Atos 28
A Dorang Daxa Zin Nakmai (NAL) vs NTLH
1 Maadi balas daxa ipaa laxon ma aubina ininaan di vazei maam adu aizina a xurunuza angkanaan Maaltaa.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Di vawaal vatalamin maam. A daavur xa uzan ma maadi milaatus marazaat. Di sung axaiaf ma di ruzuaai vatalamin maam faakdul.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Pol xa iot luk a bala vaavian ma naa rasin pana axaiaf ma a zizi xat karaat famaat axazak ka valau tukbilak siaana a lagavang iwana axaiaf ma xa karat la mita Pol ma xa rokaai wana.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Aubina ila xurunuza angkanaan di raamin a zizi xa rokaai la mita Pol ma di piaat sin naandi zaksaxai malasing kari, “Iaak a rapti angkari xai zop famaat palau ubina, wanaze a ravin nakmai aizina Axazak Iwana Xizang Amun Matmalabuk Taksaat kana wen luaa naan kana roro naapalaau xawit na maat nana raas.”
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Singsaxai Pol xa xalawirin pizin a zizi angkanaan ku lamaskana axaiaf ma xawit tazaan taksaat na balas sina.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Aubina di zimbang adu a mita Pol xana vangat o naan kana zu ma xana maat. Singsaxai lamuraana di zimbang faabung baraaf ma xawit di raamin tazaan taksaat na balas sina, di plaas a inaxamang sin naandi ma di piaat adu naan a nakmai.
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Ka rauxin a non sin a waamua laba ila xurunuza angkanaan ka iziar vaasilik faamumut. Ma aizina a waamua angkanaan Paablias. Naan ka ruzuaai maam ma xa zaxot maam kula vaal zina ma xa xatkatong fatalamin maam malasing amun topuran pana a raan urul.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Ma damana Paablias ka itate la wina iban. Naan ka gias pana a winlagaf ma a xuvalaau. Pol xa albis lamaskana a rumaaf sina ma xa maainung pana naan ma xa rasin uru mitna laaxur wana naan ma xa vira naan.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Lamuraana a zaan angkanaan ka balas, aubina rawarak ila xurunuza angkanaan ina di gias di wat, ma Pol xa vira naandi.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 — ausente —
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 — ausente —
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Maadi balas la bina laba Siraakius ma maadi iziar inaan pana a raan urul.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Maadi ramaraat inaan ma maadi zaal xaarik ma maadi balas la bina laba Regium. La raan lamuraana a maaliu daxa xa balas malasing ma maadi ramaraat inaan ma maadi zaal. Ma la raan lamuraana xaarik maadi balas la bina Putioli.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Ma la non angkanaan maadi tangin azanon ubina di inaxam paazaai ma di maainung maam ma maadi iziar varaxai wana naandi wana a raan ka wizik urua. Ma mur maadi balas la pira in Rom.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Aubina di inaxam paazaai inaan di langar adu faasilik maadina balas ma di wat. Naandi di ramaraat puat la bina di vakilaan A Non A Vaangurang Sin Aapius ma la bina di vakilaan A Vaal Urul Zin Amun Ropuran ma di wat fasuin maam la lan. Araan Pol xa raamin naandi xa wisfaadaxa zin Nakmai ma ainaxamang sina xa dikdik kaarik.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Araan maadi balas la bina laba Rom, a gaapman ka rudaxa adu Pol xana iziar naansing ma aza rapti dauran kana raamaai xaaul wana naan.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Lamuraana a raan urul Pol xa viring fatu amun paamua zin amun Judaa. Di balas fatu ma Pol xa vazei naandi naako, “Amun daazugu! Kawit ga giu tazaan ka raksaat pana aubina zin dia o lalozang a rataawuk amun kulmua zin dia. Singsaxai di zaraak nia Jerusalem ma di lis nia la mita ubina in Rom.
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Ma naandi di iaari wukpuxaai zurugu ma di saxot adu dina vamiluaar nia wanaze di tangin adu nia xawit ga giu tazaan ka raksaat kuna gana maat saxot.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Singsaxai amun Judaa xawit di saxot adu dina vamiluaar nia. Malasing ma azaan angkanaan ka vaxalxaal nia ma ga maainung adu gana rur lamarana Siza xuna naan kana langarin a dorang surugu. Ga giu malasing kanaan, kawit adu xuna gana vakor aubina zurugu vaatak pana ta dorang. Kawit.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Malasing ma nia ga maainung adu gana raamin nim ma gana dador varaxai wana nim. Di pis nia wana sen angkari wanaze gat simbang faraxai wana ainaxam paazaaiang pana axazak ina Nakmai xa ra xalxal adu xana zaxot faulin amun Israael.”
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Naandi di xis naan malasing kari, “Maam nanga xawit maadi zuruk ta waambaar xa wat Judia wana dor vaamaravazang pana nua. Ma xawit taxazak in Judia xa wat pana ta dorang o xa piaat ta dorang taksaat pana nua.
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Singsaxai maadi saxot adu maadina langarin ainaxamang sunum panaze maadi langarin adu lamun non faakdul aubina di dador wana a lemlem angkanaan nua gu iziar lamaskana xa raksaat.”
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Malasing ma di kalin aza raan faraxai wana Pol ma amala aubina di wat la raan angkanaan la vaal Pol xa raagul wana. Paanaraan gufguf ma xa ruaas labung naan ka akpaat aknaaza dorang pana a bikabar zin Nakmai xa waan sin naandi. Ka saxot kana plaas ainaxamang sin naandi wana a dorang lamaskana amun Lus sin Moses ma lamaskana fararang sin amun profet kuna dina inaxam paazaai adu Iesu naan a Mesaaia.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Azanon sin naandi di inaxam paazaai wana a dorang sina, singsaxai azanon kawit di inaxam paazaai.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Di varamakalaai lawalaua naandi zaksaxai ma di ramaraat fataling Pol araan naan ka vanong a dorang sina malasing kari, “A Laklagaai a Raabu xa piaat faratunaan sin amun kulmua zinim la nguza profet Aaisaaia naako,
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 ‘Gu waan sin aubina angkanaan ma gu piaat sin naandi malasing kari,
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 Avuna a maskana aubina angkanaan ka dikdik faanong,
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 — ausente —
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 — ausente —
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 A maariaas urua vaakdul Pol xa raagul inaan la vaal angkanaan naa wulwul bulin ma xai ruzuaai aubina vaakdul di uwat kuna raaminang naan.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 Naan ka fazei wana a bikabar zin Nakmai ma xa varaviraai zaait pana aizina a Piran Iesu Kaarisito. Ma xawit taxazak ka ruxol a vaamuzazang sina ma naan kawit na maraaut araan ka dador.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.