Jó 14
Icamanal toteco; Santa Biblia (NCHBL) vs NVT
1 “Amo huejcahua inemilis yon se masehuali. Temitoc sesen tonali ten inemilis ica taijyohuilisti.
1 “Como é frágil o ser humano! Sua vida é breve e cheia de aflições.
2 Timasehualme tiitztoque quej se xochit cati cahuani se talojtzi huan teipa pilini. O tiitztoque quej iecahuil se mixti cati san pano huan nimantzi ixpolihui.
2 Como uma flor, nasce e depois murcha; como uma sombra passageira, some depressa.
3 “Toteco Dios, ¿para ten tijtatzquiltijtoc moixteyol ipan na para techtajtanis cuenta?
3 É preciso que vigies uma criatura tão frágil e exijas que te preste contas?
4 Amo aqui huelis quipantis cati tapajpactic ipan se tacat quej na cati nitacatqui ica tajtacoli.
4 Quem pode extrair pureza de algo impuro? Ninguém!
5 Toteco, ta tiquixquetztoc quesqui tonati sesen masehuali itztos huan nelcototzi tonemilis. Quena, ta tiquixquetztoc quesqui metzti sesen ten tojuanti tiitztose huan amo aqui hueli quitalilis yon se tonati más.
5 Estabeleceste a extensão de nossa vida; sabes quantos meses viveremos, e não recebemos nem um dia a mais.
6 Huajca techcahuili nochi timasehualme se quentzi tonali para ma timosiyajquetzaca. Xiquijcueni mohueyi cualancayo se talojtzi para ma caxani. Tiitztoque quej titetequipanohuani. Techcahuili ma tijtamiltica nopa tequit cati techmacac ma tijchihuaca.
6 Portanto, dá-nos sossego, deixa-nos descansar! Somos como trabalhadores braçais; permite que terminemos nosso trabalho em paz.
7 “Quema tacame quitzontequij se cuahuit, noja onca pajti para chamanis huan sempa quipiyas imacuayohua cati selic.
7 “Até mesmo uma árvore tem mais esperança, pois, se for cortada, voltará a brotar e dar novos ramos.
8 Huan masque inelhuayohua nopa cuahuit huehuejtiyasquíaj tatzinta tali huan icuatzonyo palanisquía,
8 Ainda que as raízes tenham envelhecido na terra e o tronco esteja podre,
9 quema quiajsisquía at, sempa chamanisquía. Quena, quema inelhuayohua moxoxohuilisquíaj elisquía quej yancuic ixhuatos.
9 com o cheiro da água, voltará a brotar e dar ramos, como uma planta nova.
10 “Pero quema se tacat miqui, ayecmo onca chicahualisti ipan ya. San tami taijyotilana huan ayecmo itztoc.
10 “Mas, quando as pessoas morrem, perdem as forças; dão o último suspiro e, depois, onde estão?
11 Quej apocti tejco ten hueyi at huan amo mocuepa, huan quej se hueyat huaqui huan san polihui,
11 Como a água evapora do lago e o rio desaparece na seca,
12 quej nopa nojquiya tami se masehuali cati miqui. Ayecmo motananas hasta quema ayecmo oncas ilhuicacti, yon ayecmo isas.
12 são colocadas no túmulo e não voltam a se levantar. Até que os céus deixem de existir, não acordarão; não serão despertadas de seu sono.
13 “Toteco, cuali elisquía sinta techtatisquía ipan nopa hueyi ostot campa itztoque mijcatzitzi huan techelcahuasquía hasta tamisquía mohueyi cualancayo. Pero xiquixquetza se tonali quema sempa techelnamiquis.
13 “Quem dera tu me escondesses na sepultura e me esquecesses ali até tua ira passar! Quem dera me desses um tempo de descanso, para que só então te lembrasses de mim!
14 Sinta se masehuali miquis, ¿sempa moyolcuis? Sinta quena, nelía techpactisquía miyac. Huan mojmosta ipan nonemilis nimochiyas hasta ta techmalacanis ten ni taijyohuilisti para ma nimiqui.
14 Podem os mortos voltar a viver? Assim eu teria esperança durante todos os meus anos de luta e aguardaria a libertação que a morte traz.
15 Sinta ta technotzasquía, na niyasquía. Huan ta techselisquía ica miyac taicnelijcayot pampa techchijchijqui ica momax.
15 Tu chamarias, e eu responderia; tu ansiarias por mim, a obra de tuas mãos.
16 Huan ta tijpohuasquía sesen huelta canque nijtali noicxi, huan amo tijpohuasquía notajtacolhua.
16 Assim, tu protegerias meus passos, em vez de vigiares meus pecados.
17 Tijtatisquía nochi notaixpanolhua ipan se coxtali. Huan tiquixpolosquía nochi notajtacolhua.
17 Meus pecados seriam fechados num saco, e tu cobririas minha culpa.
18 “Ta tijtamiltía cati quichiya se masehuali quej tepeme huelonij huan mochihuaj cuechtic huan nopa teme tepehuij ten se tepexit.
18 “Em vez disso, assim como os montes desmoronam e as rochas caem de onde estão,
19 “Tijtamiltía nochi cati quichiyaj masehualme quej miyac at quichihua nopa teme ma mocuepaca xali, huan miyac at cati huetzi quichihua ma mohuahuatatza miyac tali.
19 como a água desgasta as pedras e as enchentes arrastam a terra, tu destróis a esperança do ser humano.
20 Nochipa tiquintani masehualme huan teipa san ixpolijtehuaj. Tiquinchihua masehualme ma huehuejtiyaca huan ma ixcuijcuilichijtiyaca huan teipa miquij.
20 Tu prevaleces sempre sobre ele, e ele se vai; tu o desfiguras na morte e o mandas embora.
21 Huan quema ya mictoc se masehuali, ayecmo quema quimatis sinta iconehua moscaltise huan quiselise tatepanitacayot o pinahualisti.
21 Não sabe se os filhos crescerão com honra ou afundarão no esquecimento.
22 Yaya san quimachilía tacuajcualocayot ipan itacayo huan mocuesohua ica nopa taijyohuilisti.”
22 Ele sofre sua própria dor e lamenta apenas por si mesmo”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.