Marcos 5
A Dorang Daxa Zin Nakmai (NAL) vs NAA
1 Iesu ma ubina varaviraai zina di balas laza rita Laman Gaalili la non pira zin aubina in Gerasaa.
1 Jesus e os discípulos chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Araan Iesu xa kasaai wana a mon, fazaaus mase aza rapti a zapalaau xa ragul naan, ka wat lamun baaul a maat ma xa vasuin naan.
2 Ao desembarcar, logo um homem possuído de espírito imundo veio dos túmulos ao encontro de Jesus.
3 Naan ka rataagul lamaskana amun baaul a maat ma aubina ila non angkanaan kawit dit faraxas dina zaxir vating naan, naapalaau tamon di zaxir vating naan pana amun sen.
3 Esse homem vivia nos túmulos, e ninguém podia prendê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Faavaras faanong, aubina ila bina zina di rat saxir vating naan pana amun sen, singsaxai xai kip amun sen dit saxir vating uru mitna ma uru xaakna wana. Kawit taxazak ka maradikdik, kat faraxas kana rotfating naan.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com correntes e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e as correntes foram despedaçadas. E ninguém conseguia dominá-lo.
5 Lamun taan faakdul lawaanaas ma labung, naan ka zazangas farawuk ku lamaskana amun baaul a maat ma xula kaana wut ma xa rataangis kupkup ma xa rataraai a winpina wana amun faat.
5 Andava sempre, de noite e de dia, gritando por entre os túmulos e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Araan ka raamin Iesu lawalaau nanga, xa valaau wat ma xa zibukaak lamarana Iesu.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e prostrou-se diante dele,
7 Naan ka xupkup laba malasing kari, “Iesu, Naata Nakmai Laaxur Mase! Aze razaan gu saxot guna giu wana nia? Ga maainung nua guna xalxal zin Nakmai adu tuaa gu vamazik nia.”
7 gritando em alta voz: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Por Deus, peço-lhe que não me atormente!
8 Avuna Iesu xa ra vazei naan naako, “Nua a zapalaau, gu tukbilak siaana a rapti angkari.”
8 Ele disse isto, porque Jesus tinha dito a ele: “Espírito imundo, saia desse homem!”
9 Ma Iesu xa iaari zina naako, “Nis aizinum?”
9 Então Jesus lhe perguntou: Ele respondeu: — Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ma xa maainung Iesu faavaras tuaa xana kling pizin naandi ziaana a non pira angkanaan.
10 E pediu-lhe com insistência que não os mandasse para fora do país.
11 Ka rauxin adi lemlem bari di vavangan la nan put faasilik.
11 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali pelo monte.
12 Ma amun sapalaau di maainung Iesu malasing kari, “Gu kling maam, maadina sfaar amun bari angkapaa.”
12 E os espíritos imundos pediram a Jesus: — Mande-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Naan ka rudaxain naandi ma amun sapalaau di tukbilak ma di sfaar amun bari. Amun bari angkanaan, di malasing a taausan urua vaakdul, di zazarai wizik paanaburut ku lamaskana laman ma di xanak ma di maat.
13 E Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos. E a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Naandi ina di italas bari di raamin azaan angkanaan ma di valaau. Di waan ma di fazei la bina laba ma lamun non farawuk. Ma aubina di wat kuna dina raamin aze razaan ka balas.
14 Os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos. Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido.
15 Araan di wat sin Iesu, di raamin a rapti amala amun sapalaau di ragul naan ka iziar. Naan ka mamaaus ma ainaxamang sina xa uli. Singsaxai aubina angkanaan di maraaut.
15 Aproximando-se de Jesus, viram o endemoniado, o que antes estava dominado pela legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Naandi di ra raamin azaan angkanaan, di xus aubina wana aze razaan Iesu xa giu wana a rapti ma amun bari.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que tinha acontecido ao endemoniado e também falaram a respeito dos porcos.
17 Aubina angkanaan di maainung fadikdik Iesu xuna naan kana waan fataling a non pira angkanaan sin naandi.
17 E começaram a pedir com insistência que Jesus se retirasse da terra deles.
18 Araan Iesu xat kawas pana a mon, a rapti angkanaan a zapalaau xa ra ragul naan, ka maainung naan kuna xana waan faraxai wana naan.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, aquele que antes estava possuído pelos demônios pediu com insistência que Jesus o deixasse ficar com ele.
19 Singsaxai Iesu xawit na rudaxain naan. Ka vazei naan naako, “Gu waan la vaal zunum ma gu vazei naandi zunum pana azaan a Piran ka ra giu wana nua, ma wana a varamaaluvang sina wana nua.”
19 Jesus, porém, não o permitiu; ao contrário, ordenou-lhe:
20 Ma a rapti angkanaan ka waan fataling Iesu ma xa zangas farawuk ku lamun bina laba xa zangaaflu, ma xa fazei zin aubina vaakdul wana azaan angkanaan Iesu xa giu wana naan. Ma aubina vaakdul di langarin ma di banglala.
20 Então ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe tinha feito; e todos se admiravam.
21 Iesu xa kas buaak faulin kaarik a Laman Gaalili wana a mon ma axulutung ka wat sina ipaa laxon.
21 Tendo Jesus voltado de barco para o outro lado, reuniu-se em volta dele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Ma aza rapti xa balas, naan a waamua ila vaal a maainungang sin amun Judaa ma aizina Jaairus. Araan naan ka raamin Iesu, xa psin fawizik naan paanaburut la pira la xaaka Iesu.
22 Então chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos pés de Jesus
23 Naan ka maainung Iesu malasing kari, “A fnaalik mumut surugu adu xana maat. Ga saxot guna wat ma guna rasin uru mirum pana naan kuna guna vira naan ma xana roro.”
23 e lhe pediu com insistência: — Minha filhinha está morrendo; venha impor as mãos sobre ela, para que seja salva e viva.
24 Ma Iesu xa waan faraxai wana naan.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão seguia Jesus, apertando-o de todos os lados.
25 Ma aza ravin inaan ka giazin a dari laba. A giazang kanaan ka iziar wana naan pana a maariaas ka zangaaflu ma urua.
25 Estava ali certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Naan ka wanpaan bulaai zin amun dokta, singsaxai dit famazik be naan ma xawit dit fawaal naan. A kaakaai zina xa vaanong ma a giazang kawit na vaanong, singsaxai xa vut balas taksaat kaarik laxo.
26 Ela havia padecido muito nas mãos de vários médicos e gastado tudo o que tinha, sem, contudo, melhorar de saúde; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Naan ka langar wana Iesu ma xa wat lamuraana lamaskana axulutung ma xa xaaf a marapi baraaf sin Iesu,
27 Tendo ouvido a fama de Jesus, a mulher chegou por trás, no meio da multidão, e tocou na capa dele.
28 wanaze xa naxaam naako, “Tamon gana xaaf be a marapi baraaf sin Iesu, gana roro daxa xaarik.”
28 Porque dizia: “Se eu apenas tocar na roupa dele, ficarei curada.”
29 A ravin ka xaaf a marapi baraaf sin Iesu ma fazaaus mase a dari laba xa vaanong ma xa xazanin a winpina xa mamaraxas.
29 E logo a hemorragia estancou, e ela sentiu no corpo que estava curada daquele mal.
30 Ma fazaaus mase Iesu xa xazanin adu azanon dikdikang sina xa waan siaana. Naan ka rutaawuk lamaskana axulutung angkanaan ma xa iaari malasing kari, “Nis ka xaaf a marapi zurugu?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele havia saído poder, virando-se no meio da multidão, perguntou:
31 Ma ubina varaviraai zina di xis naan malasing kari, “Aubina xa varas di zazangas lapaarum ma dit birit nua, malasing ma xunaze gu iaari malasing kari, ‘Nis ka xaaf a marapi zurugu?’ ”
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo que a multidão o aperta e ainda pergunta: “Quem me tocou?”
32 Singsaxai Iesu xa raamaai varawuk nanga xuna raamin salengang axazak angkanaan ka xaaf a marapi zina.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 A ravin angkanaan ka rexaas adu a giazang sina xa vaanong. Naan ka maraaut ma xa dakdakur ma xa wat sibukaak lamarana Iesu ma xa vazei naan pana amun saan faakdul.
33 Então a mulher, amedrontada e trêmula, ciente do que lhe havia acontecido, veio, prostrou-se diante de Jesus e declarou-lhe toda a verdade.
34 Ma Iesu xa vazei naan naako, “Finaalik, ainaxam paazaaiang sunum ka vira nua. Gu waan faraxai wana a luaai, ma guna mamaraxas siaana a maazikang sunum.”
34 Então Jesus lhe disse:
35 Araan Iesu nanga xai dador varaxai wana a ravin angkanaan, azanon ubina di vinang la vaal zin Jaairus, a waamua ila vaal a maainungang, di balas sin Jaairus ma di piaat, “Nativum ka maat faanong. Tuaa xaarik gu varalil a maravas.”
35 Enquanto Jesus ainda falava, chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; por que você ainda incomoda o Mestre?
36 Iesu xa langar wana dorang sin naandi singsaxai xa piaat sin a waamua ila vaal a maainungang naako, “Tuaa gu maraaut, gu inaxam paazaai be.”
36 Mas Jesus, sem levar em conta tais palavras, disse ao chefe da sinagoga:
37 Kawit na luaa taxazak kana los naan, Pita be, ma Jems ma daasna Jon.
37 Jesus não permitiu que ninguém o acompanhasse, a não ser Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Araan di balas la vaal zin Jaairus, Iesu xa raamin aubina di vaanggala. Azanon di rataangis ma azanon di rataangis kupkup.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, Jesus viu o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Iesu xa albis la vaal angkanaan ma xa piaat sin naandi naako, “Kunaze naagu vaanggala ma naagu raangis kupkup? A fnaalik kawit na maat, ka imilaaif be.”
39 Ao entrar, disse:
40 Singsaxai di vanangon naan.
40 E riam-se dele. Mas Jesus, mandando que todos saíssem, levou consigo o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Ka taaxur la mitna ma xa vazei naan naako, “Taalita, koum.” Aknaaza dorang kari xa malasing kari, “Finaalik, ga vazei nua, tamaraat.”
41 Tomando a criança pela mão, disse:
42 Ma fazaaus mase a fnaalik ka ruzaa ma xa zangas farawuk la non angkanaan. A maariaas sina xa zangaaflu ma urua. Ma naandi di iziar inaan di banglala marazaat.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos, se levantou e começou a andar. Então todos ficaram muito admirados.
43 Ma Iesu xa vazei vadikdik naandi adu tuaa dina piaat azaan angkanaan sin taxazak, ma xa vazei damana varaxai wana dina a fnaalik adu dina ralaas iaa naan pana tazaan kuna iaanang.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse. E mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.