João 4
A Dorang Daxa Zin Nakmai (NAL) vs VC
1 Amun Faarasi di langarin adu aubina xa varas mase di las lamuraana Iesu, ma naandi di balas aubina varaviraai zina, ma xa baaptaais naandi. Aubina varaviraai zin Iesu di varas pana zin Jon.
1 O Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele recrutava e batizava mais discípulos que João
2 Singsaxai Iesu nanga xawit na baaptaais aubina, ubina varaviraai zina dit baaptaais naandi.
2 {se bem que não era Jesus quem batizava, mas os seus discípulos}.
3 Araan a Piran ka rexaas adu amun Faarasi di langar wana azaan angkanaan, ka luaa a pira Judia ma xa uli xaarik kula pira Gaalili.
3 Deixou a Judéia e voltou para a Galiléia.
4 Ka los a lan ka waan labirua wana a pira Samaaria.
4 Ora, devia passar por Samaria.
5 Ma xa balas Samaaria, la bina Sikaar, lapaara vang non pira Jekop ka lis sin naatna Iosep.
5 Chegou, pois, a uma localidade da Samaria, chamada Sicar, junto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Ka rauxin a luka daanim sin Jekop inaan, ma Iesu xa wat siar lapaara luka daanim, panaze a wina xa malumbaai wana xa los a lan baraaf. Ka malasing ka zangaaflu ma urua a marana maknaas lawaanaas.
6 Ali havia o poço de Jacó. E Jesus, fatigado da viagem, sentou-se à beira do poço. Era por volta do meio-dia.
7 Aza ravin Samaaria xa wat kuna werivang a daanim, ma Iesu xa piaat sina naako, “Kat faraxas guna vaimin nia?”
7 Veio uma mulher da Samaria tirar água. Pediu-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 (Ubina varaviraai zina di ra waan la bina laba xuna wulwul vanganang.)
8 {Pois os discípulos tinham ido à cidade comprar mantimentos.}
9 A ravin in Samaaria xa piaat sina naako, “Nua a Judaa, ma nia a ravin Samaaria. Malasing faa gu maainung nia xuna vaiminang nua?” (Avuna amun Judaa xawit di ruvatu varaxai wana amun Samaaria.)
9 Aquela samaritana lhe disse: Sendo tu judeu, como pedes de beber a mim, que sou samaritana!... {Pois os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Iesu xa xis naan naako, “Tamon gu lek texaazin a talazang sin Nakmai, ma nis axazak ka maainung nua xuna vaiminang naan, gu lek maainung naan ma xa lek lis a daanim ka roro zunum.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Se conhecesses o dom de Deus, e quem é que te diz: Dá-me de beber, certamente lhe pedirias tu mesma e ele te daria uma água viva.
11 A ravin ka piaat naako, “Piran, kawit gu rauxin tazaan kuna werivang, ma a luka daanim angkari xa duluk. A daanim ka roro, guna zuruk faa?
11 A mulher lhe replicou: Senhor, não tens com que tirá-la, e o poço é fundo... donde tens, pois, essa água viva?
12 Axulmua zin dia Jekop ka ra lis a luka daanim simaam, ma naan nanga naa ra imin pana malasing saait amun naatna ma amun bulumagau ma amun sipsip sina. Iaak nua gu laaup pana axulmua zimaam Jekop aan?”
12 És, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu este poço, do qual ele mesmo bebeu e também os seus filhos e os seus rebanhos?
13 Iesu xa xis faulin naan naako, “Naandi vaakdul di imimin a daanim angkari dina maaru xaarik,
13 Respondeu-lhe Jesus: Todo aquele que beber desta água tornará a ter sede,
14 singsaxai axazak ka imin a daanim gana lis sina xana wen maaru xaarik, kawit. A daanim gana lis sina xana iziar lamaskana ma xana balas malasing a daanim kat fuvuat kuna lizang a roro tapal zina.”
14 mas o que beber da água que eu lhe der jamais terá sede. Mas a água que eu lhe der virá a ser nele fonte de água, que jorrará até a vida eterna.
15 Ma a ravin ka vazei Iesu malasing kari, “Piran, gu lis a daanim angkanaan surugu xuna gana wen maaru xaarik, ma gana wen puat bulaai zaait iriat kuna werivang.”
15 A mulher suplicou: Senhor, dá-me desta água, para eu já não ter sede nem vir aqui tirá-la!
16 Iesu xa vazei a ravin naako, “Paan gu zaxot labaam ma naagu uli wat faraxai iaa.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e volta cá.
17 A ravin ka piaat naako, “Kawit ga rauxin a rapti.”
17 A mulher respondeu: Não tenho marido. Disse Jesus: Tens razão em dizer que não tens marido.
18 Ka vaaratunaan mase gu rauxin fanong a rapti xa watmit, ma a rapti naari gu iziar varaxai wana naan, kawit labaam. Azaan gu tabung piaat fanong ka vaaratunaan mase.”
18 Tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu. Nisto disseste a verdade.
19 A ravin ka piaat naako, “Piran, ga raamin fakilaan ka adu nua a profet.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que és profeta!...
20 Amun kulmua zimaam di lotu la waatawut angkari, singsaxai nim amun Judaa naagu piaat adu a non iwana lotu xa iziar Jerusalem.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, mas vós dizeis que é em Jerusalém que se deve adorar.
21 Iesu xa piaat sina naako, “Diravin, gu inaxam paazaai wana a dorang kari zurugu, a raan kana wat araan naaguna wen lotu waan sin Maamaa la waatawut angkari o ikula Jerusalem.
21 Jesus respondeu: Mulher, acredita-me, vem a hora em que não adorareis o Pai, nem neste monte nem em Jerusalém.
22 Nim amun Samaaria naagu lotu waan sin axazak kawit naagu rexaazin, singsaxai maam amun Judaa maadi lotu waan sin axazak maadi rexaazin, panaze a vaamuzazang iwana zaxot faulinang aubina xa wat sin amun Judaa.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 A raan kana wat ma naari xa balas faanong, araan aubina dit lotu vaaratunaan dina lotu waan sin Maamaa wana laklagaai a naandi ma wana vaaratunaanang. Avuna aubina dit lotu malasing kanaan, Maamaa xai saxot naandi.
23 Mas vem a hora, e já chegou, em que os verdadeiros adoradores hão de adorar o Pai em espírito e verdade, e são esses adoradores que o Pai deseja.
24 Nakmai naan a Laklagai, malasing ma naandi dina lotu waan sina wana laklagaai a naandi ma wana vaaratunaanang.”
24 Deus é espírito, e os seus adoradores devem adorá-lo em espírito e verdade.
25 A ravin ka vazei naan naako, “Ga rexaas adu a Mesaaia, di vakilaan naan Kaarisito, xana wat. Ma araan ka wat, naan kana vamaravaas dia wana amun saan faakdul.”
25 Respondeu a mulher: Sei que deve vir o Messias {que se chama Cristo}; quando, pois, vier, ele nos fará conhecer todas as coisas.
26 Ma Iesu xa piaat sina naako, “Naan bani nia, naari gai dador varaxai wana nua.”
26 Disse-lhe Jesus: Sou eu, quem fala contigo.
27 La non taan angkanaan ubina varaviraai di uli wat ma di raknar wanaze Iesu xai dador varaxai wana a aza ravin. Singsaxai xawit taxazak sin naandi xa iaari zin a ravin naako, “Gu saxot aze?” Ma xawit di iaari zin Iesu malasing kari, “Kunaze gui dador varaxai wana a ravin angkanaan?”
27 Nisso seus discípulos chegaram e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher. Ninguém, todavia, perguntou: Que perguntas? Ou: Que falas com ela?
28 A ravin ka luaa adi win laba zina ina naa werif sivaarang a daanim ma xa uli xula bina laba ma xa vazei aubina malasing kari,
28 A mulher deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Naagu wat naaguna raamin aza rapti xa vazei viaat nia wana amun saan faakdul ga ra gigiu mumua. Iaak naan bani a Mesaaia?”
29 Vinde e vede um homem que me contou tudo o que tenho feito. Não seria ele, porventura, o Cristo?
30 Naanaan di luaa a bina laba ma di zangas puat sin Iesu.
30 Eles saíram da cidade e vieram ter com Jesus.
31 Araan a ravin ka waan faanong, ubina varaviraai zin Iesu di vazei Iesu malasing kari, “Maravas, gu vangan kalaak.”
31 Entretanto, os discípulos lhe pediam: Mestre, come.
32 Singsaxai naan ka vazei naandi malasing kari, “Ga rauxin a vanganang nim kawit naagu rexaas pana.”
32 Mas ele lhes disse: Tenho um alimento para comer que vós não conheceis.
33 Ma ubina varaviraai zina di dador lawalaua naandi di piaat malasing kari, “Iaak taxazak ka wat talaas fanong naan pana vanganang?”
33 Os discípulos perguntavam uns aos outros: Alguém lhe teria trazido de comer?
34 Ma Iesu xa piaat sin naandi naako, “A vanganang surugu xari xuna lozang a sasaxotang ma ainaxamang sin axazak ka ra kling fawat nia ma xuna vanongang a vaamuzazang sina.
34 Disse-lhes Jesus: Meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou e cumprir a sua obra.
35 A waan dorang sinim ka uzaa malasing kari, ‘A flan urulavaat ka iziar nanga xuna laflaavang.’ Singsaxai ga vazei nim, naagu kaas amun marana nim ma naagu rataamaai lamaskana amun uma! Auma xa makal vaanong ma xa nimniman kuna laflaavang.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses e vem a colheita? Eis que vos digo: levantai os vossos olhos e vede os campos, porque já estão brancos para a ceifa.
36 A rapti xat laflaaf naan ka zuzuruk a wulwulang sina ma xa laflaaf a vanganang kuna roro tapal, malasing ma axazak kat fazu a vanganang ma axazak kat laflaaf nandiaa varaxai dina nanam iaa.
36 O que ceifa recebe o salário e ajunta fruto para a vida eterna; assim o semeador e o ceifador juntamente se regozijarão.
37 A dorang kari xa vaaratunaan naako, ‘Azaxai xat faazu ma axazak kat laflaaf.’
37 Porque eis que se pode dizer com toda verdade: Um é o que semeia outro é o que ceifa.
38 Ga ra kling nim kuna laavang a vanganang lamaskana auma xawit naagu tabung faamuzas pana. Azanon di ra vaamuzas dikdik pana ma nim naagu zuruk a vanganang iwana gutang sin naandi.”
38 Enviei-vos a ceifar onde não tendes trabalhado; outros trabalharam, e vós entrastes nos seus trabalhos.
39 Amala zin amun Samaaria ila bina laba angkanaan di inaxam paazaai wana Iesu, wanaze di langarin a dorang a ravin ka piaat naako, “Naan ka vazei viaat nia wana amun saan faakdul ga ra gigiu mumua.”
39 Muitos foram os samaritanos daquela cidade que creram nele por causa da palavra da mulher, que lhes declarara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Malasing ma amun Samaaria di wat sin Iesu, ma di maainung naan kana iziar xalaak faraxai wana naandi, ma naan ka iziar a raan urua.
40 Assim, quando os samaritanos foram ter com ele, pediram que ficasse com eles. Ele permaneceu ali dois dias.
41 Ma Iesu xa dador zin naandi, ma amala xaarik di inaxam paazaai wana naan.
41 Ainda muitos outros creram nele por causa das suas palavras.
42 Di piaat sin a ravin malasing kari, “Kawit maadi inaxam paazaai be wana naan pana aze razaan gu piaat, singsaxai maam nanga maadi langarin fatok saait ma maadi rexaas adu naan a rapti angkari naan faaratunaan a Baraai a Vaaroroiang aaxan aubina vaakdul.”
42 E diziam à mulher: Já não é por causa da tua declaração que cremos, mas nós mesmos ouvimos e sabemos ser este verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Lamuraana a raan urua Iesu xa waan Gaalili.
43 Passados os dois dias, Jesus partiu para a Galiléia.
44 Naan nanga xa tabung piaat fanong adu a profet kawit dit pisfaru naan la bina zina vaatak.
44 {Ele mesmo havia declarado que um profeta não é honrado na sua pátria.}
45 Araan Iesu xa balas Gaalili, di ruzuaai naan. Di ra raamin amun saan faakdul naa ra gigiu Jerusalem, la flangan iwana Raan Laba Iwana Zangas Fasaalang, panaze naandi zaait di ra iziar inaan la raan angkanaan.
45 Chegando à Galiléia, acolheram-no os galileus, porque tinham visto tudo o que fizera durante a festa em Jerusalém; pois também eles tinham ido à festa.
46 Iesu xa uli xaarik Kaanaa la pira Gaalili ina xa ra plaas a daanim ma xa balas a waain. Ka rauxin aza waamua xat faamuzas aaxan a xalxaal, naatna xa itate gigias la bina zina Kaapernaaum.
46 Ele voltou, pois, a Caná da Galiléia, onde transformara água em vinho. Havia então em Cafarnaum um oficial do rei, cujo filho estava doente.
47 Araan a waamua angkanaan ka langar adu Iesu xa luaa a pira Judia ma xa balas faanong Gaalili, naan ka waan sin Iesu ma xa maainung naan kuna xana wat Kaapernaaum ma xana vira naatna, ina faasilik kana maat.
47 Ao ouvir que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi a ele e rogou-lhe que descesse e curasse seu filho, que estava prestes a morrer.
48 Iesu xa vazei naan naako, “Tamon kawit naagu raamin amun faakilanang ma amun faaxoxovang ga vabalos, naaguna wen inaxam paazaai.”
48 Disse-lhe Jesus: Se não virdes milagres e prodígios, não credes...
49 A waamua xat faamuzas aaxan a xalxaal xa piaat sina naako, “Piran, laawus paamua wana naarugu xana maat.”
49 Pediu-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra!
50 Iesu xa xis naan naako, “Falaau xabe. Naarum kana roro.”
50 Vai, disse-lhe Jesus, o teu filho está passando bem! O homem acreditou na palavra de Jesus e partiu.
51 Araan ka wiwizik nanga la lan amun iaana kilaaiang sina di wat fasuin naan pana a dorang adu naatna xa daxa vaanong.
51 Enquanto ia descendo, os criados vieram-lhe ao encontro e lhe disseram: Teu filho está passando bem.
52 Araan ka iaari wana aze raraan mase naatna xa daxa uli, di vazei naan malasing kari, “A winlagaf ka luaa naan laraf languzaraaf pana marana iaas azaxai.”
52 Indagou então deles a hora em que se sentira melhor. Responderam-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Naanaan, damana xa naxaam luk adu naan a notaan mase xanaan ina naan ka iaari zin Iesu ma Iesu xa ra piaat sina naako, “Naarum kana roro.” Malasing ma naan ma naandi vaakdul la vaal zina di inaxam paazaai wana Iesu.
53 Reconheceu o pai ser a mesma hora em que Jesus dissera: Teu filho está passando bem. E creu tanto ele como toda a sua casa.
54 Naari a varuaiang a vaakilanang Iesu xa vabalos araan naan ka luaa a pira Judia ma xa balas Gaalili.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez, depois de voltar da Judéia para a Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.