Atos 4

Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Peetroo na Yohanee saŋ bo̱ ye̱re̱ ba tɔwe̱ abware̱se̱ŋ ba gywii ase̱sɛ‑ɔ, ne̱ Wuribware̱ alɔŋŋɔpo̱ na Wuribware̱ suŋkpa ade̱e̱re̱se̱po̱‑ɔ ɔbre̱sɛ‑ɔ na Sadukii awuye ko̱ a ba mfe̱ŋ.
1 Enquanto eles falavam ao povo, vieram os sacerdotes, o chefe do templo e os saduceus,
2 Ne̱ bamo̱ iduŋ a fwii, bo̱ le̱e̱ fe̱yɛ abɛɛ anyɔ‑ɔ e̱ tɔwe̱ abware̱se̱ŋ ne̱e̱ fe̱yɛ Yeesuu a kyiŋŋi le̱e̱ lowi‑ro, ne̱ ke̱tɔ e̱ kaapo̱ fe̱yɛ saŋ ko̱ e̱ ba ne̱ bamo̱ ne̱ baa wu‑o i kyiŋŋi a bo̱ le̱e̱ lowi‑ro.
2 contrariados porque ensinavam ao povo e anunciavam, na pessoa de Jesus, a ressurreição dos mortos.
3 Amo̱se̱‑ɔ, ne̱ baa kra bamo̱ ya tii, na kaye̱ ya ke‑o na bo̱ ŋu ane̱ŋ ne̱ ba waa bamo̱‑ɔ, a le̱e̱ fe̱yɛ saŋ ne̱ baa kra bamo̱‑ɔ, kyɔwe̱ a kyɔ lo̱we̱.
3 Prenderam-nos e os meteram no cárcere até o outro dia, pois já era tarde.
4 Amaa bamo̱ ne̱ baa nu Peetroo na Yohanee a atɔ ke̱kaapo̱‑ɔ a kɔɔre̱ Yeesuu gyi. Ne̱ mbe̱yɔmɔ bamo̱ ne̱ baa kɔɔre̱ Kristoo gyi, ne̱ bo̱ gye̱ anyare̱‑ɔ kanɔ a waa ŋkpe̱ŋ nnuu. Akye̱e̱ na ŋyaagyi bwe̱e̱tɔ gbaa a kɔɔre̱ gyi.
4 Muitos, porém, dos que tinham ouvido a pregação creram; e o número dos fiéis elevou-se a mais ou menos cinco mil.
5 Kaye̱ ŋke‑o, Yudaa awuye agye̱ŋkpɛɛpo̱ na abre̱sɛ na Wuribware̱ mbraa akaapo̱po̱‑ɔ pɛɛɛ a gyaŋŋe̱ Yɛro̱salɛm maŋ‑nɔ mfe̱ŋ.
5 No dia seguinte reuniram-se em Jerusalém os chefes do povo, os anciãos, os escribas,
6 Bamo̱ aa Wuribware̱ ɔlɔŋŋɔpo̱ bre̱sɛ ne̱ ba te̱e̱ ɛ Hanaa, na mò̱ ako̱we̱bɛɛ Kayafas, na Yohanee na Alɛsanda na bamo̱ bo̱ko̱ ne̱ baa saŋ‑ɔ i tii bamo̱ ne̱ baa gyaŋŋe̱‑ɔ se̱.
6 com Anás, sumo sacerdote, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem pontifical.
7 Ne̱ baa sa ne̱ Peetroo na Yohanee a bo̱ ye̱re̱ bamo̱ akatɔ‑rɔ, ne̱ baa bise bamo̱ fe̱yɛ, “E̱me̱ne̱ ne̱ mo̱ne̱ a waa kya ke̱gyabɔɔ‑ɔ? Nte̱tɔ e̱le̱ŋ ne̱ mo̱ne̱ de, bɛɛɛ nsɛ e̱le̱ŋ ne̱ mo̱ne̱ a bo̱ kya ɔnyare̱ amo̱‑ɔ ne̱e̱?”
7 Colocando-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em que nome fizestes isso?
8 Wuribware̱ a kufwiiŋe timaa‑o a sa Peetroo ke̱yaale̱ŋ bwe̱e̱tɔ‑ɔ se̱‑ɔ, ne̱ ɔɔ be̱ŋŋaa bamo̱ fe̱yɛ, “Maŋ agye̱ŋkpɛɛpo̱ na abre̱sɛ,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, respondeu-lhes: Chefes do povo e anciãos, ouvi-me:
9 ndɔɔ fe̱raa, mo̱ne̱ i bise ane̱ ke̱tɔ se̱ ne̱ ane̱ a waa ke̱gyabɔɔ ke̱dame̱naŋsɛ, na ane̱ŋ ne̱ ane̱ a waa kya mò̱‑ɔ bɛɛɛ?
9 se hoje somos interrogados a respeito do benefício feito a um enfermo, e em que nome foi ele curado,
10 To, mo̱ e̱ tɔwe̱ mo̱ i gywii mo̱ne̱ Isireelii awuye fe̱yɛ Yeesuu Kristoo Nasarɛte̱nyi e̱le̱ŋ‑nɔ na ke̱nyare̱‑rɔ ne̱ ane̱ a bo̱ kya ɔnyare̱ mɔ, ne̱ mbe̱yɔmɔ ɔɔ kpaare̱ pɛɛɛ, ɔ ye̱re̱ mo̱ne̱ akatɔ‑rɔ mfe̱e̱‑ɔ. Ŋ yɛ ɛɛɛ, Yeesuu mɔ ne̱ mo̱ne̱ a da mò̱ bo̱ me̱ra kiyii kpare̱-abɛɛ‑rɔ se̱, ne̱ Wuribware̱ a kyiŋŋi mò̱ le̱e̱ lowi‑ro‑o e̱le̱ŋ‑nɔ na ke̱nyare̱‑rɔ ne̱ ane̱ a bo̱ kya ɔnyare̱ mɔ.
10 ficai sabendo todos vós e todo o povo de Israel: foi em nome de Jesus Cristo Nazareno, que vós crucificastes, mas que Deus ressuscitou dos mortos. Por ele é que esse homem se acha são, em pé, diante de vós.
11 Yeesuu amo̱ kuŋu si ase̱ŋ ne̱ baa kyo̱rɛɛ waa abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ fe̱yɛ,
11 Esse Jesus, pedra que foi desprezada por vós, edificadores, tornou-se a pedra angular.
12 Ɔke̱maa mo̱ŋ bo̱ kaye̱ mɔ‑rɔ ne̱ Wuribware̱ a sa e̱le̱ŋ a ɔ taare̱ mo̱rɔwe̱ se̱sɛ, amɔ Yeesuu wo̱re̱ kpeŋ. Mò̱ wo̱re̱ e̱ gye̱ ane̱ pɛɛɛ mɔ ɔmo̱rɔwe̱po̱.”
12 Em nenhum outro há salvação, porque debaixo do céu nenhum outro nome foi dado aos homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Ne̱ e̱ye̱e̱ a ko̱ŋ kpe̱ŋ agye̱ŋkpɛɛpo̱‑ɔ na abre̱sɛ‑ɔ fe̱yɛ Peetroo na Yohanee a nya kakpo̱nɔ be̱ŋŋaa bamo̱ ane̱ŋ, na bamo̱ mɔ bo̱ mo̱ŋ suye wo̱re̱ akatɔ‑rɔ. Ŋkee ne̱ baa nyiŋŋi si fe̱yɛ abɛɛ anyɔ‑ɔ dɛɛ bo̱ gya Yeesuu si ne̱e̱.
13 Vendo eles a coragem de Pedro e de João, e considerando que eram homens sem estudo e sem instrução, admiravam-se. Reconheciam-nos como companheiros de Jesus.
14 Amaa bo̱ mo̱ŋ lɛɛ taare̱ bise bamo̱ sɛye̱, a le̱e̱ fe̱yɛ baa ŋu Peetroo na Yohanee na ɔnyare̱ ne̱ baa kya mò̱‑ɔ a ye̱re̱ mfe̱ŋ.
14 Mas vendo com eles o homem que tinha sido curado, não puderam replicar.
15 Ne̱ bo̱ yɛ Peetroo na Yohanee na ɔnyare̱‑ɔ le̱e̱ se̱ŋgyikpa a ke̱kyaŋ‑ɔ‑rɔ. Bamo̱ a le̱e̱ kawu‑o, ne̱ agye̱ŋkpɛɛpo̱‑ɔ na abre̱sɛ‑ɔ wo̱re̱ wo̱re̱ a le̱e̱ ba tɔwe̱ fe̱yɛ,
15 Mandaram que se retirassem da sala do conselho, e conferenciaram entre si:
16 “E̱me̱ne̱ ne̱ ane̱ e̱ waa ase̱sɛ mɔ‑ɔ ne̱e̱? Yɛro̱salɛm awuye pɛɛɛ kyɔ bo̱ nyi fe̱yɛ bamo̱ a waa akpe̱ŋe̱ye̱e̱tɔ mɔ, ne̱ ane̱ gbaa ane̱ maa taare̱ a ane̱ gyiiri amo̱ ikii.
16 Que faremos destes homens? Porquanto o milagre por eles feito se tornou conhecido de todos os habitantes de Jerusalém, e não o podemos negar.
17 Amo̱se̱‑ɔ, mo̱nꞌ sa a ane̱ yii bamo̱ se̱ fe̱yɛ bo̱ ma lɛɛ tɔwe̱ ase̱ŋ Yeesuu ke̱nyare̱‑rɔ gywii ɔko̱. N gye̱ ane̱ŋ, ane̱ maa taare̱ a ane̱ kuŋ ɔke̱maa kunu ase̱ŋ‑ɔ.”
17 Todavia, para que esta notícia não se divulgue mais entre o povo, proibamos com ameaças, que no futuro falem a alguém nesse nome.
18 Ne̱ baa te̱e̱ bamo̱ lweero, ne̱ baa tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ bo̱ ma lɛɛ kaapo̱ ase̱sɛ atɔ bɛɛɛ tɔwe̱ ase̱ŋ Yeesuu ke̱nyare̱‑rɔ ŋke ŋko̱ se̱.
18 Chamaram-nos e ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Amaa Peetroo na Yohanee a be̱ŋŋaa bamo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ, “To, mbe̱yɔmɔ mo̱ne̱ fɔŋfɔŋ lee ke̱mo̱ ne̱ ki bware Wuribware̱ ase̱‑ɔ, ane̱ bu mo̱ne̱, bɛɛɛ ane̱ bu Wuribware̱?
19 Responderam-lhes Pedro e João: Julgai-o vós mesmos se é justo diante de Deus obedecermos a vós mais do que a Deus.
20 A le̱e̱ fe̱yɛ ane̱ fe̱raa, ane̱ maa taare̱ a ane̱ yɔwe̱ ase̱ŋ ne̱ ane̱ a nu, ne̱ ane̱ a ŋu‑o ko̱tɔwe̱.”
20 Não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 Ne̱ agye̱ŋkpɛɛpo̱‑ɔ na abre̱sɛ‑ɔ a be̱e̱ yii bamo̱ se̱ kyo̱ŋ ke̱gye̱ŋkpɛɛ‑ɔ, ne̱ ŋkee baa yɔwe̱ bamo̱. Bamo̱ gbaa baa ŋu fe̱yɛ bo̱ maa taare̱ a bo̱ gyiiri Peetroo na Yohanee ke̱se̱bɔ, a le̱e̱ fe̱yɛ ase̱sɛ pɛɛɛ a kyo̱rɔ Wuribware̱ bo̱ le̱e̱ ke̱tɔ ne̱ kaa waa ke̱gyabɔɔ‑ɔ se̱.
21 Eles então, ameaçando-os de novo, soltaram-nos, não achando pretexto para os castigar por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 Ke̱gyabɔɔ ne̱ baa kya mò̱ mɔ‑ɔ a gyi kyo̱ŋ nsu aduna.
22 Pois já passava dos 40 anos o homem em quem se realizara essa cura milagrosa.
23 Saŋ ne̱ baa de̱ŋ yɔwe̱ bamo̱‑ɔ, ne̱ Peetroo na Yohanee a kiŋŋi yɔ bamo̱ bɛɛko̱‑ana Yeesuu akɔɔre̱gyipo̱ ase̱ ya tɔwe̱ gywii bamo̱ ke̱tɔ ne̱ Wuribware̱ alɔŋŋɔpo̱ abre̱sɛ na maŋ abre̱sɛ‑ɔ a tɔwe̱‑ɔ.
23 Postos em liberdade, voltaram aos seus irmãos e referiram tudo quanto lhes tinham dito os sumos sacerdotes e os anciãos.
24 Bamo̱ ko̱so̱bɛɛ‑ana‑ɔ a nu‑o, ne̱ bamo̱ pɛɛɛ a gyaŋŋe̱ kyo̱rɔ Wuribware̱ fe̱yɛ, “O Nyaŋpe̱ Wuribware̱, fo̱ ya twe̱e̱ so̱so̱ na kaase̱ na ɔpo̱o̱‑ɔ na ke̱tɔ ke̱maa ne̱ ke̱ bo̱‑rɔ pɛɛɛ‑ɔ,
24 Ao ouvirem isso, levantaram unânimes a voz a Deus e disseram: Senhor, vós que fizestes o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
25 ane̱ nyi fe̱yɛ fo̱ a bo̱rɔ fo̱ kufwiiŋe timaa‑o si bo̱ sa ne̱ ane̱ ɔde̱daapo̱ Owure Deefid, fo̱ ke̱yaafɔre̱, a tɔwe̱ ɛ,
25 Vós que, pelo Espírito Santo, pela boca de nosso pai Davi, vosso servo, dissestes: Por que se agitam as nações, e imaginam os povos coisas vãs?
26 Kaye̱ mɔ‑rɔ awure na agye̱ŋkpɛɛpo̱ a ke̱re̱ ke̱naa,
26 Levantam-se os reis da terra, e os príncipes se reúnem em conselho contra o Senhor e contra o seu Cristo {Sl 2,1s.}.
27 Ne̱ amo̱‑ɔ a ba kase̱ŋtiŋ ane̱ŋ, fe̱yɛ Owure Hɛrɔd na Gominaa Pontiyus Pilat na Roma awuye na Yudaa awuye a gyaŋŋe̱ da fo̱ ke̱yaafɔre̱ timaa Yeesuu kuŋu si kikpuni bɔye̱. Baa tii abɛɛ se̱, ne̱ baa kra mò̱ ne̱ fo̱ a suŋ bo̱ kyo̱ŋwe̱ fe̱yɛ ɔ bo̱ mo̱rɔwe̱ ane̱‑ɔ.
27 Pois na verdade se uniram nesta cidade contra o vosso santo servo Jesus, que ungistes, Herodes e Pôncio Pilatos com as nações e com o povo de Israel,
28 Baa gyaŋŋe̱ waa ke̱tɔ ke̱maa ne̱ fo̱ e̱le̱ŋ‑nɔ fo̱ a kyɔ kra fo̱ mfɛɛre̱ fe̱yɛ ke̱ e̱ waa‑ɔ.
28 para executarem o que a vossa mão e o vosso conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Wuribware̱, mbe̱yɔmɔ, ke̱e̱ ane̱ŋ ne̱ ba fuŋte ane̱‑ɔ. Amo̱se̱‑ɔ, sa ane̱ ne̱ ane̱ gye̱ fo̱ ayaafɔre̱‑ɔ kakpo̱nɔ, na ane̱ taare̱ bo̱ tɔwe̱ fo̱ ase̱ŋ timaa‑o na kufu mo̱ŋ de ane̱.
29 Agora, pois, Senhor, olhai para as suas ameaças e concedei aos vossos servos que com todo o desassombro anunciem a vossa palavra.
30 Teyi fo̱ ke̱sare̱e̱ bo̱ kya alɔpo̱, na fo̱ sa a ane̱ waa atɔ ne̱ a kpe̱ŋ ase̱sɛ e̱ye̱e̱‑ɔ fo̱ ke̱yaafɔre̱ timaa Yeesuu ke̱nyare̱‑rɔ.”
30 Estendei a vossa mão para que se realizem curas, milagres e prodígios pelo nome de Jesus, vosso santo servo!
31 Bamo̱ a ko̱re̱ ke̱bware̱ko̱re̱ lo̱we̱‑ɔ, mfe̱ŋ ne̱ baa gyaŋŋe̱‑ɔ pɛɛɛ a le̱ŋkpaŋ ne̱e̱. Ne̱ Wuribware̱ a kufwiiŋe timaa‑o a ywe̱e̱ bamo̱ se̱, ne̱ baa nya ŋkpo̱nɔ ba tɔwe̱ abware̱se̱ŋ.
31 Mal acabavam de rezar, tremeu o lugar onde estavam reunidos. E todos ficaram cheios do Espírito Santo e anunciaram com intrepidez a palavra de Deus.
32 Ne̱ Yeesuu akɔɔre̱gyipo̱‑ɔ pɛɛɛ a waa ko̱ŋko̱. Bamo̱ mfɛɛre̱ na nnɔ pɛɛɛ a waa ŋko̱ŋko̱. Ɔko̱ maa tɔwe̱ fe̱yɛ atɔ ne̱ o de‑o gye̱ mò̱ wo̱re̱ mò̱ lee ne̱e̱. Amaa ɔko̱ ne̱ mò̱ i de ko̱tɔko̱‑ɔ, bamo̱ pɛɛɛ mɔ i ke‑ro ne̱e̱.
32 A multidão dos fiéis era um só coração e uma só alma. Ninguém dizia que eram suas as coisas que possuía, mas tudo entre eles era comum.
33 Ne̱ ayaa‑rɔ aye̱re̱po̱ kudu anyɔ‑ɔ a nya Wuribware̱ e̱le̱ŋ bo̱ tɔwe̱ ane̱ nyaŋpe̱ Yeesuu kikyiŋŋi le̱e̱ lowi‑ro ase̱ŋ gywii ase̱sɛ, ne̱ Wuribware̱ a sa bamo̱ pɛɛɛ ŋyure bwe̱e̱tɔ.
33 Com grande coragem os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus. Em todos eles era grande a graça.
34 Ko̱tɔko̱ mo̱ŋ tiri ɔko̱ bamo̱‑rɔ, a le̱e̱ fe̱yɛ bamo̱ ne̱ bo̱ de adɔɔ bɛɛɛ e̱lɔŋ‑ɔ i fe na bo̱ taa atanne̱ ne̱ baa fe nya‑ɔ baa.
34 Nem havia entre eles nenhum necessitado, porque todos os que possuíam terras e casas vendiam-nas,
35 Na bo̱ taa sa ayaa‑rɔ aye̱re̱po̱‑ɔ na bamo̱‑ɔ bo̱ sa ɔke̱maa ane̱ŋ ne̱ o nyi fe̱yɛ ɔ kpa‑ɔ.
35 e traziam o preço do que tinham vendido e depositavam-no aos pés dos apóstolos. Repartia-se então a cada um deles conforme a sua necessidade.
36 Bamo̱ ne̱ baa fe bamo̱ mpo̱tɛɛ na bamo̱ adɔɔ‑ɔ ɔko̱ ke̱nyare̱ e̱ gye̱ Yo̱sɛf. Ɔɔ le̱e̱ Lewii a kasu‑o‑ro, ne̱ baa ko̱we̱ mò̱ Kiprus kwii si. Ne̱ ayaa‑rɔ aye̱re̱po̱‑ɔ a sa mò̱ ke̱ŋasɛnyare̱ fe̱yɛ Bar‑Nabas, kaase̱ e̱ kaapo̱ fe̱yɛ Ɔko̱‑ne̱‑ɔ‑sa-wɔre̱‑ɔ.
36 Assim José {a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé que quer dizer Filho da Consolação}, levita natural de Chipre, possuía um campo.
37 Ne̱ oo fe mò̱ ko̱dɔɔ ne̱ o de‑o, ne̱ ɔɔ baa atanne̱ ne̱ ɔɔ nya‑ɔ baa bo̱ sa ayaa‑rɔ aye̱re̱po̱‑ɔ fe̱yɛ bo̱ ke‑ro sa atiripo̱‑ɔ.
37 Vendeu-o e trouxe o valor dele e depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.