Lucas 15

A Dorang Daxa Zin Nakmai (NAL) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Aza raan ubina iwana zurukang a taakis ma aubina di gigiu amun matmalabuk taksaat, di waan sin Iesu xuna langarinang a dorang sina.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Singsaxai amun Faarasi ma amun maravas iwana amun Lus sin Moses dit murmuru, ma di piaat pana Iesu malasing kari, “A rapti angkari xai paasaxo varaxai wana aubina di gigiu amun matmalabuk taksaat ma xa vavangan faraxai wana naandi.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Naanaan Iesu xa vazei naandi wana aza dorang lalaamangaai malasing kari,
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 “Tamon azaxai zinim ka rauxin amun sipsip ka zangaaflu varazuaai, ma azaxai zin naandi xa malik. Malasing faa, naan kana wen paan fataling amun sipsip ka zangaaflu vaawizik faat ma xa wizik faat, la non angkanaan naandi dit favangan pana, ma naan kana wa zaleng azaxai angkanaan ka ruaas naana tangin?
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Araan naan ka tangin fanong a sipsip angkanaan, kana dokdok mase ma naana rasin la xalxalana,
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 ma xana waan la vaal zina. Ma naan kana viring fatu amun paasaxo zina ma amun paliaana varaxai ma xana vazei naandi naako, ‘Dia dina dokdok faraxai! Ga tangin fanong a sipsip angkaina zurugu xa ra malik ma ga zaxot faulin fanong naan!’
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Ga vazei nim, pana awat lan angbani a dokdokang laba xat balas ikula la lia araan axazak azaxai xa gigiu amun matmalabuk taksaat ka inaxam taawuk. A dokdokang kanaan ka laaup marazaat pana a dokdokang pana aubina di zangaaflu vaawizik faat ma xa wizik faat ina di tak faanong ma xawit a vuvuna xuna dina inaxam taawuk.”
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Ma Iesu xa piaat kaarik naako, “Tamon a ravin ka rauxin a kaakaai xa zangaaflu zina, ma xa vamalik azaxai. Malasing faa, naan kana vailaap a laam ma xana sor a maskana vaal, ma xana zaleng fatalamin mase xa ruaas naana tangin luk kaarik?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Araan naan ka tangin fanong, kana viring fatu amun paasaxo zina ma amun paliaana, ma xana vazei naandi malasing kari, ‘Dia dina dokdok faraxai, wanaze a kaakaai azaxai zurugu xa malik ma ga tangin fanong ma ga zuruk faulin.’ ”
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Ma Iesu xa piaat naako, “Ga vazei nim, pana awat lan angbani a dokdokang kat balas lawalau amun aangelo zin Nakmai araan axazak azaxai xa gigiu amun matmalabuk taksaat ka inaxam taawuk.”
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Iesu xa piaat kaarik naako, “Aza rapti xa rauxin a nalik urua.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 A zaxamur xa vazei maamaa zina malasing kari, ‘Maamaa! Ga saxot guna wagaal amun saan faakdul zunum ina guna vatawaraxin labirua wana nimaa daazugu. Aze ramun saan adu aaxaku, gu lis pizin ka zurugu.’ Malasing ma maamaa zin nandiaa xa vatawaraxin amun lulugaan sina labirua wana nandiaa.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Azanon taan lamur, a zaxamur xa zuruk fatuin amun lulugaan faakdul zina ma naa vaangurin sin aubina. Ka zuruk a kaakaai iwana ma xa waan laza non lawalaau mase, ma xa vanong pizin palau amun kaakaai zina wana awat taagulang kawit na tak.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Ma araan ka ra vanong fakdul a kaakaai zina, adi zong laba xa ra balas lamaskana a non laba vaakdul angkanaan ma xa izi gogof.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Ma naan ka waan ma xa wa saaleng faamuzazang kuna dina wul naan. Malasing ma xa wa balas a iaana kilaaiang sin aza rapti ila non laba angkanaan ma a rapti xa kling naan kana wa talas bari.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Ka raamin amun bari di vavangan, ma xa saxot mase adu xana sfaar a xuna wana a vanganang sin amun bari, singsaxai xawit taxazak na ralaas naan pana tazaan.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 Naanaan ainaxamang daxa xa balas sina ma xa piaat sina nanga naako, ‘Ubina vaamuzazang sin maamaa zurugu di vavangan daxa ma dit maazur. Ma xa rauxin nanga amun kibaala vanganang ina naadit maazur vataling, singsaxai nia xari gana maat pana lagaaiang!
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Gana ramaraat ma gana uli waan sin maamaa zurugu ma gana piaat sina malasing kari, “Maamaa, nia ga ra giu vanong a matmalabuk taksaat lamarana Nakmai ma lamaraam saait.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Nia xawit a rapti daxa xaarik kuna xanat faraxas guna vakilaan nia naarum. Gu luaa be nia gana iziar malasing aza rapti vaamuzazang sunum.” ’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Naanaan ka ramaraat ma xa uli waan sin damana.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Ma naatna xa piaat sina naako, ‘Maamaa, nia ga ra giu a matmalabuk taksaat lamarana Nakmai ma lamaraam saait. Nia xawit a rapti daxa xaarik kuna xanat faraxas guna vakilaan nia a nalik sunum.’
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Singsaxai damana xa piaat sin amun iaana kilaaiang sina naako, ‘Fazaaus! Naagu waan ma naagu zuruk fawat a marapi baraaf angkaina zurugu ina xa marmari daxa, ma naagu vavalaak naan pana. Naagu rasin a ring la klusmitna, ma naagu vavalaak naan pana su la ru xaakna.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Naagu zuruk fawat a naata bulumagau xa walak daxa ma naagu zop famaat kuna dia vaakdul dina vangan pana flangan ma dina dokdok faraxai.
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Avuna a nalik angkari zurugu xa maat faanong singsaxai naari xa roro uli xaarik. Naan ka ra milung ma naari xa balas puli vaanong.’ Naanaan di varumara vanganang pana flangan lapuk la raan angkanaan ma di dokdok.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 Singsaxai a nalik tuaan sina xa ra iziar nanga la uma. Naan ka ramaraat ma xa zangas puat lapaara vaal zin damana, ma xa langarin a linga aubina di ratangan ma di ritiria.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Ma xa viring luk aza iaana kilaaiang ma xa iaari zina wana aze razaan ka balas.
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Ma a iaana kilaaiang ka xis naan naako, ‘Daazum ka balas puli vaanong ma damaam ka zop famaat a naata bulumagau xa walak daxa wanaze naatna xa uli daxa xaarik.’
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Ma a nalik tuaan ka mangat ma xa baai xana albis lamaskana vaal. Malasing ma damana xa tukbilak ma xa maainung falagot naan kuna albizang.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Singsaxai naan ka piaat sin damana naako, ‘Langar! A maariaas ka varas ga rat faamuzas aaxanum malasing aza iaana kilaaiang palaau. Ma ga rat langar daxa zunum pana amun faamuzazang gui kling nia xuna giuang. Singsaxai xawit taza raan gu ra lis ta naata meme be zurugu xuna nia varaxai wana amun paasaxo zurugu maadina vangan ma maadina dokdok faraxai.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Singsaxai a nalik angkanaan sunum, ka ra vanong palau amun saan faakdul zunum pana furavin dit faangurin a winpina naandi xuna kaakaai. Ma araan ka ra balas, faabuza mase gu zop famaat a naata bulumagau xa walak daxa aaxana.’
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Ma damana xa xis naan naako, ‘Naarugu, nua gu iziar bulaai varaxai wana nia. Ma amun saan faakdul zurugu aaxanum.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Singsaxai dia dina vangan ma dina dokdok faraxai wanaze daazum ka ra maat faanong ma naari xa roro uli xaarik. Ka ra milung ma naari di tangin fanong naan.’ ”
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.