1 Tessalonicenses 4
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs VC
1 Mbe̱yɔmɔ ane̱ ko̱so̱bɛɛ‑ana, mo̱ne̱ a suye kakye̱na timaa ne̱ ka pre̱ Wuribware̱‑ɔ le̱e̱ ane̱ ase̱. Mo̱ne̱ a nu ane̱ kanɔ. Amaa ane̱ de ane̱ nyaŋpe̱ Yeesuu ane̱ e̱ ko̱re̱ mo̱ne̱ ne̱e̱ fe̱yɛ mo̱nꞌ waa amo̱ ne̱ a kyɔ amo̱‑ɔ.
1 No mais, irmãos, aprendestes de nós a maneira como deveis proceder para agradar a Deus - e já o fazeis. Rogamo-vos, pois, e vos exortamos no Senhor Jesus a que progridais sempre mais.
2 A le̱e̱ fe̱yɛ mo̱ne̱ mo̱ŋ taŋ atɔ ne̱ ane̱ nyaŋpe̱ Yeesuu a sa ane̱, ne̱ ane̱ a kaapo̱ mo̱ne̱‑ɔ se̱.
2 Pois conheceis que preceitos vos demos da parte do Senhor Jesus.
3 Amo̱ e̱ gye̱ fe̱yɛ Wuribware̱ e̱ kpa ne̱e̱ fe̱yɛ mo̱ne̱ ŋkpo̱nɔ‑rɔ fwiiri, na mo̱ne̱ ma kaŋ waa kakye̱e̱kpa bɛɛɛ kanyare̱kpa.
3 Esta é a vontade de Deus: a vossa santificação; que eviteis a impureza;
4 — ausente —
4 que cada um de vós saiba possuir o seu corpo santa e honestamente,
5 — ausente —
5 sem se deixar levar pelas paixões desregradas, como os pagãos que não conhecem a Deus;
6 Amo̱se̱, fo̱ ke̱maa mɔ i de fo̱ ka, kra mò̱ nɛɛnɛɛ, fo̱ maa lɛɛ ya kpa fo̱ bɛɛko̱ mò̱ ka, na ɔ le̱e̱ mò̱ kuri kamɛɛ. Ane̱ a kyɔ tɔwe̱ ase̱ŋ mɔ pɛɛɛ gywii mo̱ne̱, ne̱ ane̱ a yii mo̱ne̱ se̱, na a bo̱ le̱ŋle̱ŋ, fe̱yɛ ane̱ nyaŋpe̱ i gyiiri bamo̱ ne̱ ba waa ane̱ŋ a e̱bɔye̱‑ɔ ke̱se̱bɔ.
6 e que ninguém, nesta matéria, oprima nem defraude a seu irmão, porque o Senhor faz justiça de todas estas coisas, como já antes vo-lo temos dito e asseverado.
7 Bo̱ le̱e̱ fe̱yɛ Wuribware̱ mo̱ŋ te̱e̱ ane̱ ne̱e̱ fe̱yɛ ane̱ bo̱ waa kakye̱e̱kpa bɛɛɛ kanyare̱kpa. Amaa ɔɔ te̱e̱ ane̱ fe̱yɛ ane̱ bo̱ kii ase̱sɛ timaa ne̱ bo̱ mo̱ŋ de iyisi‑o.
7 Pois Deus não nos chamou para a impureza, mas para a santidade.
8 Ane̱ŋ se̱‑ɔ, n gye̱ se̱sɛ ne̱ ɔke̱maa ne̱ oo kine ase̱ŋ mɔ‑ɔ a kine, amaa Wuribware̱ ne̱ ɔɔ sa mo̱ne̱ ɔke̱maa mò̱ kufwiiŋe timaa‑o ne̱ oo kine.
8 Por conseguinte, desprezar estes preceitos é desprezar não a um homem, mas a Deus, que nos deu o seu Espírito Santo.
9 Mbe̱yɔmɔ, mo̱ne̱ fɔŋfɔŋ abɛɛ ke̱kpa ase̱ŋ‑ɔ fe̱raa, a mo̱ŋ tiri fe̱yɛ ane̱ be̱e̱ tɔwe̱ amo̱ ase̱ŋ, a le̱e̱ fe̱yɛ Wuribware̱ fɔŋfɔŋ ya kaapo̱ mo̱ne̱ ke̱kpa ne̱ mo̱nꞌ bo̱ kpa abɛɛ‑ɔ.
9 A respeito da caridade fraterna, não temos necessidade de vos escrever, porquanto vós mesmos aprendestes de Deus a vos amar uns aos outros.
10 Kase̱ŋtiŋ si fe̱raa, mo̱ne̱ e̱ kpa mo̱ne̱ ko̱so̱bɛɛ‑ana ne̱ bo̱ bo̱ Makedoniya swe̱e̱re̱ se̱‑ɔ pɛɛɛ ase̱ŋ. Amaa ane̱ e̱ ko̱re̱ mo̱ne̱ ne̱e̱ fe̱yɛ mo̱nꞌ sa a ane̱ŋ a ke̱kpa‑ɔ be̱e̱ tii si.
10 E é o que estais praticando para com todos os irmãos em toda a Macedônia. Mas ainda vos rogamos, irmãos, que vos aperfeiçoeis mais e mais.
11 Na mo̱nꞌ nya mfɛɛre̱ waa diŋŋ kye̱na kaye̱e̱yuri‑ro, na mo̱ne̱ ma taa mo̱ne̱ nnɔ waa ase̱sɛ ase̱ŋ‑nɔ, na mo̱nꞌ de̱e̱re̱ mo̱ne̱ fɔŋfɔŋ asuŋ si waa keŋkeŋ, na mo̱nꞌ kye̱na mo̱ne̱ e̱ye̱e̱ se̱, fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ ane̱ a kyɔ kaapo̱ mo̱ne̱ fe̱yɛ mo̱nꞌ waa‑ɔ.
11 Procurai viver com serenidade, ocupando-vos das vossas próprias coisas e trabalhando com vossas mãos, como vo-lo temos recomendado.
12 Mo̱ne̱ ya waa mfaanɛɛ, mo̱ne̱ maa lɛɛ nare̱ mo̱ne̱ ako̱so̱bɛɛ se̱ mo̱ne̱ e̱ kpa ateese na nkyu, na bamo̱ ne̱ bo̱ maa kɔɔre̱ Kristoo ba gyi‑o nya bu mo̱ne̱.
12 É assim que vivereis honrosamente em presença dos de fora e não sereis pesados a ninguém.
13 Na mbe̱yɔmɔ, ane̱ e̱ kpa fe̱yɛ mo̱nꞌ ŋu ke̱tɔ ne̱, ase̱sɛ ya wu, ne̱ ke̱ e̱ waa bamo̱‑ɔ. Na mo̱ne̱ ma nya su bamo̱ nle fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ bamo̱ ne̱ bo̱ mo̱ŋ de te̱maa fe̱yɛ bamo̱ ya wu ba yɔ Wuribware̱ se̱‑ɔ i su‑o.
13 Irmãos, não queremos que ignoreis coisa alguma a respeito dos mortos, para que não vos entristeçais, como os outros homens que não têm esperança.
14 Ane̱ŋ ne̱ ane̱ a kɔɔre̱ gyi fe̱yɛ Yeesuu a wu, ne̱ ɔɔ be̱e̱ kyiŋŋi le̱e̱ lowi‑ro‑o, ane̱ŋ dɛɛ ne̱ ane̱ e̱ kɔɔre̱ ane̱ i gyi fe̱yɛ bamo̱ ne̱ baa kɔɔre̱ Yeesuu gyi, ne̱ baa wu‑o, Wuribware̱ e̱ yaa bamo̱ mò̱ aa Yeesuu ase̱, na kake ŋko̱ bamo̱ mpe̱pe̱yɔ le̱e̱ so̱so̱ ba.
14 Se cremos que Jesus morreu e ressuscitou, cremos também que Deus levará com Jesus os que nele morreram.
15 Ke̱tɔ ne̱ ane̱ nyaŋpe̱ a kaapo̱ ane̱‑ɔ dɛɛ ne̱ ane̱ e̱ kaapo̱ mo̱ne̱ mbe̱yɔmɔ. Amo̱ e̱ gye̱ fe̱yɛ ane̱ ne̱ ane̱ te ane̱ ke̱e̱ saŋ ne̱ ane̱ nyaŋpe̱ e̱ ba‑ɔ maa gye̱ bamo̱ ne̱ baa kyɔ wu‑o ŋkpɛɛ.
15 Eis o que vos declaramos, conforme a palavra do Senhor: por ocasião da vinda do Senhor, nós que ficamos ainda vivos não precederemos os mortos.
16 Amaa ane̱ nyaŋpe̱ e̱ faa keŋkeŋ ne̱e̱, na bo̱ nu Wuribware̱ kabɔɔ bre̱sɛ‑ɔ bo̱re̱, na Wuribware̱ kabe̱re̱ dabe̱‑ɔ su, na ane̱ nyaŋpe̱ fɔŋfɔŋ le̱e̱ so̱so̱ ba. Na bamo̱ ne̱ baa kɔɔre̱ Wuribware̱ gyi, ne̱ baa wu‑o gye̱ ŋkpɛɛ kyiŋŋi le̱e̱ lowi‑ro.
16 Quando for dado o sinal, à voz do arcanjo e ao som da trombeta de Deus, o mesmo Senhor descerá do céu e os que morreram em Cristo ressurgirão primeiro.
17 Na Wuribware̱ kpɔwe̱ bamo̱ aa ane̱ ne̱ ane̱ saŋ ane̱ te saŋ amo̱‑ɔ bo̱ gyaŋŋe̱ awo̱re̱‑rɔ ya gyaŋŋaa ane̱ nyaŋpe̱. Na le̱e̱ saŋ amo̱‑ɔ, ane̱ ya kye̱na ane̱ nyaŋpe̱ ase̱ nsu pɛɛɛ.
17 Depois nós, os vivos, os que estamos ainda na terra, seremos arrebatados juntamente com eles sobre nuvens ao encontro do Senhor nos ares, e assim estaremos para sempre com o Senhor.
18 Amo̱se̱‑ɔ, mo̱nꞌ de̱e̱ ba ase̱ŋkpare̱gyi mɔ bo̱ waa abɛɛ wɔre̱.
18 Portanto, consolai-vos uns aos outros com estas palavras.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.