2 Coríntios 8
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs NAA
1 Amo̱se̱‑ɔ mbe̱yɔmɔ, mo̱ ko̱so̱bɛɛ‑ana, ane̱ e̱ kpa fe̱yɛ mo̱nꞌ ŋu ane̱ŋ ne̱ Wuribware̱ ke̱kpa a suŋ kusuŋ asɔre̱e̱ awuye ne̱ bo̱ bo̱ Makedoniya swe̱e̱re̱ se̱‑ɔ ŋkpo̱nɔ‑rɔ‑ɔ.
1 Também, irmãos, queremos que estejam informados a respeito da graça de Deus que foi concedida às igrejas da Macedônia.
2 Hare̱e̱ ase̱ŋ bwe̱e̱tɔ e̱ taare̱ a a to̱ bamo̱, ne̱ bo̱ dɛɛ bo̱ gye̱ atiripo̱ gbaa ooo, kɔne̱ ne̱ aa waa bamo̱ kɔne̱‑ɔ a sa ne̱ ba da bamo̱ ŋkpo̱nɔ se̱ ba ke bo̱ko̱ atanne̱.
2 Porque, no meio de muita prova de tribulação, manifestaram abundância de alegria, e a profunda pobreza deles transbordou em grande riqueza de generosidade.
3 — ausente —
3 Porque posso testemunhar que, na medida de suas posses e mesmo acima delas, eles contribuíram de forma voluntária,
4 — ausente —
4 pedindo-nos, com insistência, a graça de participarem dessa assistência aos santos.
5 Ke̱tɔ ne̱ baa waa‑ɔ, ane̱ mo̱ŋ fa fe̱yɛ ba waa ane̱ŋ. Kase̱ŋtiŋ si, baa waa ane̱ŋ ne̱ Wuribware̱ e̱ kpa fe̱yɛ bo̱ waa‑ɔ, amo̱ e̱ gye̱ fe̱yɛ baa gye̱ ŋkpɛɛ taa bamo̱ e̱ye̱e̱ bo̱ sa ane̱ nyaŋpe̱ Yeesuu, ne̱ baa taa sa ane̱ mɔ ane̱.
5 E não somente fizeram como nós esperávamos, mas, pela vontade de Deus, deram a si mesmos, primeiro ao Senhor, depois a nós.
6 Bo̱ le̱e̱ ane̱ŋ ne̱ Makedoniya asɔre̱e̱ awuye‑o a ko̱kɔse̱ kɔɔre̱ twe̱e̱twe̱e̱, na bo̱ bo̱ ke atiripo̱‑ɔ se̱, ne̱ mo̱ a nyiŋŋi si fe̱yɛ suŋno mo̱ne̱ Korintoo asɔre̱e̱ awuye gbaa a gye̱ bamo̱ ŋkpɛɛ kpa fe̱yɛ mo̱nꞌ kɔɔre̱ twe̱e̱twe̱e̱ sa atiripo̱‑ɔ, amaa bo̱ fo̱ ndɔɔ, mo̱ne̱ mo̱ŋ tɛɛ kɔɔre̱ lo̱we̱. Amo̱se̱‑ɔ, mo̱ a ko̱re̱ Tiitus fe̱yɛ ɔ ba mo̱ne̱ ase̱, na ɔ nya se̱ kya se̱ kɔɔre̱ twe̱e̱twe̱e̱ amo̱ lo̱we̱, a le̱e̱ fe̱yɛ mò̱ ya gye̱ ŋkpɛɛ ko̱re̱ mo̱ne̱ fe̱yɛ mo̱nꞌ kɔɔre̱ twe̱e̱twe̱e̱‑ɔ.
6 Isto nos levou a recomendar a Tito que, assim como havia começado, também completasse esta graça entre vocês.
7 Mo̱ne̱ kyɔ mo̱ne̱ gye̱ atɔ awuye e̱kpa bwe̱e̱tɔ se̱. Mo̱ne̱ ko̱kɔɔre̱gyi, mo̱ne̱ kanyiase̱ŋ ke̱bo̱ sa se̱ŋsa nɛɛnɛɛ, mo̱ne̱ kanyiase̱ŋ pɛɛɛ kyɔ. Ŋ nyi ane̱ŋ ne̱ mo̱ne̱ akatɔ i pee mo̱ne̱ i suŋ Wuribware̱‑ɔ, na ane̱ŋ ne̱ mo̱ne̱ e̱ kpa mo̱ ase̱ŋ‑ɔ. Amo̱se̱ se̱‑ɔ, mo̱ e̱ kpa a mo̱nꞌ kaapo̱ ane̱ŋ ne̱ mo̱ne̱ e̱ kpa atiripo̱‑ɔ.
7 Mas como em tudo vocês manifestam abundância — na fé, na palavra, no saber, em toda dedicação e em nosso amor por vocês —, esperamos que também nesta graça vocês manifestem abundância.
8 Ma ye̱re̱ mo̱ne̱ ne̱e̱ fe̱yɛ mo̱nꞌ waa amo̱‑ɔ, amaa mo̱ a kaapo̱ mo̱ne̱ ane̱ŋ ne̱ Makedoniya asɔre̱e̱ awuye‑o akatɔ a pee a bo̱ bo̱ kya atiripo̱‑rɔ‑ɔ ne̱e̱, na ŋ ye̱re̱ amo̱ se̱ ŋu ane̱ŋ ne̱ mo̱ne̱ ke̱kpa‑ɔ de̱ŋ ke̱ gye̱ kase̱ŋtiŋ‑o ne̱e̱.
8 Não digo isto na forma de mandamento, mas para provar se o amor de vocês é sincero, comparando-o com a dedicação de outros.
9 Mo̱ne̱ kyɔ mo̱ne̱ nyi ke̱kpa suyo ne̱ ane̱ nyaŋpe̱ Yeesuu Kristoo e̱ kpa mo̱ne̱‑ɔ, na ane̱ŋ ne̱ oo ŋu mo̱ne̱ e̱wɛɛ‑ɔ. Hare̱e̱ mò̱ a de ke̱tɔ ke̱maa so̱so̱ gbaa ooo, ne̱ mo̱ne̱ se̱, ɔɔ yɔwe̱ mò̱ ke̱tɔ ke̱maa bo̱ sii mfe̱ŋ, ne̱ ɔɔ ba swe̱e̱re̱ mɔ se̱ mfe̱e̱, ne̱ oo kii otiripo̱, na ɔ ye̱re̱ mò̱ kitiri amo̱ se̱ bo̱ sa a mo̱nꞌ nya ŋyure bwe̱e̱tɔ.
9 Pois vocês conhecem a graça do nosso Senhor Jesus Cristo, que, sendo rico, se fez pobre por amor de vocês, para que, por meio da pobreza dele, vocês se tornassem ricos.
10 Amo̱se̱ se̱‑ɔ, ke̱tɔ ne̱ mo̱ e̱ ka mo̱ne̱ ase̱ŋ ke̱mo̱ se̱‑ɔ ne̱e̱. Suŋno mo̱ne̱ ya gye̱ ŋkpɛɛ tɔwe̱ fe̱yɛ mo̱ne̱ e̱ kpa a mo̱nꞌ sa atanne̱. Kase̱ŋtiŋ si mɔ ne̱ mo̱ne̱ a gye̱ ŋkpɛɛ e̱sa.
10 E nisto dou a minha opinião: convém que vocês façam isto, vocês que, desde o ano passado, começaram não só a fazer, mas também a querer.
11 Amo̱se̱ se̱‑ɔ, mo̱ e̱ ko̱re̱ mo̱ne̱ fe̱yɛ mo̱nꞌ lo̱we̱ amo̱ ko̱waa, na ke̱pre̱ ne̱ kaa pre̱ mo̱ne̱, ne̱ mo̱ne̱ a bo̱ le̱e̱ kaase̱‑ɔ nya waa kyɛɛkyɛɛ. Ke̱tɔ ne̱ mo̱ne̱ de‑o e̱ gye̱ ne̱ ke̱ e̱ kaapo̱ ane̱ŋ ne̱ mo̱nꞌ waa‑ɔ.
11 Terminem, agora, a obra começada, para que, assim como mostraram boa vontade no querer, assim também completem essa obra, dando de acordo com o que vocês têm.
12 Mo̱ne̱ ya da mo̱ne̱ ŋkpo̱nɔ se̱ ke atanne̱, Wuribware̱ e̱ kɔɔre̱ mo̱ne̱ ke̱tɔ ne̱ mo̱ne̱ i ke‑o si. Mò̱ e̱ de̱ŋ o nyi ke̱tɔ ne̱ mo̱ne̱ de‑o na ane̱ŋ ne̱ mo̱ne̱ e̱ taare̱ a mo̱nꞌ ke, na a waa mò̱ kɔne̱‑ɔ.
12 Porque, se há boa vontade, a oferta será aceita conforme o que a pessoa tem e não segundo o que ela não tem.
13 Ane̱ maa kpa a kitiri kra mo̱ne̱, na a taare̱ kya bo̱ko̱ mɔ‑rɔ, amaa ane̱ e̱ kpa fe̱yɛ ɔke̱maa nya mò̱ ke̱be̱gya‑ɔ ne̱e̱.
13 Não se trata de fazer com que os outros tenham alívio e vocês tenham sobrecarga, mas para que haja igualdade.
14 Mbe̱yɔmɔ a saŋ mɔ fe̱raa, mo̱ne̱ a de bwe̱e̱tɔ‑ɔ se̱‑ɔ, mo̱nꞌ baa kanɔ ŋke̱maa ne̱ mo̱ne̱ de‑o bo̱ kya bamo̱ ne̱ bo̱ de kafwe̱e̱‑ɔ‑rɔ, ne̱ bamo̱ ya bo̱ nya bwe̱e̱tɔ, ne̱ mo̱ne̱ mɔ mo̱ne̱ i de kafwe̱e̱, na bo̱ taare̱ kya mo̱ne̱‑rɔ. Mfaanɛɛ ne̱ mo̱ne̱ ya waa ne̱ ke̱tɔ ke̱maa e̱ waa kyɛɛkyɛɛ.
14 Neste momento, a abundância que vocês têm supre a necessidade deles, para que a abundância deles venha a suprir a necessidade que vocês vierem a ter. Assim, haverá igualdade,
15 A waa fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ baa kyo̱rɛɛ waa abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ bo̱ le̱e̱ ateese ne̱ Wuribware̱ a sa Isireelii awuye kimukee‑ro si‑o fe̱yɛ,
15 como está escrito: “Quem recolheu muito não teve demais; e o que recolheu pouco não teve falta.”
16 Mo̱ e̱ sa Wuribware̱ aŋsɛ fe̱yɛ ɔɔ sa ne̱ Tiitus e̱ kpa mo̱ne̱ ke̱kpa ko̱ŋko̱ amo̱ dɛɛ ne̱ mo̱ e̱ kpa mo̱ne̱‑ɔ.
16 Mas graças a Deus, que pôs no coração de Tito a mesma dedicação que temos por vocês.
17 Tiitus a sure ko̱waa ke̱tɔ ne̱ mo̱ e̱ kpa fe̱yɛ ɔ waa‑ɔ se̱. Ne̱ ɔ be̱e̱ ɔ ko̱kɔse̱ mò̱ fɔŋfɔŋ ke̱pre̱ se̱ ɔ kpa a ɔ kya‑rɔ, ne̱ ɔɔ waa mfɛɛre̱ fe̱yɛ ɔ ba mo̱ne̱ ase̱.
17 Ele atendeu ao nosso apelo e, mostrando ser muito dedicado, partiu voluntariamente para encontrar-se com vocês.
18 Mò̱ aa ane̱ ko̱so̱bɛɛ ko̱ ne̱ asɔre̱e̱‑ɔ pɛɛɛ ase̱sɛ e̱ kyo̱rɔ bo̱ le̱e̱ ane̱ŋ ne̱ o suŋ ɔ tɔwe̱ ase̱ŋ timaa bo̱ le̱e̱ Yeesuu kuŋu si‑o e̱ gye̱ ne̱ ba ba.
18 E, com ele, estamos enviando o irmão cujo louvor no evangelho está espalhado por todas as igrejas.
19 Kase̱ŋtiŋ si asɔre̱e̱ asɔre̱e̱ amo̱ dɛɛ ase̱sɛ ya lee mò̱ fe̱yɛ o kii ane̱ ko̱so̱bɛɛ ane̱ kpa mɔ ne̱ ane̱ e̱ yɔ mò̱‑ɔ‑rɔ. Ane̱ de atanne̱ mɔ ane̱ e̱ yaa ase̱sɛ ne̱ ba wu kitiri‑o, na bo̱ nya kyo̱rɔ Wuribware̱, na a kaapo̱ ane̱ŋ ne̱ ane̱ e̱ kpa a ane̱ kya bamo̱‑rɔ‑ɔ.
19 E não só isto, mas ele também foi eleito pelas igrejas para ser nosso companheiro no desempenho desta graça ministrada por nós, para a glória do próprio Senhor e para mostrar a nossa boa vontade.
20 Ane̱ e̱ kpa fe̱yɛ ane̱ aa ase̱sɛ amo̱ taa atanne̱ yaa atiripo̱‑ɔ ne̱e̱, na ɔko̱ ma nya po̱rɔ ane̱ bo̱ le̱e̱ ane̱ŋ ne̱ ane̱ e̱ de̱e̱re̱ atanne̱ dabe̱ mɔ se̱ ane̱ bɔ‑ɔ.
20 Queremos evitar, assim, que alguém nos acuse por causa desta generosa dádiva administrada por nós;
21 Ane̱ e̱ sa ke̱tɔ ne̱ ki bware‑o si bwe̱e̱tɔ, n gye̱ Wuribware̱ a ke̱be̱gya‑ɔ se̱ wo̱re̱, amaa na ase̱sɛ a ke̱be̱gya‑ɔ se̱.
21 pois cuidamos para fazer o que é correto, não só diante do Senhor, mas também diante das pessoas.
22 Ane̱ be̱e̱ ane̱ de ane̱ ko̱so̱bɛɛ ko̱, ne̱ oo lee mò̱ e̱ye̱e̱ bo̱ kaapo̱ ane̱ iluwi bwe̱e̱tɔ na e̱kpa bwe̱e̱tɔ se̱ fe̱yɛ o suŋ Wuribware̱ wɔre̱ se̱ ne̱e̱. Mbe̱yɔmɔ o de wɔre̱ ase̱ŋ mɔ se̱ bwe̱e̱tɔ, a le̱e̱ fe̱yɛ o de mo̱ne̱ te̱maa bwe̱e̱tɔ.
22 Com eles, estamos enviando nosso irmão, cujo zelo já pusemos à prova em muitas ocasiões e de muitas maneiras, e que agora se mostra ainda mais zeloso pela grande confiança que deposita em vocês.
23 Tiitus fe̱raa, mò̱ e̱ gye̱ ne̱ o tii mo̱ se̱, ne̱ ane̱ i suŋ kusuŋ mo̱ne̱ kuŋu si, amo̱se̱ se̱‑ɔ ɔ ye̱re̱ mo̱ ayaa‑rɔ. Ase̱sɛ anyɔ ne̱ bamo̱ aa Tiitus e̱ yɔ‑ɔ fe̱raa, bo̱ ye̱re̱ asɔre̱e̱ asɔre̱e̱ ne̱ a bo̱ Makedoniya swe̱e̱re̱ se̱‑ɔ ayaa‑rɔ ne̱e̱. Bo̱ gye̱ ase̱sɛ timaa, ne̱ bamo̱ ke̱bo̱rɔgyi timaa e̱ sa ne̱ ase̱sɛ e̱ kyo̱rɔ Kristoo.
23 Quanto a Tito, é meu companheiro e cooperador entre vocês; quanto aos nossos irmãos, são mensageiros das igrejas e glória de Cristo.
24 Amo̱se̱ se̱‑ɔ, mo̱nꞌ lee mo̱ne̱ ke̱kpa bo̱ kaapo̱ ase̱sɛ mɔ. Mfaanɛɛ ne̱ ane̱ aa asɔre̱e̱ ase̱sɛ‑ɔ i ŋu fe̱yɛ ane̱ de kpa fe̱yɛ ane̱ e̱ye̱e̱ ke̱kaapo̱ fe̱yɛ mo̱ne̱ e̱ ko̱kɔse̱ mo̱ne̱ e̱ kpa a mo̱nꞌ ke atiripo̱‑ɔ atanne̱‑ɔ mo̱ŋ gye̱ kaye̱ba ne̱e̱.
24 Por isso, diante das igrejas, comprovem o amor de vocês e confirmem o orgulho que temos de vocês, na presença desses homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.