Apocalipse 6
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs ARIB
1 Ne̱ mo̱ a ŋu kasanne̱gyii‑o a te̱ŋ kikpuni ne̱ ke̱ gye̱ ŋkpɛɛ akpuni asunoo‑o‑ro‑o, ne̱ mo̱ a nu fe̱yɛ mbo̱ nna‑ɔ ɔko̱ a su fe̱yɛ bware̱ a su‑ro‑o tɔwe̱ fe̱yɛ, “Ba!”
1 E vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos, e ouvi um dos quatro seres viventes dizer numa voz como de trovão: Vem!
2 Ne̱ mo̱ a de̱e̱re̱, ne̱ mo̱ a ŋu kpaŋa fufuri ko̱ a bo̱ ye̱re̱. Mò̱ ɔde̱e̱po̱‑ɔ de ke̱ta, ne̱ baa sa mò̱ kuwurepa na o buŋ. Ne̱ ɔɔ de̱e̱ kpaŋa‑ɔ fe̱yɛ ɔnaapo̱‑ɔ, na ɔ ya kɔ gyi mò̱ ado̱ŋ se̱.
2 Olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vencendo, e para vencer.
3 Ne̱ kasanne̱gyii‑o a te̱ŋ kikpuni nyɔse̱po̱‑ɔ‑rɔ. Ne̱ mo̱ a nu kabo̱ nyɔse̱po̱‑ɔ a tɔwe̱ fe̱yɛ, “Ba!”
3 Quando ele abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: Vem!
4 Ne̱ kpaŋa ko̱ a be̱e̱ le̱e̱ ba. Ɔ gye̱ opipee ne̱e̱. Ne̱ baa sa mò̱ ɔde̱e̱po̱‑ɔ ke̱yaale̱ŋ a ɔ baa ke̱naa swe̱e̱re̱‑ɔ se̱, na ase̱sɛ nya mɔɔ abɛɛ. Baa sa mò̱ ke̱paŋ dabe̱ a ɔ bo̱ kɔ.
4 E saiu outro cavalo, um cavalo vermelho; e ao que estava montado nele foi dado que tirasse a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Ne̱ kasanne̱gyii‑o a te̱ŋ kikpuni sase̱po̱‑ɔ‑rɔ. Ne̱ mo̱ a nu kabo̱ sase̱po̱‑ɔ a tɔwe̱ fe̱yɛ, “Ba!” Ne̱ mo̱ a de̱e̱re̱, ne̱ mo̱ a ŋu kpaŋa gyigyii ko̱. Kpaŋa amo̱ ɔde̱e̱po̱ de nsane̱ya mò̱ ke̱sare̱e̱‑rɔ.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: Vem! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que estava montado nele tinha uma balança na mão.
6 Ne̱ mo̱ a nu bo̱re̱ ko̱ a le̱e̱ mbo̱ nna‑ɔ nse̱na tɔwe̱ fe̱yɛ, “Mo̱nꞌ sa a abwaye na yaabraa ke̱nya waa le̱ŋ, na amo̱ yawo̱ waa le̱ŋ. Amaa mo̱ne̱ ma nye̱ra mfɔ ayii na bobe ayii ne̱ bo̱ de amo̱ agyi ba waa nta‑ɔ.”
6 E ouvi como que uma voz no meio dos quatro seres viventes, que dizia: Um queniz de trigo por um denário, e três quenizes de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Ne̱ kasanne̱gyii‑o a te̱ŋ kikpuni nase̱po̱‑ɔ‑rɔ. Ne̱ mo̱ a nu kabo̱ nase̱po̱‑ɔ a tɔwe̱ fe̱yɛ, “Ba!”
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: Vem!
8 Ne̱ mo̱ a de̱e̱re̱, ne̱ mo̱ a ŋu kpaŋa ko̱ ne̱ mò̱ kayo̱wɔre̱ du fe̱yɛ kyaase̱ mfɔ‑ɔ. Kpaŋa amo̱ a ɔde̱e̱po̱‑ɔ ke̱nyare̱ e̱ gye̱ “Lowi.” Ne̱ ɔko̱ ne̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ “Akye̱ŋaŋpo̱‑rɔ”‑ɔ gya mò̱ se̱. Ne̱ baa ke swe̱e̱re̱‑ɔ‑rɔ ntuŋ nna, ne̱ baa sa bamo̱ katuŋ ko̱ŋko̱ se̱ ke̱yaale̱ŋ fe̱yɛ bo̱ ba ke̱paŋ na ako̱ŋ na alɔgyi na mbo̱ kpe̱ŋsɛ bo̱ mɔɔ mfe̱ŋ a ase̱sɛ‑ɔ.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava montado nele chamava-se Morte; e o inferno seguia com ele; e foi-lhe dada autoridade sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome, e com a peste, e com as feras da terra.
9 Ne̱ kasanne̱gyii‑o a be̱e̱ te̱ŋ kikpuni nuuse̱po̱‑ɔ‑rɔ. Ne̱ mo̱ a ŋu fe̱yɛ ase̱sɛ ne̱ baa mɔɔ bo̱ le̱e̱ ane̱ŋ ne̱ baa tɔwe̱ abware̱se̱ŋ‑ɔ se̱, ne̱ bo̱ mo̱ŋ kiŋŋi ke̱bware̱suŋ kamɛɛ‑ɔ e̱kra bo̱ lɔŋŋɔkpa ne̱ ɔ bo̱ Wuribware̱ akatɔ‑rɔ so̱so̱ mfe̱ŋ‑ɔ kaase̱.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Ne̱ baa fɛɛ‑rɔ keŋkeŋ fe̱yɛ, “O Nyaŋpe̱ Wuribware̱ na Bɔye̱-ko̱-mo̱ŋ‑te-mò̱‑se̱-na-kase̱ŋtiŋ-Bware̱, nsaŋ mo̱ ne̱ fo̱ i gyi ase̱sɛ ne̱ bo̱ te swe̱e̱re̱ mɔ se̱‑ɔ ase̱ŋ, na fo̱ bu bamo̱ ke̱pɔ, na fo̱ gyiiri bamo̱ ke̱se̱bɔ bo̱ le̱e̱ ane̱ŋ ne̱ baa mɔɔ ane̱‑ɔ se̱?”
10 E clamaram com grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano, santo e verdadeiro, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?.
11 Ne̱ baa sa bamo̱ ɔke̱maa kyefuri kaare̱, ne̱ baa tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “Saŋ ko̱ e̱ ba a ɔ bo̱ ba mbe̱yɔmɔ, ne̱ ase̱sɛ pɛɛɛ ne̱ ba ba a bo̱ bo̱ mɔɔ fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ baa mɔɔ mo̱ne̱‑ɔ, ba mɔɔ bamo̱ a bo̱ lo̱we̱, amo̱se̱‑ɔ mo̱nꞌ nya kanyite bo̱ fo̱ saŋ amo̱.”
11 E foram dadas a cada um deles compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda por um pouco de tempo, até que se completasse o número de seus conservos, que haviam de ser mortos, como também eles o foram.
12 Ne̱ mo̱ a ŋu kasanne̱gyii‑o a te̱ŋ kikpuni siyese̱po̱‑ɔ‑rɔ, ne̱ swe̱e̱re̱ a le̱ŋkpaŋ keŋkeŋ, ne̱ kyɔwe̱ a kii kigyigyii tuŋ tuŋ tuŋ, ne̱ oferi a kyurowi kii opipee kɔɔɔ fe̱yɛ mbo̱gya‑ɔ.
12 E vi quando abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua toda tornou-se como sangue;
13 Ne̱ akye̱e̱‑e̱‑kpa‑agyi a maye̱ le̱e̱ so̱so̱ le̱e̱ daye̱ swe̱e̱re̱ se̱ potoo potoo potoo, fe̱yɛ afwii dabe̱ ko̱ a kya, ne̱ ayii agyi buŋbuŋ a le̱e̱ daye̱‑rɔ‑ɔ.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira, sacudida por um vento forte, deixa cair os seus figos verdes.
14 Ne̱ so̱so̱ a bɔɔ fe̱yɛ bamo̱ a bɔɔ kraŋ‑ɔ, ne̱ ke̱be̱e̱ ke̱maa na kwii ke̱maa a le̱e̱ amo̱ ye̱re̱kpa.
14 E o céu recolheu-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 Mfe̱ŋ‑ɔ ne̱ kaye̱ mɔ‑rɔ a awure na agye̱ŋkpɛɛpo̱ na anaapo̱ abre̱sɛ na atɔ awuye na ayaale̱ŋpo̱ na anya na agyi na ase̱sɛ‑ɔ pɛɛɛ a se̱re̱ ya kwe̱e̱rɔ e̱bɔ‑rɔ na afo̱re̱ ne̱ a da abe̱e̱‑rɔ‑ɔ kaase̱.
15 E os reis da terra, e os grandes, e os chefes militares, e os ricos, e os poderosos, e todo escravo, e todo livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Ne̱ ba fɛɛ‑rɔ ba te̱e̱ ba kyo̱ŋwe̱ abe̱e̱ na afo̱re̱ fe̱yɛ, “Mo̱nꞌ le̱e̱ da ane̱ se̱, na mo̱nꞌ taa ane̱ bo̱ kwe̱e̱rɔ mò̱ ne̱ o te kuwuregya‑ɔ se̱‑ɔ se̱ na kasanne̱gyii a kaduŋfwii‑o si.
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 Bamo̱ kaduŋfwii ne̱ ka ba kufu‑o kake a fo̱‑ɔ, nsɛ e̱ gye̱ ne̱ ɔ taare̱ a o kuŋ bamo̱?”
17 porque é vindo o grande dia da ira deles; e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.