornar escravos deles outra vez?
10 Mo̱ a nu fe̱yɛ mo̱ne̱ gya Yudaa awuye a mbraa ne̱ ŋ yɛ mo̱nꞌ waa ŋke ko̱ na aferi ko̱ na saŋ ko̱ na nsu ko̱ ntimaa‑o si.
10 Por que dão tanta importância a certos dias, meses, estações e anos?
11 Mo̱ne̱ ase̱ŋ bo̱ mo̱ gya. Amo̱‑ɔ a kaapo̱ fe̱yɛ ke̱tɔ ne̱ mo̱ a de̱ŋ kpo̱ne̱ kaapo̱ mo̱ne̱‑ɔ, mo̱ a waa bo̱ twe̱e̱ ne̱e̱ e̱e̱e̱?
11 Estou muito preocupado com vocês! Será que todo o trabalho que tive com vocês não valeu nada?
12 Mo̱ ko̱so̱bɛɛ‑ana, mo̱ e̱ ko̱re̱ mo̱ne̱ ne̱e̱ fe̱yɛ mo̱nꞌ de̱e̱re̱ mo̱ se̱, kye̱na ane̱ŋ ne̱ n te‑o, fe̱yɛ ane̱ŋ mɔ ne̱ mo̱ a de̱e̱re̱ ane̱ŋ ne̱ mo̱ne̱ te‑o si kye̱na‑ɔ. N gye̱ sa ne̱ mo̱ne̱ a waa mo̱ bɔye̱ ko̱ pɛɛɛ, ne̱ e̱me̱ne̱ se̱ ne̱ mo̱ne̱ a taa ane̱ŋ a daa‑ɔ?
12 Meus irmãos, peço que sejam como eu. Afinal eu sou como vocês, e vocês não me ofenderam em nada.
13 Mo̱ne̱ nyi fe̱yɛ ke̱tɔ se̱ ne̱ mo̱ a gye̱ ŋkpɛɛ bo̱ tɔwe̱ abware̱se̱ŋ gywii mo̱ne̱‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ saŋ amo̱‑ɔ mo̱ e̱ lɔ ne̱e̱.
13 Lembram por que foi que lhes anunciei pela primeira vez o evangelho ? Foi porque eu estava doente.
14 Amaa mo̱ ko̱lɔ amo̱ a tɔɔraa mo̱ne̱ fɛɛ, amo̱ mɔ mo̱ne̱ mo̱ŋ kpo̱raŋ mo̱ se̱. Kase̱ŋtiŋ si, mo̱ne̱ a kra mo̱ nɛɛnɛɛ fe̱yɛ mo̱ a gye̱ Wuribware̱ a mbɔɔ‑ɔ ɔko̱‑ɔ, bɛɛɛ mo̱ a gye̱ Kristoo Yeesuu fɔŋfɔŋ‑ɔ.
14 Mas vocês não me desprezaram, nem me rejeitaram, embora o meu estado de saúde fosse uma dura prova para vocês. Pelo contrário, vocês me receberam como se eu fosse um anjo de Deus ou mesmo como se eu fosse Cristo Jesus.
15 Saŋ amo̱ fe̱raa mo̱ne̱ akatɔ a gyi fe̱yɛ mo̱ a bo̱ mo̱ne̱ ase̱. Amaa mbe̱yɔmɔ fe̱raa nte̱tɔ ya ba se̱ ne̱ mo̱ne̱ a kyurowi mo̱ne̱ mfɛɛre̱ le̱e̱ mo̱ se̱? Ŋ nyi fe̱yɛ saŋ amo̱ mo̱ne̱ e̱ taare̱ ne̱e̱‑ɔ, weetee mo̱ne̱ e̱ waa ke̱tɔ ke̱maa a mo̱nꞌ sa mo̱. Weetee gbaa mo̱ne̱ i lee mo̱ne̱ fɔŋfɔŋ akatɔgyi gbaa a mo̱nꞌ sa mo̱.
15 E como vocês estavam felizes! Eu posso afirmar que, se pudessem, vocês teriam arrancado os seus próprios olhos para me dar! O que foi que aconteceu?
16 Ane̱ŋ ne̱ mo̱ a gyi kase̱ŋtiŋ gywii mo̱ne̱‑ɔ se̱ ne̱ mo̱ a kii mo̱ne̱ do̱ŋ aaa?
16 Será que agora, por ter dito a verdade, eu me tornei inimigo de vocês?
17 Ase̱sɛ ne̱ ba tɔɔraa mo̱ne̱ ba kaapo̱ aye̱ba ase̱ŋ mo̱ne̱‑rɔ‑ɔ de te̱maa fe̱yɛ ba nya mo̱ne̱ a bo̱ baa bamo̱ ke̱be̱gya‑ɔ se̱. Amaa ke̱tɔ ne̱ bo̱ ye̱re̱ ke̱mo̱ se̱ ba waa amo̱‑ɔ mo̱ŋ bo̱ daŋ. Ke̱tɔ ne̱ ba kpa a a bo̱ waa‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ ba kpa ane̱ aa mo̱ne̱ a brawe̱ abɛɛ se̱ ne̱e̱, na mo̱nꞌ nya gya bamo̱ se̱.
17 Esses homens mostram grande interesse por vocês, mas a intenção deles não é boa. O que eles querem é separar vocês de mim para que vocês sintam por eles o mesmo interesse que eles sentem por vocês.
18 Mbe̱yɔmɔ amo̱ e̱ gye̱ atɔ timaa ne̱ ɔko̱ e̱ kaapo̱, amo̱ fe̱raa a de kpa fe̱yɛ mo̱nꞌ waa wɔre̱ gya mò̱ se̱. Mo̱ e̱ bo̱ mo̱ne̱ ase̱ gbaa na mo̱ŋ bo̱‑rɔ ooo, a de kpa fe̱yɛ mo̱nꞌ waa ane̱ŋ.
18 É bom vocês terem um interesse sincero sempre e não somente quando estou com vocês.
19 Amaa mo̱ gyi‑ana ne̱ mo̱ e̱ kpa bamo̱ ase̱ŋ bwe̱e̱tɔ‑ɔ, n du ne̱e̱ fe̱yɛ ɔkye̱e̱ ne̱ ɔ kpa a ɔ ko̱we̱, ne̱ o duŋwi, ne̱ a bo̱ mò̱ gya bwe̱e̱tɔ‑ɔ. Mo̱ i gyi awo̱re̱fɔɔ ane̱ŋ‑aaa ŋ ya bo̱ fo̱ saŋ ne̱ mo̱ne̱ mfɛɛre̱ i kyurowi a ŋ kii fe̱yɛ Kristoo lee‑o.
19 Meus queridos filhos, eu estou sofrendo por vocês, como uma mulher que tem dores de parto. E continuarei sofrendo até que Cristo esteja vivendo em vocês.
20 Mo̱ e̱ kpa fe̱yɛ weetee m bo̱ mo̱ne̱ ase̱ mbe̱yɔmɔ, na m be̱e̱ kyurowi mo̱ ase̱ŋkpare̱gyi ne̱ mo̱ e̱ tɔwe̱ a n gywii mo̱ne̱‑ɔ. Ane̱ŋ ne̱ a du mbe̱yɔmɔ‑ɔ mo̱ mfɛɛre̱ mo̱ŋ da a ŋ ŋu ane̱ŋ ne̱ mo̱ e̱ sa se̱ŋsa a n gywii mo̱ne̱ bo̱ le̱e̱ ane̱ŋ a ase̱ŋ mɔ se̱‑ɔ.
20 Como eu gostaria de estar aí agora para poder falar com vocês de modo diferente! Estou muito preocupado com vocês.
21 To, mo̱ne̱ ase̱sɛ ne̱ mo̱ne̱ yɛ mo̱ne̱ e̱ kpa a mo̱nꞌ gya Wuribware̱ a mbraa‑ɔ se̱‑ɔ, mo̱nꞌ laatɔ a mo̱nꞌ nu ane̱ŋ ne̱ mbraa amo̱ dɛɛ a tɔwe̱‑ɔ.
21 Vocês que querem estar debaixo da lei , me digam uma coisa: vocês não estão ouvindo o que a Lei diz?
22 Baa kyo̱rɛɛ Wuribware̱ a mbraa wo̱re̱‑ɔ‑rɔ fe̱yɛ Abraham de agyi nyaŋsɛ anyɔ, bamo̱‑rɔ ɔko̱ mò̱ nyi gye̱ ke̱nya ne̱e̱, ne̱ ɔko̱ŋko̱ ne̱ ɔɔ saŋ‑ɔ mò̱ nyi gye̱ ogyi ne̱e̱.
22 Ela diz que Abraão teve dois filhos: um, de uma escrava, Agar; e outro, de uma mulher livre, Sara.
23 Ɔkye̱e̱ ne̱ ɔ gye̱ ke̱nya‑ɔ a nya kame, ne̱ ɔɔ ko̱we̱ ane̱ŋ ne̱ ba ko̱we̱ se̱sɛ ke̱maa‑ɔ dɛɛ. Amaa ɔkye̱e̱ ne̱ ɔ gye̱ ogyi‑o fe̱raa, mò̱ a mo̱ŋ taare̱ ko̱we̱‑ɔ se̱‑ɔ, ɔɔ nya kame ko̱we̱ keegyi, a le̱e̱ fe̱yɛ Wuribware̱ ya tɔwe̱ bo̱ be̱ya fe̱yɛ a waa ane̱ŋ.
23 O filho da escrava foi gerado como todas as crianças são geradas, mas o filho da mulher livre foi gerado por causa da promessa de Deus.
24 — ausente —
24 Isto serve como um símbolo: as duas mulheres representam as duas alianças . Uma aliança é a do monte Sinai e está representada por Agar. Os que são dessa aliança nascem escravos.
25 — ausente —
25 Pois Agar representa o monte Sinai, na Arábia, e Agar é o símbolo da Jerusalém atual, que é escrava com todo o seu povo.
26 Amaa maŋ ne̱ bo̱ be̱e̱ ba te̱e̱ ɛ Yɛro̱salɛm ne̱ ɔ bo̱ so̱so̱‑ɔ fe̱raa, ase̱ŋ kwe̱e̱. A le̱e̱ fe̱yɛ maŋ amo̱ ase̱sɛ mo̱ŋ gye̱ anya ne̱e̱. Ane̱ Kristoo awuye gye̱ maŋ amo̱ ase̱sɛ ne̱e̱. Ne̱ ane̱ŋ a maŋ amo̱ du ne̱e̱ fe̱yɛ ane̱ nyi‑o.
26 Mas a Jerusalém celestial é livre e ela é a nossa mãe.
27 Baa kyo̱rɛɛ waa abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ fe̱yɛ,
27 Pois as Escrituras Sagradas dizem: “Você, mulher que nunca teve filhos, fique alegre! Você que nunca sentiu dores de parto, grite de alegria! Pois a mulher abandonada terá mais filhos do que a que mora com o marido.”
28 Mbe̱yɔmɔ mo̱ ko̱so̱bɛɛ‑ana, Wuribware̱ a tɔwe̱ ane̱ŋ a ase̱ŋ amo̱ bo̱ be̱ya sa Abraham‑ɔ se̱‑ɔ, mo̱ne̱ gye̱ Abraham mò̱ gyi‑ana fe̱yɛ ane̱ŋ dɛɛ ne̱ Sara mò̱ gyi Isak gye̱ Abraham mò̱ gyi‑o ne̱e̱.
28 Meus irmãos, vocês são como Isaque; são filhos de Deus por causa da promessa divina.
29 Saŋ amo̱‑ɔ mò̱ gyi ne̱ baa ko̱we̱ mò̱ fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ ba ko̱we̱ se̱sɛ ke̱maa‑ɔ a waa mò̱ ne̱ Wuribware̱ a kufwiiŋe‑o a sa ne̱ baa ko̱we̱ mò̱‑ɔ awo̱re̱fɔɔ. Ane̱ŋ a awo̱re̱fɔɔ ne̱ ane̱ i gyi ndɔɔ‑ɔ.
29 Naquela época o filho que havia sido gerado como todas as crianças são geradas perseguiu o que havia sido gerado por causa do Espírito de Deus; e a mesma coisa está acontecendo agora.
30 Nte̱tɔ ne̱ baa kyo̱rɛɛ waa abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ fe̱yɛ Abraham waa‑ɔ ne̱e̱? Bo̱ yɛ,
30 Mas o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Mande embora a escrava e o filho dela, pois o filho da escrava não herdará a propriedade do pai, junto com o filho da mulher livre.”
31 Amo̱se̱ se̱‑ɔ mo̱ ko̱so̱bɛɛ‑ana, ane̱ mo̱ŋ gye̱ ɔkye̱e̱ ne̱ ɔ gye̱ ke̱nya‑ɔ mò̱ gyi‑ana, amaa ane̱ gye̱ ɔkye̱e̱ ne̱ ɔ gye̱ ogyi‑o mò̱ gyi‑ana ne̱e̱.
31 Portanto, meus irmãos, nós não somos filhos de uma escrava, mas de uma mulher livre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.