1 Coríntios 3
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs ARA
1 Mo̱ ko̱so̱bɛɛ‑ana, mo̱ a gye̱ ŋkpɛɛ ba mo̱ne̱ ase̱ mo̱ e̱ tɔwe̱ abware̱se̱ŋ‑ɔ, mo̱ŋ taare̱ sa se̱ŋsa gywii mo̱ne̱ fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ mo̱ e̱ sa se̱ŋsa mo̱ i gywii ase̱sɛ ne̱ Wuribware̱ a kufwiiŋe‑o bo̱ bamo̱ ŋkpo̱nɔ‑rɔ‑ɔ. Mo̱ a sa se̱ŋsa gywii mo̱ne̱ ne̱e̱ fe̱yɛ mo̱ne̱ a gye̱ kaye̱ mɔ‑rɔ ase̱sɛ ne̱ baa de̱ŋ ko̱we̱ bamo̱ waa Kristoo ko̱ko̱we̱bɛɛ‑rɔ‑ɔ.
1 Eu, porém, irmãos, não vos pude falar como a espirituais, e sim como a carnais, como a crianças em Cristo.
2 Saŋ amo̱ mo̱ne̱ mo̱ŋ taare̱ nu abre̱sɛ‑rɔ ke̱kaapo̱ kaase̱, fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ keegyi kagyingyii maa taare̱ a o gyi ateese‑o. Amaa mo̱ne̱ a taare̱ nu atɔ ne̱ a mo̱ŋ bo̱ le̱ŋ‑ɔ kaase̱, ane̱ŋ ne̱ keegyi kagyingyii e̱ taare̱ a ɔ nyapo̱‑ɔ. Hare̱e̱ mbe̱yɔmɔ gbaa mo̱ne̱ maa taare̱ a mo̱nꞌ nu abre̱sɛ‑rɔ ke̱kaapo̱ kaase̱.
2 Leite vos dei a beber, não vos dei alimento sólido; porque ainda não podíeis suportá-lo. Nem ainda agora podeis, porque ainda sois carnais.
3 A le̱e̱ fe̱yɛ mo̱ne̱ saŋ mo̱ne̱ gya atɔ ne̱ bamo̱ ne̱ bo̱ mo̱ŋ gye̱ Kristoo awuye‑o e̱ waa‑ɔ se̱. Ke̱tɔ ne̱ mo̱ e̱ tɔwe̱‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ ko̱kwe̱e̱ na e̱kɔ bo̱ mo̱ne̱ mbo̱ŋtɔ‑rɔ. Amo̱‑ɔ maa kaapo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ mo̱ne̱ saŋ mo̱ne̱ bo̱ kaye̱ mɔ kaase̱, ne̱ mo̱ne̱ gya kamo̱ ase̱ŋ se̱ aaa?
3 Porquanto, havendo entre vós ciúmes e contendas, não é assim que sois carnais e andais segundo o homem?
4 Mo̱ne̱‑rɔ ɔko̱ ya ko̱so̱ ɔ yɛ, “N gya Pɔɔl se̱ ne̱e̱,” na mò̱ bɛɛko̱ asɔre̱e̱ kigyi mɔ tɔwe̱ fe̱yɛ, “M fe̱raa n gya Apolos si ne̱e̱.” Amo̱‑ɔ maa kaapo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ mo̱ne̱ gya atɔ ne̱ bamo̱ ne̱ bo̱ mo̱ŋ gye̱ Kristoo awuye‑o gya se̱‑ɔ se̱ aaa?
4 Quando, pois, alguém diz: Eu sou de Paulo, e outro: Eu, de Apolo, não é evidente que andais segundo os homens?
5 Mo̱nꞌ ke̱e̱ ɛ, nsɛ e̱ gye̱ mo̱, Pɔɔl? Ne̱ nsɛ e̱ be̱e̱ ɔ gye̱ Apolos? Ane̱ mo̱ŋ gye̱ ayaafɔre̱ ne̱ mo̱ne̱ a bo̱rɔ ane̱ se̱ bo̱ kɔɔre̱ ane̱ nyaŋpe̱ Kristoo gyi‑o ne̱e̱ e̱e̱e̱? Wuribware̱ e̱ gye̱ ne̱ ɔ sa ɔke̱maa na mò̱ kusuŋ ne̱ ɔ waa ɔ sa mò̱‑ɔ.
5 Quem é Apolo? E quem é Paulo? Servos por meio de quem crestes, e isto conforme o Senhor concedeu a cada um.
6 Ɔko̱ i dwii atɔdwii, ne̱ ɔko̱ mɔ e̱ we̱e̱ se̱ nkyu. Amo̱se̱ se̱‑ɔ Wuribware̱ ya bo̱ ye̱ra fe̱yɛ mo̱, Pɔɔl, e̱ gye̱ ne̱ mo̱ a gye̱ ŋkpɛɛ tɔwe̱ abware̱se̱ŋ gywii mo̱ne̱, ne̱ amo̱ kamɛɛ‑rɔ Apolos a ba, ne̱ ɔɔ bo̱ kaapo̱ mo̱ne̱ Wuribware̱ a ase̱ŋkpare̱gyi‑o bwe̱e̱tɔ. Amaa Wuribware̱ e̱ gye̱ ne̱ ɔ sa ne̱ atɔdwii‑o e̱ kwɛɛ daŋ. Wuribware̱ e̱ gye̱ ne̱ ɔ sa ne̱ mò̱ ase̱ŋkpare̱gyi‑o i tii si mo̱ne̱ ŋkpo̱nɔ‑rɔ.
6 Eu plantei, Apolo regou; mas o crescimento veio de Deus.
7 Amo̱se̱ se̱‑ɔ, mò̱ ne̱ o dwii‑o na mò̱ ne̱ ɔ we̱e̱ se̱ nkyu‑o mo̱ŋ de ke̱dabe̱ bwe̱e̱tɔ. Amaa mò̱ ne̱ ɔ sa ne̱ atɔ dwiisɛ amo̱ e̱ kwɛɛ, ne̱ a daŋ‑ɔ e̱ gye̱ ne̱ o de ke̱dabe̱ bwe̱e̱tɔ ɔ kyɔ bamo̱ pɛɛɛ. Ane̱ŋ a se̱sɛ‑ɔ e̱ gye̱ Wuribware̱.
7 De modo que nem o que planta é alguma coisa, nem o que rega, mas Deus, que dá o crescimento.
8 Mò̱ ne̱ o dwii‑o na mò̱ ne̱ ɔ we̱e̱ se̱ nkyu‑o de kanɔ ko̱ŋko̱ bamo̱ asuŋ‑no ne̱e̱. Bamo̱ ɔke̱maa e̱ nya mò̱ kakɔka ane̱ŋ ne̱ oo suŋ bo̱rɔ‑ɔ se̱ ne̱e̱.
8 Ora, o que planta e o que rega são um; e cada um receberá o seu galardão, segundo o seu próprio trabalho.
9 Ane̱ gye̱ Wuribware̱ asuŋpo̱, ne̱ ane̱ pɛɛɛ i suŋ mò̱ ko̱dɔɔ‑rɔ. Mo̱ne̱ du ne̱e̱ fe̱yɛ Wuribware̱ ko̱dɔɔ‑ɔ.
9 Porque de Deus somos cooperadores; lavoura de Deus, edifício de Deus sois vós.
10 — ausente —
10 Segundo a graça de Deus que me foi dada, lancei o fundamento como prudente construtor; e outro edifica sobre ele. Porém cada um veja como edifica.
11 — ausente —
11 Porque ninguém pode lançar outro fundamento, além do que foi posto, o qual é Jesus Cristo.
12 Ane̱ŋ a atɔ mɔ ne̱ a maa kywɛɛ‑ɔ gye̱ atanne̱ pipee bɛɛɛ afufuri bɛɛɛ abu yawo̱ le̱ŋsɛ. Amaa ayii na te̱ŋpe̱re̱ŋ na ke̱taapa e̱ taare̱ a a kywɛɛ.
12 Contudo, se o que alguém edifica sobre o fundamento é ouro, prata, pedras preciosas, madeira, feno, palha,
13 Saŋ ko̱ e̱ ba a ɔ bo̱ ba ne̱ ane̱ pɛɛɛ i ŋu ate̱tɔmo̱ŋta ne̱ ase̱sɛ a bo̱ pwɛɛ‑ɔ. Saŋ amo̱ e̱ gye̱ kake nsi ne̱ Kristoo i kiŋŋi a ɔ ba‑ɔ. Kake nsi amo̱ ɔ ba de̱e̱kpa ne̱e̱ ɔ bo̱ kyɔ nyiŋkpasɛ ke̱maa kusuŋ‑no ke̱e̱.
13 manifesta se tornará a obra de cada um; pois o Dia a demonstrará, porque está sendo revelada pelo fogo; e qual seja a obra de cada um o próprio fogo o provará.
14 Ke̱tɔ ne̱ nyiŋkpasɛ a pwɛɛ‑ɔ e̱ saŋ ke̱ gya talii‑o si, na ke̱ mo̱ŋ kywɛɛ, amo̱ fe̱raa ɔ nya mò̱ kakɔka.
14 Se permanecer a obra de alguém que sobre o fundamento edificou, esse receberá galardão;
15 Amaa ne̱ de̱e̱kpa‑ɔ ya kywɛɛ ke̱tɔ ne̱ ɔɔ pwɛɛ‑ɔ, amo̱ fe̱raa oo suŋ kwaa ne̱e̱. Amaa mò̱ fɔŋfɔŋ fe̱raa, Wuribware̱ i lee mò̱. O du ne̱e̱ fe̱yɛ ɔnyare̱ ne̱ mò̱ lɔŋ pɛɛɛ a kywɛɛ, ne̱ ɔɔ se̱re̱ le̱e̱ lɔŋ‑ɔ‑rɔ ɔ kpa mò̱ kuŋu ŋkpa‑ɔ.
15 se a obra de alguém se queimar, sofrerá ele dano; mas esse mesmo será salvo, todavia, como que através do fogo.
16 Mo̱nꞌ sa a m be̱e̱ taa fe̱yɛ mo̱ne̱ Kristoo awuye pɛɛɛ du ne̱e̱ fe̱yɛ Wuribware̱ suŋkpa ne̱ mò̱ kufwiiŋe timaa‑o te‑ro‑o.
16 Não sabeis que sois santuário de Deus e que o Espírito de Deus habita em vós?
17 Amo̱se̱ se̱‑ɔ, ɔke̱maa ne̱ ɔ kpa fe̱yɛ ɔ nye̱ra Wuribware̱ suŋkpa‑ɔ, Wuribware̱ e̱ nye̱ra mò̱. A le̱e̱ fe̱yɛ Wuribware̱ suŋkpa‑ɔ mo̱ŋ de iyisi. M be̱e̱ mo̱ e̱ tɔwe̱ fe̱yɛ mo̱ne̱ du ne̱e̱ fe̱yɛ Wuribware̱ suŋkpa‑ɔ.
17 Se alguém destruir o santuário de Deus, Deus o destruirá; porque o santuário de Deus, que sois vós, é sagrado.
18 Amo̱se̱ se̱‑ɔ, mo̱ne̱ ma sa a ɔko̱ pe̱nna mò̱ e̱ye̱e̱. Ɔko̱ e̱ bo̱ mo̱ne̱‑rɔ ne̱ ɔ fa fe̱yɛ o nyi ase̱ŋ kaye̱ mɔ‑rɔ, amo̱ fe̱raa, se̱sɛ‑ɔ yuri e̱ye̱e̱, na o kii fe̱yɛ kayaagyi‑o, na ɔ nya kii onyiase̱ŋpo̱ kase̱ŋtiŋ si.
18 Ninguém se engane a si mesmo: se alguém dentre vós se tem por sábio neste século, faça-se estulto para se tornar sábio.
19 A le̱e̱ fe̱yɛ ke̱tɔ ne̱ kaye̱ mɔ‑rɔ ase̱sɛ yɛ ke̱ gye̱ kanyiase̱ŋ‑ɔ, Wuribware̱ fe̱raa maa te̱e̱ ke̱mo̱ ɛ kanyiase̱ŋ.
19 Porque a sabedoria deste mundo é loucura diante de Deus; porquanto está escrito: Ele apanha os sábios na própria astúcia deles.
20 Baa be̱e̱ kyo̱rɛɛ waa abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ fe̱yɛ,
20 E outra vez: O Senhor conhece os pensamentos dos sábios, que são pensamentos vãos.
21 E̱me̱ne̱ se̱ ne̱ mo̱ne̱ e̱ kaapo̱ mo̱ne̱ e̱ye̱e̱ se̱sɛ dimaadi si? A le̱e̱ fe̱yɛ ke̱tɔ ke̱maa gye̱ mo̱ne̱ lee ne̱e̱.
21 Portanto, ninguém se glorie nos homens; porque tudo é vosso:
22 Mo̱, Pɔɔl, na Apolos, na Peetroo, ane̱ pɛɛɛ i kperi mo̱ne̱ se̱ ne̱e̱ ane̱ e̱ waa Wuribware̱ kusuŋ. Amo̱se̱‑ɔ kaye̱ mɔ pɛɛɛ bo̱‑rɔ bo̱ sa mo̱ne̱ ne̱e̱. Hare̱e̱ mo̱ne̱ te bɛɛɛ mo̱ne̱ i wu ooo, hare̱e̱ mbe̱yɔmɔ bɛɛɛ kamɛɛ‑rɔ ooo, ke̱tɔ ke̱maa ne̱ ki te‑o te bo̱ sa mo̱ne̱.
22 seja Paulo, seja Apolo, seja Cefas, seja o mundo, seja a vida, seja a morte, sejam as coisas presentes, sejam as futuras, tudo é vosso,
23 Ke̱tɔ se̱ ne̱ a du ane̱ŋ‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ Kristoo e̱ bo̱ mo̱ne̱, ne̱ Wuribware̱ mɔ e̱ bo̱ Kristoo.
23 e vós, de Cristo, e Cristo, de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.