Marcos 10
Iyo New Testament (NCA_WBT) vs ARC
1 Asa Yesuko mira ŋu rotoro Jotan Sono andusina Judia mirako uyaró. Ŋunde tiní unipare qambu soso pitu ko eneno kopoyaŋgurí. Kopoyi eneŋo murí howero mande rondaqe yunoyaró.
1 E, levantando-se dali, foi para o território da Judeia, além do Jordão, e a multidão se reuniu em torno dele; e tornou a ensiná-los, como tinha por costume.
2 Ŋu naruko ŋuno Farisi unikumimbo mahero Yesu towoŋowero ŋande oseseyaŋgurí, “Uni kato parí meté rotoweya ŋuko hutuŋo mande wendaqeweyape ma kini?” yaŋgurí.
2 E, aproximando-se dele os fariseus, perguntaram-lhe, tentando-o: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Ŋunde yi ŋande osese yereró, “Moseskosokomeko ŋuno osese ŋuro date nakayáŋaró?” yaró.
3 Mas ele, respondendo, disse-lhes: Que vos mandou Moisés?
4 Yiní ŋande yaŋgurí, “Mosesko ŋande nakayáŋaró, ko unindo sokome ka epe re-re toŋowero qu nakayáŋoro pare inoro howi toŋeweya,”yaŋgurí.
4 E eles disseram: Moisés permitiu escrever carta de divórcio e repudiar.
5 Yiqo, Yesuko ŋande yimiraró, “Yendo newondeye kusiyoyoteŋgo. Ŋunde ŋuroko mande kondé ŋunde qu nakayáŋaró.
5 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Pela dureza do vosso coração vos deixou ele escrito esse mandamento;
6 Komo suki Anutuko o soso towaró quno enendo ‘urumuni kaya, pare kaya yondowaró.’
6 porém, desde o princípio da criação, Deus os fez macho e fêmea.
7 ‘Ŋunde ŋuroko uni iwí-nimí yorotoro parímboya womowari,
7 Por isso, deixará o homem a seu pai e a sua mãe e unir-se-á a sua mulher.
8 ko irisa ŋundo kowe kanata tewari.’Asa Anutuko mande ŋunde yiní kowe irisa kama yorari. Kini. Irisa ŋu kowe kanata tariyó.
8 E serão os dois uma só carne e, assim,
9 Ŋunde ŋuroko Anutuko o irisa siyoro kopo yiriníqo, ye ŋu ma usowowero.”
9 Portanto, o que Deus ajuntou, não o separe o homem.
10 Tukú yano oro iŋo-iŋo rewero uni ŋundo mandímboro murí ŋuro oseseyaŋgurí.
10 E em casa tornaram os discípulos a interrogá-lo acerca disso mesmo.
11 Ŋunde yi ŋande yimiraró, “Uni kato eneŋo parí rotoro pare meyowo rete, ŋuko se simbururu tete.
11 E ele lhes disse: Qualquer que deixar a sua mulher e casar com outra adultera contra ela.
12 Ko pare kato kamí rotoro uni meyowo reweya, ŋuko se simbururu teyoweya.”
12 E, se a mulher deixar a seu marido e casar com outro, adultera.
13 Asa unipareto simó ta-ta yorero Yesuko kandí kembayemo rewero quro eneno maheŋgurí. Quko iŋo-iŋo rewero uniyómboyiyo yaŋgurí.
13 E traziam-lhe crianças para que lhes tocasse, mas os discípulos repreendiam aos que lhas traziam.
14 Ŋunde tiqo, Yesuko yiyoro saŋgirí tero ŋande yaró, “Ye simó ta-ta tomó ta-ta ŋu yorotika nono mahe, ma soré yerewero. Dokoro Anutuko unipareyó wiri yereyote naruyóŋuko simó ŋunde quro na.
14 Jesus, porém, vendo isso, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir os pequeninos a mim e não os impeçais, porque dos tais é o Reino de Deus.
15 Nondo ye hamó yimiroteno, uni kato simó qembe tero Anutuko unipareyó wiri yereyote naruyó ŋuro kama metéŋoweya tiníqo, ŋundo naru ŋuro quroko ŋuno kama oweya.”
15 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o Reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
16 Ŋunde yeroqo simó ta-ta ŋu yondowo pisi yerero kandí kembayemo rero puriŋo re yunaró.
16 E, tomando-as nos seus braços e impondo-lhes as mãos, as abençoou.
17 Asa Yesu toŋewero tiníqo, uni kato waka ta kheŋgeŋo mahe potoruku re inoro ŋande oseseyaró, “Rondaqe-rondaqe uni meté, no date tero yoto-yoto suki-suki ŋu rewano?”
17 E, pondo-se a caminho, correu para ele um homem, o qual se ajoelhou diante dele e lhe perguntou: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
18 Yiní ŋande yaró, “Ke do karo, no meté, yero neko nerete? Anutu kanata ŋu naŋgeko meté.
18 E Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém
19 Mande kondé enesó-enesóŋu qene iŋomukote: uni ma yuri khumowero, se simbururu ma tewero, momo ma tewero, mande khono ŋuno kota mande ma yewero, uni ka kanáŋoro situwiyó ma rewero, awa-náŋge ará te yuno qembe.”
19 Tu sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falsos testemunhos; não defraudarás alguém; honra a teu pai e a
20 Yiní ŋande yaró, “Rondaqe-rondaqe uni, nondo simó tomó ta quno hutuŋo mande soso ŋu howeyate itaka uni parámi teteno,” yaró.
20 Ele, porém, respondendo, lhe disse: Mestre, tudo isso guardei desde a minha mocidade.
21 Yiní kondé qenero newonde meté inoro ŋande yaró, “O kanata ka yote. Keŋo situwi soso soweyoya mone ŋu rondaŋe uni oye moré kini ŋu yuno. Ke ŋunde teroqo, o meté samboko reweya. Asa ŋunde teya ke mahe nohowe.”
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Falta-te uma e terás
22 Yiníqo, newonde surumí tero umu-kembé piyo tiní roto toŋeró, dokoro, ene onoŋoyó qambu taró.
22 Mas ele, contrariado com essa palavra, retirou-se triste, porque possuía muitas propriedades.
23 Asa toŋiní Yesuko iŋo-iŋo rewero uniyóyiyoro ŋande yimiraró, “Onoŋo unipare kato Anutuko unipareyó wiri yereyote naruyómoŋuno owero ŋuko taŋo kini, quhurí.”
23 Então, Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no Reino de Deus os que têm riquezas!
24 Ŋunde yiníqo, newondeye yukuwaró. Quko Yesuko pitu ko ŋande yimiraró, “Simóne iŋi, naruyómo ŋuno owero ŋuko taŋo kini, quhurí.
24 E os discípulos se admiraram destas suas palavras; mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é, para os que confiam nas riquezas, entrar no Reino de Deus!
25 Kamel kato tisi wituyówore uyarewero rukusuwoyote.Ŋu hamó. Quko onoŋo uni kato Anutuko unipareyó wiri yereyote naruyómo ŋuno owero quro parámi horé rukusuwoyoteŋgo.”
25 É mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no Reino de Deus.
26 Ŋunde yiníqo, kondé yukuworo epe mito-mito taŋgurí, “Ŋu hamó tiníqo, ŋu danimboko rambaruru takaweya?”
26 E eles se admiravam ainda mais, dizendo entre si: Quem poderá, pois, salvar-se?
27 Yiqo, kondé toŋetero ŋande yaró, “Unindoko tewero mepémo kini. Quko Anutuko kama rukusuwoyote. Enendo o soso meté teweya.”
27 Jesus, porém, olhando para eles, disse: Para os homens todas
28 Ŋunde yiní Pitako ŋande yaró, “Qeno, norendo onani soso rotoro ke kohowatowó.”
28 E Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós tudo deixamos e te seguimos.
29 Yiní ŋande yaró, “Nondo mande hamó yeteno. Uni kato no owéne iŋoro miti mandeiŋoro yayó, kumuní, kuwí, iwí, nimí, simó, khoyó ŋu rotoweya quko
29 E Jesus, respondendo, disse: Em verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa,
30 itaka naŋge o qambu ŋu siyoweya: ya, kumuní, kuwí, nimí, simó, khoyó siyoweya. Ŋuya unindo saŋgirí te inowaŋgo. Quko naru maheweya qunoko yoto-yoto suki-suki reweya.
30 que não receba cem vezes tanto, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições, e, no século futuro, a vida eterna.
31 Quko uni qambu itaka korete yoteŋgo, ŋuko tukú tewaŋgo. Ko uni qambu itaka weŋa yoteŋgo, ŋuko koretewaŋgo.”
31 Porém muitos primeiros serão derradeiros, e
32 Asa khewore Yerusalem yendémo oŋgurí. Oro Yesuko koretero oní iŋo-iŋo rewero uni newondeye yukuwaró, ko unipare yohowaŋgurí qu sasaro taŋgurí. Asa Yesuko iŋo-iŋo rewero uni 12 ŋuyorero o soso Yerusalem ŋuno tunoqeweya ŋuro naru kaŋuya yimiraró.
32 E iam no caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia adiante deles. E eles maravilhavam-se e seguiam-no atemorizados. E, tornando a tomar consigo os doze, começou a dizer-lhes as coisas que lhe deviam sobrevir,
33 Yimitoro ŋande yaró, “Iŋoyi, itaka nore Yerusalem owé teteto. Ko unindo Unindoro Naŋuníŋu rero o qa-qa unindoro tapá uni kandeyemo ko hutuŋo mande ŋuro iŋo-iŋo uni kandeyemorotowaŋgo. Ŋunde riqo, topé piyimi rero, uratoka khumoní, ye iŋoro uni wini meyowomboro kandeyemo re rotowaŋgo.
33 dizendo: Eis que nós subimos a Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes e aos escribas, e o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios,
34 Re rotoyi uni ŋundo rero huwó mande yero tuteworo utómbo haususuworo uri khumoweya. Uroyi khumoníqo, naru kapusa kini tiníqo, pitu ko otoqoweya.”
34 e o escarnecerão, e açoitarão, e cuspirão nele, e o matarão; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
35 Asa yerepasa ŋu, Jems koya Jon koya, Sepeti simó irisa ŋundo, mahero Yesu ŋande kirayariyó, “Rondaqe-rondaqe uni, o karo ke kira kerewe tetero, quko keto nore o meté te nuno qembe.”
35 E aproximaram-se dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo: Mestre, queremos que nos faças o que pedirmos.
36 Ŋunde yiri ŋande yaró, “Do ka te yunowero tewe kira neretiri?”
36 E ele lhes disse: Que quereis que vos faça?
37 Yiní mande topé ŋande yariyó, “Ŋako. Keto owé parámi rero uni parámi horé tunoqeweya quno metémbe nore irisa ŋuya uni parámi tunoqewaro. Asa keko korete qu, nore kato owé irisayó qu reweya ko kato owé kapusayó qu reweya.”
37 E eles lhe disseram: Concede-nos que, na tua glória, nos assentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda.
38 Yiri ŋande yaró, “Yariko kira ŋuro kama iŋori tondaŋete. Nondo o quhurí ka rewano ŋuko sono piyimi newano ŋunde qembe. O quhurí ŋu weyo nereweya. Yarimbeka o piyimi ŋu newaripe, quhurí kusuŋoyómo yowaripe?”
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis vós beber o cálice que eu bebo e ser batizados com o batismo com que eu sou batizado?
39 Yiní mande topé ŋande yariyó, “Kini, nore irisa meté ŋundiro tewaro.” Yiri ŋande yaró, “Hamó, sono ŋu newari. Ko quhurí ŋundo weyo yereweya.
39 E eles lhe disseram: Podemos. Jesus, porém, disse-lhes: Em verdade vós bebereis o cálice que eu beber e sereis batizados com o batismo com que eu sou batizado,
40 Quko uni parámi tewari ŋuko nondo yunowero mepémo kini. Anutuko naŋge owé parámi irisa ŋu uni kumi yunoweya.”
40 mas o assentar-se à minha direita ou à minha esquerda não me pertence a mim concedê-lo, mas isso é para aqueles a quem está reservado.
41 Asa iŋo-iŋo rewero uni kande irisa qundo yerepasa ŋu Yesu kirayariyó ŋuro iŋoro eneya saŋgirí taŋgurí.
41 E os dez, tendo ouvido isso, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Ŋunde tiqo, Yesuko neko yiriní mahiqo, ŋande yaró, “Ye iŋoteŋgo, ko uni wini meyowomboro sopo-sopoyembo piyimi sopo yereyoteŋgo. Kowe uni parámiyembo eneŋombo owé parámi rewero quro iŋoyoteŋgo.
42 Mas Jesus, chamando-os a si, disse-lhes: Sabeis que os que julgam ser príncipes das gentes delas se assenhoreiam, e os seus grandes usam de autoridade sobre elas;
43 Quko ye ŋunde ma tewero. Kini, ye keweroye moŋgo uni kato uni parámi tewero ye iŋoyote tiníqo, sunará simó ŋunde teweya.
43 mas entre vós não será assim; antes, qualquer que, entre vós, quiser ser grande será vosso serviçal.
44 Ko uni kato owé parámi rewero ye iŋoyote tiníqo, uni soso koro kho simóye ŋunde yoweya.
44 E qualquer que, dentre vós, quiser ser o primeiro será servo de todos.
45 Dokoro Unindoro Naŋuníŋundo unipareto eneŋo sunará tewero quro kama maheró. Kini, enendo uniparetoro sunará tewero maheró, ko yoto-yotoyó rotoro kimo yereweroquro maheró.”
45 Porque o Filho do Homem também não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Asa Yesu koya iŋo-iŋo rewero unindoyauyareyate Jeriko yendémo ŋuno uyareŋgurí. Asa Jeriko rotoro Yerusalem oro unipare qambu ŋuya oyi uni ka toŋí kiré mu, owí Bar-Timeus, khe tapémo ŋuno kunditero wondo koro unipare kira yereyara. (Owé ŋu Bar-Timeus murí muko “Timeus naŋuní.”)
46 Depois, foram para Jericó. E, saindo ele de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, Bartimeu, o cego, filho de Timeu, estava assentado junto ao caminho, mendigando.
47 Kunditeyoní unipareto ŋande yaŋgurí, “Yesu, Nasaret noŋgo uni ŋu, mahete,” yi iŋoro kiwero ŋande watí-watí nekoyaró, “Yesu, Dewit koro naŋuní,sikíne te nuno,” yeyaró.
47 E, ouvindo que era Jesus de Nazaré, começou a clamar e a dizer: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
48 Unipare kutaqe ŋundo qene yero ŋande yaŋgurí, “Ŋunde roto!” yaŋgurí. Quko kondé watí-watí nekoro ŋande yaró, “Dewit koro naŋuní, sikíne te nuno.”
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava cada vez mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
49 Ŋunde watí-watí yeyoní Yesuko iŋoro kaŋero ŋande yimiraró, “Nekoyika mahiní.” Yiníqo, unipareto uni toŋí kiré ŋu ŋande miraŋgurí, “Newondeke kondé yoní, otoqo. Yesuko neko kerete.”
49 E Jesus, parando, disse que o chamassem; e chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, que ele te chama.
50 Ŋunde miroyi kowe punu-punu piru qurotoro otoqoro waka ta maheró.
50 E ele, lançando de si a sua capa, levantou-se e foi ter com Jesus.
51 Mahiní Yesuko ŋande oseseyaró, “Nondo do ka te kunowano?” Yiní mande topé ŋande yaró, “Raponi,toŋetero o qenewero ye iŋoteno,” yaró.
51 E Jesus, falando, disse-lhe: Que queres E o cego lhe disse: Mestre, que eu tenha vista.
52 Yesuko ŋande miraró, “Meté u. Keŋo iŋondutukepokoriní meté tete.” Yiníqo, waka ta toŋí hiyóqiní pitu ko toŋetero Yesu khewore howaró.
52 E Jesus lhe disse: Vai, a tua fé te salvou. E logo viu, e seguiu a Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.