Lucas 24
Nabak NT (NAF_TBL) vs NAA
1 Âpme Sabat tagoŋgo kan delaŋ zeme mseŋan Sonda tambuŋan msat tapm msame imbi ekŋen wet kelakŋaŋ weyeyaŋ mulup mbien ekŋen keyaŋ wet kelakŋaŋ ke mti sumen ke kobien.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, as mulheres foram ao túmulo, levando os óleos aromáticos que haviam preparado.
2 Ekŋenaŋ ke koti ekme nanzaŋ temaŋ sumgalen sekekek bekek pewien ke welilim peme ganzenan metage.
2 Encontraram a pedra removida do túmulo,
3 Kegok sokbeme ek nâmti ekŋenaŋ keŋan mowebien yaŋgut Amobotnaŋ Zisasiyet sekŋaŋ ku tapme ekbien.
3 mas, ao entrar, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Ke motati nâpeme mekwapme tatnepeme keyegak an zut melakanduŋit busatnaŋ temaŋmak keyaŋ ekŋenmagen sokŋan kotabun.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois homens com roupas resplandecentes.
5 Ekŋenaŋ ke ekti kiŋgagalaŋ indatime kusumti zikalinaŋ msalen baen ektatnepeme an zut keyaŋ kapigok zewun, “In kwilekiyet mti am gakikiŋaŋgalen mundumen pi an alik walep keyet kwilekiyet taegip?
5 Estando elas com muito medo e baixando os olhos para o chão, eles disseram: — Por que vocês estão procurando entre os mortos aquele que vive?
6 An in eegalen kolo ke kapi ku tazin. Egaŋ gakikiengatnaŋ walep. In egaŋ Galili msalen inmak tati zezapat kapigok diindoye ke otnâit ke,
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrem-se do que ele falou para vocês, estando ainda na Galileia:
7 ‘Angat Nemuŋaŋ neŋ a yomtoŋ ekŋengat belen mopma tewen gwilimaŋ nowep. Ya kasup mulup mimi tuk keyet mamaen gilik zem wabap,’ kegok diindoye.”
7 “É necessário que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia.”
8 An zut keyaŋ kegok zemalut imbi ekŋen keyaŋ zet ŋande ke otnâmti
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 sum katipemti mkaŋinan gilik zem meti kwitnaŋ kwitnaŋ eknâmmbien keyet met Zisasiyelen nemba 11 ma notnaŋgat zezapat mimindawien.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os outros que estavam com eles.
10 Imbi ekŋen zezapat nembaŋane ekŋengat kozewien ekŋen ke kwilin Malia Makdala mkaengatnaŋ ma Zoana ma Malia Zemsiyet mamaŋ ma imbi notnaŋ ekŋen ke.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 Kegok kozewien yaŋgut nembaŋane ekŋenaŋ imbi ekŋen keyelen zelin nâme pepesut imbi zezet beye ma ekŋengat ku nâmkiŋpewien.
11 Mas para eles tais palavras pareciam um delírio; eles não acreditaram no que as mulheres diziam.
12 [Pitayaŋ zet ke nâmti wawadak winde bemti sumen meti sekekegen kusum toti zikatnaŋaŋ Zisasiyelen mundumanen ke egeen saŋgum miak pewien ke etaŋaŋ tage. Ke ekti mkaŋan meti kwitnaŋ kwitnaŋ sokbeye keyet nânâ mulup temaŋ mge.]
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao túmulo. E, abaixando-se, viu somente os lençóis de linho e nada mais; e retirou-se para casa, admirado com o que tinha acontecido.
13 Âpme kan keyet am zut Zisas mâpmamtemien egelaŋ Emaus mka temaŋgalen selen mkaen ke mebegalen tapmepmambun. Mka keyetnaŋ Zelusalem mka temanen ke mebegalen mael 7 kegok mametemien.
13 Naquele mesmo dia, dois discípulos estavam indo para uma aldeia chamada Emaús, que ficava a uns dez quilômetros de Jerusalém.
14 Egelaŋ ke mepmambe Zisasmagen kwitnaŋ kwitnaŋ sokbeye keyet zenâ zenâ tapmepmambun.
14 E iam conversando a respeito de tudo o que tinha acontecido.
15 Kan egelaŋ zenâ zenâ tapmepmambunen keyegak Zisas ikŋaŋ egegat tuŋguwidan ke patak zemti ilinsakwep mebien.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Ke sokbemidame egelaŋ an ke ekbun yaŋgulak egelaŋ am ke Zisas ke ku eknâmâtâbun.
16 Porém os olhos deles estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 Âpme Zisasiyaŋ idayaŋkwesimti zeye, “It pe kwilekiyet set teepmaŋ pi zenâ zenâ tapmkolup?” Egaŋ kegok idayaŋkwesime egelaŋ teŋ kindiŋ pemtati zimoselidan kembeŋ sakam ekbun.
17 Então ele lhes perguntou: E eles pararam entristecidos.
18 Egetmagengatnaŋ an ŋen kwitnaŋ Kelopas egaŋ Zisas yaŋkwesiye, “Notn, geŋ kwitnaŋ kwitnaŋ Zelusalem mka temanen âgânen ma tugenen da sokbeye ke geŋ ku nâmâtâdik?”
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu: — Será que você é o único que esteve em Jerusalém e não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Kegok zeme Zisasiyaŋ zeye, “Pe kwilekiyet tazenik?” Zeme Kelopasiyaŋ zeye, “Nit kwitnaŋ kwitnaŋ Zisas Nasalet mkaengatnaŋ ekmagen sokbeyan keyet tazelup. An ke golaŋ zenze an dolakŋaŋ penaŋ. Kawawaŋaŋ ma amnaŋ egat dolakŋaŋ nâmpewien enenogat egaŋ menok temaŋ sepem igak igak mge ma zetnaŋ windeŋaŋmak zemkawaŋ beye.
19 Ele lhes perguntou: Eles explicaram: — Aquilo que aconteceu com Jesus, o Nazareno, que era profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 Kegok tapmkwapme ningalen sâpe sâpe bumbu an ŋeŋaŋ ma sesewat mka temaŋgalen an damuŋ ekŋenaŋ Loma gapmangat belinan beme gakikiyet zemdelaŋ zempeme tewen gwilimaŋ kumasasokpeme gakiyan.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Nin otnâwenen an ke Kawawaŋaŋ Islael am maŋge indamukulem mimiyelen koge ke nâwenn! Âpme kwitnaŋ kwitnaŋ sokbeyanen keyetnaŋ kwati alak kasup mulup mimi tuk tatnuwen kapiyegak kwitnaŋ mamanamaŋ ŋen kegogak sokbep.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir Israel. Mas, depois de tudo isto, já estamos no terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Ningalen maŋgeengatnaŋ imbi notnaŋaŋ ekŋenaŋ zet alakŋaŋ dindoyo, ‘Ekŋenaŋ msat balaŋ zem topme topme sumen melo
22 É verdade também que algumas mulheres do nosso grupo nos surpreenderam. Indo de madrugada ao túmulo
23 yaŋgut Zisas egat sekŋaŋ ku ego.’ Kegok sokbeme ekŋenaŋ gilik zem koti zeyo, ‘Nin ensel ekmann enselaŋ kapigok dindop, “Zisas ek alik tazin,” kegok zep.’
23 e não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo que tinham tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 Imbi ekŋenaŋ kegok kozeme ningalen maŋgeen an notnaŋaŋ sumen ke melo ya imbi ekŋenaŋ zeyoyen kataŋ ekmâtâti Zisas ŋen ku ekti mkaen gilik zem kolo.”
24 De fato, alguns dos nossos foram ao túmulo e verificaram a exatidão do que as mulheres disseram; mas não o viram.
25 Kegok zemalut Zisasiyaŋ diidoye, “It ŋoktikŋitpiŋ, in golaŋ zenze an ekŋenaŋ zet zewien ke in sewak sewak penaŋ manâmkiŋpeip!
25 Então ele lhes disse:
26 In kapigok nânâyelen Kilais an Kawawaŋaŋ ikŋaŋ ombempepeŋaŋ ek sindem timti gakimti set katnaŋ keyaŋ mme kululuŋen meti Amobotnaŋ kwabe.”
26 Não é verdade que o Cristo tinha de sofrer e entrar na sua glória?
27 Zisas egaŋ Kawawaŋgalen Zet Itnaŋanen Mosesiyelen papiaen yaŋbemti ma golaŋ zenze an ekŋenaŋ ikŋaŋgat meluwaŋ mbien keyet zemkawaŋ bemideye.
27 E, começando por Moisés e todos os Profetas, explicou-lhes o que constava a respeito dele em todas as Escrituras.
28 Ekŋenaŋ ke takotneti mka kosâgât nâwienen ke pataŋ zemti Zisasiyaŋ ewe mebegalen nok mge
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, ele fez menção de passar adiante.
29 yaŋgut egelaŋ zemkulumpemti zewun, “Kopmane nigalen mkaen metne enenogat kasuplak towepme tambumbuyaŋ pesak pesâpm.” Kegok zemalut Zisasiyaŋ eget idamâti egetgalen mkaen meti tabien.
29 Mas eles o convenceram a ficar, dizendo: — Fique conosco, porque é tarde, e o dia já está chegando ao fim. E entrou para ficar com eles.
30 Ke tati meu nini munduman egetmak totati Zisasiyaŋ nupmamaŋ mtati Kawawaŋgat wisikŋ zemti meselemti eget idame
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, ele pegou o pão e o abençoou; depois, partiu o pão e o deu a eles.
31 egelaŋ kwitnaŋ kwitnaŋ egetmak takoti mkawaŋ beye ke nâmkawaŋ bemti Zisas ikŋaŋ ekmâtâbun yaŋgut ke sokbemidamti keyegak galaŋ zeye.
31 Então os olhos deles se abriram, e eles reconheceram Jesus; mas ele desapareceu da presença deles.
32 Kegok sokbeme egelaŋ ilidak zenâ zenâ mti zewun, “Notn, selen daenen egaŋ nigat zet zapat tazemap ma Kawawaŋgalen zet zapat itnaŋaŋ tazemkawaŋ bemndemap kan keyet nigat keŋŋdan tip busat penaŋ nâlut.”
32 E disseram um ao outro: — Não é verdade que o coração nos ardia no peito, quando ele nos falava pelo caminho, quando nos explicava as Escrituras?
33 Kegok zemti keyegak wawadak Zelusalem mka temanen gilik zemebun. Ke meti Zisasiyet nembaŋane 11 ekŋenaŋ notnaŋ ekŋenmak mka keŋan ondek tapmambien ke met pataŋ zewun.
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 Ke metapmalut ekŋenaŋ egetgat kapigok diidowien, “Amobotnaŋaŋ gakikiengatnaŋ wazan ke penaŋ. Ke Saimonmagen sokbemsayan!”
34 os quais diziam: — De fato, o Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Ekŋenaŋ kegok zeme egelaŋ kwitnaŋ kwitnaŋ sambe selen sokbeye keyet zemkawaŋ bewun ma nupmamaŋ meseleme Zisas eknâmâtâbun keyet zezapat mimindawien.
35 Então os dois contaram o que lhes tinha acontecido no caminho e como tinham reconhecido o Senhor no partir do pão.
36 Egelaŋ ewe kegok tusumti tazemalut Zisas ikŋaŋ ekŋengat tuŋguwinan keyegak sokbemindamti kapigok diindoye, “Keŋ sewakŋaŋ inmak taindain.”
36 Falavam eles ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse:
37 Ke sokbemindame ekŋenaŋ, “We eknup,” zemti kiŋgagalaŋ omba penaŋ indatiye.
37 Eles, porém, ficaram assustados e com medo, pensando que estavam vendo um espírito.
38 Ekŋenaŋ kegok mme egaŋ diindoye, “In nâgât zemkandadapiŋ ma in neŋ gakikiengatnaŋ wapman keyet keŋ zut mimipiŋ!
38 Mas ele lhes disse:
39 In nâgât setn betn gwilim zembeŋaŋ pi egit. Neŋ nenn kapimak. In nâgât sekŋ timekti nâit. We ekŋen sesumbaŋin ma kanziŋinpiŋ. Neŋ sakam we nemboŋ yek. Neŋ sesumbann ma kanziŋmak talap ke in egit.”
39 Vejam as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo. Toquem em mim e vejam que é verdade, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 [Egaŋ kegok zemti setnaŋ betnaŋ gwilim zembeŋaŋ zikat indeme]
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 nâmtemtem penaŋ mti keŋin oloŋenaŋ pesak peye yaŋgut egaŋ ekŋenmagen koti tage keyet ku nâmkiŋpewien keyepm egaŋ indayaŋkwesiye, “In meu notnaŋ kapi taindain ma yek?”
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e como estavam admirados, Jesus lhes disse:
42 Kegok zeme ekŋenaŋ aŋgala zinziŋaŋ butnaŋ msame
42 Então lhe apresentaram um pedaço de peixe assado,
43 ekŋengat zikalinan ke niŋge.
43 e ele comeu na presença deles.
44 Egaŋ ke nim delaŋ zemti ekŋengat zeye, “Kan neŋ inmak takwabanen neŋ ingat zezapat kapi diindowan: Mosesiyelen papiaen ma golaŋ zenze an kwep kwep ekŋengalen papiaen ma Sam papiaen nâgât meluwaŋ kwitnaŋ kwitnaŋ mbien ke penaŋ sokbein.”
44 A seguir, Jesus lhes disse:
45 Ke zemti ekŋengat ŋoktikŋin mkawaŋ beme zet zapat keyet yaŋaŋ nâmâtâbien.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Kegok mti ekŋengat diindoye, “Zet zapat kapiyaŋ nâgât Kawawaŋgalen Zet Itnaŋanen zenzeŋaŋ: An Kilais, Kawawaŋ ikŋaŋ ombempepeŋaŋ ek sindem timti kume gakime kasup mulup mimi tuk keyet gakikiengatnaŋ wabe.
46 E disse-lhes:
47 Ma nâgât kwitnnanen zet ke amnaŋ mkawaŋ beme amnaŋ nâmti yomengatnan keŋin gilik zenzeyelen ma an Kawawaŋ ikŋaŋ ombempepeŋaŋ egaŋ amgalen yomin ke katikpepeyelen Zelusalem ammagengatnaŋ yaŋbem am sambe msat kataŋ ekŋenmagen sepem kegok sokbewe.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Ma in golaŋ zenze an ekŋenaŋ zet zewien ke penaŋ sokbeme in kwitnaŋ kwitnaŋ sambe ke eknâmmbien.
48 Vocês são testemunhas destas coisas.
49 Âpme nenn Bienaŋ Emetak Teŋ indandayelen zetik mimindeye ke indawap. Yaŋgut in Zelusalem mka temanen kapiyegak tapme Kawawaŋgalen Emetak Teŋaŋ winde indawe.”
49 Eis que envio sobre vocês a promessa de meu Pai; permaneçam, pois, na cidade, até que vocês sejam revestidos do poder que vem do alto.
50 Kegok zemti Zisasiyaŋ nembaŋane indatimti mka temaŋ katipemti zupman toti Betani mka ŋande isikŋaŋ ke meti ondekindemti betnaŋ ilizuzut mwati zet ŋande kapigok zeye, “Keŋ sewakŋaŋ ma Kawawaŋgalen winde inmagen taindawe.”
50 Então Jesus os levou para fora, até Betânia. E, erguendo as mãos, os abençoou.
51 Egaŋ zet ŋande kegok tazeme zeme keyegak ekŋen katim indemti Kawawaŋaŋ kululuŋen wapmoge.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 Kegok sokbeme egat zemsesewati oloŋen palen Zelusalem gilik zem mebien.
52 Então eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Âpme ekŋenaŋ Zelusalem ketati mse kataŋ Kawawaŋgalen sesewat mka temaŋ keŋan Kawawaŋgat manzemsesewatemien.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.