Atos 13

ncr (NCR) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Bamii bamu gɛ̀ bee a kintaashɛ ki bamii ba mbɛmɛ le Antiok, nyu ba sɛŋe mwɛɛ mù bo gɛ̀ yuge Nyo jɛme, bo ka yɛyi bamii. Bamii bayu gɛ̀ bee Banaba bɛ Simuŋ wù ba gɛ̀ tɛŋe lɛ wù Yiide, mo Lusu wu Sɛliŋ bɛ Sol mo Manɛŋ wù ba gɛ̀ lɛyɛ wu bɛ Hɛlod wù muh wu nsa.
1 Entre os profetas e mestres da igreja de Antioquia da Síria estavam Barnabé e Simeão, chamado Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, que tinha sido criado com o rei Herodes Antipas, e Saulo.
2 Gɛ̀ bee bo bane mwɛɛ munjile bo buune Nyo, Kiyo ki Yuude ja ki jɛmɛ bo le lɛ, “Bɛŋ baa Banaba bɛ Sol bɛŋ gɛɛ yeye, bo lɛ̂ne lɛme chì nle ntɛɛŋ bo lɛ bo lɛ̂ne.”
2 Certo dia, enquanto adoravam o Senhor e jejuavam, o Espírito Santo disse: “Separem Barnabé e Saulo para realizarem o trabalho para o qual os chamei”.
3 Bo yu noo, bo ka bo bane gɛh mwɛɛ munjile bo buune, bo gɛ̀ ja bo gɛɛ chiaaŋ yi bo le, bo mo bo chiiŋsɛ bo, bo tu bo gɛɛne.
3 Então, depois de mais jejuns e orações, impuseram as mãos sobre eles e os enviaram em sua missão.
4 Banaba bɛ Sol mo bo gɛɛne gɛh no Kiyo ki Yuude gɛ̀ tuŋ bo. Bo ja bo boh a kilaantɛŋ kì Sɛlusia le, bo lee a ŋguh wu a joo le, bo daŋsɛ, bo gɛɛne woŋ wù Sablu le.
4 Enviados pelo Espírito Santo, eles desceram ao porto de Selêucia, de onde navegaram para a ilha de Chipre.
5 No bo daŋ, bo bu a kilaantɛŋ kì Salami le, bo tu bo jiɛnyi bo feeji jɛ yi Nyo yéh yi buunɛ yi Bajuu le, Joŋ Maliku jiɛnyi bɛ bo, wu fii bo.
5 Ali, na cidade de Salamina, foram às sinagogas judaicas e pregaram a palavra de Deus. João Marcos os acompanhava como assistente.
6 Bo jiɛnyɛ yi woŋ wu a joo ntɛnɛɛ wuyu le, bo daŋsɛ bo gɛɛŋ bo bu mo a kilaantɛŋ kì Bafo le. Lɛ bo gɛɛŋ bo bu yi muh wu Bajuu wumu le yo, nyu muh wu nfiŋ jee che nyu lɛ Bal Jiso, wu gɛ̀ mbiane lɛ wu le muh wù sɛŋe mwɛɛ mù wu gɛ̀ yuge Nyo jɛme.
6 Viajaram por toda a ilha até que, por fim, chegaram a Pafos, onde encontraram um feiticeiro judeu, um falso profeta chamado Barjesus.
7 Wu to wu shee bɛ Sɛgu Bawolu wù muh wù sage woŋ wuyu. Muh wù sage wuyu gɛ̀ kɛme bvufee baaŋ. Wu tɛɛŋ Banaba bɛ Sol nje wu gɛ̀ goone ki wu yû jɛ yi Nyo.
7 Ele acompanhava o governador Sérgio Paulo, um homem inteligente que convidou Barnabé e Saulo para visitá-lo, pois desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Bo to, geenɛ Ɛlima wù muh nfiŋ wɛɛ no jee che le a jɛ yi Glek le, wu mo wu tɛɛnyi bɛ bo, wu mone ki wu gê lɛ keefɛ muh wù sage wɛɛ lee fitele yi Jiso le gɛ.
8 Mas Elimas, o feiticeiro (esse é o significado de seu nome), opôs-se a eles, na tentativa de impedir que o governador viesse a crer.
9 Kiyo ki Yuude yisɛ yi Sol le, wù jee che chimi gɛ̀ bee lɛ Bol, wu noŋ ajii yi muh nfiŋ wɛɛ le,
9 Cheio do Espírito Santo, Saulo, também conhecido como Paulo, encarou Elimas nos olhos
10 wu jɛmɛ wu le lɛ, “Wo le mwa debele, wo le muh wù banɛ fiɛɛ fichii fì le chuule. Kilɛlɛ bɛ chimbiaŋ le mu chiiŋ fɛ fitele fiuŋ le. Gɛ taŋlo wo nyu nɛ njɛ wo kuse nchiɛɛŋ wù Nyo tûu chimbiaŋ sɛŋ gɛ?
10 e disse: “Filho do diabo, cheio de toda espécie de engano e maldade e inimigo de tudo que é certo! Quando deixará de distorcer os caminhos retos do Senhor?
11 Yegɛ yu, mɛɛse kibo ki Nyo le ki gwe ye yo le wo feeŋ, fi lé fi jô kife fɛ wo ka wo yɛŋ juu le.” Kimimia noo, fiɛɛ fimi shii gɛ̀ njɛ kimbɛ, fi baŋe ajii a Ɛlima. Wu mo wu ja wu tu wu monyi lo manjuu, wu goone muh wù chiɛɛji wu.
11 Preste atenção, pois o Senhor colocou a mão sobre você para castigá-lo, e você ficará cego, sem conseguir ver a luz do sol por algum tempo”. No mesmo instante, neblina e escuridão cobriram-lhe os olhos e ele começou a tatear, suplicando que alguém o tomasse pela mão e o guiasse.
12 Muh wù sage wɛɛ yɛŋ noo, wu mo wu lee fitele yi Jiso le, no wu gɛ̀ kɛme kiŋgha yi mwɛɛ mù bo gɛ̀ yɛyi kune Tada Jiso.
12 Quando o governador viu o que havia acontecido, creu, muito admirado com o ensino a respeito do Senhor.
13 Bol bɛ ŋgoo ye lee a ŋguh le Bafo, bo daŋ joo yì baaŋ bo bu a kilaantɛŋ kì Bɛlga le woŋ wù Banfilia le. No bo bu yo, Joŋ Maliku chinɛ bo le, wu tu jiŋ Yɛlusalɛm.
13 Paulo e seus companheiros saíram de Pafos num navio e foram à Panfília, onde aportaram em Perge. Ali, João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Bo ja yo, bo fe bo gɛɛŋ a kilaantɛŋ kì Antiok wu Bisidia le. Lɛ to nyu juu chi yuuŋ, bo gɛɛŋ bo lee bo shii yeh yi buunɛ le.
14 Paulo e Barnabé prosseguiram para o interior, até Antioquia da Pisídia. No sábado, foram à sinagoga.
15 Bamii gɛ̀ ja bo tɛɛŋ a Ŋwa wu banchi ba Musɛ le bɛ wu bamii ba ntuŋ wu Nyo bo mɛsɛ, bachiji kikwɛɛ ki yeh yi buunɛ yiyu le mo bo tuŋ ntuŋ fɛ ba Bol le lɛ, “Booŋ ba bwe wese, bɛŋ nɛ kɛme fiɛɛ fì bɛŋ tefɛ bamii yu, bɛŋ jɛmɛ.”
15 Depois da leitura dos livros da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram um recado: “Irmãos, se vocês têm uma palavra de encorajamento para o povo, podem falar”.
16 Bol mo wu ja we, wu chi bamii bɛ kibo wu mo wu kɛ wu jɛme lɛ, “Bamii ba Ishwala bɛ bamii ba le gɛ Bajuu gɛ ba ŋgvuune tɛ Nyo, bɛŋ yêgɛ bɛŋ yû.
16 Então Paulo ficou em pé, levantou a mão para pedir silêncio e começou a falar: “Homens de Israel e gentios tementes a Deus, ouçam-me!
17 Nyo wu bamii ba Ishwala gɛ̀ cha bachiji chiji besa, wu ge kfuu chiboo tu chi kuu sege bo gɛ̀ bee bantolo woŋ wù Ijib le. Wu mo wu bvusɛ bo yo bɛ bvuŋga bwe,
17 “O Deus desta nação de Israel escolheu nossos antepassados e fez que se multiplicassem e se fortalecessem durante o tempo em que ficaram no Egito. Então, com braço poderoso, ele os tirou da escravidão.
18 wu koo yii bɛ bo, wu tu wu jiiŋe fɛ bo le nchvuuŋ yi biluŋ le mbaanyɛ.
18 Ele suportou seu comportamento durante os quarenta anos em que andaram sem rumo pelo deserto.
19 Wu gɛ̀ ge ba shiiŋshɛ bituŋ bvusooshwi woŋ wù Kanan le, wu mo wu nya woŋ kwɛɛ tu wuboo.
19 Destruiu sete nações em Canaã e deu seu território a Israel como herança.
20 Mwɛɛ munɛ munchii gɛ̀ jo njɛ biluŋ gii yinɛh kicho mbaanshɛŋ (450). No wu nya woŋ kwɛɛ bo le, wu mo wu gɛɛ bamii ba sâge bo. Bo sa bo gɛɛŋ bo bu yi kife kì muh we wu ntuŋ wù Samwe gɛ̀ sage le.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. “Depois, Deus lhes deu juízes para governá-los até o tempo do profeta Samuel.
21 Gɛh yi kife kɛɛ le bo gɛ̀ ja bo lɛgɛ ki bo kɛme nyu nfoŋ, Nyo mo wu nya Sol, mwa Kish wu kfuu chi Bɛnjamɛ le. Wu sa bvunfoŋ yi biluŋ le mbaanyɛ.
21 Então o povo pediu um rei, e ele lhes deu Saul, filho de Quis, homem da tribo de Benjamim, e ele reinou por quarenta anos.
22 Nyo gɛ̀ shwa wu, wu gɛɛ Dabi Nfoŋ wuboo le. Nyo gɛ̀ bee wu jɛmɛ kune Dabi wunɛ lɛ,
22 Mas Deus removeu Saul e colocou em seu lugar Davi, a respeito de quem Deus disse: ‘Davi, filho de Jessé, é um homem segundo o meu coração; fará tudo que for da minha vontade’.
23 Gɛ̀ bee a kfuu chi Nfoŋ Dabi wunɛ le wù Nyo gɛ̀ bvusɛ Mbvusɛ, wu nya bamii ba Ishwala le no wu gɛ̀ ka wa. Mbvusɛ wunɛ nyu Jiso.
23 “E Jesus, um dos descendentes de Davi, é o salvador que Deus concedeu a Israel, conforme sua promessa!
24 Fɛ Jiso wunɛ kɛ lɛme che gɛ̀ bee Joŋ feeji wa bamii bachii ba Ishwala le lɛ bo kusɛ muntele muboo wu leesɛ bo a joo.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou que todo o povo de Israel precisava se arrepender e ser batizado.
25 Joŋ gɛ̀ bee wa ki wu mɛ̂sɛ lɛme che, wu gɛ̀ ja wu biih bamii le lɛ, ‘Bɛŋ kwaji lɛ nle yɛɛŋ? Gɛ n'ya nyume muh wù bɛŋ chiɛɛne gɛ. Muh wu too a mɛ jiŋ, mbaaŋ ŋkojɛ gɛ muh wu le no ŋgvuumɛ nfaanyɛ jé ye gɛ.’”
25 Quando João estava concluindo seu trabalho, perguntou: ‘Vocês pensam que eu sou o Cristo? Não sou! Mas ele vem em breve, e não sou digno sequer de desamarrar as correias de suas sandálias’.
26 Bol gɛɛŋ fwe wu jɛmɛ lɛ, “Booŋ bwɛɛŋ ba le a kfuu chi Ablaham le mo bɛŋ bamii bachii ba le gɛ Bajuu gɛ ba ŋgvuune tɛ Nyo, Nyo gɛ̀ chiiŋsɛ ntuŋ wunɛ wu taŋlo wu bvusɛ bamii yu nyu besabɛŋ.
26 “Irmãos, vocês que são filhos de Abraão e também vocês gentios tementes a Deus, esta mensagem de salvação foi enviada a nós.
27 Geenɛ, bamii ba Yɛlusalɛm bɛ bamii baboo bo sage woŋ, bo faŋ ki bo jo Jiso njɛ Mbvusɛ. Bo ka bo faŋ ki bo kɛɛ kinyi ki mwɛɛ mù bamii ba ntuŋ wu Nyo gɛ̀ saŋ kune wu. Nyu gɛ mu mù bo gɛ̀ shee bo tɛŋe aju a yuuŋ le achii. Bo gɛ̀ doo bo jɛme lɛ ba yuuyɛ wu noo, finɛ fiɛɛ mo fi ge fi to fi kojɛ no bamii ba ntuŋ wu Nyo gɛ̀ jɛmɛ.
27 O povo de Jerusalém e seus líderes não reconheceram que Jesus era aquele a respeito de quem os profetas haviam falado. Em vez disso, eles o condenaram e, ao fazê-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 No bo gɛ̀ baaŋ yɛŋ gɛ jialɛ chì taŋlo bo yuuyɛ wu yu gɛ, bo gɛɛŋ fwe bo jɛmɛ Balɛt le lɛ ba yuuyɛ wu.
28 Não encontraram motivo legal para executá-lo, mas, ainda assim, pediram a Pilatos que o matasse.
29 Bo gɛ̀ ge fiɛɛ fichii no Ŋwa wu Nyo gɛ̀ jɛme kune Jiso, bo shiishɛ wu yi kintaaŋ le bo gɛɛŋ bo leesɛ wu a jɛŋ.
29 “Depois de cumprirem tudo que as profecias diziam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o colocaram num túmulo,
30 Geenɛ, Nyo kaasɛ wu bvusɛ wu yi kwe le.
30 mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 Wu dunyɛ kikwɛɛ ke yi aju a duude le, bamii ba bɛ bo gɛ̀ ja Galalee bo gɛɛŋ Yɛlusalɛm. Le bo ba feeji kune wu mɛɛse bamii ba Ishwala le.
31 E, por muitos dias, ele apareceu àqueles que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém. Agora eles são suas testemunhas diante do povo.
32 Noo, bee tu be nyu tɛ fɛnɛ mɛɛse ki be feeji saaka wù joŋe wunɛ bɛŋ le. Saaka wunɛ le lɛ, fiɛɛ fì Nyo gɛ̀ ka wa bachiji chiji bamii ba Ishwala yu,
32 “Estamos aqui para trazer a vocês esta boa-nova. A promessa foi feita a nossos antepassados,
33 le wu ge wa fi to fi kojɛ mɛɛse kife kesa besabɛŋ le, besabɛŋ ba le booŋ baboo. Finɛ kooji no Nyo gɛ̀ bvusɛ Jiso yi kwe le. Ba le ba saŋ wa kune fiɛɛ finɛ a Ŋwa wu N'yuusɛ le bimbe bifɛɛ, Nyo jɛme lɛ,
33 e agora Deus a cumpriu para nós, os descendentes deles, ao ressuscitar Jesus. É isto que o segundo salmo diz a respeito dele: ‘Você é meu Filho; hoje eu o gerei’.
34 Kune mbvusɛ wù Nyo gɛ̀ bvusɛ Jiso yi kwe le lɛ keefɛ wu fo gɛ, Nyo gɛ̀ jɛme a yinɛ je le lɛ,
34 Pois Deus havia prometido ressuscitá-lo dos mortos, para que jamais apodrecesse no túmulo. Ele disse: ‘Eu lhes darei as bênçãos sagradas que prometi a Davi’.
35 Fi le ba ka ba saŋ a kijusɛ kimi le a Ŋwa wu N'yuusɛ le Dabi jɛme lɛ,
35 Em outro salmo, ele explicou de modo mais direto: ‘Não permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo’.
36 Fi kune Dabi le lɛ wu gɛ̀ lɛŋ lɛme che chì Nyo gɛ̀ nya wu le yi kife ke le, wu ge wu kwe ba jiiyɛ wu mbebe bachiji le, wu fo.
36 Não se trata de uma referência a Davi, porque, depois que Davi fez a vontade de Deus em sua geração, morreu e foi sepultado com seus antepassados, e seu corpo apodreceu.
37 Geenɛ, muh wunɛ wù Nyo gɛ̀ bvusɛ yi kwe le gɛ̀ baaŋ fo gɛ a jɛŋ gɛ.
37 É uma referência a outra pessoa, a alguém a quem Deus ressuscitou e cujo corpo não apodreceu.
38 Noo, booŋ ba bwɛɛŋ, bɛŋ mo bɛŋ kêe chuule lɛ saaka wunɛ wù ba feeji lɛ Nyo lɛɛshi bimbefɛ bi bamii wu lɛɛshi nje Jiso wunɛ.
38 “Ouçam, irmãos! Estamos aqui para proclamar que, por meio de Jesus, há perdão para os pecados.
39 Muh wù leese fitele fie yi Jiso le, le wu bonɛ wa yi bimbefɛ bie le bichii, le fiɛɛ fì taŋlo nchi wu Musɛ gɛ ge gɛ.
39 Todo o que nele crê é declarado justo diante de Deus, algo que a lei de Moisés jamais pôde fazer.
40 Noo, bɛŋ yɛ̂ne lɛ keefɛ fiɛɛ fì ba saŋ a ŋwa wu bamii ba ntuŋ wu Nyo le fi koo bɛŋ gɛ. Ba jɛme yo lɛ,
40 Por isso, tomem cuidado para que não se apliquem a vocês as palavras dos profetas:
41 ‘Bɛŋ yêgɛ bɛŋ yû bɛŋ ba chwɛɛse Nyo.
41 ‘Olhem, zombadores; fiquem admirados e morram! Pois faço algo em seus dias, algo em que vocês não acreditariam mesmo que lhes contassem’”.
42 Bol bɛ Banaba gɛ̀ doo bo bude yeh yi buunɛ yiyu le, bamii bayu tu bo lɛgɛ lɛ bo ka bo to gɛh juu chi yuuŋ chì too le bo ka bo jɛme mwɛɛ munɛ.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo pediu que voltassem a falar dessas coisas na semana seguinte.
43 Bamii gɛ̀ doo bo bu yeh yi buunɛ le, bamii ba duude ba gɛ̀ bee Bajuu bɛ bamii ba gɛ̀ kusɛ bo tu bamii ba mbɛmɛ ba Bajuu le, tu bo bii Bol bɛ Banaba le. Bo tu bo jɛme bo teede bamii bayu le lɛ bo yûge gɛh nyu Nyo le, lɛ bo mɛ gɛh bo nyu yi nfii wù Nyo le.
43 Muitos judeus e gentios devotos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé, que insistiam com eles para que continuassem a confiar na graça de Deus.
44 Lɛ to nyu juu chi yuuŋ chì bii chiɛɛ le, gɛ̀ shɛɛ gɛh shige kilaantɛŋ kichii gɛ̀ bu ki to ki yu jɛ yi Nyo.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade compareceu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Bajuu yɛŋ no kinchvu ki bamii taashɛ noo, bo tu bo bɛɛnɛ kindoŋ, bo tɛɛnyi fiɛɛ fì Bol be jɛme le, bo naanyi wu.
45 Quando alguns dos judeus viram as multidões, ficaram com inveja, de modo que difamaram Paulo e contestavam tudo que ele dizia.
46 Bol bɛ Banaba tu bo jɛme lo bo faane gɛ, bo duu lɛ, “Fi le chuule lɛ bee ya be fejɛ jɛ yi Nyo nyu bɛŋ Bajuu le. No bɛŋ le bɛŋ laasɛ lo, bɛŋ jo bikwɛɛ biɛna lɛ bɛŋ baaŋ kojɛ gɛ ki bɛŋ kɛ̂me kinche kì kage gɛ, tu bee lé be fîisɛ fiesa be feeji nyu bamii ba le gɛ Bajuu le gɛ.
46 Então Paulo e Barnabé se pronunciaram corajosamente, dizendo: “Era necessário que pregássemos a palavra de Deus primeiro a vocês, judeus. Mas, uma vez que vocês a rejeitaram e não se consideraram dignos da vida eterna, agora vamos oferecê-la aos gentios.
47 Le no Nyo le wu jɛme bee le, wu gɛ̀ duu lɛ,
47 Pois foi isso que o Senhor nos ordenou quando disse: ‘Fiz de você uma luz para os gentios, para levar a salvação até os lugares mais distantes da terra’”.
48 Bamii ba le gɛ Bajuu gɛ yu noo, bo tu bo yuge njoŋ, bo bɛɛŋse jɛ yi Tada. Bamii ba duude bɛɛŋ saaka wɛɛ le, nyu ba Nyo gɛ̀ cha wa lɛ bo lé bo kɛ̂me kinche kì kage gɛ.
48 Quando ouviram isso, os gentios se alegraram e agradeceram ao Senhor por essa mensagem, e todos que haviam sido escolhidos para a vida eterna creram.
49 Jɛ yi Tada mo yi jiɛnyɛ woŋ kwɛɛ le wuchii.
49 Assim, a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Geenɛ, Bajuu mo bo ja bo bɛɛse bachiji ntɛ bɛ bikɛse ba baaŋ baaŋ, bikɛse banɛ nyu bo, bo gɛ̀ bee bo too yeh yi buunɛ le, bo tu bo banɛ Bol bɛ Banaba, bo mo bo kuŋ bo lɛ bo ja yo.
50 Então os judeus, instigando as mulheres religiosas influentes e as autoridades da cidade, provocaram uma multidão contra Paulo e Barnabé e os expulsaram dali.
51 Bo doo bo jade noo, bo kaajɛ bibvunɛ yi bikaa biboo le lɛ le njiŋɛ wu fiɛɛ fì bo moŋ, bo mo bo gɛɛŋ a kilaantɛŋ kì Ikoniuŋ le.
51 Eles, porém, sacudiram o pó dos pés em sinal de reprovação e foram à cidade de Icônio.
52 Ŋgoo yi bamii ba mbɛmɛ lɛ shɛɛ yi tu yi nyu fiboo yi yuge njoŋ baaŋ, Kiyo ki Yuude nyu ki yisɛ ye yiboo le.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.