Atos 19

Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Saŋ ne̱ Apolos a le̱e̱ Ifisus maŋ‑nɔ, ne̱ ɔɔ yɔ Akaya swe̱e̱re̱ se̱, ɔ bo̱ Korintoo maŋ‑nɔ‑ɔ, ne̱ Pɔɔl a kya se̱ bo̱rɔ Asiya swe̱e̱re̱ se̱ ya fo̱ Ifisus. Ne̱ ɔɔ ya ŋu Yeesuu ase̱ŋ agyase̱po̱ bo̱ko̱.
1 Enquanto Apolo estava na cidade de Corinto, Paulo viajou pelo interior da província da Ásia e chegou a Éfeso. Ali encontrou alguns cristãos
2 Ne̱ oo bise bamo̱ fe̱yɛ, “Saŋ ne̱ mo̱ne̱ a kɔɔre̱ Yeesuu gyi‑o, Wuribware̱ a kufwiiŋe timaa‑o a ywe̱e̱ mo̱ne̱ se̱ aaa?”
2 e perguntou: — Quando vocês creram, vocês receberam o Espírito Santo? Eles responderam: — Nós nem mesmo sabíamos que existe o Espírito Santo.
3 Ne̱ Pɔɔl a be̱e̱ bise fe̱yɛ, “To, ne̱ ŋkee nte̱tɔ asuu ke̱bɔ ne̱ mo̱ne̱ a bɔ‑ɔ ne̱e̱.” Ne̱ bo̱ yɛ, “Asuu suyo ne̱ Yohanee a bɔ‑ɔ.”
3 — Então que tipo de batismo vocês receberam? — perguntou Paulo. — O batismo de João Batista! — responderam.
4 Ne̱ Pɔɔl yɛ, “Yohanee Osuubɔpo̱‑ɔ a tɔwe̱ gywii ase̱sɛ fe̱yɛ bo̱ bɔ asuu bo̱ kaapo̱ fe̱yɛ baa nu bamo̱ e̱ye̱e̱, ne̱ baa kiŋŋi le̱e̱ bamo̱ e̱bɔye̱‑rɔ. Ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii Yudaa awuye‑o fe̱yɛ bo̱ kɔɔre̱ mò̱ ne̱ ɔ ba kamɛɛ‑rɔ‑ɔ gyi. Mò̱ e̱ gye̱ Yeesuu‑o.”
4 Então Paulo disse: — João batizava aqueles que se arrependiam dos seus pecados. E também dizia ao povo de Israel que eles deviam crer naquele que havia de vir depois dele, isto é, em Jesus.
5 Saŋ ne̱ baa nu amo̱‑ɔ, ne̱ baa bɔ asuu ane̱ nyaŋpe̱ Yeesuu ke̱nyare̱‑rɔ.
5 Depois de ouvirem isso, aqueles homens foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Ne̱ Pɔɔl a ba mò̱ asare̱e̱ bo̱ dɔŋŋɔ bamo̱ se̱, ne̱ Wuribware̱ a kufwiiŋe timaa‑o a ywe̱e̱ bamo̱ se̱, ne̱ baa sa e̱se̱ŋsa ne̱ bamo̱ fɔŋfɔŋ maa nu e̱mo̱‑rɔ‑ɔ, ne̱ baa tɔwe̱ ase̱ŋ ne̱ Wuribware̱ a lee bo̱ kaapo̱ bamo̱‑ɔ.
6 Aí Paulo pôs as mãos sobre eles, e o Espírito Santo veio sobre eles. Então começaram a falar em línguas estranhas e a anunciar também a mensagem de Deus.
7 Anyare̱ amo̱ e̱ waa fe̱yɛ kudu anyɔ.
7 Esses homens eram mais ou menos doze.
8 Kukyure kake ke̱maa, ne̱ Pɔɔl a yɔ ke̱bware̱ko̱re̱kyaŋ‑ɔ‑rɔ, na waa aferi asa na ɔ kaapo̱ abware̱se̱ŋ o gywii ase̱sɛ‑ɔ, ne̱ baa gyaŋŋe̱ mfe̱ŋ‑ɔ, na kufu mo̱ŋ de mò̱. Ne̱ ɔɔ le̱ŋ e̱ye̱e̱ ɔ po̱pɔre̱ bamo̱ fe̱yɛ bo̱ kɔɔre̱ ke̱tɔ ne̱ ɔɔ tɔwe̱ bo̱ le̱e̱ Wuribware̱ a kuwure‑o si‑o gyi.
8 Durante três meses Paulo foi à sinagoga e falou com coragem ao povo. Ele conversava com eles e tentava convencê-los a respeito do Reino de Deus .
9 Amaa bamo̱ bo̱ko̱ a waa ke̱se̱bɔrɔle̱ŋ, ne̱ bo̱ mo̱ŋ sure si na bo̱ kɔɔre̱ ase̱ŋ‑ɔ gyi, ne̱ baa ye̱re̱ ngyaŋŋe̱ amo̱‑rɔ mfe̱ŋ tɔwe̱ ase̱ŋ bɔye̱ bo̱ kye ane̱ nyaŋpe̱ Yeesuu a e̱kpa‑ɔ. Amo̱se̱ se̱‑ɔ ne̱ Pɔɔl a le̱e̱ mfe̱ŋ taa bamo̱ ne̱ baa kɔɔre̱ Yeesuu gyi‑o yaa mò̱ ase̱. Na kake ke̱maa mò̱ aa bamo̱ e̱ gyaŋŋe̱ ɔnyare̱ ko̱ ne̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Tiranus‑o sukuu‑ro, ne̱ ɔ kaapo̱ abware̱se̱ŋ‑ɔ‑rɔ, ne̱ ɔ po̱pɔre̱ ase̱sɛ fe̱yɛ bo̱ kɔɔre̱ mò̱ ase̱ŋ‑ɔ gyi.
9 Mas alguns eram teimosos, não acreditavam e, em frente de todos, ainda falavam mal do Caminho do Senhor . Então Paulo abandonou a sinagoga, levando os cristãos consigo, e começou a falar diariamente na escola de um homem chamado Tirano.
10 Ɔɔ me̱raa se̱ waa mfaanɛɛ nsu ŋnyɔ, amo̱se̱‑ɔ ase̱sɛ pɛɛɛ ne̱ bo̱ bo̱ Asiya swe̱e̱re̱ se̱‑ɔ, hare̱e̱ Yudaa awuye na Griiki awuye pɛɛɛ mɔ a nu ase̱ŋ timaa bo̱ le̱e̱ ane̱ nyaŋpe̱ Yeesuu si.
10 Ele fez isso durante dois anos, até que todos os moradores da província da Ásia, tanto os judeus como os não judeus, ouviram a mensagem do Senhor.
11 Na Wuribware̱ bɔ Pɔɔl se̱ ɔ waa akpe̱ŋe̱ye̱e̱tɔ dabe̱.
11 Deus fazia milagres extraordinários por meio de Paulo,
12 Hare̱e̱ mò̱ aŋke̱te̱e̱ na mprakɛɛ ne̱ ɔ dɛɛ o de‑o gbaa, baa taa mmo̱ yaa bamo̱ ne̱ ba lɔ‑ɔ ase̱, ne̱ bamo̱ alɔ a lo̱we̱. Ne̱ ibrisi a ko̱so̱ bamo̱ ne̱ i te bamo̱ se̱‑ɔ se̱.
12 tanto que as pessoas pegavam lenços e aventais que ele usava e os levavam para os doentes tocarem. E, quando estes tocavam neles, ficavam curados; e de outras pessoas saíam os espíritos maus.
13 — ausente —
13 Alguns judeus que andavam de um lugar para outro, expulsando espíritos maus, quiseram usar também o nome do Senhor Jesus para expulsar os espíritos maus, dizendo a eles: — Pelo poder do nome de Jesus, o mesmo que Paulo anuncia, eu mando que vocês saiam!
14 — ausente —
14 Os homens que faziam isso eram os sete filhos de um judeu chamado Ceva, que era Grande Sacerdote .
15 Amaa ibrisi‑o a tɔwe̱ gywii bamo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ, “Ŋ nyi Yeesuu, ne̱ ŋ nyi Pɔɔl ase̱ŋ, ne̱ mo̱ne̱ nsɛ‑ana e̱ gye̱ mo̱ne̱?”
15 Mas certa vez um espírito mau disse a eles: — Eu conheço Jesus e sei quem é Paulo. Mas vocês, quem são?
16 Ne̱ ɔnyare̱ ne̱ ibrisi te mò̱ se̱‑ɔ a lwee bamo̱‑rɔ, ne̱ ɔɔ da bamo̱ keŋkeŋ kyaŋŋe̱ bamo̱ atɔ buŋsɛ‑rɔ. Ne̱ baa se̱re̱ le̱e̱ mò̱ lɔŋ‑ɔ‑rɔ mfe̱ŋ, na bamo̱ ŋyo̱wɔre̱ se̱ a swɛɛ swɛɛ na n le̱e̱ mbo̱gya na bo̱ko̱ mɔ a le̱e̱ ke̱te̱bɔŋburoŋ.
16 Então o homem que estava dominado pelo espírito mau os atacou e bateu neles com tanta violência, que eles fugiram daquela casa feridos e com as roupas rasgadas.
17 Ne̱ ase̱sɛ ne̱ bo̱ bo̱ Ifisus maŋ‑nɔ‑ɔ a nu amo̱‑ɔ, ne̱ kufu a nya bamo̱ pɛɛɛ, ne̱ baa bu ane̱ nyaŋpe̱ Yeesuu ke̱nyare̱ bwe̱e̱tɔ.
17 E todos os que moravam em Éfeso, judeus e não judeus, souberam disso. Eles ficaram com muito medo, e o nome do Senhor Jesus se tornou mais respeitado ainda.
18 Ne̱ bamo̱ ne̱ baa kɔɔre̱ Yeesuu gyi‑o bwe̱e̱tɔ a ba lamaŋ‑nɔ bo̱ tɔwe̱ e̱bɔye̱ ne̱ baa waa bo̱ fo̱ kake amo̱‑ɔ.
18 Então muitos dos que creram vinham e confessavam publicamente as coisas más que haviam feito.
19 Bamo̱ ne̱ bo̱ de asibeŋ ne̱ bo̱ de ba lee atɔ ba kaapo̱ ase̱sɛ bwe̱e̱tɔ‑ɔ a swii bamo̱ e̱wo̱re̱ ne̱ baa kyo̱rɛɛ asibeŋse̱ŋ waa‑rɔ, ne̱ bo̱ de ba kya ase̱sɛ‑ɔ. Ne̱ baa baa e̱mo̱, ne̱ baa kywɛɛ e̱mo̱ lamaŋ‑nɔ. Bamo̱ a taa e̱wo̱re̱‑ɔ yawo̱ bo̱ tii abɛɛ se̱‑ɔ a gye̱ siidii ŋkpe̱ŋ alafa anuu (GHC 500,000).
19 E muitos daqueles que praticavam feitiçaria ajuntaram os seus livros e os trouxeram para queimar diante de todos. Quando calcularam o preço dos livros queimados, o total chegou a cinquenta mil moedas de prata .
20 Bo̱ le̱e̱ mfaanɛɛ a atɔ dabe̱ mɔ se̱‑ɔ, ane̱ nyaŋpe̱ Yeesuu ase̱ŋ a ye̱re̱ keŋkeŋ, ne̱ aa saŋŋe̱‑rɔ yɔ to̱ŋ ke̱maa.
20 Assim, de maneira poderosa, a mensagem do Senhor era anunciada e se espalhava cada vez mais.
21 Amo̱‑ɔ pɛɛɛ kamɛɛ‑rɔ‑ɔ, ne̱ Pɔɔl a waa mò̱ mfɛɛre̱ fe̱yɛ ɔ bo̱rɔ Makedoniya na Akaya e̱swe̱e̱re̱ se̱, na ɔ kyo̱ŋ yɔ Yɛro̱salɛm maŋ‑nɔ. Ne̱ ɔ yɛ, “Mo̱ ya yɔ mfe̱ŋ, ke̱mo̱ kamɛɛ‑rɔ na ŋ yɔ Roma maŋ‑nɔ.”
21 Depois desses acontecimentos, Paulo resolveu passar pelas províncias da Macedônia e da Acaia e ir até Jerusalém. Ele dizia: — Depois que eu visitar Jerusalém, preciso ir a Roma.
22 Amo̱se̱‑ɔ ne̱ oo suŋ mò̱ akyarɔpo̱ anyɔ Timotii na Irasitus bo̱ kyo̱ŋwe̱ Makedoniya, ne̱ mò̱‑ɔ mò̱ a sii Asiya swe̱e̱re̱‑ɔ se̱ kafwe̱e̱.
22 Então Paulo enviou para a Macedônia dois dos seus ajudantes, Timóteo e Erasto, mas ele ficou mais algum tempo na província da Ásia.
23 Saŋ mɔ dɛɛ ne̱ ase̱ŋ dabe̱ a ba Ifisus bo̱ le̱e̱ Yeesuu a e̱kpa‑ɔ se̱‑ɔ se̱.
23 Foi nessa ocasião que houve na cidade de Éfeso uma grande desordem por causa do Caminho do Senhor .
24 To, maŋ amo̱‑rɔ mɔ suŋkpa dabe̱ ko̱ bo̱‑rɔ, ne̱ ba suŋ kisikye̱e̱ ko̱ ne̱ ba te̱e̱ ke̱mo̱ ɛ Aatimis. Ne̱ ɔnyare̱ ko̱ bo̱‑rɔ ne̱ baa te̱e̱ ɛ Demeetriyus. Ɔ gye̱ bwaye̱po̱ ne̱e̱. Ne̱ mò̱ kusuŋ e̱ gye̱ fe̱yɛ ɔ de̱e̱re̱ kisikye̱e̱ a suŋkpa‑ɔ se̱ o de atanne̱ fufuri ɔ waa kisi akyaŋ ngyingyii o fe. Kusuŋ amo̱ a sa mò̱ aa mò̱ bɛɛko̱‑ana abwaye̱po̱ to̱nɔ bwe̱e̱tɔ.kisikye̱e̱ Aatimis|src="HK00286b.tif" size="col" ref="Ayaa‑rɔ aye̱re̱po̱‑ɔ asuŋ 19.24–41"
24 Um ourives chamado Demétrio fazia pequenos modelos de prata do templo da deusa Diana, e o seu negócio dava muito lucro aos que trabalhavam com ele.
25 Amo̱se̱ se̱‑ɔ ne̱ ɔɔ te̱e̱ mò̱ bɛɛko̱‑ana abwaye̱po̱ na bamo̱ ne̱ bamo̱ kusuŋ du fe̱yɛ mò̱ lee‑o bo̱ gyaŋŋe̱, ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “Mo̱ bɛɛko̱‑ana, mo̱ne̱ nyi fe̱yɛ ane̱ kibaare a le̱e̱ kusuŋ mɔ‑rɔ ne̱e̱.
25 Então ele chamou estes e outros da mesma profissão e disse: — Meus amigos, vocês sabem que a nossa riqueza vem deste nosso ofício.
26 Mbe̱yɔmɔ, mo̱ne̱ fɔŋfɔŋ a ŋu, ne̱ mo̱ne̱ a nu ke̱tɔ ne̱ Pɔɔl amo̱ e̱ waa‑ɔ. Ɔ yɛ ikisi ne̱ se̱sɛ fɔŋfɔŋ a waa‑ɔ mo̱ŋ de ke̱yaale̱ŋ pɛɛɛ. Ne̱ ɔɔ taare̱ kyurowi ase̱sɛ bwe̱e̱tɔ mfɛɛre̱ Ifisus maŋ‑nɔ mfe̱e̱ na Asiya swe̱e̱re̱ se̱ pɛɛɛ.
26 Vocês mesmos podem ver e ouvir o que esse tal de Paulo está fazendo. Ele afirma que os deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade. E está conseguindo convencer muita gente, tanto daqui como de quase toda a província da Ásia.
27 Amo̱se̱‑ɔ kufu bo̱‑rɔ fe̱yɛ ane̱ kusuŋ mɔ e̱ nya ke̱nyare̱ bɔye̱. N gye̱ ane̱ŋ wo̱re̱, kufu be̱e̱ ko̱ bo̱‑rɔ fe̱yɛ ane̱ kisi dabe̱ Aatimis a suŋkpa dabe̱‑ɔ maa lɛɛ ba a ɔ bo̱ kii sɛye̱, na ane̱ kisi dabe̱ mɔ ne̱ ɔke̱maa ne̱ ɔ bo̱ Asiya swe̱e̱re̱ se̱ na kaye̱‑rɔ pɛɛɛ i suŋ‑o ma lɛɛ nya ke̱nyare̱!”
27 Assim nós estamos correndo o perigo de ver o povo rejeitar o nosso negócio. E não é só isso. Existe o perigo de o templo da grande deusa Diana não ficar valendo mais nada e também de ser destruída a grandeza dessa deusa adorada por todos na Ásia e no mundo inteiro.
28 Ase̱sɛ amo̱ a nu ase̱ŋkpare̱gyi mɔ‑ɔ, ne̱ bamo̱ iduŋ a fwii, ne̱ baa le̱e̱ ba fɛɛ‑rɔ fe̱yɛ, “Ane̱ Ifisus kisi Aatimis gye̱ kisi dabe̱.”
28 Quando a multidão ouviu isso, ficou furiosa e começou a gritar: — Viva a grande Diana de Éfeso!
29 Ne̱ e̱lawo̱ amo̱ a kɔɔre̱ se̱ maŋ amo̱ pɛɛɛ‑rɔ. Ne̱ bamo̱ ne̱ bo̱ naa ba waa ase̱ŋ amo̱‑ɔ a gyiiri Makedoniya awuye anyɔ ko̱ ne̱ ba te̱e̱ bamo̱ ɛ Gayus na Aristaakus, ne̱ bamo̱ aa Pɔɔl naa‑ɔ, ne̱ baa yaa bamo̱ mfe̱ŋ ne̱ maŋ‑ɔ‑rɔ ase̱sɛ pɛɛɛ e̱ gyaŋŋe̱‑ɔ.
29 E a confusão se espalhou por toda a cidade. A multidão agarrou Gaio e Aristarco, dois macedônios que viajavam com Paulo, e os arrastou até o teatro.
30 Ne̱ Pɔɔl fɔŋfɔŋ e̱ kpa fe̱yɛ ɔ yɔ lamaŋ amo̱ akatɔ‑rɔ mfe̱ŋ ya sa se̱ŋsa gywii ase̱sɛ‑ɔ, amaa bamo̱ ne̱ ba kɔɔre̱ Yeesuu ba gyi‑o mo̱ŋ sure.
30 Paulo queria falar ao povo, mas os irmãos não deixaram.
31 Ne̱ swe̱e̱re̱ amo̱ se̱ a ayaale̱ŋpo̱‑ɔ bo̱ko̱ ne̱ bo̱ gye̱ mò̱ nyare̱‑ana‑ɔ a ba ŋkra bo̱ kyo̱ŋwe̱ mò̱, ko̱re̱ mò̱ fe̱yɛ ɔ ma kaŋ yɔ lamaŋ e̱gyaŋŋe̱kpa amo̱ mfe̱ŋ, a le̱e̱ fe̱yɛ kufu de bamo̱ fe̱yɛ bo̱ko̱ e̱ mɔɔ mò̱.
31 Alguns altos funcionários daquela província, que eram amigos de Paulo, mandaram a ele um recado, pedindo que não fosse ao teatro.
32 Na ngyaŋŋe̱‑ɔ‑rɔ pɛɛɛ de e̱lawo̱ bwe̱e̱tɔ. Bamo̱ bo̱ko̱ e̱ fɛɛ‑rɔ ba tɔwe̱ ase̱ŋ ko̱, ne̱ bo̱ko̱ mɔ e̱ fɛɛ‑rɔ ba tɔwe̱ bamo̱ lee, a le̱e̱ fe̱yɛ bamo̱ bo̱ko̱ gbaa mo̱ŋ nyi ke̱tɔ se̱ ne̱ baa gyaŋŋe̱‑ɔ.
32 Naquela altura dos acontecimentos a multidão que se achava no teatro estava em completa desordem: uns gritavam uma coisa, e outros gritavam outra, pois a maioria nem sabia por que estava ali.
33 Yudaa awuye ne̱ bo̱ te maŋ amo̱‑rɔ‑ɔ a lee bamo̱‑rɔ ɔko̱ ne̱ ba te̱e̱ ɛ Alɛsanda‑ɔ fe̱yɛ ɔ ye̱re̱ ase̱sɛ‑ɔ akatɔ‑rɔ sa se̱ŋsa. Ase̱sɛ amo̱ bo̱ko̱ a te̱e̱ mò̱ fe̱yɛ ɔ ba‑ɔ, ne̱ ɔɔ ya bamo̱ ke̱sare̱e̱ fe̱yɛ bamo̱ pɛɛɛ laatɔ. Ne̱ ɔɔ le̱e̱ ɔ sa se̱ŋsa o gywii lamaŋ‑ɔ na bo̱ nya ŋu fe̱yɛ mò̱ aa mò̱ bɛɛko̱‑ana Yudaa awuye mo̱ŋ gyi bɔye̱.
33 Algumas pessoas ficaram pensando que Alexandre era o culpado, pois os judeus o obrigaram a ir e ficar lá na frente. Aí Alexandre fez um sinal com a mão e tentou falar para se defender diante do povo.
34 Amaa bamo̱ a pini fe̱yɛ ɔ gye̱ Yudaanyi‑o, ne̱ bamo̱ pɛɛɛ mɔ a kpo̱ra faa‑rɔ tɔwe̱ ase̱ŋ ko̱ŋko̱ dɔŋhwe̱re̱e̱ e̱nyɔ fe̱yɛ, “Ane̱ Ifisus kisi Aatimis gye̱ kisi dabe̱!”
34 Mas, quando perceberam que ele era judeu, ficaram gritando todos juntos a mesma coisa durante duas horas: — Viva a grande Diana de Éfeso!
35 Ne̱ ŋkee maŋ‑ɔ krakye̱e̱ bre̱sɛ a bo̱ yuri lamaŋ‑ɔ. Ne̱ ɔ yɛ, “Mo̱ ko̱so̱bɛɛ‑ana Ifisus awuye, ɔke̱maa nyi fe̱yɛ ane̱ maŋ mɔ e̱ gye̱ kisi dabe̱ Aatimis na mò̱ suŋkpa dabe̱ a ɔde̱e̱re̱se̱po̱‑ɔ, mò̱ aa mò̱ ke̱fo̱re̱ ne̱ kaa le̱e̱ so̱so̱ le̱e̱ da‑ɔ‑rɔ‑ɔ.
35 Finalmente o secretário da prefeitura da cidade conseguiu acalmar o povo. Ele disse o seguinte: — Cidadãos de Éfeso! Todos sabem que a nossa cidade é a guardadora do templo da grande Diana e da pedra sagrada que caiu do céu.
36 Ɔke̱maa maa taare̱ a o gyiiri amo̱‑ɔ ikii. Amo̱se̱ se̱‑ɔ mo̱nꞌ yuri e̱ye̱e̱, na mo̱ne̱ ma waa ke̱bɔye̱ ko̱.
36 Ninguém pode negar isso. Assim fiquem calmos e não façam nada sem pensar bem.
37 Mo̱ne̱ a baa anyare̱ mɔ mfe̱e̱, a mo̱ŋ gye̱ fe̱yɛ baa ywii le̱e̱ ane̱ suŋkpa dabe̱‑ɔ‑rɔ ne̱e̱ bɛɛɛ baa tɔwe̱ ase̱ŋ bɔye̱ ko̱ bo̱ kye ane̱ kisi‑o ne̱e̱.
37 Vocês trouxeram aqui estes homens, mas eles não assaltaram o templo, nem ofenderam a nossa deusa.
38 Amo̱ e̱ gye̱ fe̱yɛ Demeetriyus na mò̱ bɛɛko̱‑ana abwaye̱po̱ i de ɔko̱ ase̱ŋ, ane̱ de igominaa na ŋke ne̱ ane̱ de bo̱ gyi ase̱ŋ‑ɔ, amo̱se̱‑ɔ ase̱ŋ ke̱maa ne̱ bo̱ de‑o, bo̱ taa baa mfe̱ŋ.
38 Se Demétrio e os seus ajudantes têm alguma acusação contra alguém, eles podem apresentar suas acusações no tribunal, pois para isso há dias certos de reunião, e também existem os governadores.
39 Amaa ke̱tɔ ko̱ e̱ bo̱‑rɔ na ko̱ kyɔ ne̱ mo̱ne̱ e̱ kpa fe̱raa, amɔ mo̱nꞌ lɔŋŋɔ mfe̱ŋ ne̱ maŋ agyi e̱ gyaŋŋe̱ ba waa mbraa ba sa maŋ‑ɔ.
39 Porém, se vocês querem mais alguma coisa, isso será tratado na reunião do povo, convocada de acordo com a lei .
40 Bo̱ le̱e̱ ke̱tɔ ne̱ kaa waa ndɔɔ‑ɔ se̱‑ɔ, kufu bo̱‑rɔ fe̱yɛ ba tɔwe̱ fe̱yɛ ane̱ a baa ase̱ŋ maŋ‑nɔ. Na ane̱ mo̱ŋ de kpa fe̱yɛ ane̱ a waa ane̱ŋ a ase̱ŋ‑ɔ, na ane̱ mɔ ane̱ maa taare̱ a ane̱ tɔwe̱ ke̱tɔ se̱ ne̱ ane̱ a waa ane̱ŋ‑ɔ na ane̱ bo̱ kuŋ ane̱ e̱ye̱e̱.”
40 Pois corremos o risco de sermos acusados de revolta, por causa do que está acontecendo hoje. Não há motivo para toda esta confusão. E nós não poderíamos justificar tudo isso.
41 Mò̱ a tɔwe̱ amo̱‑ɔ lo̱we̱‑ɔ, ne̱ ɔɔ sa ne̱ ase̱sɛ‑ɔ pɛɛɛ mɔ a brawe̱‑rɔ.kisikye̱e̱ Aatimis a suŋkpa‑ɔ|src="IP06.tif" size="span" ref="Ayaa‑rɔ aye̱re̱po̱‑ɔ asuŋ 19.24–41"
41 Depois de dizer essas palavras, ele terminou a reunião.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.