2 Coríntios 7
A Dorang Daxa Zin Nakmai (NAL) vs NAA
1 Amun paasaxo daxa zurugu, Nakmai xa lis fanong amun kalxalang kanaan sin dia, malasing ma dia dina vaninis dia nanga ziaana amun saan ina xat famitikaai a winpina dia ma a maskana dia. Ma dia dina vaninis fakdul dia avuna dit maraaut pana Nakmai ma dit faranop pana naan.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Naaguna sasaxot maam pana maskana nim faakdul. Kawit maadi ra giu ta raksaatang pana taxazak, ma xawit maadi ra kawin ainaxam paazaaiang sin taxazak, ma xawit maadi ra vagit luk tazaan sin taxazak.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Kawit ga piaat a dorang kanaan kuna vakorang nim pana, xawit. Malasing ga ra vazei vanong nim paamua adu maadi sasaxot famarazaat nim, maadina irur varaxai wana nim naapalaau dia di roro o di maat.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Ga rexaas mase adu naaguna giu amun saan ka tak, ma ga dokdok marazaat pana nim, ma a roroiang sinim kat fadikdik nia. Aiang, lamaskana amun maravanang faakdul maadit kazanin, a nanamang surugu xa bas pakluaai.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Araan maadi balas la pira Maasedonia, xawit ta ziaavuzang simaam, panaze amun maravanang ka vasuin maam pana atavur amun lan faakdul. Aubina dit faruaas faraxai wana maam, ma ipaa lamaskana maam, maadi xazanin a maraautang.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Singsaxai Nakmai ina xat mada aubina araan a maskana naandi xa maravan, naan ka ra mada maam araan ka kling Taaitus ma xa wat balas simaam.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Ma xawit pana balazang be zin Taaitus Nakmai xa vamada maam, kawit. Maadi nanam saait araan maadi ra langarin adu naagu ra vadikdik naan. Naan ka vazei maam adu naagu saxot famarazaat kuna raaminang nia, ma naagu maskalus pana a matmalabuk taksaat angkanaan ma a maskana nim ka ramaraat kuna vawaalang nia. Malasing ma a nanamang surugu xa laba mase wana a nanamang iwaamua.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Araan ga ra varaar a waambaar zurugu i waamua ma ga lis paanin sinim, ga naxaam adu xa raksaat pana ga varaar. Singsaxai lamur xawit ga naxaam malasing kanaan, panaze ga raamin adu a waambaar angkanaan surugu xa vamazik nim singsaxai wana a notaan mumut be.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 Naari ga nanam, panaze naagu maskalus ma naagu inaxam taawuk siaana a matmalabuk taksaat angkanaan, kawit pana a waambaar xa ra vamazik nim. Avuna naagu inaxam taawuk malasing kanaan lalozang a sasaxotang ma ainaxamang sin Nakmai, malasing ma xawit maadi varaksaat nim pana ta lan, kawit.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Awat maskaluzang Nakmai xa saxot kat falos aubina xuna inaxam taawukang. Ma araan di inaxam taawuk, Nakmai xana zaxot faulin naandi ma dina piaat adu a matmalabuk angkanaan ka tak. Singsaxai awat maskaluzang ina xat balas pana amun matmalabuk sin aubina ila pira angkari, xat falos aubina xuna dina maat.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Naagu langar, a maskaluzang kanaan ka wat sin Nakmai xa vabalos amun saan daxa xa varas lamaskana nim: A maskana nim ka ramaraat kuna giuang amun saan ka tak, ma naagu dador xol nim, ma naagu vadawaar axazak ina xa ra giu a raksaatang, ma naagu maraaut pana a matmalabuk angkanaan, ma naagu sasaxot famarazaat adu dia dina vaamada, ma naagu inaxam marazaat pana axazak angkanaan, ma naagu nimniman kuna vamazikang naan. Aiang, amun matmalabuk faakdul zinim kat fatangin faratunaan adu nim naagu tak siaana azaan angkanaan.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Ga farar waan sinim, kawit lalozang axazak ina xa ra giu a raksaatang, ma xawit saait lalozang aza axazak ina xa ra giu a raksaatang pana naan. Singsaxai ga farar xuna nim nanga naaguna raamaai vaakilan adu naagut langar ma naagut falos a dorang simaam lamarana Nakmai.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Malasing ma amun saan angkanaan ka vadikdik maam.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Araan kawit nanga na waan, ga ra dador langga zina wana nim, ma araan ka balas inaan sinim, kawit naagu vamangil nia. Amun saan faakdul maadi ra piaat sin Taaitus pana nim ka vaaratunaan, malasing amun dorang faakdul zimaam ka waan sinim ka vaaratunaan.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 A sasaxotang sin Taaitus pana nim ka laba mase araan ka naxaam faulin adu nim naagu ra ruzuaai naan ma nim faakdul naagu ra langar ma naagu valos a dorang sina varaxai wana maraautang ma varanopang.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Ga nanam mase avuna ga rexaas faaratunaan adu wana aze ramun saan faakdul, xat faraxas naaguna giu amun matmalabuk ka tak.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.