1 Coríntios 9
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs VC
1 — ausente —
1 Não sou eu livre? Não sou apóstolo? Não vi Jesus nosso Senhor? Não sois vós minha obra no Senhor?
2 — ausente —
2 Se para outros não sou apóstolo, ao menos para vós o sou, porque vós sois no Senhor o selo do meu apostolado.
3 — ausente —
3 Esta é a minha defesa contra os que me denigrem.
4 Ne̱ m be̱e̱ mo̱ e̱ be̱ŋŋaa ane̱ŋ a ase̱sɛ‑ɔ fe̱yɛ ane̱ ya waa ayaa‑rɔ aye̱re̱po̱ a kusuŋ amo̱, mo̱ aa mo̱ nare̱bɛɛpo̱ Bar‑Nabas de kpa fe̱yɛ ane̱ nya ateese na nkyu le̱e̱ ane̱ kusuŋ amo̱ ne̱ ane̱ i suŋ‑o si.
4 Não temos nós porventura o direito de comer e beber?
5 Ne̱ ane̱ be̱e̱ ane̱ de kpa fe̱yɛ ane̱ ɔke̱maa waare̱e̱ ɔkye̱e̱ ne̱ ɔ gye̱ Kristoonyi‑o, na mò̱ e̱ yɔ kpa na mò̱ aa mò̱ ka yɔ, fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ ane̱ nyaŋpe̱ Yeesuu a ayaa‑rɔ aye̱re̱po̱ ne̱ baa saŋ‑ɔ bo̱ko̱ na Yeesuu mò̱ tire‑ana na Peetroo e̱ waa‑ɔ.
5 Acaso não temos nós direito de deixar que nos acompanhe uma mulher irmã, a exemplo dos outros apóstolos e dos irmãos do Senhor e de Cefas?
6 Bɛɛɛ mo̱ne̱ e̱ kaapo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ mo̱ aa Bar‑Nabas wo̱re̱ fe̱raa e̱ gye̱ ne̱ ane̱ waa kusuŋ bo̱ sɔɔ ane̱ ateese aaa?
6 Ou só eu e Barnabé não temos direito de deixar o trabalho?
7 N taa soogyaanyi ase̱ŋ bo̱ kaapo̱ mo̱ne̱ ɛ. Soogyaanyi e̱ gye̱ ne̱ ɔ ka mò̱ fɔŋfɔŋ ateese ko̱kɔ aaa? Bɛɛɛ n gye̱ ane̱ŋ dɛɛ ne̱ ɔdɔɔpo̱ i gyi ateese ne̱ ɔ nya a ɔ le̱e̱ mò̱ ndɔɔ‑rɔ‑ɔ ako̱ aaa? Bɛɛɛ n gye̱ ane̱ŋ ne̱ e̱naate̱ ɔde̱e̱re̱se̱po̱ i nuu ke̱nyapo̱ ne̱ ɔ nya a ɔ le̱e̱ mò̱ e̱naate̱‑ɔ ase̱‑ɔ ko̱ko̱ aaa?
7 Quem, jamais, vai à guerra à sua custa? Quem planta uma vinha e não come do seu fruto? Quem apascenta um rebanho e não se alimenta do leite do rebanho?
8 Kaye̱‑rɔ atɔ ne̱ mo̱ a tɔwe̱ bo̱ kaapo̱ mo̱ne̱‑ɔ ne̱e̱. Amaa Wuribware̱ a mbraa‑ɔ gbaa a tɔwe̱ ane̱ŋ dɛɛ.
8 Trata-se, acaso, de simples norma entre os homens? Ou a lei não diz também o mesmo?
9 Fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ Wuribware̱ a tɔwe̱ gywii ane̱ ɔde̱daapo̱ Mosis fe̱yɛ ɔ kaapo̱ ane̱‑ɔ, ɔ yɛ,
9 Na Lei de Moisés está escrito: Não atarás a boca ao boi que debulha {Dt 25,4}. Acaso Deus tem dó dos bois?
10 Mo̱ a tɔwe̱ amo̱‑ɔ, n gye̱ ane̱ ne̱ o de aaa? Kase̱ŋtiŋ si ane̱ dimaadi ne̱ ɔɔ kyo̱rɛɛ amo̱‑ɔ sa, fe̱yɛ ɔko̱ ne̱ ɔ baŋŋe̱ iferi‑o na ɔko̱ mɔ ne̱ ɔ fo̱rɔwe̱ abwaye‑o pɛɛɛ i suŋ ba kpa bamo̱ ateese le̱e̱ ko̱dɔɔ amo̱‑rɔ a bo̱ gyi ne̱e̱.
10 Não é, na realidade, em atenção a nós que ele diz isto? Sim! É por nós que está escrito. Quem trabalha deve trabalhar com esperança e igualmente quem debulha deve debulhar com esperança de receber a sua parte.
11 Ane̱ asuŋ e̱ gye̱ fe̱yɛ ane̱ dwii atɔdwii waa mo̱ne̱‑rɔ, abware̱se̱ŋ ko̱tɔwe̱‑ɔ ase̱ŋ ne̱ n de‑o. Fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ ɔdɔɔpo̱ i gyi mò̱ ko̱dɔɔ‑rɔ ateese ne̱ ɔɔ nya‑ɔ ako̱‑ɔ, ane̱ ya kaapo̱ mo̱ne̱ abware̱se̱ŋ, ne̱ ane̱ ya ko̱re̱ ateese na ane̱ gyi, amo̱‑ɔ e̱ kaapo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ ke̱tɔ ne̱ ane̱ e̱ ko̱re̱‑ɔ kyɔ bwe̱e̱tɔ aaa?
11 Se entre vós semeamos bens espirituais, será, porventura, demasiada exigência colhermos de vossos bens materiais?
12 Bo̱ko̱ i de kpa fe̱yɛ bo̱ kɔɔre̱ ane̱ŋ a atɔ‑ɔ le̱e̱ mo̱ne̱ ase̱, amo̱ fe̱raa, ane̱ ne̱ ane̱ gye̱ Yeesuu a ayaa‑rɔ aye̱re̱po̱‑ɔ de kpa bwe̱e̱tɔ ane̱ kyo̱ŋ bamo̱. Amaa ane̱ mo̱ŋ gya amo̱ se̱. Ke̱tɔ ne̱ ane̱ e̱ kpa‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ a bware sa ane̱ fe̱yɛ ane̱ gyi awo̱re̱fɔɔ, na ko̱tɔko̱ ma nya taare̱ kuŋ Kristoo kuŋu si ase̱ŋ timaa‑o ko̱tɔwe̱, na a nya yɔ akatɔ‑rɔ.
12 Se outros se arrogam este direito sobre vós, não o temos muito mais? Entretanto, não temos feito uso deste direito: sofremos tudo para não pôr obstáculo algum ao Evangelho de Cristo.
13 M be̱e̱ taa Wuribware̱ kusuŋ ase̱ŋ bo̱ kaapo̱ mo̱ne̱. Wuribware̱ alɔŋŋɔpo̱ e̱ waa bamo̱ kusuŋ lɔŋŋɔkpa ne̱ ɔ bo̱ Wuribware̱ suŋkpa‑ɔ. Ne̱ bo̱ le̱e̱ ane̱ŋ se̱‑ɔ, ase̱sɛ ya baa mbo̱ bɛɛɛ ateese a bo̱ bo̱ lɔŋŋɔ Wuribware̱, alɔŋŋɔpo̱ amo̱ e̱ nya ayee na ateese amo̱ ako̱ a bo̱ gyi.
13 Não sabeis que os ministros do culto vivem do culto, e que os que servem ao altar participam do altar?
14 Ane̱ŋ dɛɛ ne̱ ane̱ nyaŋpe̱ a sa mbraa fe̱yɛ bamo̱ ne̱ ba tɔwe̱ Yeesuu Kristoo kuŋu si ase̱ŋ timaa‑o nya bamo̱ ateese gyisɛ le̱e̱ ane̱ŋ a kusuŋ‑o‑ro.
14 Assim também ordenou o Senhor que os que anunciam o Evangelho vivam do Evangelho.
15 Amaa m be̱e̱ mo̱ e̱ tɔwe̱‑rɔ, m fe̱raa mo̱ a ba mo̱ne̱ ase̱‑ɔ, mo̱ŋ nya mo̱ ateese na nkyu ne̱ weetee n de kpa fe̱yɛ ŋ nya‑ɔ le̱e̱ mo̱ne̱ ase̱. Amaa mo̱ne̱ ma fa fe̱yɛ mo̱ a kyo̱rɛɛ amo̱‑ɔ ne̱e̱ na ŋkee ŋ nya kɔɔre̱ ko̱tɔko̱ mo̱ne̱ ase̱. Mo̱ ya wu, a bɔ fe̱yɛ mo̱ a waa ane̱ŋ. Mo̱ ya waa ane̱ŋ, amo̱ fe̱raa ma lɛɛ taare̱ a ŋ kaapo̱ mo̱ e̱ye̱e̱ fe̱yɛ mo̱ i suŋ mo̱ e̱ sa mo̱ne̱ na m ma kɔɔre̱ sɛye̱.
15 Mas não tenho usado de nenhum desses direitos; e nem escrevo isto para reclamá-los. Preferiria morrer a... Mas ninguém me tirará este título de glória.
16 Mo̱ ase̱ŋ timaa‑o ko̱tɔwe̱‑ɔ maa kaapo̱ mo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ ŋ kaapo̱ mo̱ e̱ye̱e̱, a le̱e̱ fe̱yɛ Kristoo e̱ gye̱ ne̱ ɔ ye̱re̱ mo̱ fe̱yɛ n tɔwe̱ ase̱ŋ timaa‑o. Mo̱ ya yɔwe̱, o gyiiri mo̱ ke̱se̱bɔ.
16 Anunciar o Evangelho não é glória para mim; é uma obrigação que se me impõe. Ai de mim, se eu não anunciar o Evangelho!
17 Mo̱ ya waa ane̱ŋ a kusuŋ‑o, na ɔko̱ mo̱ŋ ye̱re̱ mo̱ fe̱yɛ ŋ waa, amo̱ fe̱raa mo̱ e̱ nya kakɔka. Amaa Wuribware̱ ya taa kusuŋ mɔ waa mo̱ asare̱e̱‑rɔ, amo̱ fe̱raa mo̱ e̱ waa kusuŋ amo̱ ne̱ ɔɔ sa mo̱ fe̱yɛ ŋ waa‑ɔ dooo ne̱e̱.
17 Se o fizesse de minha iniciativa, mereceria recompensa. Se o faço independentemente de minha vontade, é uma missão que me foi imposta.
18 Amo̱se̱ se̱‑ɔ, nte̱tɔ e̱ gye̱ mo̱ kakɔka kaye̱ mɔ‑rɔ mfe̱e̱? Mo̱ kakɔka e̱ gye̱ fe̱yɛ n de kpa fe̱yɛ n de ase̱ŋ timaa‑o mo̱ e̱ sa ɔke̱maa na ma kɔɔre̱ bamo̱ sɛye̱. Amaa hare̱e̱ mo̱ a de kpa fe̱yɛ ŋ kɔɔre̱ ateese le̱e̱ ɔko̱ ase̱ gbaa ooo, mo̱‑ɔ ma kɔɔre̱.
18 Então em que consiste a minha recompensa? Em que, na pregação do Evangelho, o anuncio gratuitamente, sem usar do direito que esta pregação me confere.
19 Ne̱ m be̱e̱ n de kpa fe̱yɛ ŋ kine bo̱ko̱ nnɔ ke̱gyase̱, amaa mo̱ e̱ waa mo̱ e̱ye̱e̱ fe̱yɛ mo̱ a gye̱ ɔke̱maa ke̱nya‑ɔ, na ŋ nya taare̱ sa a ase̱sɛ bwe̱e̱tɔ kii Kristoo awuye.
19 Embora livre de sujeição de qualquer pessoa, eu me fiz servo de todos para ganhar o maior número possível.
20 Mo̱ ya yɔ Yudaa awuye ase̱, n te fe̱yɛ Yudaanyi‑o na ŋ nya nya Yudaa awuye. Amaa fe̱raa hare̱e̱ mo̱ ne̱ n gye̱ Yudaanyi‑o, mo̱ a mo̱ŋ lɛɛ n gya bamo̱ mbraa ne̱ bo̱ gya se̱‑ɔ se̱, ne̱ hare̱e̱ mo̱ a kii Kristoonyi gbaa ooo, mo̱ ya yɔ bamo̱ ase̱, mo̱ e̱ taa mo̱ e̱ye̱e̱ bo̱ waa mbraa amo̱ kaase̱ ne̱e̱ a ŋ nya nya bamo̱.
20 Para os judeus fiz-me judeu, a fim de ganhar os judeus. Para os que estão debaixo da lei, fiz-me como se eu estivesse debaixo da lei, embora o não esteja, a fim de ganhar aqueles que estão debaixo da lei.
21 Ane̱ŋ dɛɛ ne̱ mo̱ e̱ kpa a ŋ nya bamo̱ ne̱ bo̱ mo̱ŋ gye̱ Yudaa awuye‑o, amɔ, mo̱ ya yɔ bamo̱ ase̱, mo̱ e̱ kye̱na ne̱e̱ fe̱yɛ bamo̱‑ɔ, na ma gya Yudaa awuye mbraa‑ɔ se̱. Amo̱‑ɔ e̱ kaapo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ mo̱ a kye Wuribware̱ a mbraa‑ɔ ɔɔɔ? Daabii, n gye̱ ane̱ŋ ne̱e̱. N gya Kristoo mbraa se̱ ne̱e̱.
21 Para os que não têm lei, fiz-me como se eu não tivesse lei, ainda que eu não esteja isento da lei de Deus - porquanto estou sob a lei de Cristo -, a fim de ganhar os que não têm lei.
22 Fe̱yɛ ase̱sɛ ko̱ ya kɔɔre̱ Kristoo gyi, ne̱ bo̱ le̱e̱ bamo̱ ko̱kɔɔre̱gyi‑o a mo̱ŋ kyɔ‑ɔ se̱‑ɔ, ne̱ ba kisi kigyi ateese ko̱, m fe̱raa, mo̱ ya yɔ bamo̱ ase̱, ma gyi ateese ke̱maa ne̱ ba kisi kigyi‑o. Amo̱ katiŋ e̱ gye̱ fe̱yɛ ase̱sɛ ke̱maa ne̱ mo̱ e̱ to̱‑ɔ, amɔ mo̱ i kii ne̱e̱ fe̱yɛ bamo̱, na ŋ nya ba e̱kpa e̱wo̱re̱se̱ e̱wo̱re̱se̱ bo̱ sa a Wuribware̱ mo̱rɔwe̱ bamo̱ bo̱ko̱.
22 Fiz-me fraco com os fracos, a fim de ganhar os fracos. Fiz-me tudo para todos, a fim de salvar a todos.
23 Mfaanɛɛ ne̱ mo̱ e̱ waa, ne̱ mo̱ e̱ nya mo̱ e̱ tɔwe̱ ase̱ŋ timaa‑o, na mo̱‑ɔ mo̱ e̱ nya amo̱ se̱ ŋyure.
23 E tudo isso faço por causa do Evangelho, para dele me fazer participante.
24 M be̱e̱ taa kaye̱ mɔ‑rɔ atɔ bo̱ kaapo̱ mo̱ne̱. Ase̱sɛ bwe̱e̱tɔ e̱ se̱re̱ e̱naŋ, amaa ɔko̱ŋko̱ wo̱re̱ e̱ gye̱ ne̱ o gyi si. Amo̱se̱ se̱‑ɔ, mo̱ e̱ tɔwe̱ mo̱ i gywii mo̱ne̱ fe̱yɛ mo̱nꞌ ŋwɛɛnaŋ ane̱ŋ ne̱ mo̱ne̱ e̱ nya a mo̱nꞌ gyi si nya ke̱tanne̱bu‑o.
24 Nas corridas de um estádio, todos correm, mas bem sabeis que um só recebe o prêmio. Correi, pois, de tal maneira que o consigais.
25 Ɔke̱maa ne̱ ɔ ŋwɛɛnaŋ‑ɔ e̱ kya se̱ ɔ ŋwɛɛnaŋ kake ke̱maa ne̱e̱, na ɔ taare̱ kra mò̱ e̱ye̱e̱ ke̱tɔ ke̱maa‑rɔ. Ke̱tanne̱bu ne̱ ɔko̱ ne̱ ɔ ŋwɛɛnaŋ a o gyi si‑o e̱ nya‑ɔ e̱ gye̱ atɔ ko̱ ne̱ bo̱ de afe̱raa ba lo̱ ba bɔɔ kuriikurii fe̱yɛ kuwurepa‑ɔ bo̱ de ba kye̱na mò̱ kuŋu si‑o. Amaa mo̱ne̱ fe̱raa mo̱ne̱ se̱re̱ mo̱ne̱ e̱ kpa kuwurepa ne̱ ke̱ bo̱ Wuribware̱ se̱, ne̱ ke̱ maa nye̱ra‑ɔ ne̱e̱.
25 Todos os atletas se impõem a si muitas privações; e o fazem para alcançar uma coroa corruptível. Nós o fazemos por uma coroa incorruptível.
26 — ausente —
26 Assim, eu corro, mas não sem rumo certo. Dou golpes, mas não no ar.
27 — ausente —
27 Ao contrário, castigo o meu corpo e o mantenho em servidão, de medo de vir eu mesmo a ser excluído depois de eu ter pregado aos outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.