1 Coríntios 7
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs VC
1 Mbe̱yɔmɔ mo̱ e̱ kpa a n lee se̱ŋbise ne̱ mo̱ne̱ a bise mo̱ mo̱ne̱ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ‑ɔ kanɔ. Ke̱mo̱ ne̱ ke̱ gye̱ ŋkpɛɛ‑ɔ bo̱ le̱e̱ awaare̱yɛ ase̱ŋ se̱. Mo̱ e̱ fa fe̱yɛ ɔnyare̱ e̱ mo̱ŋ waare̱e̱, ɔɔ waa atɔ.
1 Agora, a respeito das coisas que me escrevestes. Penso que seria bom ao homem não tocar mulher alguma.
2 Amaa a bware fe̱yɛ ɔnyare̱ ke̱maa nya mò̱ ka, na ɔkye̱e̱ ke̱maa mɔ nya mò̱ kuri, na bo̱ ma kyɔ mo̱ne̱‑rɔ ke̱e̱ a mo̱nꞌ waa kakye̱e̱kpa na kanyare̱kpa na kipurima.
2 Todavia, considerando o perigo da incontinência, cada um tenha sua mulher, e cada mulher tenha seu marido.
3 Ɔnyare̱ ma kine fe̱yɛ mò̱ aa mò̱ ka maa di, ane̱ŋ dɛɛ ne̱ mò̱ ka mɔ ma kine fe̱yɛ mò̱ aa mò̱ kuri maa di.
3 O marido cumpra o seu dever para com a sua esposa e da mesma forma também a esposa o cumpra para com o marido.
4 Ɔnyare̱ kayo̱wɔre̱ mo̱ŋ gye̱ mò̱ fɔŋfɔŋ lee ne̱e̱, mò̱ ka e̱ bo̱ kamo̱. Ane̱ŋ dɛɛ ne̱ ɔkye̱e̱ kayo̱wɔre̱ mo̱ŋ gye̱ mò̱ fɔŋfɔŋ lee, mò̱ kuri e̱ bo̱ kamo̱.
4 A mulher não pode dispor de seu corpo: ele pertence ao seu marido. E da mesma forma o marido não pode dispor do seu corpo: ele pertence à sua esposa.
5 Amo̱se̱ se̱‑ɔ mo̱ne̱ ma kaŋ kine kidi ke̱kye̱e̱ na ke̱nyare̱ kpa mɔ se̱, amɔ mo̱ne̱ a kyɔ gye̱ ŋkpɛɛ waa kanɔ sure si fe̱yɛ mo̱ne̱ ma di, na mo̱nꞌ nya nya saŋ kafwe̱e̱ a mo̱nꞌ bo̱ tii mo̱ne̱ ke̱bware̱ko̱re̱ se̱ fe̱raa. Amo̱ kamɛɛ‑rɔ na mo̱ne̱ aa mo̱ne̱ ka‑ana be̱e̱ di. Mo̱ne̱ ya kyee ke̱be̱e̱ ya di mo̱ne̱ ka‑ana ase̱, Ɔbɔnsam e̱ kyɔ mo̱ne̱‑rɔ a mo̱nꞌ nya waa bɔye̱, a le̱e̱ fe̱yɛ mo̱ne̱ maa taare̱ a mo̱nꞌ kra mo̱ne̱ e̱ye̱e̱.
5 Não vos recuseis um ao outro, a não ser de comum acordo, por algum tempo, para vos aplicardes à oração; e depois retornai novamente um para o outro, para que não vos tente Satanás por vossa incontinência.
6 Ane̱ŋ a atɔ mɔ ne̱ mo̱ e̱ tɔwe̱ mo̱ i gywii mo̱ne̱‑ɔ mo̱ŋ gye̱ mbraa ne̱ ŋ ya le̱e̱ Wuribware̱ ase̱‑ɔ, amaa a gye̱ atɔ ko̱ ne̱ mo̱ e̱ sa mo̱ne̱ kpa fe̱yɛ, amo̱ e̱ pre̱ mo̱ne̱, mo̱nꞌ waa.
6 Isto digo como concessão, não como ordem.
7 Kase̱ŋtiŋ si, weetee mo̱ e̱ kpa fe̱yɛ ase̱sɛ pɛɛɛ kye̱na bo̱ yɔ na bo̱ mo̱ŋ waare̱e̱, fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ mo̱‑ɔ mo̱ŋ waare̱e̱ pɛɛɛ‑ɔ. Amaa a maa taare̱ a baare sa ɔke̱maa. Wuribware̱ a sa ane̱ ɔke̱maa na ke̱tɔ ne̱ o nyi e̱waa bwe̱e̱tɔ, ne̱ ko̱ kwe̱e̱ mò̱ bɛɛko̱ lee‑ro‑o.
7 Pois quereria que todos fossem como eu; mas cada um tem de Deus um dom particular: uns este, outros aquele.
8 Amo̱se̱ se̱‑ɔ, ŋ yɛ bamo̱ ne̱ bo̱ mo̱ŋ waare̱e̱‑ɔ na akye̱e̱ ne̱ bo̱ gye̱ akpenlekye̱e̱‑ɔ a bware fe̱yɛ bo̱ ma lɛɛ waare̱e̱.
8 Aos solteiros e às viúvas, digo que lhes é bom se permanecerem assim, como eu.
9 Amaa bamo̱ e̱ ma taare̱ a bo̱ kra bamo̱ e̱ye̱e̱, amo̱ fe̱raa bo̱ waare̱e̱. Mo̱ne̱ ya waare̱e̱, a bware a kyo̱ŋ fe̱yɛ mo̱ne̱ a te, na mo̱ne̱ mo̱ŋ waare̱e̱, na mo̱ne̱ saŋ mo̱ne̱ gywii fe̱yɛ mo̱nꞌ waare̱e̱.
9 Mas, se não podem guardar a continência, casem-se. É melhor casar do que abrasar-se.
10 Awaare̱e̱po̱‑ɔ mɔ, n de mbraa ko̱ a m bo̱ sa mo̱ne̱, n gye̱ mo̱ ase̱ ne̱ ŋ ya le̱e̱, amaa ane̱ nyaŋpe̱ Kristoo ase̱ ne̱ ŋ ya le̱e̱. Mbraa‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ ɔkye̱e̱ ma kine mò̱ kuri.
10 Aos casados mando {não eu, mas o Senhor} que a mulher não se separe do marido.
11 Amaa mò̱ ya kaŋ kine mò̱ kuri, ɔ ma kaŋ kpa anyare̱, amaa ɔ sa a mò̱ aa mò̱ kuri a be̱e̱ lɔŋŋɔ bamo̱ mbo̱ŋtɔ‑rɔ. Ane̱ŋ dɛɛ ne̱ ɔnyare̱ mɔ ma kine mò̱ ka.
11 E, se ela estiver separada, que fique sem se casar, ou que se reconcilie com seu marido. Igualmente, o marido não repudie sua mulher.
12 Mo̱‑ɔ, n de ase̱ŋ a n tɔwe̱ gywii awaare̱e̱po̱‑ɔ, a mo̱ŋ gye̱ mbraa ne̱ ŋ ya le̱e̱ ane̱ nyaŋpe̱ ase̱‑ɔ ne̱e̱. Amo̱ e̱ gye̱ fe̱yɛ, ɔnyare̱ ya kii Kristoonyi, ne̱ mò̱ ka mo̱ŋ tɛɛ kii Kristoonyi, ne̱ ɔkye̱e̱‑ɔ ya sure si fe̱yɛ mò̱ aa mò̱ kye̱na a bo̱ bo̱ yɔ, ɔ ma kaŋ kine ɔkye̱e̱‑ɔ.
12 Aos outros, digo eu, não o Senhor: se um irmão desposou uma mulher pagã {sem a fé} e esta consente em morar com ele, não a repudie.
13 Ane̱ŋ dɛɛ ne̱ ɔkye̱e̱ ya kii Kristoonyi ne̱ mò̱ kuri mo̱ŋ tɛɛ kii Kristoonyi, ne̱ mò̱ ya sure si fe̱yɛ mò̱ aa mò̱ kye̱na a bo̱ bo̱ yɔ, amo̱ fe̱raa ɔ ma kaŋ kine mò̱ kuri‑o.
13 Se uma mulher desposou um marido pagão e este consente em coabitar com ela, não repudie o marido.
14 Ke̱tɔ se̱ ne̱ amo̱‑ɔ gye̱ ane̱ŋ‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ Kristoonyi ɔkye̱e̱‑ɔ a sa ne̱ mò̱ kuri ne̱ ɔ mo̱ŋ gye̱ Kristoonyi‑o mo̱ŋ lɛɛ o de iyisi Wuribware̱ ase̱. Ane̱ŋ dɛɛ ne̱ Kristoonyi ɔnyare̱‑ɔ a sa ne̱ mò̱ ka ne̱ ɔ mo̱ŋ gye̱ Kristoonyi‑o mɔ mo̱ŋ lɛɛ o de iyisi Wuribware̱ ase̱. N gye̱ ane̱ŋ, bamo̱ gyi‑ana de iyisi. Amaa amo̱‑ɔ se̱‑ɔ, bamo̱ gyi‑ana mo̱ŋ de iyisi Wuribware̱ ase̱.
14 Porque o marido que não tem a fé é santificado por sua mulher; assim como a mulher que não tem a fé é santificada pelo marido que recebeu a fé. Do contrário, os vossos filhos seriam impuros quando, na realidade, são santos.
15 Amaa fe̱yɛ ɔnyare̱‑ɔ bɛɛɛ ɔkye̱e̱‑ɔ ne̱ ɔ mo̱ŋ gye̱ Kristoonyi‑o, ne̱ mò̱ e̱ kpa a ɔ yɔ, ɔ sa a ɔ nare̱. Ane̱ŋ a ase̱ŋ mɔ ne̱ mo̱ e̱ tɔwe̱ mbe̱yɔmɔ‑ɔ maa ŋure ɔko̱ ne̱ oo sii o te mò̱ wo̱re̱‑ɔ ne̱e̱. A le̱e̱ fe̱yɛ Wuribware̱ a te̱e̱ ane̱ ne̱e̱ fe̱yɛ ane̱ bo̱ kye̱na kaye̱e̱yuri‑ro.
15 Mas, se o pagão quer separar-se, que se separe; em tal caso, nem o irmão nem a irmã estão ligados. Deus vos chamou a viver em paz.
16 Fo̱, ɔkye̱e̱, fo̱ aa fo̱ kuri e̱ saŋ mo̱ne̱ te abɛɛ ase̱, fo̱ e̱ taare̱ a fo̱ tɔwe̱ fe̱yɛ o kperi fo̱ se̱ a o kii Kristoonyi aaa? Bɛɛɛ fo̱, ɔnyare̱, fo̱ aa fo̱ ka e̱ mo̱ŋ brawe̱ abɛɛ se̱, fo̱ e̱ taare̱ a fo̱ kaapo̱ fe̱yɛ o kperi fo̱ se̱ a o kii Kristoonyi aaa?
16 Aliás, como sabes tu, ó mulher, se salvarás o teu marido? Ou como sabes tu, ó marido, se salvarás a tua mulher?
17 Amo̱se̱ se̱‑ɔ, ŋ yɛ se̱sɛ kye̱na ane̱ŋ ne̱ Wuribware̱ a sa mò̱ fe̱yɛ ɔ kye̱na‑ɔ. Ɔ kye̱na fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ ɔ kyɔ o te, ne̱ Wuribware̱ a te̱e̱ mò̱ fe̱yɛ ɔ bo̱ gya mò̱ se̱‑ɔ. Mbraa mɔ ne̱ mo̱ e̱ kaapo̱ asɔre̱e̱‑ɔ pɛɛɛ.
17 Quanto ao mais, que cada um viva na condição na qual o Senhor o colocou ou em que o Senhor o chamou. É o que recomendo a todas as igrejas.
18 Ɔke̱maa ne̱ baa te̱ŋ mò̱ ko̱twe̱e̱tu pwɛɛ ne̱ Wuribware̱ a dɛɛ te̱e̱ mò̱‑ɔ ma le̱ŋ e̱ye̱e̱ fe̱yɛ o buŋ mò̱ ko̱twe̱e̱tu alɔpane̱‑ɔ se̱. Ɔke̱maa mɔ ne̱ bo̱ mo̱ŋ te̱ŋ mò̱ ko̱twe̱e̱tu pwɛɛ ne̱ Wuribware̱ a dɛɛ te̱e̱ mò̱‑ɔ be̱e̱ ɔ ma buwi kpa fe̱yɛ bo̱ te̱ŋ mò̱ ko̱twe̱e̱tu.
18 O que era circunciso quando foi chamado {à fé}, não dissimule sua circuncisão. Quem era incircunciso, não se faça circuncidar.
19 Hare̱e̱ ba te̱ŋ fo̱ ko̱twe̱e̱tu bɛɛɛ bo̱ mo̱ŋ te̱ŋ ooo, a mo̱ŋ gye̱ atɔ ne̱ a tiri‑o. Ke̱tɔ ne̱ ki tiri‑o e̱ gye̱ fe̱yɛ fo̱ gya Wuribware̱ a mbraa‑ɔ se̱.
19 A circuncisão de nada vale, e a incircuncisão de nada vale, o que importa é a observância dos mandamentos de Deus.
20 M be̱e̱ mo̱ e̱ tɔwe̱ ane̱ŋ ne̱ mo̱ a tɔwe̱‑ɔ dɛɛ fe̱yɛ ɔke̱maa kye̱na ane̱ŋ ne̱ ɔ dɛɛ o te, ne̱ Wuribware̱ a te̱e̱ mò̱‑ɔ.
20 Cada um permaneça na profissão em que foi chamado por Deus.
21 Fo̱ e̱ dɛɛ fo̱ gye̱ ke̱nya nsaŋ amo̱, fo̱ ma sa a ane̱ŋ a atɔ‑ɔ tɔɔraa fo̱. Amaa fo̱ e̱ nya kpa fe̱yɛ fo̱ e̱ kɔɔre̱ fo̱ e̱ye̱e̱, fo̱ waa ane̱ŋ.
21 Eras escravo, quando Deus te chamou? Não te preocupes disto. Mesmo que possas tornar-te livre, antes cuida de aproveitar melhor o teu chamamento.
22 Ɔko̱ ne̱ ɔ dɛɛ ɔ gye̱ se̱sɛ ke̱nya‑ɔ saŋ ne̱ ɔɔ bo̱ kii Kristoonyi‑o, a du ne̱e̱ fe̱yɛ mò̱ a bo̱ kii ane̱ nyaŋpe̱ Kristoo ogyi‑o, a le̱e̱ fe̱yɛ ɔɔ nya mò̱ e̱ye̱e̱ le̱e̱ e̱bɔye̱‑rɔ. Ane̱ŋ dɛɛ ne̱ mò̱ ne̱ ɔ gye̱ kaye̱ mɔ‑rɔ ogyi‑o saŋ ne̱ ɔɔ bo̱ kii Kristoonyi‑o ma lɛɛ tɔwe̱ fe̱yɛ ɔ gye̱ ogyi, a le̱e̱ fe̱yɛ ane̱ nyaŋpe̱ a te̱e̱ mò̱ fe̱yɛ ɔ bo̱ kii mò̱ ke̱nya.
22 Pois o escravo, que foi chamado pelo Senhor, conquistou a liberdade do Senhor. Da mesma forma, quem era livre por ocasião do chamado, fez-se escravo de Cristo.
23 A le̱e̱ fe̱yɛ Kristoo a sɔɔ mo̱ne̱ pɛɛɛ yawo̱ le̱ŋle̱ŋsɛ, ne̱ mo̱ne̱ a kii mò̱ anya. Amo̱se̱‑ɔ mo̱ne̱ ma lɛɛ kii se̱sɛ dimaadi anya.
23 Por alto preço fostes comprados, não vos torneis escravos de homens.
24 Amo̱se̱ se̱‑ɔ, mo̱ ko̱so̱bɛɛ‑ana, mo̱nꞌ sa a ɔke̱maa kye̱na ane̱ŋ ne̱ ɔ kyɔ ɔ dɛɛ o te, ne̱ Wuribware̱ a te̱e̱ mò̱‑ɔ.
24 Irmãos, cada um permaneça diante de Deus na condição em que estava quando Deus o chamou.
25 Mbe̱yɔmɔ mo̱ i lee mo̱ne̱ se̱ŋbise bo̱ le̱e̱ mbregyii si kanɔ. Mo̱ŋ de mbraa bo̱ le̱e̱ ane̱ŋ a ase̱ŋ mɔ se̱ bo̱ le̱e̱ ane̱ nyaŋpe̱ Kristoo ase̱, amaa mo̱ e̱ tɔwe̱ amo̱ se̱ ase̱ŋ timaa a n gywii mo̱ne̱. Mo̱ a gye̱ ɔko̱ ne̱ ane̱ nyaŋpe̱ a yure‑o si‑o, mo̱ne̱ e̱ taare̱ a mo̱nꞌ kɔɔre̱ mo̱ gyi, ma pe̱nna ɔko̱.
25 A respeito das pessoas virgens, não tenho mandamento do Senhor; porém, dou o meu conselho, como homem que recebeu da misericórdia do Senhor a graça de ser digno de confiança.
26 Mo̱ e̱ kɔɔre̱ mo̱ i gyi fe̱yɛ a bware sa se̱sɛ fe̱yɛ ɔ kye̱na ane̱ŋ na ɔ ma waare̱e̱, a le̱e̱ fe̱yɛ mbe̱yɔmɔ ane̱ i ŋu ase̱ŋ bwe̱e̱tɔ kaye̱ mɔ‑rɔ.
26 Julgo, pois, em razão das dificuldades presentes, ser conveniente ao homem ficar assim como é.
27 Ɔnyare̱ i de ka, ɔ ma kaŋ kine mò̱, amaa ɔnyare̱ e̱ mo̱ŋ tɛɛ waare̱e̱, ɔ ma lɛɛ buwi kpa ka.
27 Estás casado? Não procures desligar-te. Não estás casado? Não procures mulher.
28 Ɔnyare̱ ya waare̱e̱, ɔ mo̱ŋ waa bɔye̱ ne̱e̱. Kabregyii mɔ ya waare̱e̱, ɔ mo̱ŋ waa bɔye̱. Amaa mo̱ e̱ kpa ne̱e̱ fe̱yɛ ase̱ŋ ne̱ bamo̱ ne̱ ba waare̱e̱‑ɔ i ŋu‑o, mo̱ne̱ ma ŋu amo̱.
28 Mas, se queres casar-te, não pecas; assim como a jovem que se casa não peca. Todavia, padecerão a tribulação da carne; e eu quisera poupar-vos.
29 Mo̱ ko̱so̱bɛɛ‑ana, ke̱tɔ ne̱ mo̱ e̱ kaapo̱‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ saŋ mo̱ŋ lɛɛ ɔ kyɔ na kaye̱ gye̱ kɛɛ. Le̱e̱ mbe̱yɔmɔ bo̱ yɔ, anyare̱ waare̱e̱po̱ kye̱na fe̱yɛ bamo̱ a mo̱ŋ de aka‑ɔ.
29 Mas eis o que vos digo, irmãos: o tempo é breve. O que importa é que os que têm mulher vivam como se a não tivessem;
30 Sunle‑ana kye̱na fe̱yɛ bamo̱ akatɔ a gyi‑o. Bamo̱ ne̱ bamo̱ akatɔ a gyi‑o kye̱na fe̱yɛ bamo̱ kakye̱na‑rɔ a mo̱ŋ bo̱ kɔne̱‑ɔ. Bamo̱ ne̱ baa sɔɔ ate̱tɔmo̱ŋta‑ɔ kye̱na fe̱yɛ n gye̱ bamo̱ e̱ bo̱ ate̱tɔmo̱ŋta ne̱ baa sɔɔ‑ɔ.
30 os que choram, como se não chorassem; os que se alegram, como se não se alegrassem; os que compram, como se não possuíssem;
31 Bamo̱ ne̱ bo̱ gye̱ ayawo̱gyipo̱‑ɔ kye̱na fe̱yɛ bamo̱ ate̱tɔmo̱ŋta a mo̱ŋ tiri‑o. Ke̱tɔ se̱ ne̱ mo̱ a tɔwe̱ amo̱‑ɔ pɛɛɛ‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ kaye̱ mɔ du mbe̱yɔmɔ‑ɔ ka kyo̱ŋ ka yɔ ne̱e̱.
31 os que usam deste mundo, como se dele não usassem. Porque a figura deste mundo passa.
32 Mo̱ e̱ kpa fe̱yɛ mo̱nꞌ lee mo̱ne̱ e̱ye̱e̱ le̱e̱ ase̱ŋ‑nɔ. Mbe̱yɔmɔ ɔnyare̱ ne̱ ɔ mo̱ŋ tɛɛ waare̱e̱‑ɔ, ane̱ nyaŋpe̱ a asuŋ‑o tiri mò̱, ne̱ ɔ le̱ŋ e̱ye̱e̱ fe̱yɛ ɔ waa ke̱tɔ ne̱ ki i gyi ane̱ nyaŋpe̱ akatɔ‑ɔ.
32 Quisera ver-vos livres de toda preocupação. O solteiro cuida das coisas que são do Senhor, de como agradar ao Senhor.
33 Amaa ɔnyare̱ ne̱ ɔɔ waare̱e̱‑ɔ de mò̱ e̱ye̱e̱ o biri kaye̱ mɔ‑rɔ ate̱tɔmo̱ŋta ne̱e̱, ne̱ ɔ le̱ŋ e̱ye̱e̱ ɔ waa mò̱ ka na mò̱ akatɔ gyi.
33 O casado preocupa-se com as coisas do mundo, procurando agradar à sua esposa.
34 Amo̱se̱ se̱‑ɔ, ɔ kpa a ɔ ba akatɔ anyɔ bo̱ de̱e̱re̱ praŋto̱wa‑rɔ. Ɔkye̱e̱ ne̱ ɔ mo̱ŋ waare̱e̱‑ɔ bɛɛɛ kabregyii ne̱ ɔ mo̱ŋ waare̱e̱‑ɔ, ane̱ nyaŋpe̱ ase̱ŋ tiri mò̱, ne̱ ɔɔ taa mò̱ kakpo̱nɔ pɛɛɛ na mò̱ kayo̱wɔre̱ pɛɛɛ sa ane̱ nyaŋpe̱. Amaa ɔkye̱e̱ waare̱e̱po̱ fe̱raa, kaye̱ mɔ‑rɔ ate̱tɔmo̱ŋta ase̱ŋ tiri mò̱, ne̱ ɔ le̱ŋ e̱ye̱e̱ a ɔ waa mò̱ kuri na mò̱ akatɔ gyi.
34 A mesma diferença existe com a mulher solteira ou a virgem. Aquela que não é casada cuida das coisas do Senhor, para ser santa no corpo e no espírito; mas a casada cuida das coisas do mundo, procurando agradar ao marido.
35 N gye̱ sa ne̱ mo̱ e̱ tɔwe̱ amo̱‑ɔ na mo̱ne̱ kakye̱na‑rɔ waa le̱ŋ sa mo̱ne̱. Amaa mo̱ e̱ kpa mo̱ne̱ ke̱dame̱naŋsɛ ne̱e̱. Ke̱tɔ ne̱ mo̱ e̱ kpa‑ɔ pɛɛɛ e̱ gye̱ fe̱yɛ mo̱nꞌ waa atɔ ne̱ a bware‑o, na mo̱nꞌ taa mo̱ne̱ ŋkpo̱nɔ pɛɛɛ bo̱ suŋ ane̱ nyaŋpe̱.
35 Digo isto para vosso proveito, não para vos estender um laço, mas para vos ensinar o que melhor convém, o que vos poderá unir ao Senhor sem partilha.
36 Fe̱yɛ ɔnyare̱ ne̱ baa ke̱re̱ ɔkye̱e̱ sa mò̱‑ɔ fe̱raa, mò̱ e̱ ma taare̱ a ɔ kra mò̱ e̱ye̱e̱, ne̱ ɔkye̱e̱‑ɔ e̱ kpa a ɔ daŋ kyo̱ŋ awaare̱yɛ se̱ fe̱raa, amo̱ fe̱raa, ɔnyare̱‑ɔ waare̱e̱ ɔkye̱e̱‑ɔ. Amo̱‑ɔ mo̱ŋ gye̱ bɔye̱.
36 Se alguém julga que é inconveniente para a sua filha ultrapassar a idade de casar-se e que é seu dever casá-la, faça-o como quiser: não há falta alguma em fazê-la casar-se.
37 Ŋkee fe̱raa bamo̱ ya ke̱re̱ ɔkye̱e̱ sa ɔnyare̱, ne̱ ɔnyare̱‑ɔ ya waa mò̱ mfɛɛre̱ fe̱yɛ ɔ maa waare̱e̱ ɔkye̱e̱‑ɔ, ɔko̱ e̱ ma ye̱re̱ mò̱ fe̱yɛ ɔ taa ɔkye̱e̱‑ɔ, ne̱ mò̱ e̱ taare̱ a ɔ kra mò̱ e̱ye̱e̱, ne̱ mò̱ ya tɔwe̱ fe̱yɛ ɔ maa waare̱e̱, amo̱ fe̱raa ɔ waa atɔ.
37 Mas aquele que, sem nenhum constrangimento e com perfeita liberdade de escolha, tiver tomado no seu coração a decisão de guardar a sua filha virgem, procede bem.
38 Amo̱se̱ se̱‑ɔ, ɔke̱maa ne̱ ɔɔ waare̱e̱‑ɔ a waa atɔ. Amaa ɔko̱ ne̱ ɔ mo̱ŋ waare̱e̱‑ɔ a waa atɔ kyo̱ŋ ɔko̱ ne̱ ɔɔ waare̱e̱‑ɔ.
38 Em suma, aquele que casa a sua filha faz bem; e aquele que não a casa, faz ainda melhor.
39 Mbe̱yɔmɔ ɔkye̱e̱ ne̱ ɔɔ waare̱e̱‑ɔ mo̱ŋ bo̱ mò̱ e̱ye̱e̱ na mò̱ kuri saŋ o te. Amaa mò̱ kuri ya wu fe̱raa, o de kpa fe̱yɛ ɔ be̱e̱ waare̱e̱ ɔko̱ ne̱ ɔ kpa‑ɔ. Amaa a tiri fe̱yɛ Kristoonyi ne̱ ɔ waare̱e̱.
39 A mulher está ligada ao marido enquanto ele viver. Mas, se morrer o marido, ela fica livre e poderá casar-se com quem quiser, contanto que seja no Senhor.
40 Amaa mo̱ e̱ kɔɔre̱ a n gyi fe̱yɛ mò̱ ya kye̱na na ɔ mo̱ŋ lɛɛ waare̱e̱ pɛɛɛ, ne̱ mò̱ akatɔ i gyi bwe̱e̱tɔ. Ane̱ŋ ne̱ m fe̱raa mo̱ e̱ fa‑ɔ ne̱e̱. Ne̱ ŋ nyi fe̱yɛ Wuribware̱ a kufwiiŋe‑o e̱ gye̱ ne̱ ɔɔ sa mo̱ ane̱ŋ a mfɛɛre̱‑ɔ.
40 Contudo, na minha opinião, ela será mais feliz se permanecer como está. E creio que também eu tenho o Espírito de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.