Atos 16
A Dorang Daxa Zin Nakmai (NAL) vs NVT
1 Pol xa waan la bina laba Debi ma mur la bina laba Listraa. Ka rauxin aza rapti xa inaxam paazaai inaan aizina xanaan Timoti. Naan naat aza ravin Judaa ina xa inaxam paazaai zaait, singsaxai damana naan a Grik.
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 Aubina di inaxam paazaai lamun bina laba Listraa ma Aaikoniam di piaat adu Timoti naan a rapti daxa.
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 Pol xa saxot kana zaxot luk Timoti varaxai wana naan, malasing ma xa ftuk pizin a vang pakpaakna, wanaze amun Judaa di iziar la bina angkanaan di rexaas adu damana Timoti, naan a Grik.
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Pol ma Saailaas ma Timoti di zangas taal lamaskana amun bina laba ma di fazei raal wana a dorang di pis araan amun aaposal ma amun paamua di ra iziar wana varaxuluzang Jerusalem. Naandi di dadorin azaan angkari xuna aubina di inaxam paazaai dina valos.
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 Malasing ma aubina di inaxam paazaai di balas dikdik pana ainaxam paazaaiang sin naandi lamun non angkanaan ma a vaakatang sin aubina di inaxam paazaai xa uzaa laaxur bulaai lamun taan saksaxai.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 Pol ma uru waliaana di zangas taal lamaskana amun non laba Frigia ma Galesia ma di fazei raal wana Dorang Daxa inaan, singsaxai a Laklagaai a Raabu xawit na rudaxain nandiaal dina fazei raal inaan la provins Esia.
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Ma di wa balas taal la rere iwana a non laba Misiaa, ma di saxot dina albis taal xu lamaskana a non laba Bitiniaa, singsaxai a Laklagaai zin Iesu xawit na rudaxain nandiaal dina albis taal.
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 Malasing ma nandiaal di zangas bilaas taal a non laba Misiaa ma di balas taal la bina laba Troaas.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 Labung angkanaan Pol xa miriftaamin aza rapti ila provins Maasedonia xa irur ma xat maainung falagot naan naako, “Laawus iriat Maasedonia ma gu vawaal maam.”
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 Lamuraana Pol xa miriftaamin a rataamaai angkanaan, fazaaus mase maadi nimniman kuna maadina waan Maasedonia wanaze maadi rexaas adu Nakmai xa viring fanong maam kuna maadina fazei wana Dorang Daxa inaan sin naandi.
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 Maadi xawaas a sip ma maadi waan fataling a bina laba Troaas, ma maadi zaal vaatak fatokang a xurunuza Saamoteres ma a raan lamuraana maadi zaal waan la bina laba Neaapolis.
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 Maadi ramaraat kaarik inaan ma maadi waan la bina laba Filipaai, aizina a bina laba angkanaan ka laaup pana amun bina laba ila pira angkanaan lamaskana provins Maasedonia. Amun Rom di ra varamaraat a bina laba angkanaan ma di ra iziar inaan. Ma maam maadi iziar inaan pana azanon taan.
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 La raan a Saabat, maadi zangas fataling a bina laba angkanaan kula rita daanim. Maadi naxaam adu maadina tangin a non sin amun Judaa iwana maainungang inaan. Maadi iziar waanaburut ma maadi xumul varaxai wana a furavin di ra balas fatu inaan.
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 Axazak sin naandi dit langarin maam, aizina xanaan Lidia. Naan ila bina Taaiatiraa ma xat faangurin amun marapi xa raubung. Naan a ravin kai lotu zin Nakmai. A Piran ka kaas a maskana ma xa rudaxa wana a dorang kanaan sin Pol.
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 Naan faraxai wana naandi vaakdul di iziar la vaal zina di baaptaais. Naanaan ka viring luk maam kula vaal zina ma naako, “Tamon naagu naxaam adu nia a ravin ga inaxam paazaai wana a Piran, ga maainung nim naaguna iziar la vaal zurugu.” Ma xa plaas ainaxamang simaam ma maadi iziar la vaal zina.
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 Aza raan maadi waan la non iwana maainungang ma maadi vasuin aza fnaalik, a iaana kilaaiang. Naan ka rauxin aza wat laklagai lamaskana, xat faraxas kana pitfiaat amun saan kana balas mur. Malasing ma naan kat fabalos a kaakaai laba mase aaxan amun mono zina wanaze xai pitfiaat aze razaan kana balas lamun taan angkapaa xai rur waamua.
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 A fnaalik ka los Pol ma maam ma xat firaai malasing kari, “Ubina angkari, naandi ubina dit faamuzas sin Nakmai Laaxur Mase ma di fazei wana a lan naan kana zaxot faulin nim pana.”
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 Ma lamun taan ka varas, naan ka gigiu malasing kanaan. Araan Pol xa mazaagaai wana azaan angkanaan, ka rutaawuk ma xa vazei a zapalaau angkanaan naako, “Lamaskana aizina Iesu Kaarisito, ga dador dikdik sunum, tukbilak siaana a fnaalik.” Ma la notaan angkanaan a zapalaau xa tukbilak fataling naan.
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 Amun mono zin a fnaalik di raamin adu a lan sin naandi xuna suruk kaakaaiang ka vaanong ka, di zaraak luk Pol ma Saailaas ma di urif nandiaa xula non iwana balas fatuiang kuna dina varur nandiaa lamarana amun paamua di ikilis.
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 Di varur nandiaa lamarana amun paamua in Rom ina di ikilis ma di piaat malasing kari, “Uru rapti angkari, nandiaa uru Judaa ma dit faxanaat iaa a maravanang iriat la bina laba zin dia.
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 Nandiaa dit firaai iaa aubina wana amun matmalabuk kawit na valos amun lus sin dia in Rom malasing ma xawit na tak pana dia dina rudaxain ma dina valos.”
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 Amala di albis lamaskana a varamangatang kanaan ma di piaat saait amun saan taksaat pana Pol ma Saailaas. Ma ubina di ikilis di kling ubina ma di taar psin amun mamaauzang la wina nandiaa ma di kmis nandiaa wana wip.
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 Lamuraana di kmis faraksaat fanong nandiaa, di rasin nandiaa la vaal a vaamaazikang ma di vazei a ruxaaul xuna xana rataamaai xaaul dikdik pana nandiaa.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 A ruxaaul ila vaal a vaamaazikang ka langar ma xa rasin nandiaa lamaskana a rumaaf ipaa nanga lamaskana non angkanaan ma xa pis fating amun kaaka nandiaa wana uvang iaai xa maravan.
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 La xuxuna suk, Pol ma Saailaas dit maainung iaa ma di ratangan iaa uzaa zin Nakmai ma uzanon ubina zaait inaan la vaal a vaamaazikang dit langarin nandiaa.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 Ma fazaaus mase adi maraulia xa balas ma xa gis fakdul a vaal a vaamaazikang kanaan. Ma la notaan angkanaan amun mara xa ralakas ma amun iaaruza sen ka paata ramaakiwat siaana naandi vaakdul inaan lamaskana vaal a vaamaazikang.
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 A ruxaaul ila vaal a vaamaazikang ka ravaangun ma xa raamin adu amun mara ila vaal a vaamaazikang ka ru ralakas faakdul mase ma xa naxaam adu ubina lamaskana di valaau vaanong. Malasing ma xa urif luk a baainaat sina ma naako xana gaal vamaat naan pana.
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 Singsaxai Pol xa viraai laba naako, “Tuaa gu gaal nua! Maam faakdul bari maadi iziar.”
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 A ruxaaul xa viraai xuna zuruk lizang amun laam kuna raamaaiang ma xa valau libis lamaskana ma fazaaus mase xa zibukaak faraxai wana dakdakurang la xaaka Pol ma Saailaas.
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 Ka zaxot fatukbilok nandiaa ma xa piaat naako, “Tupiran, aze razaan gana giu xuna Nakmai xana zaxot faulin nia?”
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 Di vazei iaa naan malasing kari, “Gu inaxam paazaai wana a Piran Iesu ma Nakmai xana zaxot faulin nua. Ma naandi vaakdul zaait la vaal zunum dina inaxam paazaai ma Nakmai xana zaxot faulin naandi.”
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 Ma di fazei iaa zina wana a Dorang Daxa zin a Piran ma zin naandi zaait lamaskana a vaal angkanaan sina.
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 La notaan angkanaan nanga labung, a ruxaaul ila vaal a vaamaazikang ka zaxot luk nandiaa ma xa zuk amun burus la wina nandiaa ma fazaaus mase naan faraxai wana naandi vaakdul la vaal zina di maainung nandiaa ma di baaptaais iaa naandi.
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Naan ka zaxot Pol ma Saailaas kula vaal zina ma xa wa ralaas nandiaa wana vanganang. Naan faraxai wana naandi vaakdul di iziar inaan la vaal zina di bas pana nanamang panaze di inaxam paazaai wana Nakmai.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 Paanaraan ka ubina di ikilis di kling ubina zin naandi wana dorang malasing kari, “Naaguna vamiluaar uru rapti angkanaan.”
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 Malasing ma a ruxaaul ila vaal a vaamaazikang ka vazei Pol naako, “Ubina di ikilis di kilaai wat kuna vamiluaarang numaa. Malasing ma, paan iaa, ma a luaai xa iziar varaxai wana numaa.”
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 Singsaxai Pol xa piaat sin ubina angkaina di ra kling fawat naandi naako, “Kawit di tangin ta raksaatang pana nimaa ma di kmis palau nimaa lamarana amala ma di rasin nimaa lamaskana a vaal a vaamaazikang naapalaau nimaa uru rapti in Rom. Malasing faa, naari di naxaam adu dina kling pizin burungin nimaa? Kawit mase! Naandi nanga dina wat iriat ma dina zaxot fatukbilok nimaa.”
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 Di wat piaat a dorang kanaan sin ubina di ikilis ma di maraaut mase araan di langarin adu Pol ma Saailaas nandiaa in Rom.
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 Di wa dador maaluf sin nandiaa ma di zaxot fatukbilok nandiaa la vaal a vaamaazikang ma di maainung nandiaa xuna dina vataling iaa a bina laba angkanaan.
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 Pol ma Saailaas di waan fataling iaa a vaal a vaamaazikang ma di waan iaa la vaal zin Lidia. Inaan di tangin iaa aubina di inaxam paazaai ma di vadikdik iaa naandi. Ma di waan iaa.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.