Atos 14
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs NTLH
1 Ane̱ŋ dɛɛ ya waa Ikoniyum maŋ‑nɔ. Pɔɔl na Bar‑Nabas a yɔ Yudaa awuye ke̱bware̱ko̱re̱kyaŋ‑ɔ‑rɔ mfe̱ŋ ya tɔwe̱ abware̱se̱ŋ. Bo̱ le̱e̱ ane̱ŋ ne̱ baa sa se̱ŋsa‑ɔ se̱‑ɔ, ne̱ Yudaa awuye na bamo̱ ne̱ bo̱ mo̱ŋ gye̱ Yudaa awuye‑o bwe̱e̱tɔ a kii Yeesuu akɔɔre̱gyipo̱.
1 A mesma coisa aconteceu na cidade de Icônio. Paulo e Barnabé entraram na sinagoga e falaram de tal maneira, que muitos judeus e não judeus creram.
2 Amaa Yudaa awuye ne̱ bo̱ mo̱ŋ kɔɔre̱ ase̱ŋ timaa‑o gyi‑o a sa ne̱ maŋ awuye amo̱ a kisi bamo̱ ne̱ baa kii Yeesuu akɔɔre̱gyipo̱‑ɔ.
2 Mas os judeus que não creram atiçaram os não judeus contra os cristãos.
3 Amaa hare̱e̱ amo̱‑ɔ pɛɛɛ ooo, Pɔɔl na Bar‑Nabas a kye̱na mfe̱ŋ kyee, ne̱ baa waa ŋkpo̱nɔ ba tɔwe̱ ane̱ nyaŋpe̱ Yeesuu ase̱ŋ. Ne̱ ane̱ nyaŋpe̱ a sa bamo̱ e̱le̱ŋ ne̱ baa bo̱ waa akpe̱ŋe̱ye̱e̱tɔ bo̱ kaapo̱ fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ baa tɔwe̱ ɛ Yeesuu e̱ kpa fe̱yɛ ɔ mo̱rɔwe̱ ase̱sɛ‑ɔ gye̱ kase̱ŋtiŋ.
3 Os apóstolos ficaram muito tempo em Icônio, falando com coragem a respeito do Senhor Jesus. E o Senhor mostrava que a mensagem deles sobre a sua graça era verdadeira, pois ele dava a eles o poder de fazer milagres e maravilhas.
4 Ne̱ maŋ‑ɔ a ke‑ro. Bo̱ko̱ gya Yudaa awuye ne̱ bo̱ mo̱ŋ kɔɔre̱ Yeesuu gyi‑o si, ne̱ bo̱ko̱ mɔ gya Pɔɔl na Bar‑Nabas se̱.
4 Os moradores da cidade estavam divididos: alguns apoiavam os judeus, e outros eram a favor dos apóstolos.
5 Ne̱ bamo̱ ne̱ bo̱ mo̱ŋ gye̱ Yudaa awuye‑o bo̱ko̱ na Yudaa awuye‑o bo̱ko̱ na bamo̱ agye̱ŋkpɛɛpo̱ a waa bamo̱ mfɛɛre̱ fe̱yɛ bo̱ waa Pɔɔl na Bar‑Nabas bo̱rɔkraa, na bo̱ twe̱e̱ bamo̱ abu.
5 Então os não judeus e os judeus, juntos com os seus chefes, resolveram maltratar os apóstolos e matá-los a pedradas.
6 Pɔɔl na Bar‑Nabas a nu amo̱ ase̱ŋ‑ɔ, ne̱ baa se̱re̱ le̱e̱ mfe̱ŋ yɔ Lisitra na De̱re̱be̱e̱ e̱maŋ ne̱ e̱ bo̱ Likoniya swe̱e̱re̱ se̱‑ɔ na e̱maŋ ne̱ i muruwaa mfe̱ŋ‑ɔ se̱.
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades do distrito da Licaônia, e para as regiões vizinhas.
7 Ne̱ baa tɔwe̱ ase̱ŋ timaa‑o mfe̱ŋ pɛɛɛ.
7 E ali anunciaram o evangelho .
8 Saŋ amo̱, ɔnyare̱ ko̱ mɔ bo̱ Lisitra mfe̱ŋ, ne̱ baa ko̱we̱ mò̱ ke̱gyabɔɔ. Amo̱se̱‑ɔ ɔ mo̱ŋ nare̱ mò̱ ayaa se̱ ŋke ŋko̱ se̱.kisi Siyus na mò̱ kyaamɛɛ Hɛɛmɛs|src="IP04.tif" size="span" ref="Ayaa‑rɔ aye̱re̱po̱‑ɔ asuŋ 14.8–20"
8 Na cidade de Listra havia um homem que estava sempre sentado porque era aleijado dos pés. Ele havia nascido aleijado e nunca tinha andado.
9 Ne̱ ɔɔ kye̱na swe̱e̱re̱ mfe̱ŋ nu ase̱ŋ ne̱ Pɔɔl a tɔwe̱‑ɔ pɛɛɛ. Ne̱ Pɔɔl a ŋu fe̱yɛ ɔɔ kɔɔre̱ ase̱ŋ‑ɔ gyi, ne̱ ɔ kɔɔre̱ o gyi fe̱yɛ Wuribware̱ e̱ taare̱ a ɔ kya mò̱. Amo̱se̱‑ɔ ne̱ ɔɔ de̱e̱re̱ ke̱gyabɔɔ‑ɔ akatɔ‑rɔ diŋŋ.
9 Esse homem ouviu as palavras de Paulo, e Paulo viu que ele cria que podia ser curado. Então olhou firmemente para ele
10 Ne̱ ɔɔ tɔwe̱ keŋkeŋ fe̱yɛ, “Ko̱so̱ ye̱re̱ fo̱ ayaa se̱.” Mfe̱ŋ ne̱ ke̱gyabɔɔ amo̱ a ko̱so̱ fuwi ywe̱e̱, ne̱ ɔɔ nare̱ mò̱ ayaa se̱ ɔ kaa.
10 e disse em voz alta: — Levante-se e fique de pé! O homem pulou de pé e começou a andar.
11 Amo̱ fe̱raa ase̱sɛ bwe̱e̱tɔ a ŋu ke̱tɔ ne̱ Pɔɔl a waa‑ɔ, ne̱ baa le̱e̱ ba fɛɛ‑rɔ bamo̱ Likoniya se̱ŋsa‑rɔ fe̱yɛ, “Ane̱ ikisi‑o a buruwi ase̱sɛ ba ane̱ ase̱!”
11 Quando o povo viu o que Paulo havia feito, começou a gritar na sua própria língua: — Os deuses tomaram a forma de homens e desceram até nós!
12 Ne̱ bo̱ yɛ Bar‑Nabas e̱ gye̱ kisi bre̱sɛ ne̱ ba te̱e̱ ke̱mo̱ ɛ Siyus, ne̱ bo̱ yɛ Pɔɔl mɔ e̱ gye̱ bamo̱ kisi ne̱ ba te̱e̱ ke̱mo̱ ɛ Hɛɛmɛs, Siyus kyaamɛɛ, bo̱ le̱e̱ fe̱yɛ mò̱ e̱ gye̱ ase̱ŋ‑ɔ ɔtɔwe̱po̱ ɔbre̱sɛ.
12 Eles deram o nome de Júpiter a Barnabé e o de Mercúrio a Paulo, porque era Paulo quem falava.
13 Ne̱ Siyus okisipo̱ ne̱ mò̱ kisi ke̱kyaŋ ye̱re̱ maŋ‑ɔ nlaŋbɛɛ‑ɔ a ya kpa mò̱ akpe̱ŋnyare̱ na afe̱raagyi ne̱ a de ato̱to̱o̱ dame̱naŋsɛ‑ɔ baa maŋ‑ɔ kibunogyi‑ro fe̱yɛ mò̱ aa mò̱ ase̱sɛ e̱ kpa a bo̱ ba a bo̱ lɔŋŋɔ Pɔɔl na Bar‑Nabas ne̱e̱ fe̱yɛ bamo̱ ikisi‑o.
13 O templo de Júpiter ficava na entrada da cidade, e o sacerdote desse deus trouxe bois e coroas de flores para o portão da cidade. Ele e o povo queriam matar os animais numa cerimônia religiosa e oferecê-los em sacrifício a Barnabé e a Paulo.
14 Bar‑Nabas na Pɔɔl a nu ke̱tɔ ne̱ ase̱sɛ amo̱ e̱ kpa a bo̱ waa‑ɔ, ne̱ baa kyaŋŋe̱ bamo̱ atɔ buŋsɛ‑rɔ bo̱ kaapo̱ fe̱yɛ bo̱ maa kpa ke̱tɔ ne̱ ase̱sɛ e̱ kpa a bo̱ waa‑ɔ, ne̱ baa ŋwɛɛnaŋ ya ye̱re̱ ase̱sɛ‑ɔ nse̱na ba fɛɛ‑rɔ fe̱yɛ,
14 Quando os dois apóstolos souberam disso, rasgaram as suas roupas, correram para o meio da multidão e gritaram:
15 “Nte̱tɔ ne̱e̱ ne̱ mo̱ne̱ e̱ waa ane̱ŋ? Ane̱ mo̱ŋ gye̱ ikisi ne̱e̱. Ane̱ gbaa ane̱ gye̱ ase̱sɛ ne̱e̱ fe̱yɛ mo̱ne̱‑ɔ dɛɛ. Ane̱ a ba mfe̱e̱ ne̱e̱ fe̱yɛ ane̱ bo̱ tɔwe̱ ase̱ŋ timaa bo̱ le̱e̱ Wuribware̱ kuŋu si gywii mo̱ne̱. Bo̱ le̱e̱ fe̱yɛ Wuribware̱ mò̱ wo̱re̱ dooo i de ŋkpa‑ɔ. Mò̱ ya twe̱e̱ so̱so̱ na kaase̱ na ɔpo̱o̱ na ke̱tɔ ke̱maa ne̱ ke̱ bo̱ e̱mo̱‑rɔ. Ne̱ ikisi fe̱raa mo̱ŋ gye̱ sɛye̱, e̱ maa taare̱ a e̱ kya mo̱ne̱‑rɔ. Ne̱ mbe̱yɔmɔ Wuribware̱ yɛ mo̱nꞌ yɔwe̱ mo̱ne̱ ikisi mɔ kusuŋ, na mo̱nꞌ suŋ mò̱ wo̱re̱ kpeŋ.
15 — Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Nós somos apenas seres humanos, como vocês. Estamos aqui anunciando o evangelho a vocês para que abandonem essas coisas que não servem para nada. Convertam-se ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que existe neles.
16 De̱daa‑ɔ, Wuribware̱ a yɔwe̱ ase̱sɛ pɛɛɛ ne̱ baa bo̱rɔ e̱kpa ke̱maa ne̱ ba kpa‑ɔ se̱.
16 No passado Deus deixou que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 Amaa saŋ ke̱maa mɔ‑ɔ, mò̱ e̱ de̱ŋ ɔ kaapo̱ fe̱yɛ ɔ bo̱‑rɔ. Mo̱nꞌ ke̱e̱ ane̱ŋ ne̱ o bware‑o, a le̱e̱ fe̱yɛ mò̱ e̱ gye̱ ne̱ ɔ sa mo̱ne̱ bware̱ ɔ le̱e̱ so̱so̱, ne̱ ɔ sa ne̱ mo̱ne̱ adɔɔteese i baare a daŋ a waa ko̱kyɔ, ne̱ mo̱ne̱ akatɔ i gyi.”
17 Mas Deus sempre mostra quem ele é por meio das coisas boas que faz: é ele quem manda as chuvas do céu e as colheitas no tempo certo; é ele quem dá também alimento para vocês e enche o coração de vocês de alegria.
18 Hare̱e̱ Pɔɔl na Bar‑Nabas ase̱ŋ de̱maŋte̱ mɔ ne̱ baa tɔwe̱‑ɔ, aa waa le̱ŋ pwɛɛ ne̱ baa dɛɛ taare̱ kuŋ ase̱sɛ‑ɔ fe̱yɛ bo̱ ma mɔɔ akpe̱ŋnyare̱‑ɔ bo̱ lɔŋŋɔ bamo̱.
18 Mesmo depois de terem dito isso, os apóstolos tiveram muita dificuldade para evitar que o povo matasse os animais em sacrifício a eles.
19 Ne̱ Yudaa awuye bo̱ko̱ a le̱e̱ Ante̱yɔke̱ya na Ikoniyum ba Lisitra mfe̱ŋ bo̱ sa ne̱ ase̱sɛ‑ɔ a kine Pɔɔl na Bar‑Nabas ase̱ŋ ne̱ baa gya bamo̱ lee‑o si. Ne̱ bamo̱ aa ase̱sɛ‑ɔ pɛɛɛ a daye̱ Pɔɔl abu, ne̱ baa gyiiri mò̱ yaa bo̱ be̱ya maŋ‑ɔ kawu si. Ba fa fe̱yɛ oo wu ne̱e̱, ne̱ baa yɔwe̱ mò̱.
19 Alguns judeus que tinham vindo das cidades de Antioquia e de Icônio conseguiram o apoio da multidão, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, porque pensavam que ele tinha morrido.
20 Amaa saŋ ne̱ bamo̱ ne̱ baa bo̱ kii Yeesuu akɔɔre̱gyipo̱ maŋ amo̱‑rɔ‑ɔ a ya ye̱re̱ muruwaa mò̱‑ɔ, ne̱ ɔɔ ko̱so̱ be̱e̱ kiŋŋi yɔ maŋ‑ɔ‑rɔ. Ke̱mo̱ kaye̱ ŋke‑o, ne̱ mò̱ aa Bar‑Nabas a yɔ De̱re̱be̱e̱ maŋ‑nɔ.
20 Mas, quando os cristãos se ajuntaram em volta dele, ele se levantou e entrou na cidade de novo. E no dia seguinte Paulo e Barnabé partiram para a cidade de Derbe.
21 Ne̱ Pɔɔl na Bar‑Nabas a tɔwe̱ ase̱ŋ timaa bo̱ le̱e̱ Yeesuu kuŋu si De̱re̱be̱e̱ maŋ‑nɔ, ne̱ baa nya agyase̱po̱ bwe̱e̱tɔ mfe̱ŋ. Ne̱ baa kiŋŋi yɔ Lisitra na Ikoniyum na Ante̱yɔke̱ya ne̱ ɔ bo̱ Pisidiya‑o.
21 Paulo e Barnabé anunciaram o evangelho em Derbe, e muitos moradores daquela cidade se tornaram seguidores de Jesus. Depois voltaram para as cidades de Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia.
22 Ne̱ baa sa ne̱ Yeesuu akɔɔre̱gyipo̱‑ɔ a nya bamo̱ ke̱bware̱suŋ‑o ke̱yaale̱ŋ, ne̱ baa sa bamo̱ wɔre̱ fe̱yɛ bo̱ kra bamo̱ ko̱kɔɔre̱gyi a kase̱ŋtiŋ‑o‑ro keŋkeŋ. Ne̱ baa tɔwe̱ fe̱yɛ, “A tiri fe̱yɛ ane̱ ŋu ase̱ŋ bwe̱e̱tɔ pwɛɛ na ane̱ yɔ so̱so̱ mfe̱ŋ ne̱ Wuribware̱ i gyi kuwure‑o.”
22 Eles animavam os cristãos e lhes davam coragem para ficarem firmes na fé. E também ensinavam que era preciso passar por muitos sofrimentos para poder entrar no Reino de Deus .
23 Ne̱ baa kra ako̱ŋ, ne̱ baa ko̱re̱ ke̱bware̱ko̱re̱. Ne̱ baa taa asɔre̱e̱ awuye‑o bo̱ waa ane̱ nyaŋpe̱ Wuribware̱ ke̱sare̱e̱‑rɔ fe̱yɛ ɔ de̱e̱re̱ bamo̱ se̱. A le̱e̱ fe̱yɛ Wuribware̱ ne̱ baa ba bamo̱ e̱ye̱e̱ bo̱ dɔŋŋɔ se̱.
23 Em cada igreja os apóstolos escolhiam presbíteros . Eles oravam, jejuavam e entregavam os presbíteros à proteção do Senhor, em quem estes haviam crido.
24 Bamo̱ a muruwi Pisidiya swe̱e̱re̱ se̱‑ɔ kamɛɛ‑rɔ, ne̱ baa yɔ Pamfiliya swe̱e̱re̱ se̱.
24 Então Paulo e Barnabé atravessaram o distrito da Pisídia e chegaram até a província da Panfília.
25 Ne̱ baa tɔwe̱ abware̱se̱ŋ Pɛɛga maŋ‑nɔ bo̱ fo̱ Ataliya maŋ‑nɔ.
25 Anunciaram a palavra em Perge e depois foram para o porto de Atália.
26 Le̱e̱ mfe̱ŋ ne̱ baa kiŋŋi bo̱rɔ nkyu si yɔ Ante̱yɔke̱ya ne̱ a bo̱ Siriya swe̱e̱re̱ se̱‑ɔ mfe̱ŋ ne̱ asɔre̱e̱ abre̱sɛ‑ɔ a dɛɛ ko̱re̱ ke̱bware̱ko̱re̱ taa bamo̱ bo̱ waa Wuribware̱ ke̱sare̱e̱‑rɔ fe̱yɛ ɔ de̱e̱re̱ bamo̱ se̱, na o yure bamo̱, na bo̱ waa mò̱ kusuŋ ne̱ mbe̱yɔmɔ baa waa lo̱we̱‑ɔ.
26 Dali foram de navio para Antioquia da Síria, onde eles haviam sido entregues aos cuidados de Deus, para o trabalho que agora estavam terminando.
27 Saŋ ne̱ baa fo̱ Ante̱yɔke̱ya mfe̱ŋ, ne̱ baa gyaŋŋe̱ asɔre̱e̱ awuye‑o pɛɛɛ‑ɔ, ne̱ baa tɔwe̱ ke̱tɔ ne̱ Wuribware̱ a bo̱rɔ bamo̱ se̱ waa‑ɔ na ane̱ŋ ne̱ oo buŋŋi kpa sa nde̱ se̱ awuye‑o na bo̱ kɔɔre̱ mò̱ gyi‑o gywii bamo̱.
27 Quando chegaram lá, reuniram as pessoas da igreja e contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles. E contaram como ele tinha aberto o caminho para que os não judeus também cressem.
28 Ne̱ baa kye̱na mfe̱ŋ a Yeesuu akɔɔre̱gyipo̱‑ɔ ase̱ kyee.
28 E ficaram muito tempo ali com os seguidores de Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.