Atos 14
Indian Standard Version (ISV) Nagamese (NAG) vs VC
1 Etiya Iconium te eneka hoise, Paul aru Barnabas pora Yehudi khan laga mondoli te jaise aru kineka tai duijon kotha koise, etu huni kene bisi Yehudi aru Porjati manu khan biswas korise.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé, segundo seu costume, entraram na sinagoga dos judeus e ali pregaram, de tal modo que uma grande multidão de judeus e de gregos se converteu à fé.
2 Kintu kotha namana Yehudi khan pora manu khan laga bhabona biya kotha pora bhorta kori kene nijor bhai khan laga dushman kori dise.
2 Mas os judeus, que tinham permanecido incrédulos, excitaram os ânimos dos pagãos contra os irmãos.
3 Kintu taikhan ta te olop din thakise, aru Isor laga kotha mon dangor pora koise, aru Isor he Paul aru Barnabas laga hath pora Tai laga asurit kaam manu khan ke dikhai dise.
3 Não obstante, eles se demoraram ali por muito tempo, falando com desassombro e confiança no Senhor, que dava testemunho à palavra da sua graça pelos milagres e prodígios que ele operava por mãos dos apóstolos.
4 Kintu sheher te thaka manu khan bhag hoi jaise; kunba Yehudi phale jaise, aru kunba apostle khan phale jaise.
4 A população da cidade achava-se dividida: uns eram pelos judeus, outros pelos apóstolos.
5 Aru jitia biswas nakora khan aru Yehudi aru taikhan laga cholawta khan mili kene duijon ke hinsa kori kene pathor mari bole bisarise,
5 Mas como se tivesse levantado um motim dos gentios e dos judeus, com os seus chefes, para os ultrajar e apedrejar,
6 tai duijon etu jani loise aru ta te pora Lycaonia, Lystra aru Derbe aru etu usorte thaka sheher te polai jaise,
6 ao saberem disso, fugiram para as cidades da Licaônia, Listra e Derbe e suas circunvizinhanças.
7 aru taikhan Isor laga kotha prochar kori thakise.
7 Ali pregaram o Evangelho.
8 Aru Lystra town te ekjon lengra manu bohise, tai laga theng te khara hobole olop bhi takot thaka nai, tai ama laga pet pora he lengra jonom hoise, tai kitia bhi bera nai.
8 Em Listra vivia um homem aleijado das pernas, coxo de nascença, que nunca tinha andado.
9 Etu manu Paul kotha kowa hunise, titia Paul etu manu ke bhal hoi jabole mon kori thaka laga biswas dikhi kene taike bhal pora sai thakise.
9 Sentado, ele ouvia Paulo pregar. Este, fixando nele os olhos e vendo que tinha fé para ser curado,
10 Aru titia tai untcha awaj pora koise, “Uthi kene tumi laga theng te khara hobi.” Titia etu manu uthi kene bera bole shuru hoise.
10 disse em alta voz: Levanta-te direito sobre os teus pés! Ele deu um salto e pôs-se a andar.
11 Jitia manu khan Paul ki korise etu dikhise, taikhan laga awaj uthaise aru Lycaonia laga bhasa te koise, “Isor khan manu laga gaw loi kene amikhan majote ahise.”
11 Vendo a multidão o que Paulo fizera, levantou a voz, gritando em língua licaônica: Deuses em figura de homens baixaram a nós!
12 Aru taikhan Barnabas ke “Zeus,” matise, aru Paul ke “Hermes,” kelemane tai he kotha bisi koi thakise.
12 Chamavam a Barnabé Zeus e a Paulo Hermes, porque era este quem dirigia a palavra.
13 Titia Zeus mondoli laga purohit jun to sheher usorte thakise, bail guru aru phul laga mala loi kene dorja usorte ahise; tai aru ta te laga manu khan boli dibole mon jaise.
13 Um sacerdote de Zeus Propóleos trouxe para as portas touros ornados de grinaldas, querendo, de acordo com todo o povo, sacrificar-lhos.
14 Kintu jitia apostle Barnabas aru Paul etu hunise, taikhan laga kapra phatai kene manu khan laga majote jai kene jor pora kandise.
14 Mas os apóstolos Barnabé e Paulo, ao perceberem isso, rasgaram as suas vestes e saltaram no meio da multidão:
15 Aru koise, “Manu khan, tumikhan kele eneka kori ase? Amikhan bhi apuni khan nisena bhabona thaka manu he ase. Amikhan apuni khan ke Isor laga kotha prochar kori bole ahise, etu kotha huni kene Isor pora itcha nakora kaam khan chari bole, sorgo, prithibi aru samundar te jiman jinis ase sob Tai pora he bonaise.
15 Homens, clamavam eles, por que fazeis isso? Também nós somos homens, da mesma condição que vós, e pregamos justamente para que vos convertais das coisas vãs ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo quanto neles há.
16 Poila homoi te, manu khan ke nijor khushi pora berabo disele.
16 Ele permitiu nos tempos passados que todas as nações seguissem os seus caminhos.
17 Kintu, Tai manu khan ke chari diya nai, Tai sorgo pora pani dise aru phul ulaikene khabole nimite bhal mohina dise aru sob bhal kaam kori dise.”
17 Contudo, nunca deixou de dar testemunho de si mesmo, por seus benefícios: dando-vos do céu as chuvas e os tempos férteis, concedendo abundante alimento e enchendo os vossos corações de alegria.
18 Etu kotha koi kene, Paul aru Barnabas taikhan ke boli dibole rukhaise.
18 Apesar dessas palavras, não foi sem dificuldade que contiveram a multidão de sacrificar a eles.
19 Titia Antioch aru Iconium pora kunba Yehudi khan ta te ahise aru manu khan laga monte biya kotha hali dise. Aru titia Paul ke pathor mari kene sheher laga bahar te tani ulai dise, taikhan bhabise Paul mori jaise.
19 Sobrevieram, porém, alguns judeus de Antioquia e de Icônio que persuadiram a multidão. Apedrejaram Paulo e, dando-o por morto, arrastaram-no para fora da cidade.
20 Kintu chela khan tai usorte khara kori thakise, titia tai uthi kene sheher te jaise. Aru dusra dinte, Barnabas logote Derbe te jaise.
20 Os discípulos o rodearam. Ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Aru jitia tai duijon Isor laga kotha koi kene bisi chela bonaise, taikhan Lystra te jaise, aru Iconium aru ta te pora Antioch te jaise.
21 Depois de ter pregado o Evangelho à cidade de Derbe, onde ganharam muitos discípulos, voltaram para Listra, Icônio e Antioquia {da Pisídia}.
22 Aru taikhan chela khan ke biswas te hodai mon dangor hoi kene thaki bole sikhaise, aru koise, “Amikhan Isor laga rajyote jabole bisi dukh kori bole lagibo.”
22 Confirmavam as almas dos discípulos e exortavam-nos a perseverar na fé, dizendo que é necessário entrarmos no Reino de Deus por meio de muitas tribulações.
23 Aru sob girja te taikhan ke cholai loijabo nimite dangor manu basi dise, aru upwas rakhikena prathana korise, aru taikhan ke Isor hathte dise, junke taikhan biswas korise.
23 Em cada igreja instituíram anciãos e, após orações com jejuns, encomendaram-nos ao Senhor, em quem tinham confiado.
24 Aru etu pichete duijon Pisidia jaga paar kori kene Pamphylia te ahi jaise.
24 Atravessaram a Pisídia e chegaram a Panfília.
25 Jitia taikhan Perga te Isor kotha koi dise, ta te pora taikhan Attalia sheher te jaise.
25 Depois de ter anunciado a palavra do Senhor em Perge, desceram a Atália.
26 Ta te pora duijon naw te uthi kene Antioch te jaise, ta te taikhan Isor laga anugrah kaam kori bole pathai sele, aru duijon etu kaam pura kori dise.
26 Dali navegaram para Antioquia {da Síria}, de onde tinham partido, encomendados à graça de Deus para a obra que estavam a completar.
27 Jitia taikhan Antioch te ahise aru girja manu khan ke joma korise, Isor pora ki korise, aru kineka Porjati khan nimite biswas laga dorja to khuli dise etu sob taikhan ke koi dise.
27 Ali chegados, reuniram a igreja e contaram quão grandes coisas Deus fizera com eles, e como abrira a porta da fé aos gentios.
28 Aru duijon to chela khan logote bisi din tak ta te thakise.
28 Demoraram-se com os discípulos longo tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.