Lucas 8
Chumburung NT (NCU_WBT) vs NVT
1 Bo̱ fo̱ saŋ ko̱‑ɔ ne̱ Yeesuu a nare̱ e̱maŋ dabe̱ na ngyingyii si ɔ tɔwe̱ ase̱ŋ timaa bo̱ le̱e̱ Wuribware̱ kuwure‑o si o gywii ase̱sɛ. Mò̱ aa mò̱ agyase̱po̱ kudu anyɔ‑ɔ na akye̱e̱pe̱ ko̱ ne̱ ɔɔ gya ibrisi bo̱ ko̱so̱ bamo̱ se̱, ne̱ ɔɔ kya bamo̱ alɔgyi‑o ya nare̱ kaa e̱maŋ‑ɔ se̱. Akye̱e̱ amo̱ e̱ gye̱ Mariya ne̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Magadalanyi, ne̱ Yeesuu a gya ibrisi isunoo bo̱ ko̱so̱ mò̱ se̱‑ɔ,
1 Pouco tempo depois, Jesus começou a percorrer as cidades e os povoados vizinhos, anunciando as boas-novas a respeito do reino de Deus. Iam com ele os Doze
2 — ausente —
2 e também algumas mulheres que tinham sido curadas de espíritos impuros e enfermidades. Entre elas estavam Maria Madalena, de quem ele havia expulsado sete demônios;
3 na Yohana ne̱ ba te̱e̱ mò̱ kuri ɛ Kusa ne̱ ɔ dɛɛ ɔ gye̱ Owure Hɛrɔd a ayaafɔre̱‑ɔ pɛɛɛ ɔbre̱sɛ‑ɔ, na Susana, na akye̱e̱ bwe̱e̱tɔ bo̱ tii si. Baa ba bamo̱ mpo̱tɛɛ ne̱ bo̱ de‑o ŋko̱ bo̱ kya Yeesuu mò̱ aa mò̱ agyase̱po̱‑ɔ‑rɔ‑ɔ.
3 Joana, esposa de Cuza, administrador de Herodes; Susana, e muitas outras que contribuíam com seus próprios recursos para o sustento de Jesus e seus discípulos.
4 Ne̱ ase̱sɛ a le̱e̱ e̱maŋ se̱ e̱maŋ se̱ ba Yeesuu ase̱. Saŋ ne̱ ase̱sɛ biribiri a bo̱ gyaŋŋe̱‑ɔ, ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ kitee mɔ gywii bamo̱ fe̱yɛ,
4 Certo dia, uma grande multidão, vinda de várias cidades, juntou-se para ouvir Jesus, e ele lhes contou uma parábola:
5 “N gye̱ ɔdɔɔpo̱ ko̱ e̱ bo̱‑rɔ aaa? Ne̱ ɔɔ yɔ a ɔ ya ŋo̱nyaŋ mò̱ yaabraa. Mò̱ a yɔ ɔ ŋo̱nyaŋ‑ɔ, ne̱ ayaabraagyi amo̱ ako̱ a le̱e̱ da kpa kɛɛ, ne̱ ase̱sɛ a kyikye si, ne̱ mbo̱gyii a bo̱ tesi gyi.
5 “Um lavrador saiu para semear. Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, onde foram pisadas, e as aves vieram e as comeram.
6 Ne̱ yaabraa amo̱ ako̱ a le̱e̱ da kagyaase̱. A bo̱ kwɛɛ‑ɔ, ne̱ aa wu, a le̱e̱ fe̱yɛ swe̱e̱re̱ amo̱ mfe̱ŋ mo̱ŋ de yuri.
6 Outras caíram entre as pedras e começaram a crescer, mas as plantas logo murcharam por falta de umidade.
7 Ne̱ ako̱ mɔ a le̱e̱ da e̱fa‑rɔ, ne̱ amo̱ aa e̱fa‑ɔ a ko̱so̱, ne̱ e̱fa‑ɔ a daŋ mwiire amo̱ se̱, amo̱se̱‑ɔ ɔ mo̱ŋ taare̱ waa.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos, que cresceram com elas e sufocaram os brotos.
8 Ne̱ ŋkee ayaabraagyi amo̱ ako̱ a le̱e̱ da swe̱e̱re̱ timaa si, ne̱ yaabraa‑ɔ a ko̱so̱ daŋ bo̱ ko̱we̱ waa aŋu adabe̱ adabe̱. Amo̱ e̱ gye̱ saase̱bɛɛ. Amo̱se̱‑ɔ ɔke̱maa ne̱ o de e̱se̱bɔ‑ɔ, o nu.”
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita cem vezes maior que a quantidade semeada”. Quando ele terminou de dizer isso, declarou: “Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
9 Ne̱ Yeesuu agyase̱po̱‑ɔ a bise mò̱ kitee‑o kaase̱.
9 Seus discípulos lhe perguntaram o que a parábola significava.
10 Ne̱ ɔɔ be̱ŋŋaa bamo̱ fe̱yɛ, “Mo̱ne̱ wo̱re̱ ne̱ mo̱ e̱ tɔwe̱ ane̱ŋ ne̱ Wuribware̱ a kuwure‑o‑ro du‑o mo̱ i gywii, amaa bamo̱ ne̱ ba saŋ‑ɔ fe̱raa itee‑ro na akpare̱‑rɔ ne̱ mo̱ e̱ tɔwe̱ ke̱mo̱ ase̱ŋ a m bo̱ gywii bamo̱,
10 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino de Deus, mas uso parábolas para ensinar os outros, a fim de que, ‘Quando olharem, não vejam; quando escutarem, não entendam’.
11 Ne̱ Yeesuu yɛ, “To, ŋkee mo̱nꞌ nu kitee‑o kaase̱. Ayaabraagyi‑o ko̱ŋo̱nyaŋ ye̱re̱ bo̱ sa abware̱se̱ŋ ne̱ mo̱ e̱ tɔwe̱ mo̱ i gywii ase̱sɛ‑ɔ.
11 “Este é o significado da parábola: As sementes são a palavra de Deus.
12 Ayaabraagyi ne̱ aa le̱e̱ da kpa kɛɛ‑ɔ ye̱re̱ bo̱ sa ase̱sɛ ne̱ ba nu abware̱se̱ŋ, ne̱ amo̱ ya waa kafwe̱e̱‑ɔ, amɔ Ɔbɔnsam e̱ ba a ɔ bo̱ lee amo̱ le̱e̱ bamo̱ mfɛɛre̱‑rɔ, na bo̱ ma nya kɔɔre̱ gyi na Wuribware̱ mo̱rɔwe̱ bamo̱‑ɔ.
12 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas o diabo vem e a arranca do coração deles e os impede de crer e ser salvos.
13 Ayaabraagyi ne̱ aa le̱e̱ da kagyaase̱‑ɔ mɔ ye̱re̱ bo̱ sa ase̱sɛ ne̱ ba nu abware̱se̱ŋ‑ɔ, ne̱ a waa bamo̱ ŋkpo̱nɔ‑rɔ kɔne̱‑ɔ. Amaa bamo̱ akatɔ mo̱ŋ pee si‑o si‑o, Ɔbɔnsam ya kyɔ bamo̱‑rɔ ke̱e̱ kafwe̱e̱, amɔ baa kyɔ yɔwe̱ abware̱se̱ŋ‑ɔ se̱ ke̱gya.
13 As sementes no solo rochoso representam os que ouvem a mensagem e a recebem com alegria. Uma vez, porém, que não têm raízes profundas, creem apenas por um tempo e depois desanimam quando enfrentam provações.
14 Amo̱ ne̱ aa le̱e̱ da e̱fa‑rɔ‑ɔ mɔ ye̱re̱ bo̱ sa bamo̱ ne̱ ba nu abware̱se̱ŋ‑ɔ, ne̱ kaye̱ mɔ‑rɔ atɔ tɔɔraasɛ na katanne̱kpa na atɔ biribiri ke̱kpa ya lwee bamo̱ mfɛɛre̱‑rɔ, amɔ aa waa ko̱kyɔ kyo̱ŋ abware̱se̱ŋ ne̱ a bo̱ bamo̱ ŋkpo̱nɔ‑rɔ‑ɔ. Amɔ bamo̱ ko̱kɔɔre̱gyi‑o maa waa bamo̱ sɛye̱.
14 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações, riquezas e prazeres desta vida, de modo que nunca amadurecem.
15 Ŋkee ayaabraagyi ne̱ aa le̱e̱ da swe̱e̱re̱ timaa si, ne̱ aa ko̱so̱ daŋ bo̱ ko̱we̱ waa aŋu adabe̱ adabe̱‑ɔ mɔ ye̱re̱ bo̱ sa ase̱sɛ timaa ne̱ ba nu ase̱ŋ timaa‑o, ne̱ ba kɔɔre̱ ba gyi, ne̱ ba le̱ŋ e̱ye̱e̱ bo̱ gya amo̱ se̱ nɛɛnɛɛ, ne̱ ba waa itimaa saŋ ke̱maa‑ɔ.”
15 E as que caíram em solo fértil representam os que, com coração bom e receptivo, ouvem a mensagem, a aceitam e, com paciência, produzem uma grande colheita.”
16 Ne̱ Yeesuu a kya se̱ tɔwe̱ fe̱yɛ, “Ɔko̱ maa kyaŋŋe̱ mò̱ fetiri si na ɔ ko̱ŋ be̱ra kike bo̱ buŋ si, bɛɛɛ ɔ taa bo̱ kwe̱e̱rɔ mpaa kaase̱. Kabuno ne̱ ɔ taa a ɔ bo̱ ye̱ra, na ɔ laŋŋe̱‑rɔ ane̱ŋ ne̱ ase̱sɛ i lwee lɔŋ‑nɔ ne̱ ba nya bo̱ ŋu‑ro‑o.
16 “Não faz sentido acender uma lâmpada e depois cobri-la com uma vasilha ou escondê-la debaixo da cama. Pelo contrário, ela é colocada num pedestal, de onde sua luz pode ser vista pelos que entram na casa.
17 Amo̱se̱‑ɔ sɛye̱ maa kwe̱e̱rɔ. Ke̱tɔ ke̱maa na ase̱ŋ ke̱maa e̱ le̱e̱ ifuri na ɔke̱maa ŋu.
17 Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz e será conhecido por todos.
18 Mo̱nꞌ nu ase̱ŋ ne̱ mo̱ e̱ tɔwe̱‑ɔ dame̱naŋsɛ, a le̱e̱ fe̱yɛ ɔke̱maa ne̱ o nu mo̱ ase̱ŋ timaa‑o, ne̱ ɔ kɔɔre̱ amo̱ o gyi‑o, Wuribware̱ e̱ sa mò̱ kanyiase̱ŋ bwe̱e̱tɔ na ɔ bo̱ tii kamo̱ ne̱ o de‑o si. Amaa mò̱ ne̱ o kine mo̱ ase̱ŋ amo̱‑ɔ fe̱raa, Wuribware̱ e̱ sa a ɔ paŋ mò̱ kanyiase̱ŋ kafwe̱e̱ ne̱ ɔ fa fe̱yɛ ɔ kyɔ o de‑o.”
18 “Portanto, ouçam com atenção! Pois ao que tem, mais lhe será dado, mas do que não tem, até o que pensa ter lhe será tomado”.
19 Ne̱ Yeesuu mò̱ nyi na mò̱ tire‑ana a ba mò̱ ase̱ a bo̱ bo̱ ŋu mò̱. Amaa bo̱ le̱e̱ ase̱sɛ ko̱kyɔ‑ɔ se̱‑ɔ bo̱ mo̱ŋ nya kpa yɔ mò̱ ase̱.
19 Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiram chegar até ele por causa da multidão.
20 To, ne̱ ɔko̱ a tɔwe̱ gywii Yeesuu fe̱yɛ, “Ke̱e̱, fo̱ nyi na fo̱ tire‑ana ye̱re̱ kawu ba te̱e̱ fo̱‑ɔ.”
20 Alguém disse a Jesus: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo”.
21 Ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii ase̱sɛ‑ɔ pɛɛɛ fe̱yɛ, “Bamo̱ ne̱ ba nu abware̱se̱ŋ‑ɔ, ne̱ bo̱ gya amo̱ se̱‑ɔ, ne̱ mo̱ e̱ te̱e̱ bamo̱ ɛ n na na mo̱ tire‑ana.”
21 Jesus respondeu: “Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam”.
22 Kake ŋko̱ ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii mò̱ agyase̱po̱‑ɔ fe̱yɛ, “Mo̱nꞌ sa a ane̱ te̱ŋ ke̱pare̱ dabe̱‑ɔ‑rɔ yɔ nno̱ŋ a bo̱ŋbe̱‑ɔ se̱.” Ne̱ baa lwee ko̱re̱e̱‑rɔ me̱raa se̱ ba yɔ.
22 Certo dia, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos para o outro lado do mar”. Assim, entraram num barco e partiram.
23 Bamo̱ a pare̱ ba yɔ‑ɔ, ne̱ Yeesuu a di idi ko̱re̱e̱‑ɔ‑rɔ mfe̱ŋ. Ne̱ afwii dabe̱ ko̱ a ko̱so̱ a kya nkyu‑o si mfe̱ŋ, ne̱ alaŋkpare̱ a le̱e̱ a da nkyu bo̱ waa bamo̱ ko̱re̱e̱‑ɔ‑rɔ, ne̱ ɔ kpa a ɔ bo̱rɔ.
23 Durante a travessia, Jesus caiu no sono. Logo, porém, veio sobre o mar uma forte tempestade. O barco começou a se encher de água, colocando-os em grande perigo.
24 Amo̱ fe̱raa ne̱ Yeesuu agyase̱po̱‑ɔ a ya kyiŋŋi mò̱, ne̱ baa tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ, “Ane̱ nyaŋpe̱, ane̱ nyaŋpe̱, ane̱ e̱ kpa a ane̱ wu.” Ne̱ Yeesuu a ko̱so̱ sa kanɔ fe̱yɛ afwii‑o na alaŋkpare̱‑ɔ yɔwe̱, ne̱ aa yɔwe̱, ne̱ ke̱tɔ a waa surumm.
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Mestre, Mestre, vamos morrer!”. Quando Jesus despertou, repreendeu o vento e as ondas violentas. A tempestade parou, e tudo se acalmou.
25 Ŋkee ne̱ oo bise mò̱ agyase̱po̱‑ɔ fe̱yɛ, “Nte̱tɔ se̱ ne̱ mo̱ne̱ maa kɔɔre̱ mo̱ mo̱ne̱ i gyi‑o ne̱e̱?” Ne̱ kufu a nya bamo̱, ne̱ e̱ye̱e̱ a kpe̱ŋ bamo̱, ne̱ ba ŋwiini ba gywii abɛɛ fe̱yɛ, “Nte̱tɔ se̱sɛ e̱ gye̱ ɔnyare̱ mɔ? Mò̱ ya sa kanɔ, afwii na alaŋkpare̱ gya kamo̱ se̱ ne̱e̱.”
25 Então ele lhes perguntou: “Onde está a sua fé?”. Admirados e temerosos, os discípulos diziam entre si: “Quem é este homem? Quando ele ordena, até os ventos e o mar lhe obedecem!”.
26 Ne̱ Yeesuu mò̱ aa mò̱ agyase̱po̱‑ɔ a kya se̱ te̱ŋ‑nɔ yɔ Gadara ifuri ne̱ e̱ bo̱ Galile̱ya a ke̱pare̱ dabe̱ a nno̱ŋ a bo̱ŋbe̱‑ɔ se̱‑ɔ se̱.
26 Então chegaram à região dos gadarenos, do outro lado do mar da Galileia.
27 Yeesuu ke̱le̱e̱ ko̱re̱e̱‑ɔ‑rɔ‑ɔ, ne̱ ɔnyare̱ ko̱ ne̱ ibrisi bwe̱e̱tɔ te mò̱ se̱‑ɔ a bo̱ gyaŋŋaa mò̱. Ibrisi amo̱ a kye̱na mò̱ se̱, na ɔ naa na ɔ mo̱ŋ de̱re̱ atɔ kyee, ne̱ oo tu le̱e̱ maŋ‑nɔ ba ɔ bo̱ mfe̱ŋ ne̱ ba pure ase̱sɛ‑ɔ. Saŋ ke̱maa ne̱ ibrisi mɔ e̱ ywe̱e̱ mò̱ se̱, ne̱ ba ba agbarabi a bo̱ bo̱ ŋure mò̱ asare̱e̱‑rɔ na ayaa‑rɔ bo̱ kye̱na‑ɔ, na bo̱ ke̱e̱ mò̱ se̱‑ɔ, amɔ ɔ te̱ŋŋe̱ agbarabi‑o, na ibrisi amo̱ yaa mò̱ kimukee‑ro. To, ne̱ Yeesuu a sa kanɔ fe̱yɛ ibrisi‑o ko̱so̱ mò̱ se̱. Ne̱ ɔnyare̱ amo̱ a faa‑rɔ, ne̱ oo kpuni aŋurii Yeesuu ayaa‑rɔ, ne̱ ɔɔ faa keŋkeŋ fe̱yɛ, “Yeesuu, Nyiŋkpe̱ŋ-kyo̱ŋ-atɔ‑pɛɛɛ-Bware̱ mò̱ gyi‑o, nte̱tɔ ne̱ fo̱ e̱ kpa mo̱ ase̱? Mo̱ e̱ ko̱re̱ fo̱, fo̱ ma tɔɔraa mo̱.”
27 Quando Jesus desembarcou, um homem possuído por demônios veio ao seu encontro. Fazia muito tempo que ele não tinha casa nem roupas e vivia num cemitério fora da cidade.
28 — ausente —
28 Assim que viu Jesus, gritou e caiu diante dele. Então disse em alta voz: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Suplico que não me atormente!”.
29 — ausente —
29 Pois Jesus já havia ordenado que o espírito impuro saísse dele. Esse espírito tinha dominado o homem em várias ocasiões. Mesmo quando era colocado sob guarda, com os pés e as mãos acorrentados, ele quebrava as correntes e, sob controle do demônio, corria para o deserto.
30 To, ne̱ Yeesuu a bise mò̱ fe̱yɛ, “Fo̱ ke̱nyare̱ e̱ gye̱ e̱me̱ne̱?” Ne̱ ɔ yɛ, “Mo̱ e̱ gye̱ Ane̱-kyɔ-mfe̱e̱”, a kaapo̱ fe̱yɛ ibrisi bwe̱e̱tɔ te mò̱ se̱.
30 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. “Legião”, respondeu ele, pois havia muitos demônios dentro do homem.
31 Ne̱ ibrisi amo̱ a ko̱re̱ Yeesuu fe̱yɛ ɔ ma taa e̱mo̱ bo̱ waa ke̱maŋtaŋ ko̱ ne̱ ke̱ bo̱ keŋ, ne̱ ke̱ mo̱ŋ de kɛɛ, ne̱ Wuribware̱ e̱ ba a ɔ bo̱ twe̱e̱ ibrisi pɛɛɛ mɔ waa‑rɔ‑ɔ‑rɔ.
31 E imploravam que Jesus não os mandasse para o abismo.
32 Saŋ amo̱ mɔ aprako bwe̱e̱tɔ ko̱ ye̱re̱ kabe̱e̱gyi ko̱ se̱ mfe̱ŋ ba gyi. Ne̱ ibrisi‑o a ko̱re̱ Yeesuu fe̱yɛ ɔ sa a bo̱ le̱e̱ ɔnyare̱ amo̱ se̱ ya kye̱na aprako amo̱ se̱. Ne̱ ɔɔ sa e̱mo̱ kpa.
32 Ali perto, uma grande manada de porcos pastava na encosta de uma colina, e os demônios suplicaram que ele os deixasse entrar nos porcos. Jesus lhes deu permissão.
33 Ne̱ e̱ ya ko̱so̱ ɔnyare̱ amo̱ se̱ ya kye̱na aprako‑o si, ne̱ aprako de̱maŋte̱ amo̱ a ŋwɛɛnaŋ kpo̱ro̱we̱ kabe̱e̱gyi‑o si ya le̱e̱ da nkyu‑ro wu wu.
33 Os demônios saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme para dentro do mar e se afogou.
34 Bamo̱ ne̱ ba de̱e̱re̱ aprako amo̱ se̱‑ɔ a ŋu ke̱tɔ ne̱ kaa waa‑ɔ, ne̱ baa ŋwɛɛnaŋ yɔ maŋ‑nɔ na mmaŋgyii‑ro na adɔɔ‑rɔ ya da ase̱ŋ ne̱ aa ba‑ɔ kiboŋboŋ.
34 Quando os que cuidavam dos porcos viram isso, fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia.
35 Ne̱ ase̱sɛ a le̱e̱ a bo̱ bo̱ ke̱e̱ ke̱tɔ ne̱ kaa ba‑ɔ. Ne̱ baa ba Yeesuu ase̱ bo̱ to̱ fe̱yɛ ɔnyare̱ ne̱ ibrisi dɛɛ i te mò̱ se̱‑ɔ te Yeesuu ayaa‑rɔ o buŋ atɔ, ne̱ ŋkee fe̱raa mò̱ mfɛɛre̱ du mò̱ kyɛɛkyɛɛ. Ne̱ kufu a nya bamo̱ pɛɛɛ.
35 O povo correu para ver o que havia ocorrido. Uma multidão se juntou ao redor de Jesus, e eles viram o homem que havia sido liberto dos demônios. Estava sentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
36 Ne̱ bamo̱ ne̱ baa ŋu ane̱ŋ ne̱ ɔnyare̱ amo̱ a kpaare̱‑ɔ a tɔwe̱ amo̱ ase̱ŋ gywii bamo̱ ne̱ baa sii kamɛɛ ba‑ɔ.
36 Os que presenciaram os acontecimentos contaram aos demais como o homem possuído por demônios tinha sido curado.
37 Ne̱ ase̱sɛ ne̱ bo̱ bo̱ swe̱e̱re̱ amo̱ se̱‑ɔ pɛɛɛ a tɔwe̱ gywii Yeesuu fe̱yɛ ɔ le̱e̱ bamo̱ ifuri si, a le̱e̱ fe̱yɛ kufu de bamo̱. Amo̱se̱‑ɔ ne̱ Yeesuu a be̱e̱ lwee ko̱re̱e̱‑ɔ‑rɔ ɔ kpa a o kiŋŋi yɔ.
37 Todo o povo da região dos gadarenos suplicou que Jesus fosse embora, pois ficaram muito assustados. Então ele voltou ao barco e partiu.
38 Ne̱ ɔnyare̱ ne̱ Yeesuu a gya ibrisi bo̱ ko̱so̱ mò̱ se̱‑ɔ a ko̱re̱ Yeesuu fe̱yɛ ɔ sa a mò̱ aa mò̱ a yɔ. Amaa Yeesuu a kiŋŋaa mò̱ ne̱e̱, tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ,
38 O homem que tinha sido liberto dos demônios suplicou para ir com ele, mas Jesus o mandou para casa, dizendo:
39 “Kiŋŋi nare̱ pe̱ ya tɔwe̱ atɔ dabe̱ dabe̱ ne̱ Wuribware̱ a waa sa fo̱‑ɔ gywii fo̱ aye̱ awuye.” Ne̱ ɔnyare̱ amo̱ a kiŋŋi yɔ maŋ‑ɔ‑rɔ ya tɔwe̱ atɔ dabe̱ dabe̱ ne̱ Yeesuu a waa sa mò̱‑ɔ ase̱ŋ gywii mfe̱ŋ a ase̱sɛ‑ɔ pɛɛɛ.
39 “Volte para sua família e conte a eles tudo que Deus fez por você”. E o homem foi pela cidade inteira, anunciando tudo que Jesus tinha feito por ele.
40 Saŋ ne̱ Yeesuu a kiŋŋi ba bo̱ŋbe̱ ne̱ ɔɔ le̱e̱ mò̱ se̱ yɔ‑ɔ, ne̱ ase̱sɛ ne̱ bo̱ ye̱re̱ bo̱ gywii mò̱‑ɔ a sa mò̱ aŋsɛ na ke̱ba.
40 Do outro lado do mar, as multidões receberam Jesus com alegria, pois o estavam esperando.
41 Ne̱ ke̱bware̱ko̱re̱kyaŋ abre̱sɛ‑ɔ ɔko̱ ne̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Yayerus‑o a ba Yeesuu ase̱ mfe̱ŋ bo̱ kpuni aŋurii Yeesuu ayaa‑rɔ ko̱re̱ mò̱ fe̱yɛ ɔ sa a bo̱ yɔ mò̱ aye̱,
41 Então um homem chamado Jairo, um dos líderes da sinagoga local, veio e se prostrou aos pés de Jesus, suplicando que ele fosse à sua casa.
42 a le̱e̱ fe̱yɛ mò̱ kagyikye̱e̱sɛɛ ko̱ ne̱ oo gyi nsu kudu ŋnyɔ‑ɔ e̱ lɔ ɔ kpa a o wu. Kakye̱e̱sɛɛ‑ɔ wo̱re̱ kpeŋ e̱ gye̱ mò̱ gyi. Yeesuu a yɔ‑ɔ, ne̱ ase̱sɛ a kpɔwe̱ miri bo̱ gya mò̱ se̱.
42 Sua única filha, de cerca de doze anos, estava à beira da morte. Jesus o acompanhou, cercado pela multidão.
43 Amɔ ɔkye̱e̱ ko̱ mɔ bo̱ bamo̱‑rɔ, ne̱ ɔ lɔ ke̱kye̱e̱tɔ bo̱ le̱e̱ fe̱yɛ kiferi ke̱maa‑rɔ ɔ taare̱ bwiino waa iluwi kanɔ ŋko̱. Waa nsu kudu ŋnyɔ ne̱e̱ fe̱yɛ mò̱ a lɔ ane̱ŋ a ko̱lɔ‑ɔ. Ɔko̱ mɔ mo̱ŋ taare̱ kya mò̱ ke̱mo̱.
43 Uma mulher no meio do povo sofria havia doze anos de uma hemorragia, sem encontrar cura.
44 Amo̱se̱‑ɔ ne̱ oo lwee ase̱sɛ amo̱‑rɔ yɔ Yeesuu kamɛɛ ya dabo̱rɔ mò̱ waagya kanɔ, ne̱ ɔɔ kpaare̱ puri amo̱‑rɔ mfe̱ŋ.
44 Ela se aproximou por trás de Jesus e tocou na borda de seu manto. No mesmo instante, a hemorragia parou.
45 Ne̱ Yeesuu a bise fe̱yɛ, “Nsɛ ya dabo̱rɔ mo̱‑ɔ ne̱e̱?” Ɔke̱maa a tɔwe̱ fe̱yɛ n gye̱ mò̱ ne̱e̱‑ɔ, ne̱ Peetroo yɛ, “Mo̱ nyaŋpe̱, e̱me̱ne̱ ne̱ fo̱ i bise ane̱ŋ, na ase̱sɛ de̱maŋte̱ mɔ a muruwaa fo̱?”
45 “Quem tocou em mim?”, perguntou Jesus. Todos negaram, e Pedro disse: “Mestre, a multidão toda se aperta em volta do senhor”.
46 Ne̱ Yeesuu yɛ, “Amaa mo̱ a pini fe̱yɛ ɔko̱ a dabo̱rɔ mo̱, a le̱e̱ fe̱yɛ mo̱ a ŋu fe̱yɛ e̱le̱ŋ a le̱e̱ mo̱‑rɔ kya ɔko̱.”
46 Jesus, no entanto, disse: “Alguém certamente tocou em mim, pois senti que de mim saiu poder”.
47 Ɔkye̱e̱ amo̱ a ŋu fe̱yɛ ɔ maa taare̱ a ɔ taa ke̱tɔ ne̱ ɔɔ waa‑ɔ a ɔ bo̱ kwe̱e̱rɔ‑ɔ se̱‑ɔ, ne̱ ɔɔ ba Yeesuu ase̱ na ɔ yo̱ŋ, ne̱ ɔɔ bo̱ kpuni aŋurii mò̱ ayaa‑rɔ. Ase̱sɛ amo̱‑rɔ mfe̱ŋ ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii Yeesuu ke̱tɔ se̱ ne̱ ɔɔ dabo̱rɔ mò̱‑ɔ na ane̱ŋ ne̱ ɔɔ kpaare̱ puri amo̱‑rɔ mfe̱ŋ‑ɔ.
47 Quando a mulher percebeu que não poderia permanecer despercebida, começou a tremer e caiu de joelhos diante dele. Todos a ouviram explicar por que havia tocado nele e como havia sido curada de imediato.
48 Ne̱ Yeesuu yɛ, “Ɔpe̱kye̱e̱, bo̱ le̱e̱ ane̱ŋ ne̱ fo̱ a kɔɔre̱ mo̱ gyi‑o si‑o, fo̱ a kpaare̱. To, nare̱ dame̱naŋsɛ.”
48 Então ele disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz”.
49 Saŋ ne̱ Yeesuu e̱ tɔwe̱ amo̱‑ɔ, ne̱ kabɔɔ ko̱ a le̱e̱ Yayerus a lɔŋ‑ɔ‑rɔ bo̱ tɔwe̱ gywii Yayerus fe̱yɛ, “Fo̱ kakye̱e̱sɛɛ‑ɔ a wu, amo̱se̱‑ɔ fo̱ ma lɛɛ sa a ɔkaapo̱po̱‑ɔ kpo̱ne̱ mò̱ e̱ye̱e̱.”
49 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegou um mensageiro da casa de Jairo, o líder da sinagoga, a quem disse: “Sua filha morreu. Não incomode mais o mestre”.
50 Amaa Yeesuu a nu ane̱ŋ ne̱ ɔɔ tɔwe̱‑ɔ, ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii Yayerus fe̱yɛ, “Fo̱ ma sa a fo̱ duŋ te̱ŋ fo̱, fo̱ fe̱raa, fo̱ ya kɔɔre̱ mo̱ gyi, ɔ kpaare̱.”
50 Ao ouvir isso, Jesus disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia, e ela será curada”.
51 Saŋ ne̱ baa fo̱ Yayerus a lɔŋ‑ɔ‑rɔ‑ɔ, Yeesuu mo̱ŋ sa a ɔko̱ lwee mfe̱ŋ ne̱ kakye̱e̱sɛɛ‑ɔ a wu ɔ da‑ɔ bo̱ tii mò̱ se̱, amɔ Peetroo na Yohanee na Yakubu na kakye̱e̱sɛɛ‑ɔ mò̱ se̱ na mò̱ nyi.
51 Quando chegaram à casa de Jairo, Jesus não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da menina.
52 Bamo̱ ne̱ baa saŋ bo̱ bo̱ lɔŋ‑ɔ‑rɔ‑ɔ de̱ŋ ba su kale ba sa kakye̱e̱sɛɛ‑ɔ ne̱e̱. Ne̱ Yeesuu yɛ, “Mo̱ne̱ ma su, a le̱e̱ fe̱yɛ kakye̱e̱sɛɛ‑ɔ mo̱ŋ wu, oo di idi ne̱e̱.”
52 A casa estava cheia de gente chorando e se lamentando, mas ele disse: “Parem de chorar! Ela não está morta; está apenas dormindo”.
53 Mò̱ a tɔwe̱ ane̱ŋ‑ɔ, baa mɔse̱ mò̱ ne̱e̱, a le̱e̱ fe̱yɛ bo̱ nyi kase̱ŋtiŋ fe̱yɛ kakye̱e̱sɛɛ‑ɔ a wu.
53 A multidão riu dele, pois todos sabiam que ela havia morrido.
54 To, ne̱ Yeesuu a kra kakye̱e̱sɛɛ ne̱ oo wu ɔ da‑ɔ ke̱sare̱e̱‑rɔ, ne̱ ɔɔ te̱e̱ mò̱ fe̱yɛ, “Mo̱ gyi, kyiŋŋi ko̱so̱.”
54 Então Jesus a tomou pela mão e disse em voz alta: “Menina, levante-se!”.
55 Puri amo̱‑rɔ mfe̱ŋ ne̱ oo kyiŋŋi ko̱so̱ ŋkpa na alaŋfiya‑ro. Ne̱ Yeesuu a sa kanɔ fe̱yɛ bo̱ sa kakye̱e̱sɛɛ‑ɔ ko̱tɔko̱ a o gyi.
55 Naquele momento, ela voltou à vida e levantou-se de imediato. Então Jesus ordenou que dessem alguma coisa para ela comer.
56 Ne̱ kakye̱e̱sɛɛ‑ɔ mò̱ se̱ na mò̱ nyi e̱ye̱e̱ a kpe̱ŋ bamo̱. Amaa Yeesuu yɛ bo̱ ma kaŋ tɔwe̱ ke̱tɔ ne̱ ɔɔ waa‑ɔ gywii ɔko̱.
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas Jesus insistiu que não contassem a ninguém o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.