Apocalipse 16
Iyo New Testament (NCA_WBT) vs NTLH
1 Asa no Ya Surumíŋuro koŋgo maŋgo ka yiní iŋanowó. Yero sambo simókande saŋiyoro irisa ŋu kondé ŋande yimiraró, “Ye uya reya kondó kande saŋiyoro irisa Anutu koro saŋgirí parámi yote ŋu windoroŋoyika nokono uní!”
1 Depois ouvi uma voz forte falando de dentro do templo, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da
2 Yiní sambo simó korete qundo uyaro kondóŋo re nokono windoroŋaró. Windoroŋoní mama piyimi horé enesó-enesó quko uni siku qare koro rokóŋo raŋgurí, ko eneŋo kapí-kapí potoruku te inaŋgurí quno ŋuno tunoqaró.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra. Feridas abertas, terríveis e dolorosas, apareceram naqueles que tinham o sinal do monstro e que haviam adorado a sua imagem.
3 Ko sambo simó irisayó qundo kondóŋo re windiko windoroŋaró. Windoroŋoní windi ŋu rohoréŋoro uni khumowí muro sitúye qembe tiní o soso windi quroko toŋe keta yoteŋgo qu soso khumomukaŋgurí.
3 Aí o segundo anjo derramou a sua taça sobre o mar. A água ficou como o sangue de uma pessoa morta, e morreram todos os seres vivos do mar.
4 Ko sambo simó kapusayó qundo kondóŋo re sono pará-paráwore, ko meré sonowore windoroŋaró. Windoroŋoní sono ŋu soso rohoréŋoro sitú tunoqaŋgurí.
4 Então o terceiro anjo derramou a sua taça sobre os rios e nas fontes de água, e eles viraram sangue.
5 Ko no iŋowe sono koro sambo simó ŋundo ŋande yaró,
5 Eu ouvi o anjo que tinha autoridade sobre as águas dizer: — Tu és justo nos teus julgamentos, ó Deus santo, que és e que eras!
6 — ausente —
6 Os maus derramaram o sangue do povo de Deus e dos profetas , e por isso tu lhes deste sangue para beber. Eles estão recebendo o que merecem.
7 Ŋunde yiní wondo yakutímboŋande nekiní iŋanowó,
7 Aí ouvi uma voz que vinha do altar. A voz dizia: — Ó Senhor Deus, Todo-Poderoso! Os teus julgamentos são, de fato, verdadeiros e justos!
8 Ko sambo simó nimí kini qundo kondóŋo re kosako windoroŋaró. Windoroŋoní Anutuko kosa wimbu inoní uni kondé yiyoní kowe surumí taŋgurí.
8 Depois o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e ele recebeu licença para queimar as pessoas com fogo.
9 Kosa ŋundo tiwi piyimi tero uni ŋu yoqaní piyo tero Anutu owí yesaráŋaŋgurí, dokoro Anutuko rambaruru yerewero o piyimi horé ŋu sopoyaró. Quko uni ŋundo newonde rohoré tero owí kama hokaŋgurí.
9 Elas sofreram queimaduras dolorosas causadas por esse fogo e amaldiçoaram o nome de Deus, que tem autoridade sobre essas pragas. Mas não se arrependeram dos seus pecados, nem louvaram a glória de Deus.
10 Ko sambo simó kandeka qundo kondóŋo re siku qarendoro wiri yerete uni ŋuro yakutímo windoroŋaró. Windoroŋoní uni soso siku qare ŋuro kusuŋoyómo yoraŋgo qu saŋayemo huriri taró. Ŋunde tiní kowe surumí parámi tero kowe surumí ŋu korowowero ŋuro mipiye kimboŋaŋgurí.
10 Então o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono do monstro, cujo reino ficou na escuridão, e as pessoas mordiam a língua de dor
11 Asa ko ene kowe surumí ti mama tutu soso yiriní ene sambo koro Anutu ŋu yesaráŋaŋgurí. Quko otete piyimi teyaŋgo ŋuro ene newonde rohoré kama taŋgurí.
11 e, por causa das suas dores e feridas, amaldiçoavam o Deus do céu. Porém não abandonaram as coisas más que faziam.
12 Ko sambo simó kande saŋiyoro kanata qundo kondóŋo re Yufretis Sono parámimo ŋuno windoroŋaró. Windoroŋoní sono ŋu toqero wiri yerete uni kosa aretesina ŋuro kheye roŋgaruwaró.
12 Em seguida o sexto anjo derramou a sua taça no grande rio Eufrates . O rio secou a fim de se abrir um caminho para os reis que vêm do Oriente.
13 Ko no yuqa pusúkapusa pukatá ŋunde qembe mu yiyanowó. Ŋu kanata-kanata ŋundo mesó parámi, siku qare ko ye-ye uni kota ŋuro maŋgoye moŋgo areŋgurí.
13 Então vi três espíritos imundos que pareciam rãs, que saíam da boca do dragão, da boca do monstro e da boca do falso profeta .
14 Yuqa piyimi horé ŋundo o wimbí moré enesó-enesó teyaŋgo. Enendo Anutu Wimbí Soso Moré ŋuro naru parámi quno ŋuno uro noko soso koro wiri yerete uniwore uro yori kuma parámi teteŋgo.
14 Eles são os espíritos maus que fazem milagres. Esses três espíritos vão aos reis do mundo inteiro a fim de os ajuntar para a batalha do grande Dia de Deus, o Todo-Poderoso.
15 (“Iŋoyi! Nondo momo unindo maheteŋgo ŋunde qembe tero yeno waka ta tunoqewano. Danimbo toŋetero tuwiyó kapiyamo kama rotoweya qundo meté horé yoweya. Dokoro no mahewano quno ŋuno birimbiri kama uyareweya, ko unindo kowi piyoyó ŋu kama qenewaŋgo.”)
15 “Escutem! Eu venho como um ladrão. Feliz aquele que vigia e toma conta da sua roupa, a fim de não andar nu e não ficar envergonhado em público!”
16 Asa yuqa piyimi kapusa ŋundo kuma uni ŋu yorero mira ka, Hibru mandeko Arimaketon ŋunde nekoyoteŋgo, ŋuno huru yereŋgurí.
16 Depois os espíritos ajuntaram os reis no lugar que em hebraico é chamado de “Armagedom ”.
17 Ko sambo simó kande saŋiyoro irisayó qundo kondóŋo re matúko windoroŋaró. Windoroŋoní maŋgo parámi ka Ya Surumí quroko wiri yerete unindoro yakutí moŋgo kondé ŋande yaró, “Kini tete!” yaró.
17 E por último o sétimo anjo derramou a sua taça no ar. Então uma voz forte veio do trono, no templo, dizendo: — Está feito!
18 Yiníqo, rowá sine tiní niri parámi tiní kusiro yiní kunduru parámi horé raŋaró. Kunduru parámi ŋunde qu ka uni komo nokono yoraŋgo quno ŋuno kama raŋoyaró.
18 Houve relâmpagos, estrondos, trovões e um violento terremoto, tão violento como nunca houve igual desde a criação dos seres humanos. Foi o pior de todos!
19 Raŋoní yendé kembé parámi ŋu kosaŋe sombé kapusa taró, ko uni wini koro yendé parámiye qambu ŋu soso umbu raŋoro piyo temukaŋgurí. Ko Anutuko yendé parámi Bapilon ŋuro iŋoro riní eneŋo saŋgirí parámi horé ŋuro wain topako yora ŋu naró.
19 A grande cidade se quebrou em três partes, e as cidades de todos os países foram destruídas. Deus lembrou da grande Babilônia e lhe deu o vinho da sua taça — o vinho do furor da sua ira .
20 Ko noko mosowí ŋu soso sore toŋeŋgurí, ko mira purí soso toŋiqo, ŋu qenewero mepémo kini.
20 Todas as ilhas desapareceram, e todos os montes sumiram.
21 Ko sambo koŋgo koko taŋgo parámi quhurí piyimi qu umburó. Koko pará-pará soso quhuríŋo kilo 50 ŋunde qembe uni saŋayemo umburó. Umbuní hamó piyo tero Anutu yesaráŋaŋgurí.
21 Chuvas de pedra caíram do céu sobre as pessoas. Eram grandes pedras, que pesavam mais de trinta quilos. E as pessoas amaldiçoaram a Deus por causa da praga de chuvas de pedra, pois ela era terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.