Lucas 8
A Dorang Daxa Zin Nakmai (NAL) vs ARIB
1 Azanon taan lamur, Iesu xa zazangas farawuk lamaskana amun bina ma amun bina laba zaait, ma xai fazei wana a Dorang Daxa iwana a bikabar zin Nakmai. Ma ubina varaviraai xa zangaaflu ma urua, di zangas faraxai wana naan.
1 Logo depois disso, andava Jesus de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e iam com ele os doze,
2 Azanon furavin di saxat saait sin naandi. Paamua Iesu xa ra vira a furavin angkanaan siaana amun giazang sin naandi ma xa mof pizin saait amun sapalaau ziaana naandi. Naandi xari, Maaria di vakilaan naan a ravin in Maakdaalaa ina waamua Iesu xa ra mof pizin amun sapalaau xa wizik urua wana naan,
2 bem como algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios.
3 Joaanaa, taak sin Kuzaa, aza waamua xat katkatong a vaal zin Erot, ma Susaana ma azanon furavin ka varas nanga zaait. Pana kaakaai zin naandi vaatak di rat fawaal Iesu varaxai wana ubina varaviraai zina wana amun saan naadi izi gogof pana.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Susana, e muitas outras que os serviam com os seus bens.
4 Adi xulutung ka wat sin Iesu, naandi di wat lamun bina laba xa varas. Araan di wat fatu, Iesu xa dador lalaamangaai zin naandi naako,
4 Ora, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 “Aza rapti xat nauma xa waan la uma ma xa vazu a xalamona wit. Azanon kalamona wit ka zu la lan ma aubina di was paramin ma amun maani di lif puat ma di tok fanong mase.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Azanon kalamona wit ka zu wana a non pira xa rauxin amun faat ka varas. Ka bok puzaa singsaxai a non pira angkanaan kawit a daanim ma a wit ka plaxas ma xa maat.
6 Outra caiu sobre pedra; e, nascida, secou-se porque não havia umidade.
7 Azanon kalamona wit ka zu wana pira lawalau amun iaarus koxot ina xa bok faraxai wana. Singsaxai amun iaarus koxot di kos paramin.
7 E outra caiu no meio dos espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Ma azanon kalamona wit ka zu wana a pira daxa. Ma xa bok laba ma xa vuai ma xa zof mase naan, malasing azangaaflu varazuai laaxur wana ina di ra vazu.”
8 Mas outra caiu em boa terra; e, nascida, produziu fruto, cem por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Ubina varaviraai zin Iesu di iaari zina wana aze ra vuvuna dorang lalaamangaai angkanaan.
9 Perguntaram-lhe então seus discípulos o que significava essa parábola.
10 Ma Iesu xa vazei naandi naako, “Nakmai xa lis fanong a mazamang sinim kuna rexaazang pana amun dorang funfun pana a bikabar zina. Singsaxai wana azanon aubina rawarak, ga rai dador lalaamangaai wana a bikabar zin Nakmai xuna:
10 Respondeu ele: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros se fala por parábolas; para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 Iesu xa piaat kaarik naako, “A vuvuna dorang lalaamangaai xa malasing kari: A xala xari a dorang sin Nakmai.
11 É, pois, esta a parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Lalozang a dorang pana a xala xa zu la lan, kai ru vakilaan naandi di langarin a dorang, singsaxai Saatan ka wat ma xa zuruk pizin a dorang lamaskana naandi, xuna dina wen inaxam paazaai ma Nakmai xana wen saxot faulin naandi.
12 Os que estão à beira do caminho são os que ouvem; mas logo vem o Diabo e tira-lhe do coração a palavra, para que não suceda que, crendo, sejam salvos.
13 Lalozang a xala xa zu la pira xa rauxin amun faat, kai ru vakilaan naandi di langarin a dorang ma di ra nanam pana zurukang, singsaxai xawit na wizik lamaskana roroiang sin naandi. Di ra inaxam paazaai be wana a notaan mumut, ma araan a lalaamangaaiang ka wat, di zu xaarik.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; mas estes não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, mas na hora da provação se desviam.
14 Lalozang a xala xa zu lawalau amun iaarus koxot, kai ru vakilaan naandi di langarin a dorang singsaxai amun inaxam farvarazang ma amun lulugaan ma amun saan kat fabalos a malavitang ila pira angkari di bas lamaskana naandi ma di kos paramin a roroiang sin naandi. Malasing ma xawit di valos a dorang sin Nakmai ma xawit di vuain amun saan daxa wana roroiang sin naandi.
14 A parte que caiu entre os espinhos são os que ouviram e, indo seu caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas, e deleites desta vida e não dão fruto com perfeição.
15 Lalozang a xala xa zu wana pira daxa, xai ru vakilaan naandi di langarin a dorang ma naadi rasin fatalamin lamaskana naandi, wana vaaratunaanang ma a maska daxaiang. Ma di irur dikdik ka ruaas di vuain a fnuaai.”
15 Mas a que caiu em boa terra são os que, ouvindo a palavra com coração reto e bom, a retêm e dão fruto com perseverança.
16 Ma Iesu xa dador lalaamangaai xaarik naako, “Kawit taxazak kana vailaap a laam ma naana vakuf paramin pana baakit o naana rasin lawaana iban. Singsaxai naana rasin la kin siziarang iwana, xuna aubina ina di albis la vaal, dina raamin a maravas iwana.
16 Ninguém, pois, acende uma candeia e a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Amun saan faakdul ina xa izi vunfun kana balas la maravas. Ma amun saan faakdul di xavut kol, mur Nakmai xana rasin la maravas.
17 Porque não há coisa encoberta que não haja de manifestar-se, nem coisa secreta que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Malasing ma naaguna inaxam daxa wana amun dorang naagu ra langarin. Naandi di rauxin a rexaazang pana dorang sin Nakmai, Nakmai xana lis a rexaazang laba xaarik sin naandi. Ma naandi xawit di rauxin a rexaazang pana dorang sin Nakmai, Nakmai xana zuruk pizin saait anan texaazang di naxaam adu naadi rauxin.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver, até o que parece ter lhe será tirado.
19 Naanaa zin Iesu ma amun daasna di wat kuna raaminang naan, singsaxai xawit nat faraxas dina wat lapaarana wanaze aubina di bas.
19 Vieram, então, ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele por causa da multidão.
20 Axazak ka vazei Iesu naako, “Naanaa zunum ma amun daazum di irur lamanar, di saxot dina raamin nua.”
20 Foi-lhe dito: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Ma Iesu xa xis naandi malasing kari, “Naanaa zurugu ma amun daazugu xari, naandi ina dit langarin a dorang sin Nakmai ma naadit falos.”
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Aza raan Iesu xa vazei ubina varaviraai zina naako, “Dia dina kas buak kulaza ritita laman.” Ma naandi di xawas pana a mon ma di waan.
22 Ora, aconteceu certo dia que entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos à outra margem do lago. E partiram.
23 Araan di izaal nanga Iesu xa wa milaaif. Ma adi maaliu xa taaif dikdik inaan la laman ma a daanim ka sfaar a mon ma faasilik kana lus ma naandi vaakdul dina milung.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago; e o barco se enchia de água, de sorte que perigavam.
24 Ubina varaviraai di waan ma di wangun Iesu ma di vazei naan malasing kari, “Dipiran, Dipiran, dia dina samura xanak.”
24 Chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Ma xa iaari zin naandi naako, “Malasing faa, xawit ta inaxam paazaaiang sinim?”
25 Então lhes perguntou: Onde está a vossa fé? Eles, atemorizados, admiraram-se, dizendo uns aos outros: Quem, pois, é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Iesu ma ubina varaviraai zina di xozaraai laxon laza non rita Laman Gaalili, xa iziar la non laba di vakilaan Gerasaa. A non angkanaan ka iziar la rita laman ila pira Gaalili.
26 Apontaram à terra dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Iesu xa kasaai laxon ma aza rapti ininaan la bina angkanaan, amun sapalaau di ragul naan, ka wat fasuin naan. A maariaas ka varas a rapti angkanaan kawit nat falaak ta marapi ma xawit na rataagul lamaskana ta vaal, singsaxai xa rataagul lamun baaul a maat.
27 Logo que saltou em terra, saiu-lhe ao encontro um homem da cidade, possesso de demônios, que havia muito tempo não vestia roupa, nem morava em casa, mas nos sepulcros.
28 Araan ka raamin Iesu, xa viraai laba ma xa psin fawizik naan paanaburut la pira la xaaka Iesu ma naako, “Iesu, Naata Nakmai Laaxur Mase! Aze razaan gu saxot guna giu wana nia? Ga maainung nua adu tuaa guna vamazik nia ma guna kawin nia.”
28 Quando ele viu a Jesus, gritou, prostrou-se diante dele, e com grande voz exclamou: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Naan ka piaat malasing kanaan panaze Iesu xa ra vazei vanong a zapalaau angkanaan kana waan fataling a rapti. Faavaras faanong a zapalaau angkanaan ka rat sop faraksaat naan lamun taan angkanaan naan ka ra iziar lawaana vaaxatkatangang sin aubina. Naandi di pis fating uru mitna ma uru xaakna wana amun iaarus a sen. Singsaxai naan kai kip buaak amun iaarus a sen angkanaan ma a zapalaau xat purif naan ku lamun non bingil.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois já havia muito tempo que se apoderara dele; e guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas ele, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Ma Iesu xa iaari zina naako, “Nis aizinum?” Ma xa piaat naako, “Aizinugu Amala,” wanaze amun sapalaau xa varas di ragul vanong naan.
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Ma amun sapalaau angkanaan dit maainung faavaras sin Iesu xuna tuaa xana kling naandi xu lamaskana maadif kawit ta vaanongang iwana.
31 E rogavam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Ka rauxin adi lemlem bari di vavangan la nan put faasilik. Ma amun sapalaau di maainung Iesu xuna xana kling naandi xu lamaskana amun bari. Ma naan ka rudaxain naandi.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe, pois que lhes permitisse entrar neles, e lho permitiu.
33 Ma amun sapalaau di valaau tukbilak fataling a rapti angkanaan ma di ragul amun bari angkanaan. Ma amun bari vaakdul angkanaan di zazarai wizik la rita wut ma di zu wizik lamaskana a laman ma di xanak faakdul.
33 E tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos; e a manada precipitou-se pelo despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Aubina dit katkatong amun bari angkanaan di raamin azaan angkanaan ma di valaau ma di wa fazei wana a dorang kanaan sin aubina ila bina laba zin naandi ma aubina rawarak lamun non faasilik saait.
34 Quando os pastores viram o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Ma aubina di waan kuna dina wa raamin aze razaan ka ra balas. Di wat sin Iesu ma di raamin a rapti angkanaan amun sapalaau di waan fataling fanong naan ma xa iziar inaan lapaara uru xaaka Iesu. Ka ra mamaaus ma ainaxamang sina xa maravas ka, ma di maraaut.
35 Saíram, pois, a ver o que tinha acontecido, e foram ter com Jesus, a cujos pés acharam sentado, vestido e em perfeito juízo, o homem de quem havia saído os demônios; e se atemorizaram.
36 Naandi di ra raamin azaan angkanaan, di vazei aubina wana a rapti angkari xa balas daxa malasing faa.
36 Os que tinham visto aquilo contaram-lhes como fora curado o endemoninhado.
37 Ma aubina vaakdul ila non laba Gerasaa di maainung Iesu xuna xana waan ka, wanaze di maraaut marazaat. Naanaan Iesu xa xawaas a mon kuna waanang.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande medo. Pelo que ele entrou no barco, e voltou.
38 Ma a rapti angkanaan ina amun sapalaau di waan fataling naan ka maainung falagot Iesu xuna xana saxat sina. Singsaxai Iesu xa kling pizin naan naako,
38 Pedia-lhe, porém, o homem de quem haviam saído os demônios que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “Gu uli xula vaal zunum ma gu piaat azaan angkanaan Nakmai xa ra giu vanong pana nua.” Ma a rapti angkanaan ka zangas farawuk lamaskana a bina laba angkanaan ma xa fazei wana azaan ina Iesu xa ra giu wana naan.
39 Volta para tua casa, e conta tudo quanto Deus te fez. E ele se retirou, publicando por toda a cidade tudo quanto Jesus lhe fizera.
40 Araan Iesu xa uli waan laza rita laman, adi mala di ruzuaai naan, panaze naandi vaakdul dit simbong naan.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu; porque todos o estavam esperando.
41 La notaan angkanaan, aza waamua ila vaal a maainungang sin amun Judaa xa wat, aizina Jaairus. Naan ka psin fawizik naan paanaburut la pira la xaaka Iesu ma xa maainung naan kuna xana wat la vaal zina,
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga; e prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que fosse a sua casa;
42 wanaze natifna be azaxai a maariaas sina xa malasing a zangaaflu ma urua, faasilik ka xana maat.
42 porque tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Enquanto, pois, ele ia, apertavam-no as multidões.
43 Ma aza ravin ka iziar inaan, ka giazin a dari laba lamun taan faakdul lamaskana amun maariaas ka zangaaflu ma urua, ma xa vanong a kaakaai vaakdul zina wana wulwulang amun dokta, singsaxai xawit nat faraxas taxazak kana vira naan.
43 E certa mulher, que tinha uma hemorragia havia doze anos {e gastara com os médicos todos os seus haveres} e por ninguém pudera ser curada,
44 Naan ka wat la tora Iesu ma xa xaaf a zuva marapi baraaf ina Iesu xa valaak. Ma fazaaus mase a dari laba zina xa vaanong.
44 chegando-se por detrás, tocou-lhe a orla do manto, e imediatamente cessou a sua hemorragia.
45 Ma Iesu xa iaari zin naandi naako, “Nis ka xaaf nia?”
45 Perguntou Jesus: Quem é que me tocou? Como todos negassem, disse-lhe Pedro: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem.
46 Singsaxai Iesu xa piaat malasing kari, “Axazak ka xaaf nia, avuna ga xazanin a dikdikang ka vataling nia.”
46 Mas disse Jesus: Alguém me tocou; pois percebi que de mim saiu poder.
47 Naanaan a ravin angkanaan ka raamin adu di tangin paxot naan, ka dakdakur wat ma xa wat sibukaak la uru xaaka Iesu. Ma inaan lamarana aubina vaakdul naan ka pitfiaat kunaze naan ka xaaf Iesu ma naan ka daxa vazaaus mase malasing faa.
47 Então, vendo a mulher que não passara despercebida, aproximou-se tremendo e, prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como fora imediatamente curada.
48 Ma Iesu xa vazei naan naako, “Aku fnaalik, ainaxam paazaaiang sunum ka vira nua. Guna waan faraxai wana a luaai.”
48 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Araan naan kai dador nanga, axazak ka vinang la vaal zin Jaairus, a waamua ila vaal a maainungang ma xa wat piaat sina naako, “Nativum ka maat faanong. Tuaa xaarik gu varalil a maravas.”
49 Enquanto ainda falava, veio alguém da casa do chefe da sinagoga dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes mais o Mestre.
50 Singsaxai Iesu xa langarin ma xa vazei Jaairus naako, “Tuaa guna maraaut. Guna inaxam paazaai be ma naan kana roro.”
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe: Não temas: crê somente, e será salva.
51 Iesu xa balas la vaal zin Jaairus, ma xawit na luaa taxazak kana albis lamaskana vaal varaxai wana naan, Pita ma Jon ma Jems ma maamaa ma naanaa zin a fnaalik be, naandi di albis faraxai wana naan.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém deixou entrar com ele, senão a Pedro, João, Tiago, e o pai e a mãe da menina.
52 Ma aubina vaakdul inaan di maskalus ma di rataangis kupkup saxotang a fnaalik angkanaan. Ma Iesu xa piaat naako, “Tuaa naaguna raangis. A fnaalik kawit na maat, kai milaaif be.”
52 E todos choravam e pranteavam; ele, porém, disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Di vanangon naan panaze di rexaas adu a fnaalik ka maat faanong.
53 E riam-se dele, sabendo que ela estava morta.
54 Singsaxai Iesu xa taaxur la mitna ma xa viraai laba zina naako, “Aku fnaalik, tamaraat!”
54 Então ele, tomando-lhe a mão, exclamou: Menina, levanta-te.
55 A laklagaaina xa uli ma fazaaus mase naan ka ramaraat. Ma Iesu xa vazei naandi xuna dina ralaas naan pana vanganang.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e Jesus mandou que lhe desse de comer.
56 Maamaa ma naanaa zina di banglala iaa mase, singsaxai Iesu xa dador dikdik sin nandiaa adu tuaa dina piaat iaa azaan angkanaan sin taxazak.
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele mandou-lhes que a ninguém contassem o que havia sucedido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.