Atos 10
A Dorang Daxa Zin Nakmai (NAL) vs NTLH
1 Ka rauxin a rapti xa iziar la bina Sesaria, aizina Konilias, naan aza waamua zin azangaaflu varazuai ubina dauran ikula Rom, naandi ilamaskana a lemlem di vakilaan naandi, “Ubina Dauran In Itali.”
1 Na cidade de Cesareia havia um homem chamado Cornélio, que era comandante de um batalhão romano chamado “Batalhão Italiano”.
2 Konilias faraxai wana amun fatina vaakdul zina di iwisfarur Nakmai ma di gigiu amun matmalabuk daxa Nakmai xai saxot, ma dit maraaut pana Nakmai ma dit faranop pana naan. Azaan ka varas naa ra gigiu zaait aaxan amun Judaa xuna vawaalang naandi di iziar gogof ma bulaai xat maainung sin Nakmai.
2 Ele era um homem religioso; ele e todas as pessoas da sua casa adoravam a Deus. Cornélio ajudava muito os judeus pobres e orava sempre a Deus.
3 Aza raan, ka malasing a marana iaas urul languzaraaf, naan ka miriftaain a rataamaaiang. Ka raamin fakilaan a aangelo zin Nakmai xa wat sina ma xa piaat naako, “Konilias!”
3 Um dia, ali pelas três horas da tarde , Cornélio teve uma visão. Ele viu claramente um anjo de Deus, que chegou perto dele e disse: — Cornélio!
4 Konilias ka damin a aangelo wanaze xa maraaut, ma xa piaat naako, “Piran, gu piaat aze?”
4 Ele ficou olhando para o anjo e, com muito medo, perguntou: — O que é, senhor? O anjo respondeu: — Deus aceitou as suas orações e a ajuda que você tem dado aos pobres e ele não esqueceu você.
5 Ma naari guna kling azanon ubina xun Jopaa xuna dina zaxot a rapti, aizina Saaimon ma aza izina Pita.
5 Agora mande alguns homens até a cidade de Jope para buscarem o homem chamado Simão Pedro.
6 Naan a ropuran la vaal zin a rapti xa gigiu amun saan pana wina bulumagau, aizina Saaimon, ma a vaal zina xa iziar lapaara raas.”
6 Ele está hospedado na casa de outro Simão, um curtidor de couros que mora na beira do mar.
7 Araan a aangelo xa waan faanong, Konilias ka viring luk uru iaana kilaaiang sina ma a rapti dauran ina xa gigiu a matmalabuk Nakmai xai saxot ma naan azaxai zin ubina ina dit faamuzas fawaal Konilias.
7 Quando o anjo foi embora, Cornélio imediatamente chamou dois empregados e um soldado que estava a seu serviço e que era um homem religioso.
8 Ma Konilias ka vazei vamaravaas naandi wana amun saan faakdul xa balas sina ma xa kling naandi xula bina Jopaa.
8 Cornélio contou a eles tudo o que havia acontecido e mandou que fossem a Jope.
9 A raan lamuraana, a marana iaas ka izi vaatak, araan nandiaal di zazangas taal faasilik la bina Jopaa xuna dina balas, Pita xa uzaa laaxur la waata vaal xuna maainungang.
9 No dia seguinte, ao meio-dia, Pedro subiu ao terraço para orar. Enquanto isso, os homens vinham pelo caminho, já perto de Jope.
10 Naan ka lagaai ma xa saxot kana iaan tazaan, singsaxai dit nimnimanin nanga a vanganang. La notaan angkanaan naan ka miriftaain a rataamaaiang.
10 Pedro ficou com fome e quis comer alguma coisa. Enquanto o almoço estava sendo feito, ele teve uma visão.
11 Ka raamin a bara xa ralakas ma azaan di vakabaal xu waanaburut malasing a xabaraai laba, xa rauxin a ritna urulavaat di roting pana ma di rasin fawat paanaburut la pira.
11 Viu o céu aberto e uma coisa parecida com um grande lençol amarrado pelas quatro pontas, que descia até o chão.
12 Wana a xabaraai angkanaan ka rauxin a tavur amun kak talavaat ma atavur amun saan faakdul di ios pana xuna naandi ma atavura amun maani vaakdul.
12 Dentro daquilo havia todos os tipos de animais de quatro patas, de animais que se arrastam pelo chão e de aves.
13 Ma xa langarin a ling axazak ka piaat sina naako, “Pita, tamaraat, guna zop famaat amun faabus angkari ma guna vangan!”
13 Então Pedro ouviu uma voz, que dizia:
14 Singsaxai Pita xa piaat naako, “Piran, kawit mase. Ga wen iaan nanga tawat saan malasing kari xa maak ma xa mitikaai lamaraam.”
14 Pedro respondeu: — De jeito nenhum, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a
15 Ma a ling angkanaan ka varua xaarik a piaatang sina naako, “Azaan ina Nakmai xa ra vaninis fanong, tuaa gu piaat adu xa mitikaai.”
15 A voz falou de novo com ele:
16 Ma a xabaraai angkanaan ka balas faarul ma fazaaus mase xa uli xaarik kula bara.
16 Isso aconteceu três vezes. Em seguida a coisa que parecia um lençol foi levada de volta para o céu.
17 Pita xa inaxam pana aze ra vuvuna rataamaaiang kanaan sina. Ma la notaan angkanaan mase, ubina ina Konilias ka ra kling naandi, di zazaleng a vaal zin Saaimon, di wat tur lamarana mara ila vaal zina.
17 Pedro começou a perguntar a si mesmo o que aquela visão queria dizer. E naquele momento os homens que Cornélio havia mandado já tinham se informado sobre onde ficava a casa de Simão e estavam na porta.
18 Di viraai ma di iaari tamon ka rauxin a rapti Saaimon aza izina Pita xa iziar inaan.
18 Eles chamaram alguém da casa e perguntaram: — Por acaso um homem chamado Simão Pedro está hospedado aqui?
19 Singsaxai naan ka inaxam nanga wana aze ra vuvuna rataamaaiang kanaan. La notaan angkanaan a Laklagaai a Raabu xa vazei naan naako, “Langar! A rapti urul di zazaleng taal nua.
19 Pedro ainda estava pensando na visão, quando o Espírito Santo disse: — Escute! Estão aí três homens procurando você.
20 Gu ramaraat ma gu kabal wizik paanaburut. Tuaa gu inaxam marazaat, gu los naandi wanaze nia ga kling fawat naandi.”
20 Agora apronte-se, desça e vá com eles. Vá tranquilo porque fui eu que mandei que eles viessem aqui.
21 Ma Pita xa kabal wizik paanaburut ma xa vazei naandi naako, “Nia a rapti angkanaan naagu zazaleng. Kunaze naagu wat?”
21 Então Pedro desceu e disse aos homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. Por que vieram aqui?
22 Ma di xis naan malasing kari, “A waamua zin ubina dauran, Konilias, ka kling fawat maam. Naan ka tak ma xat maraaut pana Nakmai ma xat faranop pana naan. Ma amun Judaa vaakdul di nop naan. A aangelo xoxok sin Nakmai xa vazei naan kuna zaxotang nua xa waan la vaal zina, ma xana langar wana a dorang guna vazei naan pana.”
22 Eles responderam: — Nós fomos mandados pelo comandante Cornélio. Ele é um homem bom,
23 Ma Pita xa maainung naandi ma di albis lamaskana a vaal ma xa vazei naandi adu dina iziar varaxai inaan labung angkanaan.
23 Então Pedro convidou os homens para entrarem, e os hospedou ali naquela noite. No dia seguinte Pedro se aprontou e foi com eles, e alguns irmãos que moravam em Jope também foram.
24 Ma a raan lamuraana, naan faraxai wana naandi di balas la bina Sesaria. Konilias ka iziar zimbong naandi varaxai wana azanon taauna ma azanon paasaxo daxa zina ina naa viring fatu naandi.
24 No outro dia chegaram à cidade de Cesareia. Cornélio e os parentes e amigos mais íntimos que ele tinha convidado já estavam esperando Pedro.
25 Pita xa albis lamaskana vaal zin Konilias, ma Konilias ka vasuin naan, ma xa zibukaak lamarana Pita ma xa wisfaru naan.
25 Quando Pedro ia entrando, Cornélio veio ao seu encontro, ajoelhou-se e curvou a cabeça diante dele.
26 Singsaxai Pita xa varamaraat naan ma xa piaat naako, “Tamaraat, nia a rapti be malasing nua.”
26 Mas Pedro fez com que ele se levantasse e disse: — Fique de pé, pois eu sou apenas um homem como você.
27 Araan Pita xai dador nanga varaxai wana Konilias, ka albis ma xa tangin amala aubina di izi vatu.
27 Enquanto conversava com Cornélio, Pedro entrou na casa e encontrou muita gente reunida ali.
28 Ma xa piaat sin naandi naako, “Nim nanga naagu rexaas faanong adu a varaviraaiang iwana lotu zin amun Judaa xa piaat adu xawit nat faraxas axazak sin dia xana paasaxo varaxai wana aubina xawit amun Judaa o xana iziar varaxai wana naandi. Singsaxai Nakmai xa ra vatangin surugu adu tuaa gana vakilaan axazak adu naan ka maak o xa mitikaai lamarana Nakmai.
28 Então disse a todos: — Vocês sabem muito bem que a religião dos judeus não permite que eles façam amizade com não judeus ou entrem nas casas deles. Mas Deus me mostrou que eu não devo chamar ninguém de impuro ou de sujo.
29 Malasing ma araan naagu kilaai xu nia, ga ramaraat ma ga wat, ma xawit ga pukling lawaana dorang sinim. Ma gana iaari xalaak sinim, kunaze naagu kilaai xu nia?”
29 Por isso, quando vocês me chamaram, eu vim de boa vontade. Agora quero saber por que foi que vocês mandaram me chamar.
30 Konilias ka xis naan naako, “A raan urul xa waan faanong pana notaan angkari, lamarana iaas urul languzaraaf, gat maainung lamaskana a vaal zurugu. Ma fazaaus mase a rapti, a mamaauzang sina xa wilwilak, ka wat tur lamaraagu.
30 Cornélio respondeu: — Três dias atrás, às três horas da tarde, eu estava orando aqui em casa. De repente, um homem vestido com roupas brancas apareceu na minha frente
31 Ma xa piaat naako, ‘Konilias! Nakmai xa langarin a maainungang sunum ma xa naxaam faulin amun talazang sunum pana naandi di iziar gogof.
31 e disse: “Cornélio, Deus ouviu as suas orações e lembrou do que você tem feito para ajudar os pobres.
32 Guna kling tazanon dina waan la bina Jopaa xuna dina zaxot fawat a rapti aizina Saaimon, ma aza izina Pita. Naan a ropuran ka iziar varaxai wana Saaimon, a rapti xa gigiu amun saan pana a winpina bulumagau, ma xa iziar lapaara raas.’
32 Mande alguém até Jope a fim de buscar Simão, que também é chamado de Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, o curtidor, que mora na beira do mar.”
33 Malasing ma ga kling fazaaus amun iaana kilaaiang surugu xuna dina zaxot fawat nua, ma xa daxa gu wat. Naari maadi iziar lamarana Nakmai xuna maadina langarin a dorang faakdul ina a Piran ka ra vazei nua guna piaat simaam.”
33 Então eu mandei chamar você logo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos reunidos aqui na presença de Deus, prontos para ouvir o que o Senhor mandou você dizer.
34 Pita xa varumara a dadorang sina ma xa piaat naako, “Naari ga raamin fakilaan adu xa vaaratunaan Nakmai xawit nai waafatalamin be azanon tawarak, singsaxai xa rataamin aubina vaakdul malasing a lemlem azaxai.
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Agora eu sei que, de fato, Deus trata a todos de modo igual,
35 Nakmai xana rudaxain axazak ka marauring naan ma xa nop naan ma xa giu amun saan ka tak, naapalaau axazak angkanaan ila aze rawat lemlem aubina.
35 pois ele aceita todos os que o temem e fazem o que é direito, seja qual for a sua raça.
36 Nim naagu rexaazin a dorang Nakmai xa lis sin aubina in Israael, naan a Dorang Daxa ina xa rasin a luaai lawalaua Nakmai ma aubina lamaskana Iesu Kaarisito, naan a Piran sin aubina vaakdul ila pira angkari.
36 Vocês conhecem a mensagem que Deus mandou ao povo de Israel, anunciando a boa notícia de paz por meio de Jesus Cristo, que é o Senhor de todos.
37 Nim naagu rexaazin a lagazaai iwana amun saan laba Iesu xa ra giu lamun non faakdul iriat la pira Judia. Ka varumarain la pira Gaalili, lamuraana Jon ka ra fazei wana a dorang iwana baaptaaizang.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a terra de Israel, começando na Galileia, depois que João pregou a sua mensagem a respeito do batismo.
38 Nim naagu rexaas adu Nakmai xa ra kalin Iesu in Naazaret ma xa ra lis a dikdikang sina ma a Laklagaai a Raabu xa ra iziar wana naan. Nakmai xa iziar varaxai wana naan malasing ma naan ka waan farawuk ma xat gigiu amun faamuzazang daxa ma xat fira aubina ina Saatan ka bulupis naandi.
38 Sabem também como Deus derramou o Espírito Santo sobre Jesus de Nazaré e lhe deu poder. Jesus andou por toda parte fazendo o bem e curando todos os que eram dominados pelo Diabo, porque Deus estava com ele.
39 Maam kari maadi raamin amun saan faakdul naa ra giu la pira zin amun Judaa ma inaan Jerusalem. Di varokin naan laaxur wana a robuxul ma di zop famaat naan.
39 Nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra de Israel, inclusive em Jerusalém. E depois o mataram, pregando-o numa cruz.
40 Singsaxai Nakmai xa varamaraat faulin naan pana maatang la varulang a raan, ma xa ra vatangin naan la maravas,
40 Pedro continuou: — Porém Deus ressuscitou Jesus no terceiro dia e também fez com que ele aparecesse a nós.
41 kawit sin aubina vaakdul, singsaxai zimaam, ina Nakmai xa ra kalin ma maadi raamin naan ma maadi fazei wana a dorang sina. Maam ina maadi vangan ma maadi imin faraxai wana naan lamuraana xa ramaraat puli wana maatang.
41 Ele não foi visto por todo o povo, mas somente por nós, que somos as testemunhas que Deus já havia escolhido. Nós comemos e bebemos com ele depois que Deus o ressuscitou.
42 Ma xa dador dikdik simaam kuna fazeiang sin aubina wana a Dorang Daxa ma maadina pitfiaat adu naan axazak ina Nakmai xa ra kalin naan kana klis aubina di roro ma di maat faanong.
42 Jesus nos mandou anunciar o evangelho ao povo e testemunhar que ele foi posto por Deus como Juiz dos vivos e dos mortos.
43 Amun profet faakdul di pitfiaat naan adu nis ka inaxam paazaai wana naan, Nakmai xana naxaam pizin amun matmalabuk taksaat sina lamaskana aizina Iesu.”
43 Todos os profetas falaram a respeito de Jesus, dizendo que os que creem nele recebem, por meio dele, o perdão dos pecados.
44 Pita xai dador nanga ma a Laklagaai a Raabu xa wat iziar wana naandi vaakdul ina dit langarin a dorang sina.
44 Quando Pedro ainda estava falando, o Espírito Santo desceu sobre todos os que estavam ouvindo a mensagem.
45 — ausente —
45 Os judeus seguidores de Jesus que tinham vindo de Jope com Pedro ficaram admirados por Deus ter derramado o dom do Espírito Santo sobre os não judeus.
46 — ausente —
46 Pois eles ouviam os não judeus falarem em línguas estranhas e louvarem a grandeza de Deus. Então Pedro disse:
47 “A Laklagaai a Raabu xa wat iziar wana naandi malasing be xa ra wat iziar wana dia. Malasing faa, xat faraxas taxazak kana ruxol naandi xuna dina wen baaptaais pana daanim?”
47 — Estas pessoas receberam o Espírito Santo como nós também recebemos. Será que alguém vai proibir que sejam batizadas com água?
48 Malasing ma naan ka dador dikdik sin naandi adu dina baaptaais naandi wana aizina Iesu Kaarisito. Ma naandi di giu malasing kanaan. Naanaan di iaari zina xuna xana iziar varaxai wana naandi wana azanon taan.
48 Então mandou que aquelas pessoas fossem batizadas em nome de Jesus Cristo. E elas pediram a Pedro que ficasse ali alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.