Atos 27
Icamanal toteco; Santa Biblia (NCHBL) vs NTLH
1 Huan quema nopa tequichihuani quiijtojque ajsic nopa tonali para quititanise Pablo hasta tali Italia, quitemactilijque ya huan sequinoc tatzacme imaco se tayacanquet ten soldados itoca Julio. Huan nopa pamit ten soldados cati yaya quinyacanqui inintoca eliyaya nopa Pamit Augusta.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 Huajca nochi ticalajque ipan se hueyi cuaacali cati hualajqui ten altepet Adramitio huan yahuiyaya ipan hueyi at hasta nopa altepeme iteno tali Asia. Huan tiquisque nepa huan nojquiya yajqui tohuaya toicni Aristarco cati ehuayaya altepet Tesalónica ipan tali Macedonia.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 Huan tonili tiajsitoj altepet Sidón. Huan Julio quitasojtac Pablo huan quicahuili ma quinpaxaloti ihuampoyohua huan para inijuanti ma quimacaca nochi cati quimonequiliyaya.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Teipa tiquisque Sidón huan tiyajque ipan hueyi at nechca tali Chipre huan tipanoque ica norte pampa nelía tahuel taajacayaya.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 Huan teipa tiquixcotonque nopa hueyi at cati mocahua iteno tali Cilicia huan tali Panfilia. Huan tiajsitoj Mira, se altepet ipan Licia.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 Huan nepa nopa tayacanquet Julio quipanti se hueyi cuaacali cati hualayaya ten altepet Alejandría huan yahuiyaya tali Italia, huan technahuati ma ticalaquica ipan nopa cuaacali.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Huan para miyac tonali nopa hueyi cuaacali nejnenqui yolic, huan ica ohui tiajsitoj ipan nopa tali nechca Gnido. Huan tahuel taajacayaya huan amo techcahuiliyaya ma tinejnemica, yeca tijyahualojque nochi iteno tali Creta campa amo más taajacayaya chicahuac huan tijpanoque Salmón.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 Huan ica miyac tequit tipanotiyajque iteno Creta huan tiajsitoj campa se pilaltepetzi cati itoca Buenos Puertos nechcatzi altepet Lasea.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Ya miyac tonali tijpolojtoyaj ipan hueyi at pampa yolic tiyahuiyayaj huan ajsitinemiyaya nopa metzti quema taseseya huan más mahuilili tijnejnemiltise tohueyi cuaacal ipan hueyi at. Huajca Pablo quinilhui nochi nopa tacame para moilhuiyaya para fiero ininpantis.
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 Quiijto:
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 Pero nopa tayacanquet Julio amo quitacaquili cati Pablo quiijto. Quineltocac inincamanal itayacancahua huan iteco nopa cuaacali.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 Inijuanti moilhuijque para más mahuilili sinta mocahuasquía tocuaacal nopona ipan pilaltepetzi Buenos Puertos para nopa nahui metzti quema taseseya pampa chicahuac taajaca nepa. Yeca inijuanti huan miyac tacame cati itztoyaj tohuaya quinequiyayaj para tiquisase. Quinequiyayaj sinta tihuelisquíaj tiajsisquíaj ipan altepet Fenice ipan tali Creta pampa nopa altepet san tapojtoc ipan se lado para ajacat quiajsis huan yeca nopona eliyaya más temachti para mocahuase nopa huejhueyi cuaacalme. Huajca quinequiyayaj ma timocahuaca nepa para nopa se quesqui metzti quema taseseya huan amo hueli nejnemij huejhueyi cuaacalme ipan hueyi at.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Huan quema pejqui taajaca se quentzi ten sur, moilhuijque huelis tiajsise campa tijnequiyayaj. Yeca tiquisque nepa ipan tohueyi cuaacal huan tiyajque nechca iteno nopa tali Creta.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 Pero san quentzi teipa, hualajqui se ajacat tahuel chicahuac. Nopa ajacat hualajqui ten tali Creta huan itoca Norte ajacat huan techhuicac huejca ten tali ipan hueyi at.
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 Huan nopa ajacat techcuatopehuayaya chicahuac, huan ayecmo tihuelque tijcuepase tohueyi cuaacal para elis nechca tali. Yeca san tijmajcajque tocuaacal ma yas campa nopa ajacat quinequiyaya techhuicas.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 Huan tijpanoque se piltaltzi tatajco hueyi at cati itoca Clauda. Nepa quema amo tahuel chicahuac nopa ajacat, ica miyac tequit, tijtananque nopa pilcuaacaltzi cati quitilanayaya tohueyi cuaacal. Tijhualicayayaj para ipan momanahuisquíaj sequij sinta tapanis tocuaacal.
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 Huan quema tijtananque nopa pilcuaacaltzi, tijtalijque ipan tohueyi cuaacal. Huajca nopa tacame quiyahualilpijque tocuaacal ica lazo cati tahuel tomahuac para amo tapanisquía. Huan quitemohuijque nopa achtohui ejetic teposti, pampa momajmatiyayaj para nopa ajacat quicuatopehuasquía tocuaacal campa se lugar cati itoca Sirte campa onca miyac xali, huan nelía mahuilili. Pero masque quitemohuijque nopa teposti, nopa ajacat san quihuicayaya tohueyi cuaacal campa hueli.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 Huan tonili nopa ajacat huan hueyi at noja tahuel chicahuac quicuatopehuayaya tohueyi cuaacal. Huajca nopa tacame cati quinejnemiltiyayaj tohueyi cuaacal pejque quitepehuaj ipan hueyi at nopa tamamali cati tijhualicayayaj para ayecmo elisquía etic tohueyi cuaacal.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Huan hualhuicta nochi tojuanti tiquinpalehuijque quitepehuase ipan hueyi at cuasiyas, cuamesas, huan nochi cati eltoya ipan tocuaacal.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Huan para miyac tonali amo tiquitaque tonati, yon sitalime. Huan nochi timoilhuiyayaj timisahuisquíaj pampa nelía chicahuac nopa ajacat techcuatopehuayaya.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Huan quipixqui miyac tonali amo tacuajtoyaj nopa tacame, huajca Pablo moquetzqui iniixpa huan quiijto:
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 Pero ama nimechilhuía ximoyolchicahuaca, amo ximajmahuica pampa amo aqui miquis, san polihuis tohueyi cuaacal.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 Na niiaxca Toteco Dios huan yaya cati nijtequipanohua. Huan tayohua nechtitanili se iilhuicac ejca cati nechilhui:
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 ‘Amo ximajmahui, Pablo, monequi tiajsiti Roma huan timonextis iixpa Tanahuatijquet César, huan pampa ta tiiaxca Toteco, yaya nojquiya quinmanahuis nochi ni masehualme cati itztoque mohuaya ipan ni cuaacali huan amo aqui miquis.’
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 Huajca nohuampoyohua, ximoyolchicahuaca pampa na nimotemachía ipan Toteco Dios huan nijmati para nochi panos quej nechilhuijtoc.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Pero ni ajacat quihuicas tocuaacal huan cuatacanis ipan se piltaltzi tatajco hueyi at.
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 Tantoya ome samano tiitztoyaj ica nopa ajacat cati tahuel chicahuac ipan hueyi at. Huan timopantijque ipan se hueyi at cati itoca Adria huan nopa ajacat noja quicuatopehuayaya tohueyi cuaacal campa hueli. Huan ipan tajco yohual nopa tacame cati tequitiyayaj ipan tohueyi cuaacal quiitaque para tiajsiyayaj nechca tali.
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 Huajca quitamachijque para quimatise quesqui ihuejcatanca nopa atatzinta tohueyi cuaacal, huan san quipixqui treinta y seis metros ihuejcatanca. Huan ica seyoc talojtzi sempa quitamachijque huan san quipixqui veintiseis metros.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Huan nopa tacame momajmatiyayaj para nopa ajacat quicuatacanaltisquía tohueyi cuaacal ipan nopa huejhueyi teme nechca tali. Huajca ica iica tocuaacal quinmajcajque nopa lazos cati quinpixtoyaj nahui huejhueyi teposti cati ejetic para motatzquilise atatzinta huan para ma ayecmo nejnemi tohueyi cuaacal ica nopa ajacat. Huan nochi majmahuiyayaj huan tahuel quinequiyayaj ma tanesi para huelis tachiyase.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Huan nopa tacame cati tequitiyayaj ipan tocuaacal quinequiyayaj cholose ipan nopa pilcuaacaltzitzi cati tijhualicayayaj pampa moilhuijque nochi timiquisquíaj ipan tohueyi cuaacal. Yeca quitemohuijque nopa pilcuaacaltzitzi ipan hueyi at, huan istacatique huan quiijtojque san quinejque quiilpise más teposti iixpa tohueyi cuaacal.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 Pero Pablo quimatqui para cholosquíaj, yeca quinilhui nopa tayacanquet inihuaya isoldados:
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Huajca nopa soldados quitzontejque nopa mecat cati nopa tacame ica quitemohuiyayaj nopa pilcuaacaltzi. Huan huetzqui nopa pilcuaacaltzi ipan hueyi at huan yajqui.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 Huan quema tanesqui, Pablo quincamanalhui nochi cati itztoyaj ipan tohueyi cuaacal huan quinilhui ma tacuaca. Quinilhui:
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 Yeca chicahuac nimechtajtanía xitacuaca cuali para anquipiyase chicahualisti para timomanahuise. Huan nijmati yon se ten tojuanti amo miquis, yon amo aqui quipolos se itzoncal.
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Huan quema Pablo quincamanalhui quej nopa, yaya quiitzqui se pantzi huan quitascamatqui Toteco iniixpa nochi inijuanti. Huan quitajcotapanqui huan pejqui quicua.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Huajca nochi inijuanti achi más quipixque paquilisti, huan nochi tacuajque.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 Huan nochi tojuanti tiitztoyaj doscientos setenta y seis ipan nopa hueyi cuaacali.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Huan quema tanque tacuaj cuali, huajca quitepejque ipan hueyi at hasta itamiya nopa tamamali ten trigo cati tijhuicayayaj para ayecmo elis más etic tohueyi cuaacal.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 Huan quema tanesqui, nopa tacame cati quinejnemiltijque tohueyi cuaacal quiitaque tiitztoyaj nechca tali, pero amo quiixmatque taya itoca. Huan teipa quiitaque campa oncayaya xali ateno, huan moilhuijque huelis quinejnemiltise tocuaacal tatajco huejhueyi teme hasta nopona.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 Huajca quintzontejque nopa lazos cati ica quiilpitoyaj nopa ejetic teposti ipan atatzinta, huan quincajtejque ipan hueyi at. Huan quintemohuijque nopa huapalme cati quichihuaj para ma nejnemis tohueyi cuaacal para campa tijnequij. Huan quitananque nopa hueyi yoyomit iixpa tohueyi cuaacal para nopa ajacat ma quicuatopehua, huan nimantzi pejqui techcuatopehua chicahuac huan timonechcahuijtiyajque para campa onca xali.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 Pero tocuaacal cuatacanqui ipan se hueyi tet cati eltoya atatzinta. Huan nopa at ayecmo eliyaya huejcata para quihuicas tohueyi cuaacal. Huajca nelía cuatacanqui iixpa tocuaacal huan ayecmo huelqui nejnemi. Huan iica pejqui tapani pampa nopa at chicahuac quimaquiliyaya.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 Huajca nopa soldados moilhuiyayaj quinmictise nochi tatzacme para amo ajquisquíaj hasta tali huan cholosquíaj.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 Pero nopa tayacanquet ten soldados amo quinequiyaya ma quimictica Pablo, yeca amo quincahuili para ma quinmictica. Yaya tanahuati para nochi cati huelque ajquij ma timomajcahuaca achtohui ipan at huan ma tiajquica hasta campa tali.
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 Huan sequinoc cati amo huelque ajquij ma quicuica huapali o tamanti cati quipantise ipan hueyi cuaacali para amo misahuise. Quej nopa nochi quichijque huan nochi tojuanti tiajsitoj cuali ipan tali.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.