1 Coríntios 4
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs VC
1 Amo̱se̱ se̱‑ɔ, ane̱ Kristoo akɔɔre̱gyipo̱ pɛɛɛ a bo̱ Kristoo kaase̱‑ɔ se̱‑ɔ, mo̱ e̱ kpa a mo̱nꞌ fa mo̱, Pɔɔl, na Apolos mfɛɛre̱ fe̱yɛ ane̱ e̱ gye̱ Kristoo ayaafɔre̱ ne̱ Wuribware̱ a lee mò̱ akwe̱e̱rɔtɔ bo̱ kaapo̱‑ɔ.
1 Que os homens nos considerem, pois, como simples operários de Cristo e administradores dos mistérios de Deus.
2 Ke̱tɔ ne̱ ko̱ kyɔ, ne̱ ki tii si‑o e̱ gye̱ fe̱yɛ ane̱ŋ a ayaafɔre̱‑ɔ kaapo̱ fe̱yɛ Wuribware̱ e̱ taare̱ a ɔ kɔɔre̱ bamo̱ gyi.
2 Ora, o que se exige dos administradores é que sejam fiéis.
3 Amaa m fe̱raa, kanɔ ŋke̱maa ne̱ mo̱ne̱ bɛɛɛ bo̱ko̱ e̱ tɔwe̱ mo̱ kuŋu si ase̱ŋ‑ɔ a mo̱ŋ tiri mo̱ bwe̱e̱tɔ. Kase̱ŋtiŋ si ma gyi mo̱ fɔŋfɔŋ ase̱ŋ.
3 A mim pouco se me dá ser julgado por vós ou por tribunal humano, pois nem eu me julgo a mim mesmo.
4 Mo̱ŋ nyi ke̱tɔ ne̱ ba taare̱ a bo̱ po̱rɔ mo̱ ke̱mo̱ se̱‑ɔ. Amaa amo̱‑ɔ maa kaapo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ kase̱ŋtiŋ ne̱ mo̱ a tɔwe̱‑ɔ, a le̱e̱ fe̱yɛ ɔko̱ ne̱ o gyi mo̱ ase̱ŋ‑ɔ e̱ gye̱ ane̱ nyaŋpe̱ Kristoo.
4 De nada me acusa a consciência; contudo, nem por isso sou justificado. Meu juiz é o Senhor.
5 Amo̱se̱ se̱‑ɔ, mo̱ne̱ ma gyi ane̱ bɛɛɛ ɔko̱ ase̱ŋ bu mò̱ ke̱pɔ, na kake ne̱ Wuribware̱ i gyi ɔke̱maa ase̱ŋ‑ɔ mo̱ŋ tɛɛ fo̱. Kake nsiŋ amo̱ e̱ gye̱ saŋ ne̱ ane̱ nyaŋpe̱ i kiŋŋi a ɔ bo̱ ba‑ɔ. Mò̱ e̱ gye̱ ne̱ o lee ke̱tɔ ne̱ ko̱ kwe̱e̱rɔ kibugyii‑ro‑o kawu a ɔ bo̱ kaapo̱. Mò̱ e̱ gye̱ ne̱ o lee ase̱sɛ mfɛɛre̱ kawu. Ne̱ ɔko̱ ne̱ mò̱ ya waa atɔ, Wuribware̱ e̱ gye̱ ne̱ ɔ kyo̱rɔ mò̱.
5 Por isso, não julgueis antes do tempo; esperai que venha o Senhor. Ele porá às claras o que se acha escondido nas trevas. Ele manifestará as intenções dos corações. Então cada um receberá de Deus o louvor que merece.
6 Mbe̱yɔmɔ, mo̱ ko̱so̱bɛɛ‑ana, mo̱ aa Apolos ke̱nyare̱ ne̱ mo̱ a bo̱ tɔwe̱ ase̱ŋ bo̱ kaapo̱ mo̱ne̱, na mo̱nꞌ nya ŋu fe̱yɛ mo̱ne̱ ma waa ke̱tɔ ne̱ baa kyo̱rɛɛ waa abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ‑ɔ kyo̱ŋ se̱. Mfaanɛɛ ne̱ mo̱ne̱ ɔko̱ maa kaapo̱ mò̱ e̱ye̱e̱ mò̱ ko̱so̱bɛɛ ko̱ se̱, na o bu ɔko̱ mɔ tosoo.
6 Se apliquei tudo isso a mim e a Apolo foi por vossa causa, para que, por meio de nós, aprendais a não ultrapassar o que está escrito e para que vos não ensoberbeçais tomando partido a favor de um e com prejuízo de outrem.
7 Ne̱ nte̱tɔ gbaa e̱ gye̱ ne̱ a sa ne̱ mo̱ne̱ bo̱ko̱ yɛ mo̱ne̱ kyɔ bo̱ko̱? N gye̱ Wuribware̱ ase̱ ne̱ mo̱ne̱ a nya ke̱tɔ ke̱maa ne̱ mo̱ne̱ de‑o le̱e̱ aaa? Ɔɔŋ. Mò̱ ase̱ ne̱ mo̱ne̱ a nya ke̱tɔ ke̱maa ne̱ mo̱ne̱ de‑o. Ne̱ e̱me̱ne̱ se̱ ne̱ mo̱ne̱ e̱ kaapo̱ mo̱ne̱ e̱ye̱e̱?
7 O que há de superior em ti? Que é que possuis que não tenhas recebido? E, se o recebeste, por que te glorias, como se o não tivesses recebido?
8 O, mo̱ a ŋu fe̱yɛ mo̱ aa Apolos ase̱ŋ mo̱ŋ tiri mo̱ne̱. Ne̱ ane̱ e̱ bo̱‑rɔ ooo, ane̱ mo̱ŋ bo̱‑rɔ ooo, mo̱ne̱ de ke̱tɔ ke̱maa ne̱ mo̱ne̱ e̱ kpa‑ɔ. Mo̱ne̱ a kyɔ kii atɔ awuye, mo̱ne̱ a kii awure Wuribware̱ a kuwure‑o‑ro, amaa ane̱ mo̱ŋ tii mo̱ne̱ se̱. Amo̱‑ɔ dɛɛ a gye̱ kase̱ŋtiŋ ne̱e̱, weetee mo̱ e̱ kpa, na ane̱ aa mo̱ne̱ nya tii abɛɛ se̱ gyi kuwure.
8 Já estais fartos! Já estais ricos! Sem nós, sois reis! Praza a Deus que reineis, de fato, para que também nós reinemos convosco!
9 A du ne̱e̱ fe̱yɛ mo̱ne̱ a kii agye̱ŋkpɛɛpo̱, ne̱ Wuribware̱ a sa ne̱ ane̱ ne̱ ane̱ gye̱ mò̱ ayaa‑rɔ aye̱re̱po̱‑ɔ a sii kamɛɛ‑ɔ, fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ Roma awuye de isoori ngyaŋŋe̱ ko̱, ne̱ bamo̱ ne̱ ba lwee bo̱ŋ‑nɔ a bo̱ soori isoori‑o‑ro, bamo̱ ne̱ ba sa ne̱ ba kɔ abɛɛ a bo̱ mɔɔ‑ɔ a sii kamɛɛ‑ɔ. Ne̱ a du fe̱yɛ kaye̱‑rɔ ase̱sɛ pɛɛɛ na Wuribware̱ a mbɔɔ ne̱ bo̱ bo̱ so̱so̱‑ɔ te soorikpa mfe̱ŋ ba de̱e̱re̱ ane̱, na bo̱ ŋu ane̱ŋ ne̱ ane̱ e̱ waa‑ɔ.
9 Porque, ao que parece, Deus nos tem posto a nós, apóstolos, na última classe dos homens, por assim dizer sentenciados à morte, visto que fomos entregues em espetáculo ao mundo, aos anjos e aos homens.
10 A be̱e̱ a du ne̱e̱ fe̱yɛ mo̱ne̱ yɛ ane̱ŋ ne̱ ane̱ e̱ tɔwe̱ Kristoo kuŋu si ase̱ŋ timaa‑o, a kaapo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ ane̱ mo̱ŋ nyi ase̱ŋ, amaa mo̱ne̱ fe̱raa mo̱ne̱ nyi ase̱ŋ, ne̱ mo̱ne̱ nyi ke̱tɔ ke̱maa ne̱ ke̱ gye̱ Kristoo atɔ‑ɔ wee! Ane̱ a pɔɔ, amaa mo̱ne̱ fe̱raa mo̱ne̱ bo̱ le̱ŋ wee! Ase̱sɛ maa bu ane̱, amaa mo̱ne̱ fe̱raa ba bu mo̱ne̱ wee!
10 Nós, estultos por causa de Cristo; e vós, sábios em Cristo! Nós, fracos; e vós, fortes! Vós, honrados; e nós, desprezados!
11 Bo̱ fo̱ ndɔɔ a kake mɔ, ane̱ i wu ako̱ŋ na burufo ne̱e̱. Aprakɛɛ ne̱ ane̱ i buŋ. Ase̱sɛ e̱ da ane̱. Ane̱ mo̱ŋ de ane̱ fɔŋfɔŋ e̱lɔŋ.
11 Até esta hora padecemos fome, sede e nudez. Somos esbofeteados, somos errantes,
12 Ane̱ fɔŋfɔŋ asare̱e̱ ne̱ ane̱ de ane̱ i suŋ ane̱ e̱ kpa atanne̱ ane̱ i gyi. Ase̱sɛ ya saare̱ ane̱, amɔ ane̱ e̱ ko̱re̱ Wuribware̱ fe̱yɛ o yure bamo̱. Bamo̱ e̱ waa ane̱ awo̱re̱fɔɔ, amɔ ane̱ e̱ waa kanyite.
12 fatigamo-nos, trabalhando com as nossas próprias mãos. Insultados, abençoamos; perseguidos, suportamos; caluniados, consolamos!
13 Ase̱sɛ ya sa se̱ŋsa bo̱ kye ane̱, amɔ ane̱ e̱ baa ane̱ e̱ye̱e̱ kaase̱ ane̱ i lee kanɔ. Ane̱ a kii akpafɛɛ ase̱sɛ ase̱ bo̱ fo̱ ndɔɔ a kake‑o.
13 Chegamos a ser como que o lixo do mundo, a escória de todos até agora...
14 Mo̱ŋ kyo̱rɛɛ atɔ mɔ bo̱ waa mo̱ne̱ ipeere ne̱e̱. Amaa mo̱ a waa ne̱e̱ a m bo̱ yii mo̱ne̱ se̱ fe̱yɛ mo̱ gyi‑ana ne̱ mo̱ e̱ kpa bamo̱ ase̱ŋ bwe̱e̱tɔ‑ɔ.
14 Não vos escrevo estas coisas para vos envergonhar, mas admoesto-vos como meus filhos muitos amados.
15 Ŋ nyi dame̱naŋsɛ fe̱yɛ akaapo̱po̱ bo̱ mo̱ne̱‑rɔ, na bo̱ nyi ase̱ŋ bwe̱e̱tɔ. Amaa hare̱e̱ mo̱ne̱ i de akaapo̱po̱ ŋkpe̱ŋ ŋkpe̱ŋ ne̱ ba kaapo̱ mo̱ne̱ Kristoo ase̱ŋ‑ɔ gbaa, mo̱ne̱ mo̱ŋ de ase̱ bwe̱e̱tɔ. Kase̱ŋtiŋ si mo̱ ya kii mo̱ne̱ se̱ Kristoo ko̱ko̱we̱bɛɛ‑rɔ nsaŋ ne̱ mo̱ a bo̱ tɔwe̱ abware̱se̱ŋ gywii mo̱ne̱‑ɔ.
15 Com efeito, ainda que tivésseis dez mil mestres em Cristo, não tendes muitos pais; ora, fui eu que vos gerei em Cristo Jesus pelo Evangelho.
16 Amo̱se̱ se̱‑ɔ, mo̱ e̱ ko̱re̱ mo̱ne̱ ne̱e̱ fe̱yɛ mo̱nꞌ kase̱ mo̱ kakye̱na‑ɔ‑rɔ.
16 Por isso, vos conjuro a que sejais meus imitadores.
17 Amo̱se̱ se̱‑ɔ, mo̱ i suŋ Timotii mo̱ e̱ kyo̱ŋwe̱ mo̱ne̱. A du ne̱e̱ fe̱yɛ mò̱ a gye̱ mo̱ gyi ne̱ mo̱ e̱ kpa mo̱ ase̱ŋ‑ɔ Kristoo ko̱we̱bɛɛ‑rɔ‑ɔ, ne̱ mo̱ e̱ kɔɔre̱ mò̱ mo̱ i gyi. Mò̱ e̱ gye̱ ne̱ o nyiŋŋi mo̱ne̱ se̱ ane̱ŋ ne̱ n te Kristoo kakye̱na‑rɔ‑ɔ. Mo̱ kakye̱na amo̱ na kamo̱ ne̱ mo̱ e̱ kaapo̱ asɔre̱e̱ asɔre̱e̱‑rɔ to̱ŋ ke̱maa‑ɔ gye̱ kako̱ŋko̱ ne̱e̱.
17 Para isso é que vos enviei Timóteo, meu filho muito amado e fiel no Senhor. Ele vos recordará as minhas normas de conduta, tais como as ensino por toda parte, em todas as igrejas.
18 Mo̱ne̱ bo̱ko̱ e̱ fa fe̱yɛ ma lɛɛ kiŋŋi a m ba mo̱ne̱ ase̱‑ɔ se̱‑ɔ. Amo̱se̱‑ɔ mo̱ne̱ a waa akatɔle̱ŋ.
18 Alguns, presumindo que eu não mais iria ter convosco, encheram-se de orgulho.
19 Amaa ane̱ nyaŋpe̱ ya sure si, a maa kyee mo̱ e̱ ba mo̱ne̱ ase̱. Mfe̱ŋ‑ɔ ne̱ mo̱ i ŋu akatɔle̱ŋ awuye mɔ fe̱yɛ bamo̱ asuŋ waasɛ kyɔ bamo̱ ase̱ŋkpare̱gyi aaa.
19 Mas brevemente irei ter convosco, se Deus quiser, e tomarei conhecimento não do que esses orgulhosos falam, mas do que são capazes.
20 Mo̱ne̱ e̱ kpa a mo̱nꞌ kaapo̱ fe̱yɛ mo̱ne̱ tii Wuribware̱ a kuwure‑o si, n gye̱ se̱ŋsa ke̱sa wo̱re̱ e̱ gye̱ ne̱ a kaapo̱ amo̱, amɔ mo̱ne̱ de Wuribware̱ ke̱yaale̱ŋ mo̱ne̱ kakye̱na‑rɔ.
20 Porque o Reino de Deus não consiste em palavras, mas em atos.
21 Amo̱se̱ se̱‑ɔ, ke̱mo̱ ne̱ mo̱ne̱ e̱ kpa? N taa ko̱kyo̱kywe̱e̱ ba bo̱ da mo̱ne̱ bɛɛɛ ŋ kpa mo̱ne̱ ase̱ŋ na ŋ yuri e̱ye̱e̱ ba mo̱ne̱ ase̱ aaa?
21 Que preferis? Que eu vá visitar-vos com a vara, ou com caridade e espírito de mansidão?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.