Atos 2

Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Saŋ ko̱, ne̱ kasu kanɔ kake ne̱ ba te̱e̱ ɛ Pentikos‑o† a fo̱‑ɔ, ne̱ bamo̱ ne̱ baa kɔɔre̱ Yeesuu gyi‑o a gyaŋŋe̱ to̱ŋ ko̱ŋko̱.
1 Ao cumprir-se o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar.
2 Mfe̱ŋ ne̱ baa nu e̱lawo̱ ko̱ a le̱e̱ so̱so̱ na i su fe̱yɛ afwii dabe̱‑ɔ, ne̱ e̱ ya bo̱rɔ lɔŋ ne̱ baa gyaŋŋe̱ bo̱ te mò̱‑rɔ‑ɔ‑rɔ.
2 De repente, veio do céu um som, como de um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Ne̱ baa ŋu atɔ ko̱ fe̱yɛ de̱e̱kpa‑ɔ a le̱e̱ so̱so̱, ne̱ oo ke‑ro waa agyabreŋ bwe̱e̱tɔ bo̱ ywe̱e̱ ɔke̱maa ne̱ o te ke̱kyaŋ amo̱‑rɔ‑ɔ kuŋu si.Wuribware̱ kufwiiŋe timaa‑o a ywe̱e̱ ɔke̱maa kuŋu si|src="CN01890b.tif" size="span" ref="Ayaa‑rɔ aye̱re̱po̱‑ɔ asuŋ 2.3"
3 E apareceram, distribuídas entre eles, línguas, como de fogo, as quais pousaram sobre cada um deles.
4 Ne̱ Wuribware̱ a kufwiiŋe timaa‑o a ywe̱e̱ ɔke̱maa se̱. Ne̱ ɔɔ sa ne̱ baa le̱e̱ ba sa e̱se̱ŋsa baŋbaŋ ne̱ e̱ mo̱ŋ gye̱ bamo̱ aye̱‑rɔ se̱ŋsa‑ɔ.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, segundo o Espírito lhes concedia que falassem.
5 Saŋ‑ɔ mɔ, Yudaa awuye bwe̱e̱tɔ ko̱ mɔ ne̱ baa tu yɔ bo̱ te kaye̱‑rɔ swe̱e̱re̱ pɛɛɛ se̱‑ɔ a be̱e̱ ba bo̱ gyaŋŋe̱ Yɛro̱salɛm maŋ‑nɔ.
5 Estavam morando em Jerusalém judeus, homens piedosos, vindos de todas as nações debaixo do céu.
6 Bamo̱ a nu e̱lawo̱ amo̱ a le̱e̱ Yeesuu a akɔɔre̱gyipo̱ a lɔŋ‑ɔ‑rɔ‑ɔ, ne̱ bamo̱‑rɔ bwe̱e̱tɔ a bo̱ gyaŋŋe̱ na bo̱ ŋu ke̱tɔ ne̱ ki de bamo̱‑ɔ. Ne̱ aa kpe̱ŋ bamo̱ e̱ye̱e̱, a le̱e̱ fe̱yɛ bamo̱ a nu bamo̱ ne̱ Wuribware̱ a kufwiiŋe timaa‑o a ywe̱e̱ bamo̱ se̱‑ɔ, ɔke̱maa e̱ sa bamo̱ aye̱‑rɔ se̱ŋsa.
6 Assim, quando se fez ouvir aquela voz, afluiu a multidão, que foi tomada de perplexidade, porque cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Bo̱ mo̱ŋ nu ke̱tɔ ne̱ kaa ba‑ɔ kaase̱, ne̱ bo̱ yɛ, “Ne̱e̱ ase̱sɛ mɔ ne̱ ba sa se̱ŋsa mfaanɛɛ‑ɔ pɛɛɛ gye̱ Galile̱ya swe̱e̱re̱ se̱ awuye ne̱e̱ ɛ?
7 Estavam atônitos e se admiravam, dizendo: — Vejam! Não são galileus todos esses que aí estão falando?
8 Ne̱ nte̱tɔ ya waa se̱ ne̱ ane̱ ɔke̱maa ne̱ ɔ bo̱ mfe̱e̱‑ɔ i nu bamo̱ a sa ane̱ ɔke̱maa swe̱e̱re̱ se̱ a se̱ŋsa‑ɔ?
8 Então como os ouvimos falar, cada um em nossa própria língua materna?
9 Ane̱ bo̱ko̱ a le̱e̱ Paatiya swe̱e̱re̱ se̱, bo̱ko̱ mɔ a le̱e̱ Mɛde̱ya, bo̱ko̱ mɔ Ilam. Ne̱ bo̱ko̱ mɔ a le̱e̱ Mesopotamiya, na Yude̱ya, na Kapadokiya, na Pontus, na Asiya e̱swe̱e̱re̱ se̱.
9 Somos partos, medos, elamitas e os naturais da Mesopotâmia, Judeia, Capadócia, Ponto e Ásia,
10 Ne̱ bo̱ko̱ a le̱e̱ Firigiya, bo̱ko̱ mɔ Pamfiliya, bo̱ko̱ mɔ Igyipiti, bo̱ko̱ a le̱e̱ Libiya swe̱e̱re̱ ne̱ ɔ maa Kireenee maŋ‑nɔ‑ɔ, na Roma maŋ‑nɔ.
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e das regiões da Líbia, nas imediações de Cirene, e romanos que aqui residem,
11 Ane̱ pɛɛɛ gye̱ Yudaa awuye bɛɛɛ ase̱sɛ laŋgyaŋ ne̱ ane̱ gya Yudaa awuye ke̱bware̱suŋ a e̱kpa‑ɔ se̱. Ne̱ bo̱ko̱ mɔ a le̱e̱ Kriita kwii si na Arabiya e̱swe̱e̱re̱ se̱. Amaa ane̱ mɔ i nu bamo̱ a de ane̱ ɔke̱maa swe̱e̱re̱ se̱ a se̱ŋsa‑ɔ ba tɔwe̱ atɔ dabe̱ ne̱ Wuribware̱ a waa‑ɔ!”
11 tanto judeus como prosélitos, cretenses e árabes. Como os ouvimos falar sobre as grandezas de Deus em nossas próprias línguas?
12 Ne̱ e̱ye̱e̱ a kpe̱ŋ bamo̱, ne̱ bamo̱ mfɛɛre̱ a waa ko̱kyɔ, ne̱ baa bise abɛɛ fe̱yɛ, “Amo̱‑ɔ kaase̱ e̱ gye̱ e̱me̱ne̱?”
12 Todos, atônitos e perplexos, perguntavam uns aos outros: — O que será que isso quer dizer?
13 Amaa bo̱ko̱ fe̱raa e̱ mɔse̱ bamo̱ ne̱ Wuribware̱ a kufwiiŋe timaa‑o te bamo̱ se̱‑ɔ ne̱e̱, na ba tɔwe̱ fe̱yɛ, “Ase̱sɛ mɔ pɛɛɛ a bwe̱e̱ ne̱e̱!”
13 Outros, porém, zombando, diziam: — Estão bêbados!
14 Ne̱ ayaa‑rɔ aye̱re̱po̱ kudu anyɔ‑ɔ a ko̱so̱ ye̱re̱. Ne̱ Peetroo a le̱e̱ bamo̱ ya bo̱ ye̱re̱ akatɔ‑rɔ, ne̱ ɔɔ sa se̱ŋsa gywii ase̱sɛ ne̱ baa gyaŋŋe̱ mfe̱ŋ‑ɔ. Ne̱ ɔɔ yase̱ mò̱ bo̱re̱‑ɔ tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “M bɛɛko̱‑ana Yudaa awuye na ɔke̱maa ne̱ o te Yɛro̱salɛm mfe̱e̱‑ɔ, mo̱nꞌ lɔŋ e̱se̱bɔ na mo̱nꞌ nu ke̱tɔ ne̱ amo̱‑ɔ ne̱ aa ba‑ɔ e̱ kaapo̱‑ɔ.
14 Então Pedro se levantou, junto com os onze, e, erguendo a voz, dirigiu-se à multidão nestes termos: — Homens da Judeia e todos vocês que moram em Jerusalém, tomem conhecimento disto e prestem atenção no que vou dizer.
15 Ase̱sɛ mɔ, n gye̱ sa ne̱ baa bwe̱e̱ fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ mo̱ne̱ e̱ fa‑ɔ. Mbe̱yɔmɔ saŋ a gye̱ gye̱gyaye̱ ne̱e̱, kyɔwe̱ mo̱ŋ tɛɛ daŋ.
15 Estes homens não estão bêbados, como vocês estão pensando, porque são apenas nove horas da manhã.
16 Na amo̱‑ɔ ne̱ Wuribware̱ kyaamɛɛ Yo̱wɛl a tɔwe̱ amo̱ ase̱ŋ abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ ne̱e̱.
16 Mas o que está acontecendo é o que foi dito por meio do profeta Joel:
17 Ɔ yɛ,
17 “E acontecerá nos últimos dias, diz Deus, que derramarei o meu Espírito sobre toda a humanidade. Os filhos e as filhas de vocês profetizarão, os seus jovens terão visões, e os seus velhos sonharão.
18 Ŋ yɛ, ŋke lalalo̱we̱ amo̱‑rɔ ne̱ mo̱ e̱ sa
18 Até sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei o meu Espírito naqueles dias, e profetizarão.
19 Mo̱ e̱ kaapo̱ mo̱ ke̱yaale̱ŋ awo̱re̱‑rɔ na swe̱e̱re̱ se̱.
19 Mostrarei prodígios em cima no céu e sinais embaixo na terra: sangue, fogo e nuvens de fumaça.
20 Kibugyii e̱ da mpase̱, na kiferi pee fe̱yɛ mbo̱gya‑ɔ,
20 O sol se transformará em trevas, e a lua, em sangue, antes que venha o grande e glorioso Dia do Senhor.
21 Na saŋ amo̱, m mo̱rɔwe̱ ɔke̱maa
21 E acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.”
22 Ne̱ Peetroo a kya se̱ tɔwe̱ fe̱yɛ, “Isireelii awuye, mo̱ne̱ pɛɛɛ a nu Yeesuu Nasarɛte̱nyi ase̱ŋ, bɛɛɛ? Mò̱ e̱ gye̱ ɔko̱ ne̱ Wuribware̱ a bo̱rɔ mò̱ se̱ waa akpe̱ŋe̱ye̱e̱tɔ na atɔ dabe̱ dabe̱ bwe̱e̱tɔ mo̱ne̱ ase̱ mfe̱e̱. Mo̱ne̱ pɛɛɛ nyi amo̱‑ɔ, a le̱e̱ fe̱yɛ mo̱ne̱ akatɔ‑rɔ ne̱ ɔɔ waa amo̱‑ɔ pɛɛɛ. Ne̱ ane̱ŋ a atɔ amo̱ e̱ kaapo̱ fe̱yɛ Wuribware̱ a lee mò̱ suŋ bo̱ kyo̱ŋwe̱ mo̱ne̱.
22 — Israelitas, escutem o que vou dizer: Jesus, o Nazareno, homem aprovado por Deus diante de vocês com milagres, prodígios e sinais, os quais o próprio Deus realizou entre vocês por meio dele, como vocês mesmos sabem,
23 Ne̱ Wuribware̱ a kyɔ kra bo̱ ye̱re̱ kyee fe̱yɛ ba taa Yeesuu a bo̱ sa mo̱ne̱, ne̱ mo̱ne̱ a sa ne̱ abo̱ro̱kɔɔne̱po̱ a da mò̱ bo̱ me̱ra kiyii kpare̱-abɛɛ‑rɔ se̱ mɔɔ.
23 a este, conforme o plano determinado e a presciência de Deus, vocês mataram, crucificando-o por meio de homens maus.
24 Amaa Wuribware̱ a kyiŋŋi mò̱ le̱e̱ lowi‑ro, ne̱ ɔɔ kɔɔre̱ mò̱ e̱ye̱e̱ le̱e̱ lowi a e̱le̱ŋ‑ɔ‑rɔ, a le̱e̱ fe̱yɛ Wuribware̱ mo̱ŋ sa lowi kpa fe̱yɛ ɔ nya mò̱ se̱ ke̱yaale̱ŋ.
24 Porém Deus o ressuscitou, livrando-o da agonia da morte, porque não era possível que fosse retido por ela.
25 Bo̱ le̱e̱ fe̱yɛ ane̱ ɔde̱daapo̱ Deefid a kyo̱rɛɛ mò̱ ase̱ŋ waa abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ fe̱yɛ,
25 Porque Davi fala a respeito dele, dizendo: “Eu sempre via o Senhor diante de mim, porque ele está à minha direita, para que eu não seja abalado.
26 Amo̱se̱ ne̱ mo̱ e̱ye̱e̱ a yuri mo̱,
26 Por isso, o meu coração se alegra e a minha língua exulta; além disto, também a minha própria carne repousará em esperança,
27 mo̱ a gye̱ fo̱ ke̱yaafɔre̱ timaa‑o si‑o,
27 porque não deixarás a minha alma na morte, nem permitirás que o teu Santo veja corrupção.
28 Fo̱ a kaapo̱ mo̱ kpa ne̱ ɔ yaa mo̱ ŋkpa‑rɔ‑ɔ,
28 Fizeste-me conhecer os caminhos da vida, e me encherás de alegria na tua presença.”
29 Mo̱ ko̱so̱bɛɛ‑ana, mo̱nꞌ nu nɛɛnɛɛ fe̱yɛ Owure Deefid, ane̱ ɔde̱daapo̱ dabe̱, mɔ dɛɛ a wu, ne̱ baa pure mò̱‑ɔ, mò̱ ke̱gye̱raŋta saŋ ke̱ bo̱ mfe̱e̱ bo̱ fo̱ ndɔɔ. Amo̱se̱‑ɔ n gye̱ mò̱ e̱ye̱e̱ ase̱ŋ ne̱ ɔ dɛɛ ɔ tɔwe̱‑ɔ.
29 — Irmãos, permitam-me falar-lhes claramente a respeito do patriarca Davi: ele morreu e foi sepultado, e o seu túmulo permanece entre nós até hoje.
30 Deefid amo̱ dɛɛ ɔ gye̱ Wuribware̱ a akyaamɛɛ‑ɔ ɔko̱ ne̱e̱, ne̱ o nyi dame̱naŋsɛ fe̱yɛ Wuribware̱ a waa e̱taŋ fe̱yɛ ɔ sa a mò̱ ananagyi‑o ɔko̱ gyi kuwure fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ mò̱ fɔŋfɔŋ a gyi‑o dɛɛ.
30 Sendo, pois, profeta e sabendo que Deus lhe havia jurado que um dos seus descendentes se assentaria no seu trono,
31 Ke̱tɔ ne̱ ɔɔ kyɔ ŋu fe̱yɛ Wuribware̱ e̱ ba a ɔ bo̱ waa, ne̱ ɔɔ kyo̱rɛɛ amo̱ ase̱ŋ‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ Wuribware̱ i kyiŋŋi Kristoo ne̱ ɔɔ tɔwe̱ bo̱ be̱ya fe̱yɛ o suŋ a ɔ bo̱ kyo̱ŋwe̱‑ɔ le̱e̱ lowi‑ro. Kristoo amo̱ ne̱ Wuribware̱ mo̱ŋ sa a mò̱ kra sii alowipo̱‑rɔ. Ne̱ ɔ mo̱ŋ sa a mò̱ kayo̱wɔre̱ gyo ke̱gye̱raŋta‑rɔ‑ɔ.
31 prevendo isto, referiu-se à ressurreição de Cristo, que nem foi deixado na morte, nem o seu corpo experimentou corrupção.
32 Ane̱ pɛɛɛ a ŋu Yeesuu amo̱ ne̱ mo̱ e̱ tɔwe̱ mò̱ ase̱ŋ‑ɔ mò̱ kikyiŋŋi le̱e̱ lowi‑ro kamɛɛ‑rɔ.
32 Deus ressuscitou este Jesus, e disto todos nós somos testemunhas.
33 Mò̱ a kyiŋŋi le̱e̱ lowi‑ro‑o, ne̱ ɔɔ yɔ so̱so̱ ya kye̱na Wuribware̱ kigyise si, na mò̱ aa mò̱ gyi kuwure. Ne̱ Wuribware̱ ne̱ ɔ gye̱ mò̱ se̱‑ɔ a sa mò̱ mò̱ kufwiiŋe timaa‑o ne̱ Yeesuu yɛ ɔ sa mò̱ agyase̱po̱‑ɔ. Amo̱se̱‑ɔ ke̱tɔ ne̱ mo̱ne̱ a ŋu, ne̱ mo̱ne̱ a nu ndɔɔ‑ɔ e̱ gye̱ Wuribware̱ a kufwiiŋe timaa‑o ne̱ Yeesuu amo̱ a sa ne̱ ɔɔ bo̱ ywe̱e̱ ane̱ se̱‑ɔ.
33 Exaltado, pois, à direita de Deus, tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vocês estão vendo e ouvindo.
34 — ausente —
34 Porque Davi não subiu aos céus, mas ele mesmo afirma: “Disse o Senhor ao meu Senhor: ‘Sente-se à minha direita,
35 — ausente —
35 até que eu ponha os seus inimigos por estrado dos seus pés.’”
36 Ne̱ Peetroo a tɔwe̱ bo̱ gye̱ kɛɛ fe̱yɛ, “Amo̱se̱ se̱‑ɔ, mo̱ne̱ Isireelii awuye nu fe̱yɛ Yeesuu mɔ ne̱ baa da mò̱ bo̱ me̱ra kiyii kpare̱-abɛɛ‑rɔ se̱‑ɔ e̱ gye̱ mò̱ ne̱ Wuribware̱ a lee fe̱yɛ mò̱ e̱ gye̱ Kristoo, ne̱ o kii ɔke̱maa mò̱ nyaŋpe̱‑ɔ.”
36 — Portanto, toda a casa de Israel esteja absolutamente certa de que a este Jesus, que vocês crucificaram, Deus o fez Senhor e Cristo.
37 Saŋ ne̱ ase̱sɛ pɛɛɛ ne̱ bo̱ bo̱ mfe̱ŋ‑ɔ a nu ase̱ŋ mɔ ne̱ Peetroo a tɔwe̱‑ɔ lo̱we̱‑ɔ, ne̱ aa tɔɔraa bamo̱ ŋkpo̱nɔ‑rɔ. Amo̱se̱ ne̱ baa tɔwe̱ gywii Peetroo na ayaa‑rɔ aye̱re̱po̱ ne̱ bo̱ tii si‑o fe̱yɛ, “Ane̱ ko̱so̱bɛɛ‑ana, ne̱ e̱me̱ne̱ ne̱ ane̱ e̱ waa?”
37 Quando ouviram isso, ficaram muito comovidos e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: — Que faremos, irmãos?
38 Ne̱ Peetroo a tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “Mo̱ne̱ ɔke̱maa nu mò̱ e̱ye̱e̱ na o kiŋŋi le̱e̱ mò̱ e̱bɔye̱‑rɔ, na ɔ bɔ asuu Yeesuu Kristoo ke̱nyare̱‑rɔ, na Wuribware̱ taa mo̱ne̱ e̱bɔye̱ bo̱ ke mo̱ne̱, na o ke mo̱ne̱ mò̱ kufwiiŋe timaa‑o.
38 Pedro respondeu: — Arrependam-se, e cada um de vocês seja batizado em nome de Jesus Cristo para remissão dos seus pecados, e vocês receberão o dom do Espírito Santo.
39 A le̱e̱ fe̱yɛ mo̱ne̱ Isireelii awuye na mo̱ne̱ gyi‑ana na bamo̱ ne̱ bo̱ te ke̱fɔ‑ɔ bo̱ tii si, ne̱ Wuribware̱ yɛ ɔ sa mo̱ne̱ mò̱ kufwiiŋe timaa‑o. Kase̱ŋtiŋ fe̱raa, ɔke̱maa ne̱ ane̱ nyaŋpe̱ Wuribware̱ e̱ te̱e̱ a ɔ baa mò̱ ase̱‑ɔ ne̱ Wuribware̱ e̱ sa mò̱ mò̱ kufwiiŋe timaa‑o.”
39 Porque a promessa é para vocês e para os seus filhos, e para todos os que ainda estão longe, isto é, para todos aqueles que o Senhor, nosso Deus, chamar.
40 Ne̱ Peetroo a tɔwe̱ abware̱se̱ŋ gywii bamo̱ ane̱ŋ‑aaa. Ne̱ ŋkee ɔ yɛ, “Mo̱nꞌ lee mo̱ne̱ e̱ye̱e̱ bo̱ le̱e̱ ke̱se̱bɔgyiiri ne̱ ke̱ e̱ ba ndɔɔ a kaye̱ mɔ‑rɔ a abo̱ro̱kɔɔne̱po̱‑ɔ se̱‑ɔ‑rɔ.”
40 Com muitas outras palavras deu testemunho e exortava-os, dizendo: — Salvem-se desta geração perversa.
41 Ne̱ bamo̱ bwe̱e̱tɔ a kɔɔre̱ Peetroo ase̱ŋ‑ɔ gyi, ne̱ baa bɔ asuu mfe̱ŋ. Ŋke nsi amo̱, waa ase̱sɛ ŋkpe̱ŋ nsa ya tii bamo̱ ne̱ baa kɔɔre̱ Yeesuu ba gyi‑o si.
41 Então os que aceitaram a palavra de Pedro foram batizados, havendo um acréscimo naquele dia de quase três mil pessoas.
42 Le̱e̱ ŋke nsi amo̱, ne̱ baa le̱e̱ ba suye abware̱se̱ŋ le̱e̱ ayaa‑rɔ aye̱re̱po̱‑ɔ ase̱. Ne̱ bamo̱ pɛɛɛ a waa kanɔ ko̱ŋko̱ tii abɛɛ se̱. Ne̱ ŋkee ba gyaŋŋe̱ ba gyi ateese, na ba ko̱re̱ ke̱bware̱ko̱re̱ saŋ ke̱maa.
42 E perseveravam na doutrina dos apóstolos e na comunhão, no partir do pão e nas orações.
43 Ne̱ Wuribware̱ a sa Yeesuu ayaa‑rɔ aye̱re̱po̱‑ɔ ke̱yaale̱ŋ ne̱ baa bo̱ waa akpe̱ŋe̱ye̱e̱tɔ bwe̱e̱tɔ‑ɔ. Ane̱ŋ se̱‑ɔ, ne̱ kufu a nya ɔke̱maa, ne̱ bamo̱ ɔke̱maa a kyo̱rɔ Wuribware̱ a ke̱dabe̱‑ɔ.
43 Em cada alma havia temor; e muitos prodígios e sinais eram feitos por meio dos apóstolos.
44 Ne̱ akɔɔre̱gyipo̱ amo̱ pɛɛɛ a kya se̱ tii abɛɛ se̱, ne̱ ŋkee bamo̱ ɔko̱ ne̱ mò̱ i de ko̱tɔko̱, mò̱ bɛɛko̱ e̱ taare̱ kra‑rɔ.
44 Todos os que criam estavam juntos e tinham tudo em comum.
45 Saŋ ko̱ na bo̱ fe bamo̱ mpo̱tɛɛ pɛɛɛ, na bo̱ taa atanne̱‑ɔ bo̱ tii abɛɛ se̱. Na bo̱ sa ɔke̱maa ke̱tɔ ne̱ ki tiri mò̱ ne̱ ɔ kpa‑ɔ.
45 Vendiam as suas propriedades e bens, distribuindo o produto entre todos, à medida que alguém tinha necessidade.
46 Na ba gyaŋŋe̱ Wuribware̱ suŋkpa‑ɔ kabuno kake ke̱maa, na ba gyaŋŋe̱ ba gyi abɛɛ aye̱ kakatɔgyi‑ro na kakpo̱nɔyuri‑ro.
46 Diariamente perseveravam unânimes no templo, partiam pão de casa em casa e tomavam as suas refeições com alegria e singeleza de coração,
47 Na ba kyo̱rɔ Wuribware̱. Ne̱ maŋ‑ɔ‑rɔ ase̱sɛ pɛɛɛ mɔ akatɔ a gyi bamo̱ se̱. Na Wuribware̱ e̱ sa ne̱ kake ke̱maa ba nya ase̱sɛ ne̱ Wuribware̱ e̱ mo̱rɔwe̱‑ɔ ba tii bamo̱ e̱ye̱e̱ se̱.
47 louvando a Deus e contando com a simpatia de todo o povo. Enquanto isso, o Senhor lhes acrescentava, dia a dia, os que iam sendo salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.