Marcos 4
A Dorang Daxa Zin Nakmai (NAL) vs NVI
1 Mur Iesu xat faraviraai xaarik lapaara Laman Gaalili. Ma axulutung ka wat faraxulin naan, ma aubina di bas malasing ma naan ka xawas ma xa iziar lamaskana a mon ma xat faraviraai. A mon angkanaan ka iziar la laman. Singsaxai axulutung angkanaan ka irur laxon ma dit langarin naan.
1 Novamente Jesus começou a ensinar à beira-mar. Reuniu-se ao seu redor uma multidão tão grande que ele teve que entrar num barco e assentar-se nele. O barco estava no mar, enquanto todo o povo ficava na beira da praia.
2 Iesu xa varaviraai wana amun saan ka varas mase wana amun dorang lalaamangaai, ma xa dador lalaamangaai malasing kari,
2 Ele lhes ensinava muitas coisas por parábolas, dizendo em seu ensino:
3 “Naagu langar! Aza rapti xa ra waan la uma ma xa vazu amun kalamona wit.
3 "Ouçam! O semeador saiu a semear.
4 Araan ka psin farauxin amun kalamona wit, azanon kala xa zu la lan. Ma amun maani di wat ma di tok fanong amun kalamona wit angkanaan.
4 Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho, e as aves vieram e a comeram.
5 Azanon kala xa zu la non ka rauxin amun faat ka varas, a pira xawit na wizik paanaburut, ma a wit ka bok fazaaus panaze a pira xa iziar be laaxur.
5 Parte dela caiu em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque a terra não era profunda.
6 Singsaxai araan a iaas ka wat laaxur, xa laang faplaxas amun wit, panaze amun katkadar xawit na wizik paanaburut ma amun wit di bok di vara maat.
6 Mas quando saiu o sol, as plantas se queimaram e secaram, porque não tinham raiz.
7 Ma azanon kala di zu lawalau amun lauran ka xoxorang. Ma axoxot ka kos paramin a wit ma xawit na vuai.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas, de forma que ela não deu fruto.
8 Ma azanon kala di zu wana a pira daxa. Di bok daxa ma di laba ma mur di vuai ma di vamos mase naandi. Azanon di vuain azangaaflu vaarul, azanon azangaaflu vaawizik saaxa ma azanon azangaaflu varazuai.”
8 Outra ainda caiu em boa terra, germinou, cresceu e deu boa colheita, a trinta, sessenta e até cem por um".
9 Naanaan Iesu xa vazei naandi naako, “Nis ka rauxin alnga xuna langarang, naan kana langar.”
9 A seguir Jesus acrescentou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
10 Lamur, araan Iesu xa iziar naansing, amun sangaaflu ma urua ma azanon aubina nanga di iziar zaait di iaari zina wana a vuvuna amun dorang lalaamangaai naa ra piaat.
10 Quando ele ficou sozinho, os Doze e os outros que estavam ao seu redor lhe fizeram perguntas acerca das parábolas.
11 Naan ka xis naandi malasing kari, “Nakmai xa viraai vanong nim pana a vuvuna dorang funfun pana a bikabar zin Nakmai. Singsaxai naandi di iziar lamanar wana a bikabar zin Nakmai, dit langarin amun saan faakdul wana dorang lalaamangaai.
11 Ele lhes disse: "A vocês foi dado o mistério do Reino de Deus, mas aos que estão fora tudo é dito por parábolas,
12 Naan ka giu malasing kanaan kuna:
12 a fim de que, ‘ainda que vejam, não percebam, ainda que ouçam, não entendam; de outro modo, poderiam converter-se e ser perdoados! ’"
13 Iesu xa vazei zaait naandi naako, “Malasing faa, xawit naagu mazaam avuvuna dorang lalaamangaai angkanaan? Tamon kawit naagu mazaam a dorang lalaamangaai angkari, naaguna mazaam amun dorang lalaamangaai rawarak malasing faa?
13 Então Jesus lhes perguntou: "Vocês não entendem esta parábola? Como, então, compreenderão todas as outras parábolas?
14 Lamaskana dorang lalaamangaai angkanaan, amun kalamona wit ka iru vakilaan amun dorang sin Nakmai, ina a rapti xat faazu xa vazu.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Azanon kalamona wit di zu la lan. Di ru vakilaan aubina di langarin a dorang sin Nakmai, singsaxai Saatan ka wat fazaaus ma zuruk pizin a dorang di vazu lamaskana naandi.
15 Algumas pessoas são como a semente à beira do caminho, onde a palavra é semeada. Logo que a ouvem, Satanás vem e retira a palavra nelas semeada.
16 Azanon kalamona wit di zu wana amun faat, a non pira mumut ka iziar wana. Ka iru vakilaan naandi aubina di langarin a dorang ma fazaaus mase di zuruk faraxai wana dokdokang.
16 Outras, como a semente lançada em terreno pedregoso, ouvem a palavra e logo a recebem com alegria.
17 Singsaxai naandi di malasing amun iaai xawit amun katkadorna. A dorang kawit na albis lamaskana roroiang sin naandi ma ainaxam paazaaiang sin naandi xawit na iziar vaabungbaraaf marazaat. Malasing ma araan a maravanang ka balas o aubina di vamazik naandi lalozang a dorang sin Nakmai, ainaxam paazaaiang sin naandi xa zu vazaaus mase.
17 Todavia, visto que não têm raiz em si mesmas, permanecem por pouco tempo. Quando surge alguma tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo a abandonam.
18 Azanon aubina di malasing amun kalamona wit di zu lamaskana amun lauran ka xoxorang. Naandi di langarin a dorang,
18 Outras ainda, como a semente lançada entre espinhos, ouvem a palavra;
19 singsaxai di inaxam marazaat pana amun saan ka varas iwana roroiang kari, ma di sasaxot dina raxumbaaxut ina xat fagit naandi, ma di mazaalu saxotang dina rauxin azanon saan nanga xa varas ila pira angkari. Naan amun saan angkanaan ka albis lamaskana roroiang sin naandi ma xa waramin a dorang sin Nakmai ma a dorang kawit na vuain a fnuaai.
19 mas quando chegam as preocupações desta vida, o engano das riquezas e os anseios por outras coisas, sufocam a palavra, tornando-a infrutífera.
20 Azanon aubina di malasing amun kalamona wit di zu wana pira daxa. Naandi di langarin a dorang sin Nakmai ma di rudaxain ma a roroiang sin naandi xa vabalos amun fnuaai. Azanon di vuain amun fnuaai xat faraxas pana azangaaflu vaarul, azanon ka zangaaflu vaawizik saaxa ma azanon ka zangaaflu varazuai.”
20 Outras pessoas são como a semente lançada em boa terra: ouvem a palavra, aceitam-na e dão uma colheita de trinta, sessenta e até cem por um".
21 Ma Iesu xa dador lalaamangaai zaait sin naandi malasing kari, “Ka malasing faa, Iaak naagut failaap a laam ma naagu pung paramin pana a boul o naagu vun lawaana iban? Kawit. Naagu ratasin la akin siziarang iwana la maravas.
21 Ele lhes disse: "Quem traz uma candeia para ser colocada debaixo de uma vasilha ou de uma cama? Acaso não a coloca num lugar apropriado?
22 Aze razaan ka izi vunfun kana balas la maravas, ma a dorang aknaasna xa izi vunfun, mur dina mazaam.
22 Porque não há nada oculto, senão para ser revelado, e nada escondido senão para ser trazido à luz.
23 Naagu langar! Tamon naagu rauxin alnga xuna langarang, naagu langarin a dorang kari.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça!
24 Iesu xa piaat saait sin naandi malasing kari, “Naagu inaxam daxa wana a dorang naagu langarin. Pana aze ra lan naagu giu wana azanon tawarak, naan a lan angbani naadina giu wana nim, ma dina giu vauzaa nanga.
24 "Considerem atentamente o que vocês estão ouvindo", continuou ele. "Com a medida com que medirem, vocês serão medidos; e ainda mais lhes acrescentarão.
25 Avuna tamon axazak ka rauxin a mazamang, Nakmai xana lis saait a mazamang laba xaarik sina. Tamon axazak kawit na rauxin, Nakmai xana zuruk pizin anan mazamang mumut naa rauxin.”
25 A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que tem lhe será tirado".
26 Iesu xa piaat kaarik naako, “A bikabar zin Nakmai xa malasing kari. Aza rapti xa vazu amun kalamona wit la uma.
26 Ele prosseguiu dizendo: "O Reino de Deus é semelhante a um homem que lança a semente sobre a terra.
27 Labung naan ka imilaaif ma lawaanaas ka rataalil wana amun faamuzazang sina, ma amun kalamona wit di bok ma di laba ma a rapti angkanaan kawit na rexaas adu amun kalamona wit ka bok malasing faa.
27 Noite e dia, quer ele durma quer se levante, a semente germina e cresce, embora ele não saiba como.
28 A pira nanga xat fabalos axala ma xai bok. Axala xa bok kalaak ma lamur a waxana ma mur amun kalamona wit ka vuai.
28 A terra por si própria produz o grão: primeiro o talo, depois a espiga e, então, o grão cheio na espiga.
29 Araan amun wit ka makal, a rapti angkanaan ka zuruk a sikal ma xa laaf amun kalamona wit panaze a raan a laflaavang ka balas faanong.”
29 Logo que o grão fica maduro, o homem lhe passa a foice, porque chegou a colheita".
30 Iesu xa piaat kaarik naako, “Dia dina piaat a bikabar zin Nakmai xa malasing faa, o aze ra dorang lalaamangaai dina piaat pana?
30 Novamente ele disse: "Com que compararemos o Reino de Deus? Que parábola usaremos para descrevê-lo?
31 A bikabar zin Nakmai xa malasing a xalamona maastat ka mumut mase wana amun kala vaakdul dit fazu la pira.
31 É como um grão de mostarda, que, quando plantada, é a menor semente de todas.
32 Araan di vazu ma xa bok, kana bok laba ma xana laba luaa amun saan faakdul dit fazu la uma. Amun tangtangaana zaait di laba ma amun maani di uwat ma di iziar la maliaangna.”
32 No entanto, plantada, ela cresce e se torna a maior de todas as hortaliças, com ramos tão grandes que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra".
33 Amun dorang lalaamangaai xa varas malasing kanaan Iesu xa dadorin sin aubina, xat faraxas pana naandi dina mazaam.
33 Com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes anunciava a palavra, tanto quanto podiam receber.
34 Naan kai fazei zin naandi be wana dorang lalaamangaai. Singsaxai araan naan singbe xa iziar varaxai wana ubina varaviraai zina, xa vamaravaas aknaaza dorang sin naandi.
34 Não lhes dizia nada sem usar alguma parábola. Quando, porém, estava a sós com os seus discípulos, explicava-lhes tudo.
35 La raan angkanaan araan a iaas kai si wizik, Iesu xa vazei ubina varaviraai zina naako, “Dina kas buak kulaza non ritita laman.”
35 Naquele dia, ao anoitecer, disse ele aos seus discípulos: "Vamos atravessar para o outro lado".
36 Di vataling axulutung ma di xawaas a mon angkanaan Iesu xa iziar lamaskana ma di waan faraxai wana naan. Azanon mon saait di waan faraxai wana a mon sin naandi.
36 Deixando a multidão, eles o levaram no barco, assim como estava. Outros barcos também o acompanhavam.
37 Adi maaliu xa taaif dikdik ma a laman ka varop ma a rof ka rambur wana a mon ma xa raamaai malasing adu faasilik a mon kana lus.
37 Levantou-se um forte vendaval, e as ondas se lançavam sobre o barco, de forma que este foi se enchendo de água.
38 Ma Iesu xa milaaif la muraana mon, ka itate wana a ulingan. Ubina varaviraai zina di wangun naan ma di piaat sina malasing kari, “Maravas, malasing faa, xawit gu maluf dia dina xanak?”
38 Jesus estava na popa, dormindo com a cabeça sobre um travesseiro. Os discípulos o acordaram e clamaram: "Mestre, não te importas que morramos? "
39 Iesu xa ramaraat ma xa vadawaar a maaliu ma xa vazei a rof malasing kari, “Gu ziburung! Gu malaai!” Ma a maaliu xa maat ma a laman ka malaai mase.
39 Ele se levantou, repreendeu o vento e disse ao mar: "Aquiete-se! Acalme-se! " O vento se aquietou, e fez-se completa bonança.
40 Ma Iesu xa vazei ubina varaviraai zina naako, “Kunaze naagu maraaut? Ka malasing faa, xawit nanga naagu inaxam paazaai?”
40 Então perguntou aos seus discípulos: "Por que vocês estão com tanto medo? Ainda não têm fé? "
41 Ma naandi di maraaut mase ma di dador lawalaua naandi zaksaxai malasing kari, “Nis mase xari? A maaliu ma rof di langar iaa zina!”
41 Eles estavam apavorados e perguntavam uns aos outros: "Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem? "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.