Tiago 3
Indian Standard Version (ISV) Nagamese (NAG) vs NTLH
1 Apuni khan sob hikhok hobole napare, ami laga bhai khan, kelemane apuni khan jani ase, amikhan kun pora manu ke hikai, bisar to amikhan uporte he bisi kara hobo.
1 Meus irmãos, somente poucos de vocês deveriam se tornar mestres na Igreja, pois vocês sabem que nós, os que ensinamos, seremos julgados com mais rigor do que os outros.
2 Amikhan sob kisim rasta pora paap te giri thake. Jodi kunba tai laga kotha pora nagirile, tai ekjon bhal manu ase, aru tai laga pura gaw to cholai kene jabole pare.
2 Todos nós sempre cometemos erros. Quem não comete nenhum erro no que diz é uma pessoa madura, capaz de controlar todo o seu corpo.
3 Etiya jodi amikhan ghora laga mukh te kotha mani bole nimite rusi lagai diye, amikhan tai laga pura gaw to chola bole pare.
3 Até na boca dos cavalos colocamos um freio para que nos obedeçam e assim fazemos com que vão aonde queremos.
4 Aru ekta jahaaj ke bhi sabi, juntu iman dangor ase aru hawa pora etu ke loijai, kun jagate chola manu pora loi jabole mon kore, ta te loijai.
4 Pensem no navio: grande como é, empurrado por ventos fortes, ele é guiado por um pequeno leme e vai aonde o piloto quer.
5 Etu nisena jiba to gaw laga ekta chutu bhag he ase, kintu bisi dangor kotha koi kene phutani kore. Aru sabi kineka kori kene ekta chutu jui pora dangor jongol julai diye.
5 É isto o que acontece com a língua: mesmo pequena, ela se gaba de grandes coisas. Vejam como uma grande floresta pode ser incendiada por uma pequena chama!
6 Paap pora bhorta thaka duniya te, etu jiba bhi jui nisena he ase. Etu jiba to gaw laga ekta bhag ase, aru etu pora pura gaw ke letera kori diye aru jibon te jui lagai diye, aru etu jui to norok pora he ahe.
6 A língua é um fogo. Ela é um mundo de maldade, ocupa o seu lugar no nosso corpo e espalha o mal em todo o nosso ser. Com o fogo que vem do próprio inferno, ela põe toda a nossa vida em chamas.
7 Sob kisim laga jongol janwar, chiriya, aru matite bera pukakhan, aru samundar te thaka sob to manu pora he sikhai kene ghor te pali rakhe.
7 O ser humano é capaz de dominar todas as criaturas e tem dominado os animais selvagens, os pássaros, os animais que se arrastam pelo chão e os peixes.
8 Kintu kun manu bhi tai nijor laga jiba ke thik rakhibole napare. Jiba to ekta aram nathaka dusto atma ase, aru jeher pora bhorta ase.
8 Mas ninguém ainda foi capaz de dominar a língua. Ela é má, cheia de veneno mortal, e ninguém a pode controlar.
9 Etu jiba pora amikhan Baba Isor aru Probhu ke dhanyavad diye, aru etu jiba pora he Isor laga protima te bona manu laga biya koi.
9 Usamos a língua tanto para agradecer ao Senhor e Pai como para amaldiçoar as pessoas, que foram criadas parecidas com Deus.
10 Eke mukh pora he asirbad aru shrap bhi ulai. Ami laga bhai khan, eneka nohobo lage.
10 Da mesma boca saem palavras tanto de agradecimento como de maldição. Meus irmãos, isso não deve ser assim.
11 Jhorna laga ekta mukh pora ula pani to ekbar te he mitha aru tita pani ulabole pare?
11 Por acaso pode a mesma fonte jorrar água doce e água amarga?
12 Ami laga bhai khan, ekta dimoru ghas pora, oliv ulabole pare naki? Nohoile, angur ghas pora khajur ulabole pare? Etu nisena, nimok laga pani pora kitia bhi mitha pani bona bole napare.
12 Meus irmãos, por acaso pode uma figueira dar azeitonas ou um pé de uva dar figos? Assim, também, uma fonte de água salgada não pode dar água doce.
13 Apuni khan majote kun gyaani aru bujhi bole para manu ase? Titia utu manu to bhal jibon ki ase, etu hisab te, nomro hoi kene gyaan laga kaam khan dikhai dibo lage.
13 Existe entre vocês alguém que seja sábio e inteligente? Pois então que prove isso pelo seu bom comportamento e pelas suas ações, praticadas com humildade e sabedoria.
14 Kintu jodi apuni laga monte lalchi aru biya kaam khan ase, titia hosa laga kotha bhirodh te misa aru phutani nokoribi.
14 Mas, se no coração de vocês existe inveja, amargura e egoísmo, então não mintam contra a verdade, gabando-se de serem sábios.
15 Etu upor pora aha laga gyaan nohoi. Kintu, etu prithibi laga ase, atmik nohoi, aru etu bhoot laga kaam ase.
15 Essa espécie de sabedoria não vem do céu; ela é deste mundo, é da nossa natureza humana e é diabólica.
16 Kun jagate lalchi aru kiba pabole laga itcha thake, ta te sob biya kaam aru jhamela thake.
16 Pois, onde há inveja e egoísmo, há também confusão e todo tipo de coisas más.
17 Kintu upor pora aha gyaan to sobse poila sapha ase, aru pichete, shanti aru morom ase, sob logote mili bole pare, daya pora bhorta aru bhal phol dhure, sob kaam te bhal aru eku chalak nakore.
17 A sabedoria que vem do céu é antes de tudo pura; e é também pacífica, bondosa e amigável. Ela é cheia de misericórdia, produz uma colheita de boas ações, não trata os outros pela sua aparência e é livre de fingimento.
18 Kintu kunkhan pora shanti te mil-milap kori thake, taikhan majote he dharmik laga phol to shanti pora rupai thake.
18 Pois a bondade é a colheita produzida pelas sementes que foram plantadas pelos que trabalham em favor da paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.