1 Coríntios 4
Indian Standard Version (ISV) Nagamese (NAG) vs BKJ
1 Manu khan pora apnikhan ke Khrista ke sewa kora manu bhabibo lage, aru manu khan ke Isor laga lukai kene thaka kotha khan bujhai dibole jimedari dikene thaka manu nisena hobo lage.
1 Que os homens nos considerem como ministros de Cristo, e mordomos dos mistérios de Deus.
2 Etiya, eneka kaam kora manu khan pora ki itcha ase koile, taikhan ke ekta biswas te thik thaka pabo lage.
2 Além disso, é requerido dos administradores que cada homem seja achado fiel.
3 Kintu apnikhan pora, nohoile etu prithibi laga faisla pora moike bisar kora to moi nimite bisi mamuli kotha ase. Kilekoile moi nijorke nijor pora bhi bisar nakore.
3 Mas, para mim é uma coisa muito pequena que eu seja julgado por vós, ou pelo julgamento do homem; nem eu tampouco a mim mesmo me julgo.
4 Kile mane ami nijor jani ase ami laga eku golti nai, kintu ami etu jana karone ami nimite kafi nohoi. Hoile bhi Probhu he ekjon ase Jun he amike bisar koribo.
4 Pois eu em nada me sinto culpado; contudo eu não me sinto justificado por isso; porque aquele que me julga é o Senhor.
5 Etu karone Probhu laga chuni luwa somoi naha age te bisar na koribi. Tai pora he andhar laga kaam khan aru mon laga bhabona duita ke bhi ujala te sob dikhai dibo. Etu pichete Isor laga stuti kori bole ekjon-ekjon uporte ahibo.
5 Portanto, nada julgueis antes do tempo, até que o Senhor venha, o qual também trará à luz as coisas ocultas das trevas, e manifestará os desígnios dos corações; e então todo homem receberá de Deus o louvor.
6 Etiya, bhai khan, etu kaam khan moi aru Apollos pora apnikhan nimite he kori kene ahise, eneka hoile amikhan pora he apnikhan sikhi jabo:
6 E estas coisas, irmãos, apliquei isto figuradamente a mim e a Apolo, por causa de vós, para que possais aprender em nós a não pensar a respeito de homens além do que está escrito, para que nenhum de vós seja arrogante um contra o outro.
7 Kilekoile apnikhan ke kun pora dangor bonai? Apnikhan logote ki ase juntu apnikhan ke diya nohoi? Tinehoile apnikhan ke sob diya ase koile, kele apnikhan to nijor pora paise koi kene phutani kore?
7 Porque quem te faz diferente de outro? E o que tens tu que não tenhas recebido? Ora, se tu o recebeste, por que te glorias como se não o tivesses recebido?
8 Etiya pora he apnikhan sob ase koi kene khushi ase! Etiya pora he apnikhan nijorke dhuni ase bhabi ase! Apnikhan amikhan ke chari kene nijor he raj koribo bhabi ase, aru ami laga itcha to apuni hosa pora bhi raj korile bhal, eneka hoile he amikhan bhi apuni logote raj koribo.
8 Ora, vós já estais saciados, já estais ricos, vós tendes reinado como reis sem nós! E quisera em Deus que reinásseis, para que também nós pudéssemos reinar convosco.
9 Kile mane moi hisab te Isor pora apostle khan ke sob pora pichete rakhise, jineka mora laga sajai diya nisena. Kilekoile amikhan to etu prithibi pora sabole jinis ekta nisena hoi jaise- sorgodoth aru manu khan duijon ke bhi.
9 Porque eu penso que Deus colocou a nós, os apóstolos, por último, como que nomeados à morte; porque somos feitos espetáculo ao mundo, aos anjos e aos homens.
10 Amikhan Khrista karone murkho ase, kintu apnikhan to Khrista te gyaani ase. Amikhan to komjur ase, kintu apnikhan takot ase. Apnikhan to sonman pai, kintu amikhan to sonman napai.
10 Nós somos loucos por causa de Cristo, mas vós sois sábios em Cristo; nós somos fracos, mas vós sois fortes; vós sois honrados, mas nós somos desprezados.
11 Etiya laga somoi tak bhi amikhan sob pyaas aru bhuk lagi ase, aru amikhan ekdom biya kapra lagaikena ase, aru amikhan ke biya pora marise, aru amikhan laga thaki bole ghor bhi nai.
11 Até esta presente hora temos fome e sede, e estamos nus, e somos esbofeteados, e não temos morada certa,
12 Amikhan bisi dukh pora kaam kore, amikhan nijor laga hath pora kore. Jitia manu khan pora amikhan ke hinsa kore, amikhan taikhan ke asis kore. Jitia amikhan uporte Isor kaam nimite dukh digdar pai, amikhan eitu khan dhorjo kori loi.
12 e labor, trabalhando com nossas próprias mãos; sendo injuriados, nós abençoamos; sendo perseguidos, nós sofremos;
13 Jitia manu pora amikhan laga biya kotha koi, taikhan ke bhal kotha pora jawab diye. Kintu manu pora amikhan ke etiya tak bhi etu prithibi laga letera jhabara nisena bhabi ase.
13 sendo difamados, nós consolamos; nós somos feitos como a imundície do mundo e somos a escória de todas as coisas até este dia.
14 Moi etu apnikhan ke sorom khila bole nimite likha nohoi, kintu apnikhan ke moi morom kori thaka bacha khan nisena sikhai ase.
14 Eu não escrevo essas coisas para vos envergonhar; mas advirto-vos como a meus filhos amados.
15 Kilekoile jodi apnikhan logote Khrista te dos hajar sai diya sipahi thakilebi, apnikhan logote bisi baba khan nathakibo. Kilekoile moi apnikhan laga baba hoise juntu Khrista Jisu laga susamachar pora he hoise.
15 Porque, ainda que tenhais dez mil instrutores em Cristo, contudo não tendes muitos pais; pois em Cristo Jesus eu vos gerei pelo evangelho.
16 Etu karone moi apnikhan ke moi nisena koribi koi kene mangi ase.
16 Por isso, suplico-vos que sejais meus seguidores.
17 Kilekoile etu nimite, moi Timothy ke apnikhan logot pathaise, jun Probhu te, moi laga morom thaka aru biswas te thik thaka bacha ase. Tai apnikhan ke ami ki Khrista Jisu laga ki niyom cholai ase, aru girja khan te ami ki hikai thake eitu khan sob hikai dibo.
17 Por esta causa vos enviei Timóteo, que é meu filho amado, e fiel no Senhor, o qual vos trará à lembrança os meus caminhos que estão em Cristo, assim como eu ensino por toda a parte, em cada igreja.
18 Etiya, apnikhan bhitor te kunba to bisi phutani hoi ase, moi kitia bhi apnikhan logote nahibo nisena.
18 Mas alguns andam envaidecidos, como se eu não houvesse de ir ter convosco.
19 Kintu moi apnikhan logote joldi ahibo, jodi etu Probhu laga itcha hoile. Etu pichete moi utu phutani manu khan ke ahikena sabo, taikhan logot khali kotha pora phutani ase na dusra hokti bhi ase.
19 Mas irei em breve até vós, se o Senhor quiser, e conhecerei, não as palavras dos envaidecidos, mas o poder.
20 Kilekoile Isor laga rajyo to khali kotha pora nohoi kintu hokti pora ase.
20 Porque o reino de Deus não está em palavras, mas em poder.
21 Apnikhan ki lage? Moi apnikhan ke luha laga lathi loi kene na morom aru norom atma loi kene ahibo?
21 O que quereis? Que eu vá até vós com vara, ou em amor e em espírito de mansidão?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.