2 Coríntios 3
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs ARA
1 Mo̱ e̱ kɔɔre̱ a n gyi fe̱yɛ mo̱ne̱ bo̱ko̱ e̱ po̱rɔ mo̱ fe̱yɛ ase̱ŋ ne̱ mo̱ a de̱ŋ tɔwe̱‑ɔ e̱ kaapo̱ fe̱yɛ ane̱ e̱ kaapo̱ ane̱ e̱ye̱e̱. Daabii! Ane̱ mo̱ŋ lɛɛ ane̱ e̱ kpa fe̱yɛ ɔko̱ kyo̱rɛɛ wo̱re̱ ko̱ ne̱ ɔ kaapo̱ fe̱yɛ ane̱ a waa atɔ timaa‑o, fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ bo̱ko̱ e̱ kpa‑ɔ. A mo̱ŋ tiri fe̱yɛ ane̱ kyo̱rɔ ane̱ e̱ye̱e̱ gbaa. A be̱e̱ a mo̱ŋ tiri fe̱yɛ mo̱ne̱ gbaa mo̱nꞌ kyo̱rɔ ane̱.
1 Começamos, porventura, outra vez a recomendar-nos a nós mesmos? Ou temos necessidade, como alguns, de cartas de recomendação para vós outros ou de vós?
2 A le̱e̱ fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ mo̱ne̱ fɔŋfɔŋ kyɔ mo̱ne̱ du‑o e̱ kaapo̱ ɔke̱maa ane̱ŋ ne̱ ane̱ fɔŋfɔŋ du‑o. Mo̱ne̱ a bo̱ kɔɔre̱ Kristoo gyi‑o, a du ne̱e̱ fe̱yɛ mò̱ a kyo̱rɛɛ mò̱ mbraa bo̱ dɔŋŋɔ mo̱ne̱ ŋkpo̱nɔ se̱‑ɔ. Ne̱ ɔke̱maa e̱ taare̱ de̱e̱re̱ mo̱ne̱ akatɔ se̱ ŋu ane̱ŋ ne̱ mo̱ne̱ ŋkpo̱nɔ‑rɔ du‑o.
2 Vós sois a nossa carta, escrita em nosso coração, conhecida e lida por todos os homens,
3 Ne̱ ane̱ŋ ne̱ mo̱ne̱ gya Kristoo a e̱kpa‑ɔ se̱‑ɔ e̱ kaapo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ abware̱se̱ŋ‑ɔ ke̱kaapo̱ bo̱ daŋ. N gye̱ pɛɛn ne̱ Kristoo a bo̱ kyo̱rɛɛ mo̱ne̱ ŋkpo̱nɔ se̱‑ɔ. N gye̱ se̱kaŋ ne̱ ɔɔ bo̱ kyaŋŋe̱ afo̱re̱ se̱ kyo̱rɛɛ‑ɔ. Amaa Wuribware̱ ne̱ mò̱ wo̱re̱ kpeŋ te‑o kufwiiŋe‑o ya ba mò̱ fɔŋfɔŋ ke̱sare̱e̱ bo̱ kyo̱rɛɛ bo̱ dɔŋŋɔ mo̱ne̱ ŋkpo̱nɔ se̱.
3 estando já manifestos como carta de Cristo, produzida pelo nosso ministério, escrita não com tinta, mas pelo Espírito do Deus vivente, não em tábuas de pedra, mas em tábuas de carne, isto é, nos corações.
4 Ane̱ e̱ taare̱ a ane̱ tɔwe̱ ane̱ŋ a ase̱ŋ‑ɔ bo̱ le̱e̱ ane̱ kuŋu si, a le̱e̱ fe̱yɛ kusuŋ ne̱ ane̱ e̱ waa‑ɔ‑rɔ, Wuribware̱ dooo si ne̱ ane̱ bɔ Kristoo si ane̱ de ane̱ e̱ye̱e̱ ane̱ e̱ dɔŋŋɔ.
4 E é por intermédio de Cristo que temos tal confiança em Deus;
5 Sɛye̱ mo̱ŋ bo̱ ane̱‑rɔ ne̱ ane̱ e̱ ye̱re̱ amo̱ se̱ ane̱ e̱ tɔwe̱ fe̱yɛ amo̱‑ɔ e̱ gye̱ ne̱ a sa ne̱ ane̱ e̱ taare̱ ane̱ e̱ waa kusuŋ mɔ. Ane̱ kanyiase̱ŋ ne̱ ane̱ de‑o a le̱e̱ Wuribware̱ ase̱ ne̱e̱.
5 não que, por nós mesmos, sejamos capazes de pensar alguma coisa, como se partisse de nós; pelo contrário, a nossa suficiência vem de Deus,
6 Mò̱ e̱ gye̱ ne̱ ɔɔ sa ne̱ ane̱ a kii e̱taŋ po̱pwɛɛ asɔfo̱wɔ. E̱taŋ de̱daa‑ɔ na mò̱ mbraa‑ɔ ne̱ Wuribware̱ a sa Mosis fe̱yɛ ɔ kyo̱rɛɛ bo̱ be̱ya sa Isireelii awuye‑o. Mbraa‑ɔ i bu ane̱ ɔke̱maa ke̱pɔ, na a bware fe̱yɛ ane̱ wu, amaa Wuribware̱ a kufwiiŋe timaa‑o e̱ sa ane̱ ŋkpa na kukyure ne̱ a mo̱ŋ de kɛɛ‑ɔ.
6 o qual nos habilitou para sermos ministros de uma nova aliança, não da letra, mas do espírito; porque a letra mata, mas o espírito vivifica.
7 Mo̱nꞌ sa a ane̱ fa ane̱ŋ ne̱ kusuŋ ne̱ Wuribware̱ a kufwiiŋe‑o i suŋ‑o kyɔ Wuribware̱ a mbraa‑ɔ lee‑o ke̱dabe̱ na mò̱ ke̱laŋŋe̱rɔ. Wuribware̱ ya kyo̱rɛɛ mò̱ mbraa bo̱ dɔŋŋɔ afo̱re̱ serisɛ paŋpe̱saŋpaŋ anyɔ se̱ ke̱be̱e̱ ko̱ se̱, ne̱ oo lee mò̱ ke̱dabe̱ na mò̱ ke̱laŋŋe̱rɔ kawu saŋ amo̱ bo̱ kaapo̱ Mosis. Saŋ ne̱ Mosis a kpo̱ro̱we̱ le̱e̱ ke̱be̱e̱‑ɔ se̱‑ɔ, ne̱ mò̱ akatɔ‑rɔ e̱ to̱re̱ se̱ bwe̱e̱tɔ, ne̱ Isireelii awuye mo̱ŋ taare̱ de̱e̱re̱ mò̱. Amaa kamɛɛ‑rɔ‑ɔ, ko̱to̱re̱se̱ amo̱ a yɔwe̱.
7 E, se o ministério da morte, gravado com letras em pedras, se revestiu de glória, a ponto de os filhos de Israel não poderem fitar a face de Moisés, por causa da glória do seu rosto, ainda que desvanecente,
8 — ausente —
8 como não será de maior glória o ministério do Espírito!
9 — ausente —
9 Porque, se o ministério da condenação foi glória, em muito maior proporção será glorioso o ministério da justiça.
10 Kase̱ŋtiŋ si, fo̱ ya de̱e̱re̱ ane̱ŋ ne̱ Mosis a kusuŋ‑o gye̱ ke̱dabe̱‑ɔ, ne̱ fo̱ ya be̱e̱ de̱e̱re̱ ane̱ŋ ne̱ ane̱ kusuŋ‑o gye̱ ke̱dabe̱‑ɔ, a du fe̱yɛ Mosis a kusuŋ‑o mo̱ŋ lɛɛ ke̱ gye̱ ke̱dabe̱‑ɔ.
10 Porquanto, na verdade, o que, outrora, foi glorificado, neste respeito, já não resplandece, diante da atual sobre-excelente glória.
11 Ke̱dabe̱ ne̱ kaa kyo̱ŋ‑ɔ dɛɛ e̱ ke̱ gye̱ ke̱dabe̱ ne̱e̱, ne̱ ke̱mo̱ ne̱ ke̱ maa kyo̱ŋ pɛɛɛ‑ɔ mɔ ɛ?
11 Porque, se o que se desvanecia teve sua glória, muito mais glória tem o que é permanente.
12 Amɔ a tɛɛ a waa ane̱ wɔre̱ de̱maŋte̱ mɔ‑ɔ, kufu mo̱ŋ de ane̱.
12 Tendo, pois, tal esperança, servimo-nos de muita ousadia no falar.
13 Amo̱se̱‑ɔ, a mo̱ŋ tiri fe̱yɛ ane̱ a taa ko̱tɔko̱ bo̱ buŋ ane̱ akatɔ se̱, na ane̱ tɔwe̱ abware̱se̱ŋ gywii mo̱ne̱. Amaa Mosis akatɔ‑rɔ a to̱re̱ se̱‑ɔ se̱, ne̱ ɔɔ taa kaprakɛɛ bo̱ buŋ mò̱ akatɔ se̱, na Isireelii awuye ma nya ŋu saŋ ne̱ mò̱ akatɔ‑rɔ e̱ to̱re̱ se̱, ne̱ a yɔwe̱‑ɔ.
13 E não somos como Moisés, que punha véu sobre a face, para que os filhos de Israel não atentassem na terminação do que se desvanecia.
14 To, bo̱ fo̱ ndɔɔ a kake mɔ, Isireelii awuye du ne̱e̱ fe̱yɛ ɔko̱ a taa kaprakɛɛ bo̱ buŋ mò̱ akatɔ se̱, na ɔ ma nya ŋu sɛye̱‑ɔ. Saŋ ke̱maa ne̱ ba gyaŋŋe̱ bamo̱ ke̱bware̱ko̱re̱ akyaŋ‑nɔ ba nu ɔko̱ e̱ kare̱ ɔ le̱e̱ Mosis mbraa a wo̱re̱‑ɔ‑rɔ gywii bamo̱‑ɔ, a du ne̱e̱ fe̱yɛ mprakɛɛ‑ɔ a sii bamo̱ akatɔ se̱‑ɔ, ne̱ bo̱ maa ŋu sɛye̱, ne̱ bo̱ maa nu sɛye̱. Kristoo dooo si ne̱ bamo̱ ya bo̱rɔ, ne̱ mprakɛɛ‑ɔ e̱ le̱e̱ bamo̱ akatɔ se̱.
14 Mas os sentidos deles se embotaram. Pois até ao dia de hoje, quando fazem a leitura da antiga aliança, o mesmo véu permanece, não lhes sendo revelado que, em Cristo, é removido.
15 Hare̱e̱ bo̱ fo̱ ndɔɔ a kake mɔ, ɔko̱ ya kare̱ Mosis a wo̱re̱‑ɔ‑rɔ gywii bamo̱, amo̱‑ɔ a du ne̱e̱ fe̱yɛ mprakɛɛ‑ɔ a buŋ bamo̱ akatɔ se̱‑ɔ.
15 Mas até hoje, quando é lido Moisés, o véu está posto sobre o coração deles.
16 Amaa bamo̱ ɔko̱ ya kii bo̱ gya ane̱ nyaŋpe̱ Yeesuu si, amɔ Wuribware̱ i lee kaprakɛɛ‑ɔ a ɔ le̱e̱ mò̱ akatɔ se̱.
16 Quando, porém, algum deles se converte ao Senhor, o véu lhe é retirado.
17 Mbe̱yɔmɔ, ane̱ nyaŋpe̱ e̱ gye̱ Wuribware̱ a kufwiiŋe‑o, ne̱ mfe̱ŋ ne̱ ane̱ nyaŋpe̱ a kufwiiŋe‑o bo̱‑ɔ, mfe̱ŋ ne̱ ane̱ a nya ane̱ e̱ye̱e̱ le̱e̱ mbraa de̱daa‑ɔ se̱.
17 Ora, o Senhor é o Espírito; e, onde está o Espírito do Senhor, aí há liberdade.
18 Ane̱ fe̱raa, ane̱ mo̱ŋ taa mprakɛɛ ko̱ bo̱ buŋ ane̱ akatɔ se̱. Amo̱se̱‑ɔ, a du ne̱e̱ fe̱yɛ ane̱ a ye̱re̱ Wuribware̱ akatɔ‑rɔ, ne̱ mò̱ ke̱laŋŋe̱rɔ de̱maŋte̱‑ɔ a we̱e̱ ane̱ se̱, ne̱ ane̱ akatɔ‑rɔ e̱ to̱re̱ se̱ mò̱ ke̱laŋŋe̱rɔ‑rɔ fe̱yɛ diki‑o. Ke̱kpare̱ mɔ e̱ kaapo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ ane̱ nyaŋpe̱, ne̱ ɔ gye̱ Wuribware̱ a kufwiiŋe‑o, maa se̱ ɔ sa ne̱ ane̱ mfɛɛre̱ na ŋkpo̱nɔ‑rɔ e̱ waa fe̱yɛ mò̱ lee‑o kake ke̱maa.
18 E todos nós, com o rosto desvendado, contemplando, como por espelho, a glória do Senhor, somos transformados, de glória em glória, na sua própria imagem, como pelo Senhor, o Espírito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.