2 Coríntios 13
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs ARA
1 Ke̱mo̱‑ɔ e̱ gye̱ mo̱ sase̱po̱ fe̱yɛ mo̱ e̱ ba a m bo̱ ka mo̱ne̱ kanɔ. Mo̱ i yii mo̱ne̱ se̱ fe̱yɛ ɔko̱ ya waa bɔye̱, mo̱ i gyi mò̱ ase̱ŋ. Amaa ma bu ɔko̱ ke̱pɔ gye̱gaa gye̱gaa. Fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ e̱ kaapo̱‑ɔ,
1 Esta é a terceira vez que vou ter convosco. Por boca de duas ou três testemunhas, toda questão será decidida.
2 Mo̱ a ba mo̱ne̱ ase̱ lalalo̱we̱ mɔ‑ɔ, mo̱ a yii mo̱ne̱ se̱, ne̱ mbe̱yɔmɔ m be̱e̱ mo̱ i yii mo̱ne̱ se̱, na mo̱ŋ bo̱ mo̱ne̱ ase̱ mɔ, fe̱yɛ mo̱ ya ba, ma su bamo̱ ne̱ baa waa e̱bɔye̱ kyee‑o na ɔke̱maa ne̱ ɔ be̱e̱ o tii si, ne̱ ɔɔ waa e̱bɔye̱‑ɔ se̱.
2 Já o disse anteriormente e torno a dizer, como fiz quando estive presente pela segunda vez; mas, agora, estando ausente, o digo aos que, outrora, pecaram e a todos os mais que, se outra vez for, não os pouparei,
3 Amo̱‑ɔ e̱ kaapo̱ mo̱ne̱ nɛɛnɛɛ fe̱yɛ Kristoo e̱ gye̱ ne̱ ɔ bɔ mo̱ se̱ ɔ sa se̱ŋsa. Kristoo ya de̱e̱re̱ ane̱ ase̱ŋ‑nɔ, kufu mo̱ŋ de mò̱ fe̱yɛ o gyiiri ɔko̱ ne̱ ɔɔ waa bɔye̱‑ɔ ke̱se̱bɔ.
3 posto que buscais prova de que, em mim, Cristo fala, o qual não é fraco para convosco; antes, é poderoso em vós.
4 Mo̱ne̱ bo̱ko̱ i gyiiri ikii fe̱yɛ, saŋ ne̱ Kristoo a kye̱na fe̱yɛ se̱sɛ dimaadi kaye̱ mɔ‑rɔ mfe̱e̱‑ɔ, ɔ mo̱ŋ kwaye̱ kuwu kiyii kpare̱-abɛɛ‑rɔ se̱. Kase̱ŋtiŋ, amaa Wuribware̱ a kyiŋŋi mò̱ le̱e̱ lowi‑ro, ne̱ bo̱ le̱e̱ ane̱ŋ se̱‑ɔ, o te o de Wuribware̱ a ke̱yaale̱ŋ‑ɔ o suŋ kusuŋ mo̱ne̱‑rɔ. Ane̱ŋ dɛɛ ne̱ ane̱ e̱ sa kpa fe̱yɛ ase̱sɛ waa ane̱ ane̱ŋ a bo̱rɔkraa‑ɔ. Amo̱‑ɔ pɛɛɛ gbaa ane̱ de ke̱yaale̱ŋ ne̱ Kristoo a sa ane̱‑ɔ ane̱ e̱ de̱e̱re̱ mo̱ne̱ se̱.
4 Porque, de fato, foi crucificado em fraqueza; contudo, vive pelo poder de Deus. Porque nós também somos fracos nele, mas viveremos, com ele, para vós outros pelo poder de Deus.
5 Mo̱nꞌ gyi mo̱ne̱ fɔŋfɔŋ ase̱ŋ mo̱nꞌ de̱e̱re̱ ke̱e̱ fe̱yɛ mo̱ne̱ saŋ mo̱ne̱ gya Kristoo si ne̱e̱, bɛɛɛ mo̱ne̱ mo̱ŋ gya mò̱ se̱. Mo̱ne̱ mo̱ŋ nyi fe̱yɛ Kristoo bo̱ mo̱ne̱ ase̱ aaa? Mò̱ e̱ mo̱ŋ bo̱ mo̱ne̱ ase̱, a kaapo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ mo̱ne̱ mo̱ŋ gye̱ Kristoo awuye kase̱ŋtiŋ.
5 Examinai-vos a vós mesmos se realmente estais na fé; provai-vos a vós mesmos. Ou não reconheceis que Jesus Cristo está em vós? Se não é que já estais reprovados.
6 Mo̱ e̱ kɔɔre̱ mo̱ i gyi fe̱yɛ mo̱ne̱ i ŋu fe̱yɛ ane̱ fe̱raa ane̱ gye̱ Kristoo awuye kase̱ŋtiŋ.
6 Mas espero reconheçais que não somos reprovados.
7 Mbe̱yɔmɔ, ane̱ e̱ ko̱re̱ ke̱bware̱ko̱re̱ ne̱e̱ fe̱yɛ mo̱ne̱ ma lɛɛ waa atɔ bɔye̱. Mo̱ a tɔwe̱ ane̱ŋ‑ɔ, n gye̱ fe̱yɛ ane̱ e̱ kpa a ane̱ kaapo̱ fe̱yɛ ane̱ kakye̱na timaa e̱ kaapo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ ane̱ a waa atɔ. Ke̱tɔ wo̱re̱ ne̱ ane̱ e̱ kpa‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ, hare̱e̱ ɔko̱ e̱ ma kyo̱rɔ ane̱ gbaa ooo, mo̱ne̱ fe̱raa, mo̱ne̱ ya waa ke̱tɔ ne̱ ki bware‑o, a bo̱ ane̱ kɔne̱.
7 Estamos orando a Deus para que não façais mal algum, não para que, simplesmente, pareçamos aprovados, mas para que façais o bem, embora sejamos tidos como reprovados.
8 A le̱e̱ fe̱yɛ ke̱tɔ ke̱maa ne̱ kase̱ŋtiŋ e̱ kaapo̱‑ɔ, ane̱ maa taare̱ a ane̱ tɔwe̱ ase̱ŋ bɔye̱ bo̱ kye kamo̱. Ane̱ bo̱ kase̱ŋtiŋ a ke̱be̱gya‑ɔ se̱ ne̱e̱ saŋ ke̱maa.
8 Porque nada podemos contra a verdade, senão em favor da própria verdade.
9 Mo̱ne̱ e̱ bo̱ le̱ŋ, ne̱ ane̱ fe̱raa ane̱ ya pɔɔ, ke̱tɔ bo̱ ane̱ kɔne̱. Ke̱tɔ ne̱ ane̱ e̱ ko̱re̱ ke̱bware̱ko̱re̱ ke̱mo̱ se̱‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ mo̱nꞌ lɔŋŋɔ ke̱tɔ ke̱maa ne̱ ke̱ mo̱ŋ bware‑o.
9 Porque nos regozijamos quando nós estamos fracos e vós, fortes; e isto é o que pedimos: o vosso aperfeiçoamento.
10 Ke̱fɔ ne̱ m bo̱ mo̱ e̱ kyo̱rɛɛ amo̱‑ɔ pɛɛɛ mo̱ e̱ kyo̱ŋwe̱ mo̱ne̱, na, mo̱ ya ba, a mo̱ŋ lɛɛ a tiri fe̱yɛ m ba mo̱ ke̱yaale̱ŋ bo̱ pee akatɔ we̱e̱ mo̱ne̱ se̱. Ke̱yaale̱ŋ mɔ ne̱ Kristoo a sa mo̱‑ɔ mo̱ŋ gye̱ ne̱e̱ fe̱yɛ n taa bo̱ lee mo̱ne̱ ko̱kɔɔre̱gyi si, amaa n taare̱ sa a mo̱nꞌ nya ko̱kɔɔre̱gyi bwe̱e̱tɔ.
10 Portanto, escrevo estas coisas, estando ausente, para que, estando presente, não venha a usar de rigor segundo a autoridade que o Senhor me conferiu para edificação e não para destruir.
11 Mo̱ ko̱so̱bɛɛ‑ana, ke̱tɔ ne̱ n de mo̱ e̱ gye̱ kɛɛ‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ mo̱nꞌ kye̱na kɔne̱ kɔne̱. Mo̱nꞌ le̱ŋ e̱ye̱e̱ lɔŋŋɔ ke̱tɔ ke̱maa ne̱ ke̱ mo̱ŋ bware‑o. Mo̱nꞌ kya abɛɛ‑rɔ. Mo̱nꞌ waa kanɔ ko̱ŋko̱. Mo̱nꞌ kye̱na kaye̱e̱yuri‑ro. Na Wuribware̱ ne̱ ɔ kpa ane̱ ase̱ŋ, ne̱ ɔ sa kaye̱e̱yuri‑o gya mo̱ne̱ kamɛɛ.
11 Quanto ao mais, irmãos, adeus! Aperfeiçoai-vos, consolai-vos, sede do mesmo parecer, vivei em paz; e o Deus de amor e de paz estará convosco.
12 Mo̱nꞌ ka abɛɛ kanɔ.
12 Saudai-vos uns aos outros com ósculo santo. Todos os santos vos saúdam.
13 Wuribware̱ ase̱sɛ pɛɛɛ ne̱ bo̱ bo̱ mfe̱e̱‑ɔ e̱ ka mo̱ne̱ kanɔ.
13 A graça do Senhor Jesus Cristo, e o amor de Deus, e a comunhão do Espírito Santo sejam com todos vós.
14 Mo̱ e̱ ko̱re̱ ke̱bware̱ko̱re̱ fe̱yɛ ane̱ nyaŋpe̱ Yeesuu Kristoo yuri mo̱ne̱, na Wuribware̱ kpa mo̱ne̱ ase̱ŋ, na mò̱ kufwiiŋe timaa‑o kye̱na mo̱ne̱ ŋkpo̱nɔ‑rɔ.
14 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.