Atos 27

A Dorang Daxa Zin Nakmai (NAL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Di lis a dorang kuna maadina zaal waan Itali. Ma di zaxot luk Pol varaxai wana azanon ubina di vazaak a vaamaazikang ka waan sin a waamua zin azangaaflu varazuai ubina dauran in Rom, aizina xanaan Julius. Naan aza waamua zin ubina dauran di vakilaan naandi adu, “Ubina dauran sin a xalxaal laba in Rom.”
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Maam faraxai wana Pol maadi xawaas a sip la bina Aadramaatiaam ma a sip angkanaan ka nimniman ka xuna zaal waanang lamun non ka iziar laxon la provins Esia, ma maadi waan ka. Aaristaakas, naan ila bina laba Tesalonikaa la provins Maasedonia, naan ka saxat faraxai wana maam.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 A raan lamuraana, maadi xozaraai la bina laba Saaidon. Julius ka daxa wana Pol ma xa rudaxain naan ma xa wa raamin amun paasaxo zina ma naandi di ralaas naan pana amun saan naa izi gogof pana.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Maadi ramaraat ma maadi zaal vataling kaarik a non angkanaan ma maadi zaal waan lamuraana a xurunuza Saaipras, panaze a maaliu xa taaif dikdik puat pana maam.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Araan maadi vataling Saaipras ma maadi kas buaak a laman gafeu la uru non laba Silisia ma Paamfilia, maadi balas la bina laba Maairaa la non laba Lisiaa.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Inaan a waamua zin ubina dauran ka langarin adu aza sip in Aaleksendriaa xana zaal waan Itali. Malasing ma naan ka rasin maam laaxur wana a sip angkanaan.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Maadi valaau mumut pana amun taan ka varas, ma xa lagaf pana maam maadina xozaraai la bina Kinidaas. Ma a maaliu xawit na luaa maam maadina los a lan maadi saxot maadina los panaze xa taaif faatak puat pana maam. Malasing ma maadi zaal vaatak kula tora xurunuza Krit, kawit lawalaau wana a non in Saalmoni.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Ka lagaf pana maam malasing ma maadi zaal lapaara xon, ma maadi balas laza non di vakilaan A Xutaaia Zawai Daxa. Kawit na lawalaau wana a bina laba Laasiaa.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Amun taan ka varas ka vaanong palaau vaanong. Ma xa lagaf pana maam maadina zaal, wanaze lamuraana a raan laba zin Nakmai xuna valvaalang pana vanganang ka vaanong ka, ma a flan iwana a maaliu xa balas ma a raas ka varop marazaat. Malasing ma Pol xa dador naknakaai zin naandi naako,
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 “Naam ubina, ga raamin adu a zangazang kari zin dia xana balas taksaat mase. Adi maravanang kana balas pana amun saan sin dia ma wana a sip saait ma wana a roroiang sin dia zaait.”
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Singsaxai a waamua zin ubina dauran ka valos a dorang sin a rapti ina xa vutfut a sip angkanaan ma zin damana a sip saait ma xawit saxo na valos a dorang sin Pol.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 A xutaaia zawai xawit na daxa wana a sip kana iziar inaan pana amun flan angkanaan iwana maaliu. Malasing ma amala zin naandi wana sip di naxaam adu maadina zaal vaatak kun Finiks tamon kat faraxas. A xutaaia zawai angkanaan in Krit ka iziar vunfun pana a maaliu ma maadina iziar inaan pana amun flan iwana maaliu.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Araan anan maaliu i nana raas ka taaif, ubina di naxaam adu aze razaan naadi saxot kari xa balas. Malasing ma di urif fauzaa a aangga laaxur ma di zaal lapaara xon ila xurunuza Krit.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Singsaxai xawit faabung baraaf adi maaliu dikdik ka ramaraat ma xa taaif pizik paanaburut la xurunuza. Dit fakilaan adi maaliu angkanaan pana maaliu ila non a iaas kai laak pana.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Ka taaif dikdik pana a sip angkanaan ma a sip kawit nat faraxas kana valaau zuaai a maaliu angkanaan. Ubina dit faamuzas pana sip di urif fakabaal a sel iwana a sip ma maadi luaa psin lis sin a maaliu ma xa kaais lalos a maaliu.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Maadi zaal vunfun la tora xurunuza mumut Kaauda. Ka lagaf mase wana maam maadina urif fawat a xaleu iwana sip laaxur wana sip.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Ma di vazaak fauzaa a xaleu angkanaan laaxur ma di vasingin fawizik amun iaarus lawaana sip ma di pis fating a sip angkanaan pana amun iaarus laba. Di maraaut panaze dina put falau uzaa laaxur wana amun paatazaar a xon in Siratis. Malasing ma di vakabaal vawizik azaan ina xat falaxor a sip tuaa xana valaau vazaaus la raas ma di luaa a sip ka kaais pana a maaliu.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 A maaliu ma rof kai wit fadikdik a sip malasing ma a raan lamuraana di zuruk azanon saan ka varas laaxur wana a sip ma di psin fawizik nana raas.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 A varulang a raan kaarik di psin fawizik amun saan iwana vaamuzazang pana sip ku nana raas.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Pana amun taan ka varas kawit maadi raamin a iaas ma amun patpada. Ma a maaliu xai taaif dikdik nanga ma maadi naxaam adu maam faakdul xawit nat faraxas maadina roro.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Lamun taan angkanaan, aubina xawit di vangan. Naanaan Pol xa rur lamarana naandi ma xa piaat naako, “Ubina, tamon naagu lek falos a dorang surugu ma naagu wen tamaraat Krit ma naagu zaal wat iriat, naagu lek pen fasuin a raan taksaat ma naaguna wen pizin amun saan ku nana raas.
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Singsaxai naari ga maainung nim naaguna dikdik! Kawit taxazak sinim kana maat, singsaxai a sip be xana vaanong faakdul mase.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Labung a aangelo zin Nakmai xa balas surugu. Nia zin Nakmai ma gat faamuzas ku naan.
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 Ma a aangelo xa vazei nia malasing kari, ‘Pol! Tuaa gu maraaut. Guna rur wana aikilizang lamarana Siza. Ma Nakmai lamaskana daxaiang sina wana nua xa rudaxa vaanong adu naandi vaakdul laaxur wana a sip dina roro.’
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Malasing ma nim faakdul ubina naaguna dikdik panaze nia ga inaxam paazaai wana Nakmai adu naan kana waambazof amun saan malasing be naa ra piaat fanong surugu.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Singsaxai a maaliu xana urif fazou a sip ku laxon laza xurunuza.”
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Labung iwana a vazangaaflu ma urulavaatang a raan, a maaliu nanga xat fazaak maam nana raas Aadriaatik. La xuxuna suk ubina dit katkatong a sip di naxaam adu maadi zaal xa lapaara xon.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Malasing ma di psin fawizik a iaarus amun faakatang ka iziar wana ma maadi tangin adu a dulukang iwana raas kat faraxas pana a mita xa zangaaflu vaaralavaat ka wizik paanaburut. Lamur vaamumut naadi vakot kaarik ma di tangin adu xa zangaaflu vaarul.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Di maraaut adu a sip kana put tuxin naan pana amun faat. Malasing ma di psin a aangga urulavaat lamuraana a sip ma di maainung sin amun nakmai zin naandi xuna a bina xana raan.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Ubina dit katkatong a sip di naxaam adu dina valaau vataling a sip. Di rasin fawizik a xaleu nana raas ma di vaagit adu dina vakabaal vawizik azanon aangga waamua wana a sip angkanaan.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Singsaxai Pol xa vazei a waamua ma ubina dauran sina naako, “Tamon ubina dit katkatong a sip dina wen iziar iriat laaxur wana a sip, nim naaguna wen toro.”
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Malasing ma ubina dauran di kip pizin a iaarus ina xa roting a xaleu ma xa kaais fataling a sip.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 A iaas naako xana zarawilak ma Pol xa vazei vadikdik naandi vaakdul xuna dina vangan. Naan ka piaat malasing kari, “Naagu ra inaxam farvaras ma naagu ra izi walaau wana a raan ka zangaaflu ma urulavaat ma lamun taan angkanaan kawit naagu ra iaan tazaan.
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Naari ga maainung nim naaguna vangan kuna a vanganang kana vawaal nim, kuna xawit taxazak sinim kana milung. Ma xawit ta nan fur la waata nim kana zu.”
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Lamuraana xa piaat azaan angkanaan, ka zuruk a raraba ma xa wisfaadaxa zin Nakmai lamarana naandi vaakdul ma naa biaak ma xa ramaraat ma naa iaan.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Naandi vaakdul di zuruk a dikdikang pana a dorang sin Pol, ma naandi zaksaxai di zuruk a vanganang ma di vangan.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Aubina vaakdul wana a sip ka zangaaflu varazuai urua ma azangaaflu xa wizik urua ma xa wizik saaxa.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Lamuraana naandi di vangan maazur vaanong, di psin amun wit ku nana raas kuna a sip kana mamaraxas.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Araan a bina xa raan, ubina dit katkatong a sip kawit di raamin fakilaan a xurunuza angkanaan. Singsaxai di raamin aza xutaaia zawai varaxai wana axon ma di naxaam adu dina valau uzaa wana a sip inaan laaxur laxon tamon kat faraxas.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Malasing ma di ruk pizin amun iaarus iwana amun aangga ma naadi luaa psin. Ma la notaan angkanaan saait di akpaat amun iaarus ina naadi pis fatingang a stia iwana a sip. Mur di rasin fauzaa a sel la muna sip kuna a maaliu xana wif a sip ma xana zaal vaatak ku laxon.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Singsaxai a sip ka valaau waan la waata zaar axon ma a muna sip ka wa iziar wara. A dikdikang iwana a rof ka buaak faamimidi a muraana sip.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Ubina dauran di saxot adu dina zop famaat ubina di vazaak a vaamaazikang kuna dina wen kakas ku laxon ma dina valaau.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Singsaxai a waamua zin ubina dauran ka saxot Pol xana roro malasing ma xa dador xol naandi adu tuaa dina giu malasing kanaan. Naan ka kling aubina ina di rexaas pana kakazang ma di fida vataling a sip ma di kakas ku laxon,
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 ma naandi vaakdul ina xawit nat faraxas dina kakas, di los naandi wana uvang palaang o uvang saan ka ralaput pana a sip. Ma wana a lan angkanaan maam faakdul maadi balas daxa laxon.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.