Apocalipse 14

Indian Standard Version (ISV) Nagamese (NAG) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Titia moi saise aru Zion Pahar te Mer bacha khara kori thaka dikhise. Tai logote 144,000 thakise aru Tai laga Baba laga naam taikhan laga matha age te likhi kene thakise.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Aru sorgo pora ekta awaj, juntu bisi pani laga awaj nisena aru dangor pani ahibole awaj ahi thaka nisena moi hunise. Aru moi huna to hoile baja bajai thaka khan pora taikhan laga bajana te awaj ulai diya nisena hunise.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Aru taikhan cholawta aru charta jinda thaka janwar aru singhason usorte notun gana gai thakise. Kun pora bhi etu gana kori bole najane, khali 144,000 jun khan ke prithibi pora kini kene anise, taikhan he etu gana kori bole pare.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Aru taikhan mahila khan logote nijorke paap kaam kori kene aha manu khan nohoi, taikhan ekdom sapha ase. Aru taikhan kun jagate Mer bacha jai, Tai laga piche jai thaka khan ase. Taikhan ke manu laga majot pora daam tirai kene loi ana ase, Isor laga poila bacha khan aru Mer bacha nimite.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 Taikhan laga mukh te eku misa kotha panai, kelemane taikhan ekdom sapha ase.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 Titia moi aru ekjon sorgodoth ke hawa te uri thaka dikhise, aru tai logote prithibi manu khan nimite kitia bhi khotom nakora susamachar thakise- sob desh, jati, bhasha, aru manu khan nimite.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Tai dangor awaj pora matise, “Isor ke bhoi koribi aru Taike Mohima dibi. Kelemane bisar kora laga homoi ahise. Kun pora sorgo aru prithibi, samundar aru sapha pani bonaise.”
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Aru ekjon sorgodoth pora etu sorgodoth pichete ahise, aru koise, “Girise, dangor Babylon to girise, kun he sob desh khan ke tai laga bebichari draikha ros to khabole dise.”
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 Aru dusra sorgodoth taikhan laga piche korise, aru dangor awaj pora koise, “Kunba manu etu janwar aru tai laga murti ke puja korile, aru jodi tai laga chihna matha aru dyna hathte loile,
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 tai bhi Isor laga khong to dikhibo, etu ros Tai laga khong laga kup te ki logote bhi namilai kene hali dise. Taike Mer bacha aru Tai laga pobitro sorgodoth usorte kitia bhi khotom nakora laga jui te phelai kene dukh dibo.
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 Aru taikhan laga dukh pa laga dhuwa uporte hodai nimite jabo aru taikhan din aru rati aram napabo- etu janwar aru tai laga murti ke puja kora manu khan, aru kun manu etu laga naam laga chihna to loi.
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 Yate dikhibo pare pobitro khan pora dukh kosto aru nomro kori kene thaka, kun manu Isor laga kotha mane aru Jisu uporte biswas kori kene thake.”
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 Titia moi sorgo pora ekta awaj koi thaka hunise, “Etu likhibi: Asirbad ase etu mora manu khan kun etiya pora Probhu nimite mori bole ase.” “Hoi,” Pobitro Atma pora koi ase, “Taikhan laga dukh pora aram pabo, kelemane taikhan ki kaam korise etu taikhan laga pichete ahibo.”
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 Titia moi saise aru ta te ekta boga badal thakise. Badal te bohi thaka ekjon manu laga bacha nisena thakise. Tai laga hathte ekta dhar hashua hathiar thakise aru Tai laga matha te suna laga mukut thakise.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Titia dusra sorgodoth mondoli pora ulai ahikena badal te bohi thaka ke dangor awaj pora koise: “Tumi laga hashua lobi aru kati bole shuru koribi, kelemane kata laga homoi ahise, prithibi laga dhaan to pakki jaise.”
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Titia badal te bohi thaka pora tai laga hashua-hathiar ulaikene prithibi te cholai se, aru titia prithibi laga kata homoi pura hoise.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Titia aru ekjon sorgodoth sorgo laga mondoli pora ulaikene ahise, tai logote bhi dhar thaka hashua hathiar thakise.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Aru dusra ekjon sorgodoth juli thaka puja laga bedi pora ulaikene ahise aru tai logote jui laga adhikar thakise. Tai dangor awaj pora kun laga hathte dhar hashua hathiar ase taike matise, aru koise, “Tumi laga dhar hashua hathiar lobi aru prithibi pora angur khan joma koribi, kelemane taikhan laga angur khan sob pakkise.”
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 Titia etu sorgodoth tai laga hashua hathiar loi kene prithibi te kiman angur pakki kene ase eitu khan ke uthaise. Tai angur joma kori kene angur mihin kora jagate Isor laga khong nimite phelai dise.
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 Titia, Jerusalem sheher laga bahar te angur mihin kora laga khuri hali kene thakise, aru etu khuri pora khun ulai thakise aru etu pora khun ula to ghora laga matha tak ponchise 1,600 tak.
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.