Marcos 6

A Dorang Daxa Zin Nakmai (NAL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Iesu xa luaa a bina angkanaan ma xa uli xula bina zina vaatak, faraxai wana ubina varaviraai zina.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 La raan a Saabat ka albis lamaskana a vaal a maainungang sin amun Judaa ma xat faraviraai. Ma amala aubina di langarin naan ma di banglala.
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Naan bani a kaamdaa, naata Maaria, ma daaza Jems ma Iosep ma Judaas ma Saaimon. Ma amun fafina di iziar iriat faraxai wana dia.” Ma di maska raksaat pana naan.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Iesu xa vazei naandi naako, “Aubina dit faranop pana a profet lamun bina rawarak, singsaxai xawit dit faranop pana naan la bina zina vaatak, lawalau amun taauna ma la vaal zina vaatak saait.”
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Naan kawit nat faraxas kana giu vabalos amun faamuzazang ka banglala inaan, singsaxai xa rasin be uru mitna wana aubina xawit faras be ina di gias ma xa vira naandi.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Ma naan ka banglala wana xawit di inaxam paazaai wana naan.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Ka viring luk a zangaaflu ma urua zina, ma xa kling paanin naandi, urua urua, ma xa lis a burburaaiang sin naandi xuna dina mof psin amun sapalaau.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 Iesu xa vazei naandi naako, “Tuaa naagu zuruk tazaan faraxai wana nim pana a zangazang sinim, a laak be. Amun saan malasing a raraba ma a laxa ma a kaakaai la baak, tuaa.
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 Naagu valaak be a su la xaaka nim singsaxai tuaa naagu zuruk kaarik nanga taza marapi wana xulxulang.
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Araan naaguna albis la zera vaal, naan a vaal angbani naagu iziar wana xa ruaas naagu luaa a bina angkanaan.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Tamon naagu balas la aze ra bina ma xawit di nanam pana ruzuaaiang nim, o xawit di langar zinim, naagu taaf pizin a paauf la axaaka nim araan naagu waan. Ka vatangin adu naagu mamaraxas siaana aze ra maravanang kana balas sin naandi mur.”
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Di waan ma di fazei varawuk adu aubina dina inaxam taawuk.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Di mof pizin amun sapalaau xa varas ma di vukin a wel iwana olif pana aubina di gias ma di vira naandi.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 A Xalxaal Erot ka langarin amun saan angkanaan, avuna aizina Iesu xa laba lamaskana amun bina. Azanon aubina di piaat pana Iesu malasing kari, “A rapti angkanaan naan Jon A Rapti Iwana Baaptaaizang, ka ramaraat puli wana maatang malasing ma xa rauxin a dikdikang kuna giuang amun faamuzazang ka banglala.”
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Ma azanon di piaat malasing kari, “Naan bani Elaaija.”
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Singsaxai araan Erot ka langarin a dorang kanaan, naan ka piaat naako, “Jon a rapti ina ga ra kip pizin a vuruna, xa ramaraat puli xaarik pana maatang!”
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 Azanon flan paamua, Erot ka ra lis a dorang dikdik ma di zaraak Jon ma di zaxir vating naan ma di rasin naan la vaal a vaamaazikang. Naan ka giu a matmalabuk angkanaan panaze wana Erodiaas, paamua naan a ravin sin daasna Filip. Singsaxai Erot ka ra urif Erodiaas siaana Filip ma naa zaxot.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 Paamua wana di zaraak Jon, naan ka rat fazei Erot naako, “Kawit na tak pana nua gu maxus sin a ravin sin daazum.”
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Malasing ma Erodiaas ka saxot kana puxaai wana Jon panaze xa vakor nandiaa wana maxuzang sin nandiaa ma xa zaleng a lan kuna zop famaatang Jon singsaxai naan kawit nat faraxas,
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 panaze Erot kat faranop pana Jon ma xa rataamaai xaaul wana naan. Avuna xa rexaas adu Jon naan a rapti xa tak ma xa ninis lamarana Nakmai. Araan Erot kat langarin a dorang sin Jon, ka inaxam farvaras mase singsaxai xai saxot nanga xana langarin Jon.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Aza raan daxa mase xa balas. A raan angkanaan Erot ka giu a flangan kuna naxaamang a raan di luk naan. Ka vazei amun paamua ila gaapman ma amun paamua ila aami ma amun paamua nanga ila pira Gaalili dina wat fangan faraxai wana naan.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Araan di vavangan, nativa Erodiaas ka albis ma xa riria lamarana Erot ma amun paamua ma di nanam mase. Ma a xalxaal xa vazei a fnaalik naako, “Tamon guna maainung nia wana aze razaan gu saxot, gana lis sunum.”
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Ma xa xalxal wana a waata fafina naako, “Aze razaan gu iaariin naambari, gana lis be zunum, naapalaau tamon guna iaari wana gana kip a bikabar zurugu labirua ma gana lis aza non sunum, gana lis be.”
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 A fnaalik ka tukbilak ma xa iaari zin naanaa zina naako, “Gana iaari wana aze?”
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Fazaaus mase a fnaalik ka albis puli ma xa vazei a xalxaal naako, “Ga saxot naambari nanga guna lis a waata Jon A Rapti Iwana Baaptaaizang surugu wana a win.”
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 A xalxaal xa maskalus mase, singsaxai xawit nat faraxas kana iaalauxaai lamarana amun paamua di vavangan faraxai wanaze naan ka ra xalxal vaanong.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Fazaaus mase naan ka kling aza rapti xai saaup ka waan la non Jon ka iziar wana, ma xa kip pizin a vuruna Jon
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 ma xa zuruk fawat a waata Jon pana a win. Naa lis sin a fnaalik ma xa lis sin dina.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Ubina varaviraai zin Jon di langar ma di wat fazaak luk naan ma di vatate naan la baaul a maat.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Amun aaposal di uli wat ma di wat faraxulin Iesu ma di vazei naan pana amun saan faakdul naadi ra giu ma di ra varaviraai wana.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Amala di wat ma di wanpaan malasing ma Iesu ma amun aaposal xawit ta marapalau aaxan naandi xuna vanganang. Iesu xa vazei naandi naako, “Nim singbe naagu wat faraxai wana nia ma dina waan la non kawit taxazak pana ma dina iaavus.”
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Malasing ma naandi zingbe di waan pana a mon ku laza non kawit taxazak pana.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Singsaxai aubina xa varas di raamin fakilaan naandi di waan ma di valaau vataling amun bina laba vaakdul ma di tabung balas paamuain naandi.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Araan di balas, Iesu xa raamin axulutung, ka maluf naandi wanaze di malasing amun sipsip kawit a rapti xa rataamaai xaaul wana naandi. Naan ka ramaraat ma xa viraai naandi wana amun saan ka varas.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 A bina xa nguzaraaf ka ma ubina varaviraai zin Iesu di wat sina ma di piaat malasing kari, “A non angkari xawit taxazak ma xa nguzaraaf faanong.
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 Gu kling pizin aubina xuna dina waan lamun non farawuk ma amun bina xuna dina wulwul vanganang kun naandi.”
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Singsaxai Iesu xa xis naandi naako, “Nim nanga naagu ralaas naandi.” Ma di vazei naan malasing kari, “Kana zuruk a wulwulang pana a flan ka wizik tul zin axazak kat faamuzas. Iaak gu saxot maadina waan ma maadina wul a raraba wana awat pulwulang kari xuna ralaazang naandi?”
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Iesu xa iaari zin naandi naako, “Usfa raraba naagu rauxin? Naagu waan ma naagu raamaai.” Di wa raamaai vaanong ma di wat piaat malasing kari, “A raraba xa watmit ma a ian urua.”
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Ma xa vazei ubina varaviraai zina dina vazei aubina dina iziar wana amun lemlem laaxur wana a wilaangis ka maraxawa.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Aubina di iziar wana amun lemlem ka zangaaflu varazuai, ma azanon azangaaflu vaa watmit.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Iesu xa zuruk a raraba xa watmit ma a ian urua, xa raamaai uzaa la lia ma xa wisfaadaxa ma xa biaak a raraba. Naa lis sin ubina varaviraai zina xuna dina talazin lawalau aubina. Ka talazin saait uru ian lawalaua naandi vaakdul.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Naandi vaakdul di vangan ma di maazur.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Ubina varaviraai di sfaar vambos amun laxa xa zangaaflu ma urua wana amun kibaala raraba ma ian di biaak.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 A furavin, a funalik ma ubina, naandi vaakdul di ra vangan. Singsaxai di vakot ubina la raan angkanaan ka malasing a taausan ka watmit.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Fazaaus mase Iesu xa vazei ubina varaviraai zina dina waan pana a mon ma di kas buak kun Betsaaida. Naan singbe xa iziar ma xa kling pizin axulutung.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Ka vataling naandi ma xa uzaa la waatawut kuna maainungang.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Labung ka, a mon pana ubina varaviraai xa iziar labirua wana laman, ma Iesu zingbe xa iziar la waatawut.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Iesu xa raamin adu ubina varaviraai zina di gut pana kaaulang, panaze a maaliu xa varop faraxai wana naandi. La notaan malasing la birua wana a marana a iaas urul ma xa wizik saaxa paanaraan gufguf Iesu xa waan sin naandi, xa zazangas laaxur wana laman. Faasilik kana zangas bilaas naandi,
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 ma di raamin naan ka zazangas laaxur wana laman ma di naxaam adu a warak. Ma di xupkup laba,
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 panaze di laanga raamin naan ma di maraaut taksaat mase.
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Naan ka albis lamaskana mon ina naandi di iziar lamaskana ma a maaliu xa maat. Di banglala mase,
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 wanaze xawit di mazaam a vuvuna azaan Iesu xa giu wana raraba. Amun maskana naandi xa dikdik.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Araan di kasbuak faanong, di xozaraai la bina Genesaret, ma di rasin a mon inaan.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Araan di kasaai wana mon, aubina di raamin fakilaan Iesu.
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 Di valaau varawuk lamaskana a non pira vaakdul angkanaan ma di vazaak luk aubina di gias pana a xaazira xula aze ranon Iesu xa iziar wana.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Ma aze ra non Iesu xa waan pana, la amun bina o la amun bina laba o la amun non mumut, di rasin aubina di gias la non a vaangurang. Di maainung Iesu xana luaa aubina angkanaan di gias dina xaaf be a zuva marapi zina. Ma naandi vaakdul ina di xaaf, di daxa xaarik.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.