1 Coríntios 11
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs ARA
1 Amo̱se̱ se̱‑ɔ mo̱nꞌ kase̱ mo̱‑rɔ fe̱yɛ ane̱ŋ dɛɛ ne̱ mo̱ e̱ kase̱ Kristoo‑ro‑o.
1 Sede meus imitadores, como também eu sou de Cristo.
2 Mo̱ne̱ a waa atɔ fe̱yɛ mo̱ne̱ a nyiŋŋi ane̱ŋ ne̱ mo̱ kakye̱na‑rɔ du‑o si, ne̱ mo̱ne̱ a gya abware̱se̱ŋ ke̱kaapo̱ ne̱ mo̱ a kaapo̱ mo̱ne̱‑ɔ se̱.
2 De fato, eu vos louvo porque, em tudo, vos lembrais de mim e retendes as tradições assim como vo-las entreguei.
3 To, mbe̱yɔmɔ bo̱ le̱e̱ akye̱e̱ kuŋu si ase̱ŋ ne̱ mo̱ e̱ kpa a mo̱nꞌ nu kaase̱ fe̱yɛ, ɔkye̱e̱ kuŋu e̱ gye̱ ɔnyare̱, ne̱ ɔnyare̱ ke̱maa kuŋu gye̱ Kristoo, ne̱ Kristoo kuŋu gye̱ Wuribware̱.
3 Quero, entretanto, que saibais ser Cristo o cabeça de todo homem, e o homem, o cabeça da mulher, e Deus, o cabeça de Cristo.
4 Amo̱se̱‑ɔ ɔnyare̱ ke̱maa ne̱ ɔ ko̱re̱ ke̱bware̱ko̱re̱ bɛɛɛ ɔ tɔwe̱ ke̱tɔ ne̱ Wuribware̱ a lee bo̱ kaapo̱ mo̱‑ɔ, ne̱ o de atɔ o buŋ mo̱ fɔŋfɔŋ kuŋu si‑o de ipeere ɔ mɔɔ mò̱ e̱ye̱e̱ ne̱e̱.
4 Todo homem que ora ou profetiza, tendo a cabeça coberta, desonra a sua própria cabeça.
5 Ne̱ ɔkye̱e̱ ke̱maa mɔ ne̱ ɔ ko̱re̱ ke̱bware̱ko̱re̱ bɛɛɛ ɔ tɔwe̱ ke̱tɔ ne̱ Wuribware̱ a lee bo̱ kaapo̱ mò̱‑ɔ, ne̱ sɛye̱ mo̱ŋ buŋ mò̱ kuŋu si‑o de ipeere ɔ mɔɔ mò̱ e̱ye̱e̱ ne̱e̱. Mò̱ ya waa amo̱‑ɔ, a kaapo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ ɔkye̱e̱ ne̱ oo see mò̱ ipwii pɛɛɛ bo̱ twe̱e̱‑ɔ bɔ mò̱.
5 Toda mulher, porém, que ora ou profetiza com a cabeça sem véu desonra a sua própria cabeça, porque é como se a tivesse rapada.
6 Mò̱ e̱ ma buŋ mò̱ kuŋu si, mo̱nꞌ sa a bo̱ see mò̱ ipwii. Amaa amo̱ a gye̱ apeerese̱ŋ sa ɔkye̱e̱ fe̱yɛ o see mò̱ ipwii‑o si‑o, mo̱nꞌ sa a o buŋ mò̱ kuŋu si.
6 Portanto, se a mulher não usa véu, nesse caso, que rape o cabelo. Mas, se lhe é vergonhoso o tosquiar-se ou rapar-se, cumpre-lhe usar véu.
7 Ke̱tɔ se̱ ne̱ ɔnyare̱ ma buŋ mò̱ kuŋu si‑o e̱ gye̱ fe̱yɛ Wuribware̱ a twe̱e̱ mò̱ ne̱e̱ fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ mò̱ fɔŋfɔŋ du‑o dɛɛ, na bo̱ bo̱rɔ mò̱ se̱ bo̱ ŋu Wuribware̱ a ke̱dabe̱‑ɔ. Amaa ɔkye̱e̱ ne̱ ba bo̱rɔ se̱ a bo̱ bo̱ ŋu ɔnyare̱‑ɔ ke̱dabe̱.
7 Porque, na verdade, o homem não deve cobrir a cabeça, por ser ele imagem e glória de Deus, mas a mulher é glória do homem.
8 A mo̱ŋ gye̱ fe̱yɛ ɔkye̱e̱ ne̱ Wuribware̱ a bo̱ twe̱e̱ ɔnyare̱, amaa ɔnyare̱ gye̱ŋkpɛɛsɛ‑ɔ kibowii ne̱ Wuribware̱ a bo̱ twe̱e̱ ɔkye̱e̱ gye̱ŋkpɛɛsɛ‑ɔ.
8 Porque o homem não foi feito da mulher, e sim a mulher, do homem.
9 A be̱e̱ a mo̱ŋ gye̱ fe̱yɛ ɔkye̱e̱ se̱ ne̱ Wuribware̱ a twe̱e̱ ɔnyare̱. Amaa ɔnyare̱ se̱ ne̱ ɔɔ twe̱e̱ ɔkye̱e̱.
9 Porque também o homem não foi criado por causa da mulher, e sim a mulher, por causa do homem.
10 Amo̱ katiŋ e̱ gye̱ fe̱yɛ ɔkye̱e̱ buŋ mò̱ kuŋu si, na a kaapo̱ fe̱yɛ mò̱ kuri de mò̱ se̱ ke̱yaale̱ŋ, na a kaapo̱ fe̱yɛ ɔ bo̱nyaa Wuribware̱ mbɔɔ.
10 Portanto, deve a mulher, por causa dos anjos, trazer véu na cabeça, como sinal de autoridade.
11 Amaa a mo̱ŋ gye̱ ane̱ nyaŋpe̱ ke̱pre̱ ne̱e̱ fe̱yɛ ɔnyare̱ te na ɔkye̱e̱ mo̱ŋ bo̱ mò̱ ase̱. Ane̱ŋ dɛɛ a mo̱ŋ gye̱ mò̱ ke̱pre̱ ne̱e̱ fe̱yɛ ɔkye̱e̱ i te na ɔnyare̱ mo̱ŋ bo̱ mò̱ ase̱. Amo̱‑ɔ dɛɛ a du mfaanɛɛ ne̱e̱, weetee ke̱nana i muri.
11 No Senhor, todavia, nem a mulher é independente do homem, nem o homem, independente da mulher.
12 Ke̱tɔ ne̱ mo̱ e̱ tɔwe̱‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ ɔkye̱e̱ a le̱e̱ ɔnyare̱ kayo̱wɔre̱‑rɔ ne̱e̱, amaa ɔkye̱e̱ e̱ gye̱ ne̱ ɔ ko̱we̱ ɔnyare̱. Ne̱ Wuribware̱ e̱ sa bamo̱ pɛɛɛ ŋkpa.
12 Porque, como provém a mulher do homem, assim também o homem é nascido da mulher; e tudo vem de Deus.
13 Mo̱ne̱ fɔŋfɔŋ a de̱e̱re̱‑ɔ, a bware fe̱yɛ ɔkye̱e̱ ko̱re̱ ke̱bware̱ko̱re̱, na ɔ mo̱ŋ taa sɛye̱ bo̱ bo̱ŋ mò̱ kuŋu si aaa?
13 Julgai entre vós mesmos: é próprio que a mulher ore a Deus sem trazer o véu?
14 — ausente —
14 Ou não vos ensina a própria natureza ser desonroso para o homem usar cabelo comprido?
15 — ausente —
15 E que, tratando-se da mulher, é para ela uma glória? Pois o cabelo lhe foi dado em lugar de mantilha.
16 Amaa ɔko̱ e̱ kpa a o gyiiri amo̱‑ɔ ikii fe̱raa, mo̱ e̱ be̱ŋŋaa se̱sɛ‑ɔ fe̱yɛ akye̱e̱ kibuŋ aŋu si‑o gye̱ ane̱ ananatɔ ne̱e̱, ne̱ Wuribware̱ asɔre̱e̱ awuye gya se̱.
16 Contudo, se alguém quer ser contencioso, saiba que nós não temos tal costume, nem as igrejas de Deus.
17 Mbe̱yɔmɔ ase̱ŋ ko̱ be̱e̱ a bo̱‑rɔ, ne̱ n de a n tɔwe̱ gywii mo̱ne̱, a le̱e̱ fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ mo̱ne̱ e̱ gyaŋŋe̱ asɔre̱e̱‑rɔ‑ɔ maa sa ne̱ mo̱ e̱ kyo̱rɔ mo̱ne̱. Kase̱ŋtiŋ, mo̱ne̱ e̱ waa atɔ bɔye̱ mo̱ne̱ kyo̱ŋ kitimaa.
17 Nisto, porém, que vos prescrevo, não vos louvo, porquanto vos ajuntais não para melhor, e sim para pior.
18 Ke̱mo̱ ne̱ ke̱ gye̱ ŋkpɛɛ‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ mo̱ a nu fe̱yɛ mo̱ne̱ ya yɔ asɔre̱e̱, mo̱ne̱ i ke‑ro ntuŋ si ntuŋ si mo̱ne̱ wo̱re̱ wo̱re̱ ne̱e̱. A du fe̱yɛ amo̱‑ɔ gye̱ kase̱ŋtiŋ.
18 Porque, antes de tudo, estou informado haver divisões entre vós quando vos reunis na igreja; e eu, em parte, o creio.
19 Mo̱ e̱ kɔɔre̱ mo̱ i gyi fe̱yɛ a tiri fe̱yɛ ikii ba mo̱ne̱ mbo̱ŋtɔ‑rɔ, na e̱ taare̱ sa a ɔke̱maa ŋu bamo̱ ne̱ bamo̱ lee gye̱ kase̱ŋtiŋ, na bamo̱ ne̱ bamo̱ lee mo̱ŋ gye̱ kase̱ŋtiŋ‑o.
19 Porque até mesmo importa que haja partidos entre vós, para que também os aprovados se tornem conhecidos em vosso meio.
20 To, mo̱ne̱ ya gyaŋŋe̱ mo̱ne̱ i gyi ane̱ nyaŋpe̱ a ateese‑o, mo̱nꞌ nyiŋŋi mò̱ ne̱ mo̱ne̱ i gyi mò̱ ateese‑o.
20 Quando, pois, vos reunis no mesmo lugar, não é a ceia do Senhor que comeis.
21 Amaa mo̱ne̱ fe̱raa mo̱ne̱ ya gyaŋŋe̱, mo̱ne̱ ɔke̱maa i gyi mò̱ wo̱re̱ ne̱e̱. Na mo̱ne̱ bo̱ko̱ mɔ e̱ bwe̱e̱, na mo̱ne̱ bo̱ko̱ mɔ te na ako̱ŋ de bamo̱.
21 Porque, ao comerdes, cada um toma, antecipadamente, a sua própria ceia; e há quem tenha fome, ao passo que há também quem se embriague.
22 Abaa! Mo̱ne̱ mo̱ŋ de mo̱ne̱ fɔŋfɔŋ e̱lɔŋ ne̱ mo̱ne̱ e̱ kye̱na‑rɔ, na mo̱nꞌ gyi, na mo̱nꞌ nuu pwɛɛ na mo̱nꞌ dɛɛ yɔ asɔre̱e̱‑ɔ ɔɔɔ? Mfaanɛɛ‑ɔ a kaapo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ mo̱ne̱ a maa bu Wuribware̱ asɔre̱e̱ agyi ne̱ bo̱ gye̱ atiripo̱‑ɔ se̱‑ɔ, mo̱ne̱ maa bu Wuribware̱ asɔre̱e̱. E̱me̱ne̱ ne̱ mo̱ e̱ tɔwe̱ amo̱‑ɔ ase̱ŋ a n gywii mo̱ne̱‑ɔ ne̱e̱? N kyo̱rɔ mo̱ne̱ aaa? Ma kyo̱rɔ mo̱ne̱, daa!
22 Não tendes, porventura, casas onde comer e beber? Ou menosprezais a igreja de Deus e envergonhais os que nada têm? Que vos direi? Louvar-vos-ei? Nisto, certamente, não vos louvo.
23 To, ane̱ nyaŋpe̱ Yeesuu fɔŋfɔŋ ase̱ ne̱ mo̱ a nya abware̱se̱ŋ ke̱kaapo̱ mɔ le̱e̱, ne̱ mo̱ a kyɔ tɔwe̱ amo̱ ase̱ŋ gywii mo̱ne̱ fe̱yɛ ane̱ nyaŋpe̱ Yeesuu a gyi bodobodoo kanye ko̱ ne̱ Yudas Kariyotinyi a gyi mò̱ kidiburo‑o.Yeesuu mò̱ aa mò̱ agyase̱po̱‑ɔ i gyi Wuribware̱-a‑kya-ane̱-yɔwe̱ a ateese‑o|src="CN01803b.tif" size="span" ref="1 Korintoo awuye 11.23–27"
23 Porque eu recebi do Senhor o que também vos entreguei: que o Senhor Jesus, na noite em que foi traído, tomou o pão;
24 Ne̱ ɔɔ sa Wuribware̱ aŋsɛ, ne̱ ɔɔ te̱ŋŋe̱ bodobodoo‑o‑ro tɔwe̱ fe̱yɛ, “Mo̱ ko̱yo̱wɔre̱gyi ne̱ n de mo̱ e̱ sa mo̱ne̱‑ɔ ne̱e̱, na mo̱nꞌ de̱e̱ bo̱ nyiŋŋi mo̱.”
24 e, tendo dado graças, o partiu e disse: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
25 Ane̱ŋ dɛɛ ne̱, bamo̱ a gyi lo̱we̱‑ɔ, ne̱ ɔɔ taa nta ko̱to̱re̱nkyu bo̱rɔ, ne̱ ɔɔ tɔwe̱ fe̱yɛ, “Ko̱to̱re̱nkyu na nta mɔ ye̱re̱ bo̱ sa e̱taŋ po̱pwɛɛ ne̱ Wuribware̱ e̱ ba mo̱ mbo̱gya a ɔ bo̱ tii e̱mo̱ kanɔ‑ɔ ne̱e̱. Saŋ ke̱maa ne̱ mo̱ne̱ ya gyaŋŋe̱ mo̱ne̱ e̱ kpa a mo̱nꞌ nuu mmo̱, mo̱nꞌ waa ane̱ŋ ne̱ mo̱ e̱ waa mbe̱yɔmɔ‑ɔ, na mo̱nꞌ bo̱ nyiŋŋi mo̱.”
25 Por semelhante modo, depois de haver ceado, tomou também o cálice, dizendo: Este cálice é a nova aliança no meu sangue; fazei isto, todas as vezes que o beberdes, em memória de mim.
26 Amo̱se̱ se̱‑ɔ, saŋ ke̱maa ne̱ mo̱ne̱ ya gyaŋŋe̱ a mo̱nꞌ gyi bodobodoo mɔ, na mo̱nꞌ nuu nta mɔ, mo̱ne̱ e̱ tɔwe̱ mo̱ne̱ gywii abɛɛ ke̱tɔ se̱ ne̱ ane̱ nyaŋpe̱ a wu‑o ne̱e̱. Na mo̱nꞌ de̱e̱ waa ane̱ŋ bo̱ fo̱ saŋ ne̱ ɔ be̱e̱ o kiŋŋi a ɔ ba‑ɔ.
26 Porque, todas as vezes que comerdes este pão e beberdes o cálice, anunciais a morte do Senhor, até que ele venha.
27 Amo̱‑ɔ se̱‑ɔ fo̱ko̱ ne̱ fo̱ ya gyi ane̱ nyaŋpe̱ bodobodoo nuu mò̱ nta‑ɔ katɔmaabu‑ro, amo̱ fe̱raa ɔ waa bɔye̱ ɔ bo̱ kye ane̱ nyaŋpe̱ ko̱yo̱wɔre̱gyi na mò̱ mbo̱gya‑ɔ ne̱e̱.
27 Por isso, aquele que comer o pão ou beber o cálice do Senhor, indignamente, será réu do corpo e do sangue do Senhor.
28 Pwɛɛ na ɔko̱ bo̱ gyi ane̱ŋ a bodobodoo amo̱, na o nuu nta amo̱‑ɔ, amo̱‑ɔ ɔ gye̱ ŋkpɛɛ de̱e̱re̱ mò̱ fɔŋfɔŋ kakpo̱nɔ‑rɔ ke̱e̱.
28 Examine-se, pois, o homem a si mesmo, e, assim, coma do pão, e beba do cálice;
29 Ɔko̱ ya wo̱ ane̱ŋ a bodobodoo‑o, ne̱ oo nuu ane̱ŋ a nta‑ɔ, ne̱ ɔ mo̱ŋ nu kaase̱ fe̱yɛ a ye̱re̱ bo̱ sa Kristoo ko̱yo̱wɔre̱gyi ne̱e̱, amo̱ fe̱raa ɔ sa ne̱ Wuribware̱ i bu mò̱ ke̱pɔ.
29 pois quem come e bebe sem discernir o corpo, come e bebe juízo para si.
30 Amo̱se̱ se̱‑ɔ ne̱ mo̱ne̱‑rɔ bwe̱e̱tɔ mo̱ŋ bo̱ le̱ŋ, ne̱ ba lɔ, ne̱ bamo̱ bo̱ko̱ gbaa a wu.
30 Eis a razão por que há entre vós muitos fracos e doentes e não poucos que dormem.
31 Amaa ane̱ ya ŋu ane̱ aŋu‑ro na ŋkpo̱nɔ‑rɔ pwɛɛ ne̱ ane̱ e̱ dɛɛ yɔ ane̱ nyaŋpe̱ a ateese kigyi‑o‑ro, amo̱ fe̱raa Wuribware̱ mo̱ŋ de kpa ne̱ ɔ ye̱re̱ se̱ a ɔ bo̱ bu ane̱ ke̱pɔ‑ɔ.
31 Porque, se nos julgássemos a nós mesmos, não seríamos julgados.
32 Amaa amo̱ e̱ gye̱ fe̱yɛ Wuribware̱ e̱ gye̱ ne̱ o bu ane̱ ke̱pɔ, na o gyiiri ane̱ ke̱se̱bɔ mbe̱yɔmɔ, a du ne̱e̱ fe̱yɛ ɔ be̱ra ane̱, na ane̱ ma tii ke̱pɔ kibu na ke̱se̱bɔgyiiri ne̱ ɔ sa a kaye̱‑rɔ ase̱sɛ e̱bɔye̱ awaapo̱ i ŋu‑o si, saŋ ne̱ ɔ ba a ɔ bo̱ gyi ase̱sɛ pɛɛɛ ase̱ŋ‑ɔ.
32 Mas, quando julgados, somos disciplinados pelo Senhor, para não sermos condenados com o mundo.
33 Amo̱se̱ se̱‑ɔ, mo̱ ko̱so̱bɛɛ‑ana, mo̱ne̱ ya bo̱ gyaŋŋe̱ a mo̱nꞌ gyi ane̱ nyaŋpe̱ a ateese‑o, mo̱nꞌ de̱e̱ kpa abɛɛ ŋu pwɛɛ na mo̱nꞌ dɛɛ gyi ateese‑o.
33 Assim, pois, irmãos meus, quando vos reunis para comer, esperai uns pelos outros.
34 Ako̱ŋ i de ɔko̱, mo̱nꞌ sa a ɔ gye̱ ŋkpɛɛ gyi mò̱ lɔŋ‑nɔ pwɛɛ. N gye̱ ane̱ŋ, Wuribware̱ i bu mo̱ne̱ ke̱pɔ.
34 Se alguém tem fome, coma em casa, a fim de não vos reunirdes para juízo. Quanto às demais coisas, eu as ordenarei quando for ter convosco.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.