2 Coríntios 12
Iyo New Testament (NCA_WBT) vs VC
1 Asa no owé hokowero murí tero o meté ka kama rewano, quko kaŋuya owé ka hokoro Uni Parámimbo kapo riní tunoqaró quya mande tapuŋowíwisiyaró ŋuro yewe.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 Nondo Kristokoro uni qu ka iŋo inoteno, ko kumima naru 14 ŋunde komo Anutuko uni ŋu towoní koreko sambo kapusayómoŋuno oró. Quko ene kowímo watí yorape ma kowí ŋu rotoro oró, indika, no kama iŋoteno. Anutuko naŋge iŋote.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 Ŋu uni ŋuko, ene kowímo watí yorape ma kowí ŋu rotaró, indika, no kama iŋoteno, Anutuko naŋge iŋote,
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 asa Anutuko uni ŋu towoní paradaisŋuno oró. Oro Anutuko mande surumí ka miraró, quko uni yesowo yimirowero ŋuro soréŋaró.
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 No uni ŋunde quro owí hokowano, quko neneŋo owéne kama hokowano. Kini, no wimbune moré kini tete ŋuro naŋge owéne hokowano.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Hamó, ko no owéne hokoroqo mande kape-kape kama yewano. Dokoro nondo mande hamó naŋge yeyoteno, kota mande kini. Quko neneŋombo owéne hokowero ŋuro piyimiŋoteno. Dokoro ŋande ye iŋoteno, meté uni soso otetene qenero mandene iŋoro ŋu rokó naŋge ŋuwore ronda nerewaŋgo.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 Anutuko no mande tapuŋowí parámi horé ŋuwisiyo nunaró, quko no neneŋomboro parámi ma iŋowero quro o piyimi ka kowene saŋanímonunaró. Ŋuko Monimbu koro kho teyote qu ka, tisi qembe saŋga nerero rowore nerewero surumí nereyote. Neneŋombo neneŋo re oweya koro.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 Naru kapusa qunoko Anutu kirayoro hariri kondé tanowó, ko enendo o nono yote ŋu re rotoweya,
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 quko ŋande nimiraró, “Samaka-samaka tuwókunoyoteno ŋuko keya kanarami, do karo wimbune muko uni wimbuye moré kini quno kho wimbí kondé horé teyote,” yaró. Ŋunde ŋuroko wimbune moré kini ŋuro niŋgu-niŋgu parámi teyoteno. Ŋunde tewe Kristokoro wimbí ŋu kondé noya yoweya.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 Ŋu murí ŋuro no Kristo koro khoyó tero wimbune kini tete, neneŋo huwó mande yeteŋgope, ma quhurí korowoyotenope, ma o piyimi te nunoyoteŋgope, ma quhurí kate-kate nono tunoqeyote tiníqo, no ŋuro tero newonde meté yoteno. Dokoro no wimbune moré kini tiníqo, ŋu naruko ŋuno naŋge no wimbu reyoteno.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 Nondo kape-kape mande yeteno, quko yeŋo oteteye ŋundo mandene ŋu ri otoqaró. Qeni, meté yendo owéne hokowaŋgo naŋge. Hamó, noko oka kina qu, quko no “asá yerewí unikorete” ŋuro kasirayemo kama yoteno.
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 No ye keweroyemo yotoro quhurí parámi koroworo asá yerewí uni hamó ŋuro rokóye ŋu, asa rokó kate-kate, kho kondé, o wimbí moré,ŋu soso teyanowó.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 Anutu koro huru-huru meyowombodate ye taka yereŋgurí? Ŋawore peka, asa no quhurí ka kama ye yunanowó. Aine, potóne ŋu re rotoyi qembe.
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Asa itaka no yeno naru kapusayómo mahewero o roŋgaruwoteno, ko ŋu naruko ŋuno ye kho quhurí kama yunowano. Dokoro oye ŋuro surumí kama iŋoyoteno. Kini, ye yeŋomboro naŋge surumí iŋoyoteno. Qeni, naŋo-simóyembo awa-náye samaka yerewero koro o kama kopoyoteŋgo. Kini, awa-náyembo simóyemboro ŋunde teyoteŋgo.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Ko no niŋgu-niŋgu hamó tero ye samaka yerewero koro neneŋo o qu soso siyoro yunowano, ko yoto-yotone ŋuya yunowano. Ko nondo newonde meté parámi ye yunowano tiníqo, ye newonde meté no nunoyoteŋgo ŋuko soŋga ta umbuweya, peka?
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 Enina, no quhurí ka kama yunanowó. Quko ŋandiro peka, no kaná yerero kusi yerenowó?
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 Datiro? Nondo uni yeno asá yerenowó ŋundo kaná yiri yeŋo oye kama siyanowó, hamómbe?
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Qeni, nondo Taitus iŋo-iŋo inowe yeno uyaró, ko topo kaŋuya asáŋowe eneya kopo uyaririyó. Ko Taitusko ye kaná yerero yeŋo oye kama siyaró, hamómbe? Ko nore irisa iŋo-iŋo kanata, ore kanata howarowó.
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 Ye date iŋoteŋgo, ko norendo toŋeyemo meté yowero quro murínani ŋuro yeyoteno? Ŋunde kini. Norendo Kristoquroyómo Anutu toŋímo yeyoteto. Topo-topone meté, mande soso yeteto ŋuko iŋondutuye riní kondérewero quro yeteto.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 Dokoro no sorero ŋande ye iŋoteno, yate no yeno mahero yiyoro kiraróye qenero piyimiŋowano, ko yendo no niyoro kiraróne qenero piyimiŋowaŋgo. O ŋaro soreyoteno, ko ŋunde piyimiŋoro mandeto kuma tero, newonde tutu tero, saŋgirí parámi tero, owé parámi seqaro, huwó mande yero, kisikasa yero, yeŋo owéye hokoro, mira windu-windu tewaŋgo.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 Ko yeno maheweqota Anutunembo no noriní toŋeyemo umbuwano, ko ye kumimbo o murí-murí pusú quya se simbururu koya newonde otoqowero murí piyimi muya komo ŋu tero newondeye kama rohoréŋaŋgurí ŋuro newonde surumí parámi tewano.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.